ΣΟΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ Το κράτος αδιαφορεί για τον πολιτισμό

• Η καταξιωμένη σοπράνο μιλά με αφορμή τη συναυλία της στο Concertqebouw του Αμστερνταμ

Εχει εμφανισθεί στα γνωστότερα λυρικά θέατρα και φεστιβάλ της Ευρώπης, ενώ ως σολίστ έχει δώσει πολυάριθμες συναυλίες και έχει συνεργαστεί με διάσημους μαέστρους σε όλο τον κόσμο. Το κλασικό της ρεπερτόριο περιλαμβάνει μερικούς από τους πιο σημαντικούς ρόλους της όπερας, ενώ, συγχρόνως, ερμηνεύει Ελληνες συνθέτες, τζαζ και τάνγκο. Ο λόγος για την σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου, η οποία στις 23 του Οκτώβρη δίνει τη συναυλία «From Brel to Vivaldi and beyond», στο Concertqebouw του Αμστερνταμ, με τη συνοδεία στο πιάνο της Καλλιόπης Γερμανού. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει εμβληματικά και διαχρονικά τραγούδια του μεγάλου συνθέτη και ερμηνευτή Ζακ Μπρελ - «Sonia Theodoridou sings Jacques Brel» τιτλοφορείται το νέο της CD που κυκλοφορεί από τη δισκογραφική εταιρεία «Et'cetera» - αγαπημένα έργα των K. Weill, Faure, Vivaldi, Mascani και άλλων δημιουργών, καθώς και νότες ελληνικού ρεπερτορίου.

-- Τι το ξεχωριστό έχει για σας η συναυλία στο Αμστερνταμ;

-- Το πολύ ξεχωριστό είναι ότι για μένα είναι ένας από τους ιερότερους χώρους στη μουσική. Στην κλασική μουσική το Concertqebouw έχει μια τεράστια παράδοση. Το δεύτερο είναι ότι θα παρουσιάσω αυτό το ρεσιτάλ, έχοντας ως κορμό τον Ζακ Μπρελ και τραγουδώντας από Πουτσίνι έως Βιβάλντι. Είναι μια τεράστια πρόκληση μέσα από αυτό το πρόγραμμα να συνδυάσεις όλα αυτά τα είδη μουσικής και αυτό μου αρέσει πάρα πολύ.

-- Σας διακρίνει μια κάθε άλλο παρά στερεότυπη στάση απέναντι στο λυρικό τραγούδι. Από πού πηγάζει αυτή η στάση;

-- Πηγάζει από το γεγονός ότι πιστεύω πως, πρώτον, όλα τα είδη της μουσικής, εφόσον αγγίζουν την καρδιά, μπορούν να τραγουδηθούν και, δεύτερον, ότι είναι υποχρέωση κάθε καλλιτέχνη να τραγουδάει τραγούδια της πατρίδας του και να μην είμαστε κομπλεξαρισμένοι επειδή είμαστε λυρικοί καλλιτέχνες, ντε και καλά, να τραγουδάμε μόνο κλασικούς συνθέτες. Γιατί και οι μεγάλοι Ελληνες συνθέτες έχουν ένα χαρακτήρα κλασικό θα έλεγα, μια και τα τραγούδια τους συνεχίζουν να τραγουδιούνται εδώ και σαράντα - πενήντα χρόνια και έχουν γίνει κτήμα του λαού μας. Πώς μπορεί κάτι να συγκινεί το λαό μας κι εμάς να μη μας αγγίζει; Το τελευταίο είναι ότι εγώ θέλω να δοκιμάζω συνέχεια καινούρια πράγματα και να δοκιμάζομαι σε καινούρια πράγματα. Να παίρνω ρίσκο, γιατί βαριέμαι εύκολα.

-- Ποια είναι η θέση του λυρικού τραγουδιού, που κατεξοχήν υπηρετείτε, στη χώρα μας;

-- Υπάρχει μια σχετική άνθιση θα έλεγα. Ομως, αυτό που λείπει είναι η παιδεία. Αν δεν μπει στα σχολεία η μουσική σωστά, από την προνηπιακή και νηπιακή ηλικία, πάντα θα κουτσαίνουμε. Πρέπει να μπει η μουσική στα σχολεία - τελείωσε. Εγώ ζω στο Βερολίνο και βλέπω ορχήστρες και μικρά παιδιά που παίζουν μουσική από το δημοτικό. Εγινα καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών, στο Τμήμα φωνητικής. Βλέπω ότι τη μουσική την κουβαλάνε στο αίμα τους. Πόσο μάλλον που εμείς είμαστε ένας τόσο μουσικός λαός.

