ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑCΤΙVΕ ΜΕΜΒΕR

«Ζούμε στη χώρα των αποτυχημένων σκέψεων»

Χωρίς πολλά λόγια: τρικυμία και θάλασσα λάδι. Ένα τρανταχτό ξέσπασμα με ρίμες-σαΐτες. Μουσικές που ενώνουν την τζαζ, τα λάτιν και κινηματογραφικούς «οργανικούς» ήχους με τον κώδικα του hip hop. Κατά τους ίδιους τους Αctive Μember, είναι μια στάση στη 18χρονη πορεία τους. Βέβαια μπορείς να δεις και να ακούσεις το «Απ΄ της φτιάξης μας τα λάθια» σαν το άλμπουμ της χρονιάς.

Μοιάζουν πολλά τα χρόνια. Πιστοί, όλο τον καιρό, στον κώδικά τους, ενώ hip hop στη μεγάλη εικόνα- και στην Ελλάδα - χορεύει όλο και πιο πολύ στον ρυθμό που του χτυπάνε.

Λίγες μέρες πριν από το 12ο (ναι, έχει φτάσει τόσο) Low Βap Φεστιβάλ, τους ρωτάω τι θα ήθελαν να δουν μέσα στην επόμενη χρονιά. «Θα θέλαμε να βλέπαμε τον θάνατο αυτής της απέραντης αμηχανίας και τη γέννηση της πιο σπουδαίας ιδέας», λέει ο ΒD Foxmoor και η Sadahzinia, οι Αctive Μember που «πιο έντονα από ποτέ είναι ενεργά και ανήσυχα μέλη. Από το low bap απάγκιο τους σκαρώνουν τραγούδια αφιερωμένα στα όμορφα.... Αυτή τη φορά διαλέξαμε να μοιραστούμε με τους διαβάτες γύρω μας το απόσταγμα της μνήμης μας με όλα του τα λάθια. Όλα αυτά που μας κουράσανε τα κάναμε στίχο με πίκρα, με χολή ή και με αναγούλα. Της φτιάξης μας τα λάθια είναι αυτό από το οποίο δεν μπορούμε να γλιτώσουμε και, αν το αποφεύγεις, βλέπεις ότι στην πορεία τελικά δεν είσαι εσύ. Αν συμβιβαστείς ότι όλα βγαίνουν τελικά από τα λάθη σου, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ζεις με αυτά και να τα επεξεργάζεσαι ανά περίσταση».

Μέσα στους στίχους συναντάμε έναν οικείο και καθημερινό θίασο, με λαμόγια κι επιτήδειους, με «πόρνες στο κόκκινο χαλί» και «βρες μου έναν λόγο να γίνω σαν τα μούτρα τους». Δεν πάει άλλο δηλαδή; «Όχι, σίγουρα πάει και πιο κάτω, απλά εμείς δεν μπορούμε να φανταστούμε μέχρι πού. Έχουν φροντίσει κάποιοι να μη μας αφήσουν να πλήξουμε ούτε να ξεμείνουμε από θέματα. Αυτός είναι ο θίασος και δεν είναι περιπλανώμενος, είναι διαπλεκόμενος».

Πολιτικός λόγος, αιχμηρός. Απάντηση στις χρεοκοπημένες εποχές που ζούμε. Πώς οι Αctive Μember αντιμετωπίζουν την κρίση;

«Αμήχανα και με υπομονή. Όταν το κυρίαρχο ρεύμα διηγείται την καταστροφή του, είναι η κατάλληλη εποχή να ονειρεύονται οι αποκλεισμένοι, έτσι για σπάσιμο». Θυμάμαι τα εξώφυλλα της «Διαμαρτυρίας» στον τοίχο. Τον ΒD Foxmoor να δοκιμάζει ήχους στην κονσόλα. Ήταν το 1992 και ο πρώτος hip hop δίσκος με ελληνικό στίχο έβαζε την αρχή για πολλά πράγματα. Ήσασταν οι πρώτοι στην ιστορία του ελληνικού hip hop. Τι κρατάτε από εκείνα τα χρόνια; Τι απολαύσατε πιο πολύ στη διαδρομή;

«Πάντως όχι τη hip hop σκηνή στη χώρα αυτή. Συλλέξαμε απίστευτες στιγμές, είδαμε να ζωντανεύουν πολλά από τα όνειρά μας, αλλά γιατί να νοσταλγούμε, αφού είμαστε ακόμα στην αρχή και στην πιο δημιουργική φάση μας;».

Αν στη μουσική υπάρχει μια τάση σήμερα, μάλλον είναι το Do Ιt Υourself. Νιώθετε λίγο δικαιωμένοι;

«Από ποιον να δικαιωθείς εδώ, στη χώρα της απολησμονιάς; Στη χώρα αυτή των αποτυχημένων σκέψεων δεν δικαιούσαι να ΄χεις ίχνος ματαιοδοξίας. Πρέπει απλά να ζεις τα πάντα. Εμείς ζούμε τα πάντα με αυτούς που έχουν επιλέξει κι έχουμε επιλέξει να ΄ναι το περιβάλλον μας».