-- Ομως, στη χώρα μας η μουσική παιδεία είναι παραδομένη σε χέρια ιδιωτών, η πλειονότητα των οποίων δεν κάνει καλή δουλειά ενώ οι οικογένειες αναγκάζονται να πληρώνουν αδρά...

-- Ακριβώς έτσι είναι.

-- Είναι φανερό πως δεν μπορεί να υπάρξει πολιτιστική ανάπτυξη ενός τόπου χωρίς κρατική μέριμνα και παιδεία...

-- Θα πρέπει να υπάρχουν κάποιοι «θετικοί τρελοί», όπως η περίπτωση του Αμπρέου που έκανε το «El Sistema», το οποίο είναι για μένα ένα τεράστιο παράδειγμα ανθρώπων με όραμα. Ομως, σε όσους έχουν όραμα - κι εγώ σ' αυτούς ανήκω και θέλω να συνεχίσω να βοηθάω - τους κόβουν τα χέρια και τα πόδια. Είμαι πολύ απογοητευμένη, γιατί το κράτος δε θέλει ή εκεί που θέλει γίνεται πολύ επιλεκτικό.

-- Ολοένα και εντονότερα διαπιστώνουμε την απαξίωση του πολιτισμού από το κράτος. Το βλέπουμε και με την ιστορία της Λυρικής Σκηνής, για την οποία ο υπουργός Πολιτισμού άφησε ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο κλεισίματός της...

-- Ας πούμε τα πράγματα με τ' όνομά τους. Ζήτησα ένα ραντεβού από τον κύριο Γερουλάνο, ο οποίος δεν απάντησε ποτέ - σαν να είμαι ένα τίποτα. Υπάρχει ένα διεθνές σχέδιο για το πού και πώς πρέπει να πάει η Ελλάδα. Λέτε για τη μουσική... Εδώ βλέπουμε ότι καταργείται ακόμα και η ελληνική γλώσσα, καλά καλά τα παιδιά δε μαθαίνουν ελληνικά στο σχολείο. Οταν δεν υπάρχει μουσική, όταν η γλώσσα έχει «μουγγέψει» που σημαίνει ότι μιλάμε πατώματα πιο κάτω από ό,τι είμαστε, όταν δεν υπάρχει καμία πνευματική ανάταση, τότε, ναι, υπάρχει σχέδιο. Και στην οικονομία, πρώτα απ' όλα τι θα κόψουν; Αυτό που τους είναι εύκολο να κόψουν: Τον πολιτισμό. Πού είναι το όραμα αυτής της κυβέρνησης ή της προηγούμενης κυβέρνησης; Εγώ τραγουδάω τόσα χρόνια στο εξωτερικό και στη Λυρική Σκηνή τραγούδησα μόλις δύο φορές στη ζωή μου. Οχι γιατί ήμουνα επίσημα καλεσμένη αλλά γιατί τη μία γιατί αντικατέστησα μία συνάδελφό μου και την άλλη γιατί άλλη συνάδελφος δεν είχε μάθει τα λόγια. Ζήτησα να διδάξω σ' ένα πανεπιστήμιο - δε με δέχτηκε κανείς πουθενά. Και μόλις υπέβαλα τα χαρτιά μου στο Βερολίνο, έγινα αμέσως καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών. Εδώ, δεν τους ενδιαφέρει ο πολιτισμός.