Πορεία χωρίς χορηγούς. Ή nο sponsors movement, όπως λέτε. Τελικά γίνεται;

«Φυσικά και γίνεται. Απλά αυτός είναι ο τρόπος μας, δεν τον προτείνουμε σε κανέναν. Δεν εκπροσωπούμε το καλό ή το σωστό, μπορεί να ΄μαστε το λάθος παράδειγμα. Απλά, φωνάζουμε παντού και δυνατά ότι γίνεται κι έτσι. Και αναλόγως πάμε μέχρι εκεί που μπορούμε να πάμε, ανάλογα με τις δυνάμεις μας».

Τι θα δούμε στο Φεστιβάλ Low Βap; «Συναυλίες με νέο μουσικό υλικό, προβολές, σεμινάρια, liver και DJsets... Με αφορμή μια δισκογραφική συνεργασία στις αρχές της νέας χρονιάς, θα φιλοξενήσουμε αναπάντεχα και το jazz trio του Τhomas Siffling μαζί με τη Veronica Ηarsca», λένε ο ΒD Foxmoor και η Sadahzinia, ενώ ένα τραγούδι (και όχι μόνο) είναι αφιερωμένο στην κορούλα τους, τη Μάγια.

Παράλληλα ο ΒD Foxmoor «στήνει» έναν άλλο κόσμο, το «madmoana», που κυκλοφόρησε από την 8ctagon σε διπλό DVD και CD. «Είναι η περιγραφή ενός τρελού για το σήμερα ύστερα από τον διάλογο που είχε με τη φύση και τους ήχους της. Μόνο που αυτή τη φορά θρηνεί», λέει.

Τι καλό ακούσανε τελευταία; «Ότι οι χοίροι ζητάνε πίσω τη γρίπη τους, γιατί τη διασύραμε»

ΙΝFΟ

Low Βap Festival στις 28, 29, 30 Δεκεμβρίου στο «Gagarin» (Λιοσίων 205).

Πληροφορίες στο τηλ. 210-4022.413 και στο http://www.
lowbap. com.

• Της Μαρίας Μαρκουλή, TA NEA: Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2009

Στο ντιβάνι του δισκαναλυτή

• Από τη ΛΕΝΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ και τον ΑΝΤΩΝΗ ΜΠΟΣΚΟΪΤΗ

Οι τροχιές της Λένας Πλάτωνος και της ΤΑΝΙΑΣ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ διασταυρώθηκαν πρώτη φορά το 1972 στην μπουάτ «Λήδρα», όταν η πρώτη έπαιζε πιάνο και η δεύτερη τραγουδούσε, στην ορχήστρα του Γιάννη Μαρκόπουλου.

Σήμερα, 37 χρόνια μετά, η Προσωπογραφία της Τσανακλίδου βρίσκεται στο Ντιβάνι του δισκαναλυτή της Λένας και του bosko με τα ολοκαίνουργια τραγούδια της, σε μουσική των Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Γιάννη Χριστοδουλόπουλου, Θοδωρή Οικονόμου, Θέμη Καραμουρατίδη, Γιάννη Ανδρέου και Δημήτρη Μπαρμπαγάλα, στίχους των Ελεάνας Βραχάλη, Γιάννη Μαύρου, Γεράσιμου Ευαγγελάτου, Ακη Δήμου και Σταύρου Σταύρου, καθώς και ένα ρεμίξ του Μιχάλη Δέλτα. Το πόρισμα της παρούσης δισκανάλυσης έχει να κάνει με μία γυναίκα - μοναχική φύσει και θέσει και έναν συμπαθέστατο δίσκο, στο πλαίσιο πάντα μιας συμβατικής τραγουδοποιίας.

• ΠΑΝΤΑ

Η ηρωίδα έχει μια πολύ αρνητική εμπειρία για τον έρωτα και μάλλον αναλώνεται στα 3/4 του στιχουργήματος περιγράφοντάς τη. Στο υπόλοιπο 1/4 μας φανερώνει το καινούριο πρόσωπο στη ζωή της, έτοιμο να τη δεχτεί όπως είναι, μονίμως με τα χέρια του ανοιχτά. Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα μπαλάντα σε ημιζεϊμπέκικο ρυθμό, όπου το ζεϊμπέκικο υποβόσκει, έτοιμο να υποδαυλίσει και να γκρεμιστεί παράλληλα από το παίξιμο του πιάνου. Μια πολύ λεπτή ισορροπία, που με σοφία διατηρείται από την ενορχήστρωση του Τάκη Φαραζή. Η ερμηνεία της Τσανακλίδου χάνει σ' αυτό το αίσθημα της υγρασίας, ερχόμενη σε ρήξη κάπως με το παίξιμο του Φαραζή.

• ΝΥΧΤΩΝΕΙ

Οι στίχοι του Ακη Δήμου αναφέρονται σαφώς σ' έναν έρωτα μαζοχιστικό (Ματώνει / αυτός ο έρωτας που όλο δυναμώνει / και δε μ' αφήνει από σένα να σωθώ). Πρόκειται για ένα πολύ έξυπνο, ευαίσθητο και πρωτότυπο στιχούργημα. Το πρώτο μέρος του τραγουδιού είναι απλώς συμπαθητικό, σε αντίθεση με το μεσαίο μέρος, που εξελίσσεται σε ένα ενδιαφέρον ηλεκτρικό ζεϊμπέκικο με ενορχηστρωτική μαεστρία. Η ερμηνεία της Τσανακλίδου σε όλο το τραγούδι είναι φανερά επηρεασμένη από την παλαιότερη συνεργασία της με τον Μιχάλη Δέλτα και το ύφος της είναι ύφος διαμαρτυρίας, ενώ θα την περιμέναμε περισσότερο ερωτική εντός των συγκεκριμένων στίχων.