Ρουμπίνη ΣΟΥΛΗ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Κυριακή 17 Οχτώβρη 2010

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

27/10/2009

 -- Τραγουδά Ζακ Μπρελ

9/7/2009

 -- Μέρες κιθάρας στη μνήμη Δημήτρη Φάμπα

8/1/2006

 -- Οξυμένα προβλήματα πικρές απώλειες

13/2/2005

 -- Αγώνας με σύμμαχο το καλό τραγούδι

10/12/2000

 -- «Πρέπει να ψάξεις για να βρεις το καλό»

Tραγουδάει Mπρελ στις Βρυξέλλες

Η σχέση του ερμηνευτή με τον δημιουργό είναι πάντα ισχυρή, ακόμα κι αν οι δυο τους δεν έχουν συναντηθεί ποτέ. Eτσι ακριβώς και η Σόνια Θεοδωρίδου έχει συνάψει μια στενή καλλιτεχνική σχέση με τον Zακ Mπρελ, στα τραγούδια του οποίου είναι αφιερωμένη η τελευταία δισκογραφική δουλειά της. Tο αποτέλεσμα αυτής της σχέσης θα παρουσιάσει η διεθνώς καταξιωμένη σοπράνο, στις 2 Φεβρουαρίου, στο «Παλέ ντε Mπος Aρτ» στις Bρυξέλλες, την πόλη όπου είχε απομονωθεί για δύο ολόκληρους μήνες για να γνωρίσει σε βάθος το έργο του σημαντικού Γάλλου συνθέτη και ποιητή. «O Zακ Mπρελ εμφανίστηκε σαν τον Eρωτα μέσα στην καρδιά μου. Xρησιμοποίησε τη γοητεία του, με άφησε χωρίς ανάσα κι εγώ σαν αποτέλεσμα θέλησα να εκφράσω όλα αυτά τα συναισθήματα μέσα από τη μουσική του...», εξομολογείται η Σόνια Θεοδωρίδου.

Εκλαψα με το κλάμα του Ζακ Μπρελ

• Η Σόνια Θεοδωρίδου ερμηνεύει δεκατρία από τα πιο γνωστά τραγούδια του, από το «Ne me quitte pas» μέχρι το «Amsterdam»

«Η Σόνια Θεοδωρίδου τραγουδά Ζακ Μπρελ». Και δεν υπήρχε καλύτερο πλαίσιο από τη χθεσινή μελαγχολική βροχερή μέρα για την παρουσίαση του νέου άλμπουμ, με το οποίο η σοπράνο από τη Βέροια μας κάνει για άλλη μια φορά διεθνώς υπερήφανους.

«Η απλότητα των τραγουδιών και η αλήθεια του λόγου υπήρξαν πρόκληση για μένα», εξομολογήθηκε η σοπράνο (στη φωτογραφία, χθες ενώ υπογράφει το νέο CD της)

«Επρεπε να αφήσω κατά μέρος όλα τα στολίδια, που συνηθίζει να χρησιμοποιεί στην όπερα μια σοπράνο. Να ταπεινωθώ με έναν τρόπο», εξηγεί τη διαδικασία με την οποία προσέγγισε τα τραγούδια του Ζακ Μπρελ. Διαδικασία μακρά και με πολλές διακυμάνσεις, για χάρη της οποίας απομονώθηκε δύο μήνες στις Βρυξέλλες, μελετώντας μια νέα γλώσσα, τη γαλλική. «Πολλές ήταν οι φορές που ταυτιζόμουν σε βαθμό που δεν ήταν καλό και έπρεπε να πάρω μια απόσταση. Αλλες φορές έκλαιγα με το δικό του κλάμα», περιέγραφε χθες το πρωί η σοπράνο, σε εκδήλωση στο Μέγαρο Μουσικής ανάμεσα στους Γιώργο Χρονά και Γιάννη Πετρίδη, που μίλησαν επίσης για το cd.

Μια συνάντηση στον Πειραιά με τον Παναγιώτη Φύτρα και τον Μάρκο Δαμασιώτη ήταν η αφορμή για να έρθει ο Ζακ Μπρελ στη ζωή της. «Στη ζωή μου. Γιατί στην ψυχή μου είχε έρθει πολύ νωρίτερα», διευκρίνισε η Σόνια Θεοδωρίδου. Ηταν μια εποχή που για τη μουσική της εξέλιξη αναζητούσε προτάσεις, που θα την αντιπροσώπευαν άμεσα. Και τις βρήκε. Στις συνθέσεις του Βέλγου τροβαδούρου.