• ΜΟΝΗ ΜΟΥ

Οι στίχοι της Ελεάνας Βραχάλη μιλούν για μοναξιά, ατολμία στη ζωή, αλλά και την ελπίδα για κάτι καλύτερο, την ίδια την ομορφιά. Η μουσική του Γιάννη Χριστοδουλόπουλου κινείται σ' ένα παθιασμένο μινόρε χασάπικο, με ευέλικτη μελωδική γραμμή και πολύ φροντισμένη ενορχήστρωση. Πολύ καλή και η ερμηνεία της Τσανακλίδου.

• ΕΓΩ ΓΙΑ ΔΥΟ

Η ηρωίδα παραλογίζεται από τη μοναξιά της και πλέον ζει με εικονικό ανύπαρκτο σύντροφο. Μουσικά, πρόκειται για ένα ερωτολάγνο (καψούρικο) ζεϊμπέκικο, το οποίο υποτίθεται ότι χορεύει η ηρωίδα για τον Κανένα. Υπερβολικός ο τρόπος ένταξης του μπουζουκιού, που φαίνεται ότι στοχεύει σε κάτι σουξεδιάρικο. Καλός παίκτης ο Καραντίνης, υπερβολικός όμως ο τρόπος που χρησιμοποιήθηκε μέσα στο κομμάτι. Αρχίζοντας το τραγούδι, προτού φορτιστεί, η Τσανακλίδου είναι έως και συγκλονιστική. Στο τέλος όμως η έντασή της γίνεται εξίσου υπερβολική.

• ΑΥΤΟ ΕΙΜΑΙ

Ενα φανταχτερό τραγούδι σε στυλ εμβατήριου, με εντυπωσιακούς ηλεκτρονικούς ήχους, οι οποίοι οδηγούν (;) την Τσανακλίδου στη στερεότυπη ερμηνευτική υπερβολή της. Εν αντιθέσει με τους στίχους του Γεράσιμου Ευαγγελάτου, που μπορεί να μη χαρακτηρίζονται από πρωτοτυπία, διατυπώνουν όμως τις θέσεις της ηρωίδας για το ότι δεν πρόκειται ποτέ ν' αλλάξει και να τη δεχτούν οι άλλοι όπως είναι.

• ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Εδώ είναι αρκετά πρωτότυποι οι στίχοι του Ευαγγελάτου, παρότι αναλώνονται στη γνώριμη μυθολογία αλκοόλ=χορός. Η ηρωίδα τον παροτρύνει να χορέψει, σε μια προσπάθεια να απαλύνει τον θυμό του, δηλαδή το μαύρο σύννεφο στη σχέση τους. Εξυπνος ο διαχωρισμός απαίτησης - θέλησης, προσταγής - επιθυμίας. Μουσικά, πρόκειται για το πιο σύνθετο και επίσης πιο πρωτότυπο μέχρι τώρα τραγούδι. Πολύ όμορφα ενορχηστρωμένο, με το ακορντεόν του Παναγιώτη Τσεβά να αναδεικνύει το κομμάτι, αλλά και κάποια στοιχεία γκαράζ που προκύπτουν από τις ηλεκτρικές κιθάρες και τη δομή της κλασικής ροκ μπάντας. Ερμηνευτικά η Τσανακλίδου δίνει τον καλύτερο εαυτό της. Τη βοηθάει το τραγούδι, μουσικά και στιχουργικά, κι αυτή αντιστοίχως βοηθάει το ίδιο το τραγούδι.

• INTRO

Πολύ ωραία ανάσα για όλο τον δίσκο ο καλοπαιγμένος αυτοσχεδιασμός στο τρομπόνι από τον Αντώνη Ανδρέου.

• ΠΡΟΒΟΛΕΑΣ

Και πάλι το στιχούργημα της μοναξιάς, εδώ από τον Ακη Δήμου, με ποιητική διάθεση χωρίς ιδιαίτερο ειρμό. Ας πούμε ότι η ηρωίδα βρίσκεται στο Ντιβάνι του δισκαναλυτή και έχει αφεθεί στους συνειρμούς της (φέρτε κι άλλα σκοτάδια / να χορέψουν για μένα, Σκοτεινό μου φεγγάρι / ποια χαρά μου 'χουν πάρει κ.λπ.) Είναι σχεδόν αξιοθαύμαστο το πώς ο Θοδωρής Οικονόμου πιάστηκε από τους στίχους κι έφτιαξε ένα τραγούδι με παραληρητική ηχητική δομή, με το τρομπόνι του Αντώνη Ανδρέου και το ακορντεόν του Τσεβά σε πρώτο επίπεδο, καθώς και τη χρήση ροκ μπάντας. Προς το τέλος, βέβαια, το κομμάτι παραδίνεται σε μια ενορχηστρωτική σαλάτα. Ερμηνευτικά, η Τσανακλίδου κερδίζει, αφού αξιοποιεί τις υποκριτικές ικανότητες της στην υπηρεσία του τραγουδιού.

• ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

Κλασική ροκιά α λα Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, με τους κάπως αντιφατικούς στίχους του Γιάννη Μαύρου, εφόσον αρχίζουν μεν με την άποψη περί αρχής και τέλους κάθε πράγματος, τελειώνουν δε με την αγάπη της ηρωίδας να διαφοροποιείται απ' όλο αυτό, να μην έχει δηλαδή τέλος. Ερμηνευτικά, η Τσανακλίδου εδώ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ο θηλυκός... Βασίλης Παπακωνσταντίνου, κι αυτό δεν αποτελεί μομφή σε καμία περίπτωση.

• ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

Καταπληκτικός ο Φαραζής σ' αυτό το κομμάτι, υπηρετώντας τη σύνθεση του Θοδωρή Οικονόμου. Οι στίχοι του Σταύρου Σταύρου διέπονται από ορισμένες μεταφυσικές ανησυχίες, καθώς η ηρωίδα αναζητά τον Παράδεισο, τον οποίο έχασε με την ενηλικίωσή της και φοβάται μην και δεν τον βρει μεταθανάτια. Αυτός ο Παράδεισος είναι και μια όψη του έρωτα. Απροσδόκητο το πώς η μικρούλα Ανδρομάχη Μπαρμπαγάλα, ένα παιδί τόσο μικρής ηλικίας, τραγουδάει το δικό της μέρος για αρκετή ώρα, δίνοντας μια χαριτωμένη νοσταλγική νότα στο κομμάτι. Χαμηλότονη, και ως εκ τούτου υπέροχη η ερμηνεία της Τσανακλίδου.

• ΕΞΟΔΟΣ

Πολύ ποιητικίζουσα και νοσταλγική η έξοδος του cd με φράσεις απ' όλα τα τραγούδια που ακούσαμε. Το theremin μέσα από τους προγραμματισμούς του Δημήτρη Μπαρμπαγάλα εντείνει τη νοσταλγική διάθεση, σαν να λυπεί τον ακροατή για το ηχογράφημα που έφτασε στο τέλος του.

• ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ (REMIX ΒΥ MIKAEL DELTA)

Ο Μιχάλης Δέλτα έδωσε τη χορευτική βερσιόν του τραγουδιού των Λ. Μαχαιρίτσα / Γ. Μαύρου με τον ήχο του προσωπικού του ηλεκτρονικού σύμπαντος. Η Τσανακλίδου, απολύτως εντός κλίματος.

• ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, Βιβλιοθήκη, Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009

Χριστούγεννα με τη Σου Μορένο

• Πολύ σκέρτσο, λάγνο ύφος, δυναμική προσωπικότητα, έντονο μακιγιάζ, πρόκληση, διάθεση για σουίνγκ και χορό κι ένα πρόγραμμα ιδανικό για όσους νοσταλγούν θρυλικές εποχές της τζαζ, όπως οι δεκαετίες του '50 και του '60.

Ο,τι πρέπει για τη χριστουγεννιάτικη περίοδο και τη γιορταστική ατμόσφαιρα είναι η Σου Μορένο, που εμφανίζεται στο «Χαφ Νόουτ» μέχρι 27 του μηνός. «Εγώ και οι Handsome Men είμαστε πολύ απασχολημένοι γιατί ετοιμάζουμε τις εμφανίσεις μας στην Ελλάδα. Ελάτε για να καταλάβετε τι σημαίνει χολιγουντιανό σουίνγκ» γράφει στην πρώτη σελίδα του σάιτ της (www.suemoreno.com).

Η μελαχρινή performer με την αισθησιακή φωνή έχει ακουστεί σε πολλές διαφημίσεις, έχει συμμετάσχει σε πολλά θεατρικά σόου σαν τραγουδίστρια, ηθοποιός, ενώ περίφημα τα πάει και στον χορό. Το επόμενό της πλάνο, αμέσως μετά τις γιορτές, είναι να συνεργαστεί με παλιούς μουσικούς του Ελβις Πρίσλεϊ -συμμετέχοντας και αυτή στις επίσημες εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση 75 ετών από τη γέννησή του. «Οι δυνατότητες της φωνής σε συνδυασμό με το γκλάμουρ και τη στυλάτη πόζα είναι το δυνατό σημείο της Σου Μορένο. Στις εμφανίσεις της, η απόσταση ανάμεσα σε εκείνη και το κοινό εκμηδενίζεται. Σε κάνει να νιώθεις ότι τραγουδά μόνο για σένα. Εχει την ικανότητα να "χειρίζεται" τον κόσμο με το μικρό της δαχτυλάκι», γράφουν συχνά τα ξένα περιοδικά για τις συναυλίες της.

Ολλανδικής καταγωγής, η Σου έχει εμφανιστεί σε πολλές σκηνές σε Ευρώπη, Σκανδιναβία και Αμερική και έχει δουλέψει με πολλούς καλλιτέχνες, όπως οι Κρις Μοντέ, Σταν Πέρκινς (γιος του Καρλ Πέρκινς), Ρόκι Μπαρνέτ, Ντον Ράντι κ.ά. Για τις παραστάσεις της στην Αθήνα έχει ετοιμάσει μαζί με τους «The Handsome Men» μια ενδιαφέρουσα μουσική διαδρομή: έχουν ως βασικό τους άξονα το φρενιτιώδες ροκ εν ρολ από τη δεκαετία του '60, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι παραλείπουν λάτιν, τζαζ και κάποιες κάντρι πινελιές.

Μ. ΚΟΥΣΤΕΝΗ, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Επτά, Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

Νίκος Παπάζογλου: «Η οικογένεια και η ορχήστρα μου είναι το πλήρωμά μου»

• Ξεκίνησε τη δεκαετία του '70. Και παρ' ότι υπήρξε πρωτοστάτης σε πολλές τολμηρές στροφές τού ελληνικού τραγουδιού, ο ίδιος, σαν άνθρωπος, μοιάζει ελάχιστα να έχει αλλάξει.

Ο Νίκος Παπάζογλου επιμένει να συνεργάζεται με τους ίδιους μουσικούς, να μελετά πολύ τα μουσικά του βήματα, να κυκλοφορεί δίσκους με διαφορά πολλών ετών, να γεμίζει γήπεδα και στα πιο απόμακρα σημεία στις καλοκαιρινές του συναυλίες. Ποιος δεν έχει ταυτίσει έναν έρωτά του με τον «Αύγουστο»; Και ποιος δεν έχει γλεντήσει με το «Τρελή κι αδέσποτη»;

Τα καλύτερα τραγούδια αυτής της σημαντικής καριέρας μοιρασμένα σε τρία cd προσφέρει η «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» από την ερχόμενη Κυριακή στους αναγνώστες της. Ανάμεσά τους τα «Κανείς εδώ δεν τραγουδά», «Λεμόνι στην πορτοκαλιά», «Με το τραγούδι με το κρασί», «Υδροχόος», «Στάλα στάλα», «Πότε Βούδας, πότε Κούδας», «Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια», «Αχ, Ελλάδα» κι άλλα πολλά.

Νέα τραγούδια σε σκίτσα

Ο Νίκος Παπάζογλου ανέκαθεν έμοιαζε να τραβά το δικό του δρόμο. Συντηρεί μια φάρμα. Λατρεύει τη Νίσυρο. Διατηρεί το δικό του στούντιο στο σπίτι. Παίρνει κάθε καλοκαίρι μέρος σε ιστιοπλοϊκούς αγώνες στο Αιγαίο. Εχει αγοράσει μαζί με τους φίλους του αεροπλάνο. Και τον ελεύθερο χρόνο του περιποιείται τα αμπέλια του. «Δυστυχώς δεν τους αφιερώνω όσο χρόνο πρέπει», λέει. «Φέτος πάντως, παρ' όλο που ήταν μια κακή χρονιά, μου έδωσαν πολύ και καλό κρασί. Με βοήθησε πολύ ο Βαγγέλης Γεροβασιλείου».

Το τελευταίο διάστημα το περνά στη Θεσσαλονίκη. «Είμαι σε φάση δημιουργική», λέει και μας διηγείται πώς πήγαν οι εμφανίσεις του στο Πρίνσιπαλ. «Και στην Αθήνα θα κατέβω, αλλά θ' αργήσω λίγο ακόμα -ενδεχομένως και μετά το Πάσχα. Ψάχνω κάποιον νέο χώρο». Συγχρόνως, καθισμένος στο γραφείο του στην Ανω Τούμπα, δουλεύει τα καινούρια του τραγούδια.

«Εχω κάποια κομμάτια σε σκίτσα και προσπαθώ να τους δώσω μορφή. Μόνο στη Θεσσαλονίκη και μόνο στο γραφείο μου μπορώ και συγκεντρώνομαι. Αφ' ενός θέλω ησυχία, αφετέρου δεν αντέχω να βλέπω τις δουλειές που εκκρεμούν να με κυνηγούν. Υπ' αυτή την έννοια το σπίτι είναι ολίγον καταπιεστικό».

- Το γραφείο είναι το παρατηρητήριό σας;

«Ναι, από εδώ παρακολουθώ τους ξεσηκωμούς των νέων. Δυστυχώς αυτά τα πράγματα η πρώτη που τα τραβάει είναι η Αθήνα. Στη Θεσσαλονίκη φτάνουν σαν απόηχος. Σε ό,τι με αφορά προσωπικά, πιστεύω ότι σε τέτοιες στιγμές οι καλλιτέχνες δεν πρέπει να έχουν τον πρώτο ρόλο, απλά να συνυποφέρουν με όλο τον κόσμο. Αλλωστε δεν χρειάζονται πολλές φωνές. Ενα καλλιτεχνικό έργο είναι από μόνο του μια φωτογραφία ενός συμβάντος λίγο πριν συμβεί».

- Πάντως από τη μουσική λείπουν πια οι μεγάλες φυσιογνωμίες.

«Φυσικά, και νομίζω ότι το τρομακτικότερο κενό είναι αυτό του Χατζιδάκι. Ορφανέψαμε φρικτά και δεν ξέρω πού θα βρούμε κάποιον να του μοιάζει έστω και λίγο. Δυστυχώς η παλιότερη γενιά απλώς αγωνίζεται να κρατηθεί στην ίδια θέση. Δεν την βλέπω μαχητική, δεν θέλει να εξελιχθεί. Κάνει υπερπροσπάθεια για να κουνηθεί ένα εκατοστό από τη θέση της. Εναποθέτω τις ελπίδες μου στους νέους. Πουθενά αλλού δεν βρίσκω παρηγοριά.