Ο Ζακ Μπρελ (1929-1978), άλλωστε, ήταν αυτός που κατάφερε να περάσει το παλιό γαλλικό τραγούδι της δεκαετίας του '40 στη νεότερη γενιά (του '60), που το απέρριπτε. Εφτιαξε σπουδαία τραγούδια, με απήχηση σε κοινό που δεν ήταν υποψιασμένο. Τα τραγούδια του δεν έπαψαν να ερμηνεύονται και να διασκευάζονται από μουσικούς, όπως ο Ντέιβιντ Μπάουι, ενώ «θα τον συναντούν όλες οι υπόλοιπες γενιές για δεκαετίες στο μέλλον», όπως επισήμανε ο Γιάννης Πετρίδης.

«Αλλαξα. Ανέπτυξα μουσικές πτυχές που νόμιζα πως δεν υπήρχαν. Κέρδισα και σε ανθρώπινη ποιότητα, μέσα από τα λόγια που είχα τη χαρά να γευτώ στα τραγούδια του», εξομολογήθηκε η Σόνια Θεοδωρίδου.

Το cd ηχογραφήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών τον Δεκέμβριο του 2008 και τον Ιανουάριο του 2009 και περιλαμβάνει 13 τραγούδια (κυκλοφορεί από την ολλανδική Etcetera), μεταξύ των οποίων τα «Ne me quitte pas», «Amsterdam», «J' arrive» κ.ά. «Ενιωσα τα δεκατρία αυτά τραγούδια σαν αυτοβιογραφία. Η μοίρα μιας γυναίκας που αλλάζει, μεταλλάσσεται», είπε η σοπράνο. «Δεν ξέρω πού με πάει ο Θεός. Εγώ έμαθα μόνο να τραγουδάω. Αυτή είναι η χαρά μου, η ζωή μου. Χωρίς το τραγούδι θα μπορούσα να ζω, αλλά δεν θα ήμουν εγώ».

• ΕΛΕΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009

Ερωτευμένη μαζί του σαν μαθήτρια

Σόνια Θεοδωρίδου - Σταμάτης Κραουνάκης

Της ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ

Αναδρομή στον μουσικό κόσμο του Σταμάτη Κραουνάκη. Ή «one man show με guest star τη Σόνια, εικόνα υπέροχη, που θα πει το βαρύ πυροβολικό». Τη Σόνια Θεοδωρίδου εννοεί ο Κραουνάκης και την πρώτη τους συνάντηση για μια μουσική παράσταση ή και «Για έναν έρωτα». Θα εκτυλιχθεί στο Μέγαρο Μουσικής (Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη, 18 και 19 Νοεμβρίου).

Στην παράσταση, που ανατρέχει στις ωραιότερες στιγμές της μουσικής του διαδρομής, ο ίδιος κρατά τον βασικό ρόλο του ερμηνευτή και αφηγητή όσων παράνομων και παράφορων ερώτων έχουν ζήσει στα τραγούδια του. Μαζί του εμφανίζονται τρεις από τους τραγουδιστές-περφόρμερ της «Σπείρα-Σπείρα» (Ελεάννα Καραντινού, Χρήστος Μουστάκας, Δάφνη Λέμπερου) και έντεκα μουσικοί.

«Σκεφτόμαστε να κάνουμε πράγματα μαζί, να σπάσουμε τη φόρμα», λέει ο Σταμάτης Κραουνάκης για τη συνεργασία του με τη Σόνια Θεοδωρίδου

Συμμετέχει βέβαια, «εκτάκτως αλλά όχι αναπάντεχα», η Σόνια Θεοδωρίδου. Η Ελληνίδα σοπράνο, που δεν περιορίστηκε στον χώρο της αλλά επέτρεψε στον εαυτό της μικρές και ωραίες «απιστίες» με το ελληνικό, λαϊκό ή έντεχνο, ρεπερτόριο, «μαθητεύει», όπως λέει, στο ρεπερτόριο του Κραουνάκη. Με το σύστημα της... εξαρχής ακρόασης, που πάντα εφαρμόζει: «Είχα ακούσει πολλά τραγούδια, αλλά όχι τα άπαντά του. Φρόντισα να ακούσω τα πάντα και ανακάλυψα ξανά το μεγάλο του ταλέντο», λέει σε ένα διάλειμμα της πρόβας, που δεν έχει τίποτα το τυπικό. «Ζούμε, μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία τη νεότητά μας», εξηγεί.

Πληθωρικές προσωπικότητες και οι δύο, δεν είχαν συνεργαστεί ξανά, αλλά γνωρίζονταν χρόνια τώρα. «Εγώ, μάλιστα, ήμουν ψιλοερωτευμένη μαζί του, αλλά δεν μου έδινε σημασία», εξομολογείται η Θεοδωρίδου γελώντας και υποστηρίζοντας πλήρως την ταυτότητα -«για έναν έρωτα»- της παράστασης.

Τα τραγούδια που θα πει είναι, όπως συνοψίζει ο Κραουνάκης, «τα καλύτερα για το αίσθημά της»: «Κουπαστή» (θα το ερμηνεύσουν ντουέτο), «Κάστρο», «Αυτή η νύχτα μένει», «Υπερωκεάνιο», «Ο Δερβίσης». Και όχι αυτά μόνο.

Εν είδει μπουκέτου με τριαντάφυλλα, ο Σταμάτης Κραουνάκης θα της προσφέρει ένα καινούργιο τραγούδι που υλοποιεί παλιό του όνειρο: να μελοποιήσει στίχους της Κικής Δημουλά. Επέλεξε ένα απόσπασμα από το ποίημά της «Κύριε», εκείνο που λέει: «Αλλους μας φέρνει ένα φιλί. Στο κρύο μέτωπο της πλήξης, μερικούς. Μας ξετρυπώνει ο έρωτας κρυμμένους. Στα βάθη των κινδύνων του να σβήσει».

«Ηθελα καιρό», εξηγεί, «να φτιάξω μια Δημουλά. Ηθελα όμως να πάει ψηλά, όχι να καταναλωθεί στο κουλτουριάρικο κομμάτι». Το τραγούδι είναι ερωτικό και «με τη φωνή της Σόνιας, θα κλαίμε». Αλλά όχι μόνο. Οι μουσικές παραστάσεις του Κραουνάκη γέρνουν την πλάστιγγα εναλλάξ από το κλάμα στο γέλιο, από τη δημιουργική μελαγχολία στην ευφορία. Και ο ίδιος δεν σκοπεύει να κάνει... συναισθηματικές περικοπές λόγω της πιο αυστηρής ατμόσφαιρας του Μεγάρου. «Απ' τη μεριά μου δεν θα κάνω τίποτε περισσότερο, ούτε λιγότερο. Θα κάνω κανονικά τα δικά μου. Και τα αστεία μου. Θα ζητήσω απ' το κοινό να σηκωθεί, να συμμετέχει. Δεν θα αλλάξω τίποτα. Η μόνη αλλαγή είναι ότι θα έχω μεγάλη ορχήστρα».

Συνολικά τα τραγούδια που θα ακουστούν «πειραγμένα» είναι της συνεργασίας του με τη Λίνα Νικολακοπούλου. Τραγούδια που αγαπήσαμε με τις φωνές της Αλκηστης Πρωτοψάλτη («Μαρόκο», «Τα δυο παλτά», «Τρίτο στεφάνι», «Τα πιο ωραία λαϊκά»), της Τάνιας Τσανακλίδου («Μαμά γερνάω», «Πάτωμα»), της Δήμητρας Γαλάνη («Παραδώσου»), του Μανώλη Μητσιά («Λάμπα θυέλλης»). Κι άλλα, φόρος τιμής στην υπερβολή, την ηδονή, τη μαγεία και τη φθορά του έρωτα, όπως το «Πώς έφυγες», που είχε ερμηνεύσει μοναδικά η Βίκυ Μοσχολιού, ή το «Πόσο σ' αγαπώ» και κάποια άλλα, περισσότερο εξωστρεφή, όπως το «Ποντίκι».