»Καταλαβαίνω ότι η βιομηχανία βασανίζεται. Πιστεύω στη βαθιά κρίση της δισκογραφίας. Αλλά συγχρόνως δεν θεωρώ ότι μας λείπουν οι ταλαντούχοι καλλιτέχνες. Εγώ συνεχώς συναντώ νέα στέκια όπου καταφεύγουν πιτσιρικάδες και εκφράζονται. Αφήστε που και η τεχνολογία μάς έχει δώσει τη δυνατότητα να είμαστε δημιουργικοί ακόμα και σε ένα δωμάτιο με μόνο σύμμαχο τον υπολογιστή».

-Γι' αυτό νομίζετε ότι οι νέες γενιές απαξιώνουν τις δισκογραφικές εταιρείες;

«Φυσικά, βλέπουν ότι η μουσική βιομηχανία έχει πάθει πατατράκ, ότι δεν είναι σε θέση να τους παράσχει καμία βοήθεια. Θα παίξουν ζωντανά, θα τους γνωρίσει διά ζώσης ο κόσμος».

- Εσείς ξέρετε καλύτερα. Οι ζωντανές συναυλίες και κυρίως οι καλοκαιρινές υπήρξαν πάντα αδυναμία σας.

«Η δική μου καριέρα χτίστηκε αποκλειστικά μέσα από τη σκηνή και τις ζωντανές εμφανίσεις. Λιθαράκι λιθαράκι γέμισαν τα θέατρα. Μπορώ να περιγράψω και να θυμηθώ αρκετά μέρη στα οποία πήγα και έπαιξα μπροστά σε 13 ανθρώπους. Τη δεύτερη χρονιά έγιναν 300 και την τρίτη 1.500. Σε κάθε περίπτωση στόχος ήταν να περάσουμε καλά».

- Δεν νιώσατε ποτέ ανασφάλεια;

«Οχι βέβαια. Είχα πάντοτε καλούς συνεργάτες και πάντα μοιραζόμασταν τα πράγματα "καϊκίσια". Εγώ είχα ένα μικρό λεωφορείο Φολκσβάγκεν, οπότε έπαιρνε ένα μερτικό το αυτοκίνητο κι οι υπόλοιποι μοιράζαμε τα κέρδη σε ισόποσα μέρη».

- Αυτή, όμως, είναι μια ερασιτεχνική σχέση με το τραγούδι.

«Ετσι αρχίζουν όλα. Το αν θα το διατηρήσεις μέχρι τέλους εξαρτάται από το πόση δύναμη και αντοχή έχεις να λες όχι. Ευτυχώς είχα -και έχω- μια πολύ καλή σύντροφο, τη φοβερή Βαρβάρα, η οποία πάντα με κρατούσε με ασφάλεια στη γη. Αν δεν έχεις κάνει καλή ναυτιλία, πνίγεσαι γρήγορα. Είναι πολύ εύκολο να σε παραπλανήσει η απίστευτη θέρμη, η ενέργεια και η αποδοχή του κοινού».

- Λαϊκό τραγούδι σήμερα ποιο είναι;

«Αυτό που ήταν και χθες. Λαϊκό τραγούδι είναι αυτό που βασίζεται σε έναν καλό στίχο. Εξακολουθώ να πιστεύω πως είναι αδύνατον να χωρίσεις και να αναζητήσεις την παρηγοριά σε ένα φτηνοτράγουδο. Δεν μου λένε τίποτα οι φοβερές ενορχηστρώσεις, τα δήθεν ευρηματικά ρεφρέν που επαναλαμβάνονται 40 φορές για να καταλήξουν σε μια σαχλαμάρα. Το λαϊκό τραγούδι είχε πάντα πολύ συγκροτημένο στίχο, ρυθμούς που είχαν να κάνουν με τη λαϊκή μας κουλτούρα. Και δυστυχώς δεν έχουν πια καμία σχέση με τις σημερινές πίστες. Μόνο στα ρεμπετάδικα μπορείς να ακούσεις αυθεντικό ήχο».

- Δεν σας πρότειναν ποτέ να ανέβετε σε μεγάλη πίστα;

«Βέβαια και με σκέφτηκαν, αλλά βλέπετε εγώ αλλάζω δύσκολα και πάντα το κάνω με μέτρο. Γενικά επιζητώ τη σταθερότητα στη ζωή μου. Είμαι σαν τον λύκο τον μοναχικό. Δεν μπορώ να λειτουργήσω σε καθεστώς ανασφάλειας. Αφήστε που δεν μπορώ ούτε να διανοηθώ ότι θα τσακωθώ για τη σειρά που θα μπει το όνομά μου και πότε θα βγουν τα μπαλέτα. Αυτοί που έρχονται να με ακούσουν στις συναυλίες, ξέρουν τι θα βρουν. Μου αρέσει για παράδειγμα που συχνά συναντώ στις συναυλίες ερωτευμένους ανθρώπους, γιατί ξέρω πως ο πόνος όταν τον μοιράζεσαι αμβλύνεται».