Την ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας υπογράφει ο πιανίστας Γιώργος Ζαχαρίου. Την επιμέλεια του ήχου ο Δημήτρης Μουρλάς, των φωτισμών ο Γιάννης Σιδηρόπουλος, του σκηνικού χώρου ο Τάκης Χατούπης, των φωτογραφιών (που θα προβληθούν) ο Πάνος Δεσφινιώτης και του βίντεο ο Κώστας Αυγέρης. Παίζουν οι: Σπύρος Παναγιωτόπουλος (ντραμς), Βαγγέλης Καρίπης (κρουστά), Γιάννης Αννινος (μπάσο), Κώστας Μπαλταζάνης (κιθάρα), Νίκος Κατσίκης (μπουζούκι), Μάριος Τούμπας (πλήκτρα), Νίκος Σακελλαράκης (τρομπέτα), Παναγιώτης Τσεβάς (ακορντεόν), Δημήτρης Τσάκας (σαξόφωνο) και Αντώνης Ανδρέου (τρομπόνι).

Η συνεργασία του Σταμάτη Κραουνάκη με τη Σόνια Θεοδωρίδου δεν σταματάει εδώ. «Σκεφτόμαστε να κάνουμε μαζί πράγματα, να σπάσουμε τη φόρμα», επιβεβαιώνει εκείνος. Κάτι ξέρουν και οι δύο από σπάσιμο φόρμας και φορμαλισμού. *

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 31/10/2008

Μουσικές για... γλέντι

Σόνια Θεοδωρίδου

Τελευταίο διήμερο εμφανίσεων για την υψίφωνο Σόνια Θεοδωρίδου στο «Polis Stage» (Πέτρου Ράλλη 18, τηλ. 210 3476.316), τη Δευτέρα και Τρίτη (9.30μ.μ.), όπου παρουσιάζει ένα πρωτότυπο και ενδιαφέρον ακρόαμα αφιερωμένο σε τρεις σπουδαίες γυναίκες της μουσικής, τη Δανάη Στρατηγοπούλου, την Εντίθ Πιάφ και την Αμάλια Ροντρίγκες. Ενα «Μουσικό Καρέ της Ντάμας» με σπουδαία τραγούδια και υπέροχες ερμηνείες. Τη συνοδεύουν οι μουσικοί Θόδωρος Κοτεπάνος (πιάνο, ακορντεόν), Θύμιος Παπαδόπουλος (κλαρινέτο), Οδυσσέας Ζαφειρόπουλος (βιολί) και Δημήτρης Τσεκούρας (κοντραμπάσο).

• Αύριο (12μ.), στο Μουσείο Λαϊκών Οργάνων (Διογένους 1 - 3, Πλάκα, 210 3250.198), αποκαλύπτεται ο διονυσιακός ήχος της τσαμπούνας. Το όργανο, που είναι συνδεδεμένο με αποκριάτικα γλέντια, παρουσιάζουν οι Κώστας Δαρδανός, Σπύρος Καούρης και άλλοι τσαμπουνιέρηδες της Αθήνας. Είσοδος ελεύθερη.
• Ο Νότης Μαυρουδής, η Αναστασία Μουτσάτσου (τραγούδι) και ο Παναγιώτης Μάργαρης (κιθάρα), προσφέρουν μια ακόμη μελωδική βραδιά, αύριο, στον «Ιανό» (Σταδίου 24, 210 3217.810 ).
• Τη Δευτέρα (9μ.μ.), στο «Παλλάς» (Βουκουρεστίου 5, 210-3213.100), εμφανίζεται ο Λουκιανός Κηλαηδόνης «Μ' αγιόκλημα και γιασεμιά». Μαζί με τους Δώρο Δημοσθένους και Ηρώ Σαΐα παρουσιάζει ένα πρόγραμμα - αναδρομή στη δημιουργία του, με τη συνοδεία μεγάλης ορχήστρας.
• Εργα Βιβάλντι, Μπετόβεν, Προκόφιεφ και Μπ. Μπάρτοκ θα παρουσιάσουν οι Κωνσταντής Σφέτσας (βιολοντσέλο) και Νέλλη Σεμιτέκολο (πιάνο), τη Δευτέρα (8.30 μ.μ.), στην αίθουσα συναυλιών «La Divina» του «Ατενέουμ» (Αδριανού 3, Θησείο, τηλ. 210 3211.987).
• Ο μουσικοσυνθέτης Βασίλης Αυγερινός παρουσιάζει τα τραγούδια του παρέα με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και το συγκρότημα «Δίνη», τη Δευτέρα, στο «Κύτταρο» (Ηπείρου και Αχαρνών). [Ριζοσπάστης, 1/3/2008]