- Το τσιφτετέλι το αγαπάτε ακόμα;

«Μου αρέσει πολύ ο συνδυασμός ψυχαγωγίας και διασκέδασης. Χοροί όπως το τσιφτετέλι είναι μαγικοί. Οταν έρθει την ώρα που πρέπει, είναι βάλσαμο. Τελευταία μου αρέσουν πολύ και οι νησιώτικοι χοροί. Οταν βρεθώ σε πανηγύρι του δίνω και καταλαβαίνει».

- Τι άλλο σας ανακουφίζει;

«Πολύ μεγάλη ασφάλεια είναι πάντοτε οι συνεργάτες και η οικογένεια. Μην ξεχνάτε ότι δουλεύω με τους ίδιους μουσικούς εδώ και 30 χρόνια. Εχω επί δεκαετίες τον ίδιο μπασίστα και μπουζουξή. Αφήστε που δεν είναι μόνο συνοδοιπόροι στη σκηνή αλλά και στο σκάφος. Η οικογένεια και η ορχήστρα μου είναι το πλήρωμα. Επίσης στα ζόρια βρίσκω παρηγοριά σε γείτονες οργανοποιούς με τους οποίους στήνουμε μικρά γλέντια στο άψε-σβήσε».

- Θα λάβετε μέρος στους αγώνες και φέτος;

«Φυσικά και στη Ρεγκάτα Ανατολικού Αιγαίου θα ξαναπάω και σε διάφορους τοπικούς αγώνες στη Ρόδο και την Κω. Μην με ρωτήσετε για προπόνηση, προτιμώ την έμπνευση της τελευταίας στιγμής».*

• Της ΜΑΤΟΥΛΑΣ ΚΟΥΣΤΕΝΗ, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Επτά, Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

Δέκα οι υποψήφιοι για εκπροσώπηση της Ελλάδας στη Eurovision

ΑΠΕ

Στιγμιότυπο από τον περασμένο διαγωνισμό της Eurovision

Δέκα καλλιτέχνες επιλέχθηκαν ως υποψήφιοι για να εκπροσωπήσουν την Ελλάδα στον διαγωνισμό της Eurovision, ο οποίος θα πραγματοποιηθεί στο Όσλο τον Μάιο.

Μετά από επαφές που είχε με εκπροσώπους της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας, η ΕΡΤ επέλεξε τους εξής καλλιτέχνες για συμμετοχή στον ελληνικό διαγωνισμό που θα αναδείξει το ποιος θα μας εκπροσωπήσει στη Eurovision:

Γιώργος Αλκαίος & Friends Κατερίνα Αυγουστάκη Ελευθερία Ελευθερίου Εmigre Γιώργος Καραδήμος Μέλισσες Μάνος Πυροβολάκης – MP3 Δέσποινα Ρίτσι Second skin Χρήστος Χατζηνάσιος Οι υποψήφιοι θα διαγωνιστούν στα τέλη Φεβρουαρίου και ο νικητής του ελληνικού τελικού θα εκπροσωπήσει τη χώρα μας στην 55η Eurovision στην πρωτεύουσα της Νορβηγίας, στις 25, 27 και 29 Μαΐου.

Η επιλογή θα γίνει με ψηφοφορία κριτικής επιτροπής (50%) και κοινού (50%). Τα τραγούδια θα παρουσιαστούν στο ελληνικό κοινό στις αρχές Φεβρουαρίου.

the Dark show 18/12/2009 @ Gagarin 205

This summary is not available. Please click here to view the post.

«Ολοι στα λαϊκά... καταφεύγουν»

• Με... Τραγούδια παντός καιρού «έχουμε στόχο να κάνουμε τον κόσμο να ξεφύγει, έστω και για λίγο, από τις δυσκολίες που έχει», λένε ο Χρήστος Νικολόπουλος και η Γλυκερία

• ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΛΥΚΕΡΙΑ

Κάτι περισσότερο από μία δεκαετία πέρασε από τότε που ο Χρήστος Νικολόπουλος και η Γλυκερία βρέθηκαν μαζί στην ίδια σκηνή. Σήμερα οι δύο σημαντικές αυτές προσωπικότητες του ελληνικού τραγουδιού ενώνουν και πάλι τις μουσικές δυνάμεις τους, στη σκηνή του «Πλατώ», όπου ξεκίνησαν πριν από λίγες ημέρες τις εμφανίσεις τους μαζί με τη Μελίνα Ασλανίδου και τον Κώστα Καραφώτη.

«Η οικονομική κρίση είναι ολοφάνερη και έχουμε προσαρμοστεί όλοι στα νέα δεδομένα», λέει η Γλυκερία και συμπληρώνει ο Χρήστος Νικολόπουλος, «Εμείς ως καλλιτέχνες πρέπει να προσπαθούμε να κρατάμε χαμηλά τις τιμές των χώρων όπου εμφανιζόμαστε». Πάνω, με τους Μελίνα Ασλανίδου - Κώστα Καραφώτη.

• Συνέντευξη στην Αναστασία Κουκά, ΕΘΝΟΣ, 13/12/2009
  

• Τι ήταν αυτό που σας έφερε κοντά έπειτα από τόσα χρόνια;

Γλυκερία: Ηταν μια δική μου ιδέα να ξαναβρεθούμε με τον Χρήστο Νικολόπουλο, με τον οποίο μας δένουν πολλά πράγματα από το παρελθόν.

Χρ. Νικολόπουλος: Για μένα είναι πολύ ευχάριστο να ξαναδουλεύω με τη Γλυκερία, μια σημαντική τραγουδίστρια την οποία θαυμάζω αλλά και μια πολύ αξιοπρεπή κυρία.

• Ποιος είναι ο στόχος του προγράμματος που παρουσιάζετε στο «Πλατώ»;

ΧΡ.Ν.: Ο τίτλος του προγράμματός μας είναι «Τραγούδια Παντός Καιρού». Που σημαίνει ότι έχουμε διαλέξει τραγούδια που αντέχουν στον χρόνο, από το παρελθόν αλλά και σημερινά. Στόχος μας είναι να διασκεδάσουμε τον κόσμο που θα έρθει να μας δει, να τον κάνουμε να ξεφύγει, έστω και για λίγο, από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Γλυκερία: Στόχος μας είναι να αγγίξουμε όλες τις πλευρές του ελληνικού τραγουδιού.

• Από την εμπειρία σας, ποια είναι τα στοιχεία εκείνα που συνθέτουν ένα επιτυχημένο πρόγραμμα;

Γλυκερία: Η καλή συνεργασία και η καλή πρόθεση. Είναι πολύ σημαντικό να έχεις κοινή αισθητική ως προς τη μουσική αλλά και ως άνθρωπος με αυτούς που συνεργάζεσαι. Το καλό κλίμα, θέλεις, δεν θέλεις, περνάει στον κόσμο.Μπορεί να συμβαίνει κάτι φαντασμαγορικό στη σκηνή και να μην υπάρχει καμία επικοινωνία ανάμεσα στους καλλιτέχνες.

ΧΡ.Ν.: Για να έχει ένα μουσικό πρόγραμμα επιτυχία θα πρέπει να διαθέτει επίκαιρους τραγουδιστές, αυτούς δηλαδή που θα φέρουν τον κόσμο στο μαγαζί. Το κυριότερο όμως είναι η επιλογή των τραγουδιών, η οποία πρέπει να γίνεται με στόχο όχι το προσωπικό μεράκι του καλλιτέχνη, αλλά τη διάθεση και τη διασκέδαση του κοινού.

• Σήμερα, στην Αθήνα, μπορεί κανείς εύκολα να βρει χώρους όπου παίζονται καλά λαϊκά τραγούδια;

ΧΡ.Ν.: Δυστυχώς το λαϊκό τραγούδι δεν προβάλλεται όσο θα έπρεπε και ειδικά από το ραδιόφωνο, από το οποίο είναι σχεδόν αποκλεισμένο. Παρ’ όλα αυτά σε πείσμα των καιρών το λαϊκό τραγούδι συνεχίζει να υπάρχει. Σε όποιο μαγαζί και να πάτε, από μια ώρα και μετά, όλοι στο λαϊκό τραγούδι καταφεύγουν για να διασκεδάσουν τον κόσμο.

• Παρ’ όλες τις δυσκολίες όμως εσείς επιμένετε να στηρίζετε και να τροφοδοτείτε με καλά νέα πράγματα το λαϊκό τραγούδι.

ΧΡ.Ν.: Δεν θα μπορούσα να κάνω αλλιώς. Ούτως ή άλλως δεν έχω κανέναν ανάγκη. Εχω γράψει την ιστορία μου, έχω κάνει τον κύκλο μου και τώρα ετοιμάζομαι για τον δεύτερο.

Γλυκερία: Εγώ είμαι αισιόδοξη. Μπορεί τώρα να συμβαίνουν στο τραγούδι κάποια πράγματα που δεν μας αρέσουν, όλα αυτά όμως είναι κύκλοι που κλείνουν. Πάντα στο καλό τραγούδι θα καταλήγουμε.

• Φέτος ο αντίκτυπος της οικονομικής κρίσης στη διασκέδαση είναι μεγαλύτερος από άλλες χρονιές;

Γλυκερία: Η οικονομική κρίση είναι ολοφάνερη και έχουμε προσαρμοστεί όλοι στα νέα δεδομένα. Και εμείς οι καλλιτέχνες πρέπει να περιορίσουμε τις απαιτήσεις μας εάν θέλουμε ο κόσμος να έρχεται να μας βλέπει.

ΧΡ.Ν.: Φέτος ο αντίκτυπος της οικονομικής κρίσης είναι πολύ μεγάλος σε όλους τους τομείς. Το ΠΑΣΟΚ, που πιστέψαμε πολύ, μπήκε λίγο άγρια και σε συνδυασμό με την υπερβολή κάποιων, τηλεοπτικών κυρίως, ΜΜΕ έχει δημιουργηθεί στον κόσμο μια φοβία. Εμείς ως καλλιτέχνες πρέπει να προσπαθούμε να κρατάμε χαμηλά τις τιμές των χώρων όπου εμφανιζόμαστε.

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

«Τραγούδια Παντός Καιρού»: Η Γλυκερία, ο Χρήστος Νικολόπουλος, η Μελίνα Ασλανίδου και ο Κώστα Καραφώτης εμφανίζονται στο «Πλατώ»: Πέτρου Ράλλη 2 & Πειραιώς. Τηλ. 210- 3417943-4. Κάθε Παρασκευή και Σάββατο.