Οι Σκωτσέζοι Mogwai στην Αθήνα

Ενα από τα πιο δυνατά και πρωτότυπα γκρουπ της ποστ ροκ σκηνής σήμερα στο Gagarin 205

MΟΥΣΙΚΗ. O διάσημος Σκωτσέζος συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων, Ιαν Ράνκιν, δηλώνει φανατικός θαυμαστής της μουσικής τους, λάτρης του εκρηκτικού ήχου τους, αυτής της ροκ θύελλας από κιθάρες, μπάσο και ντραμς. Μάλιστα, δεν δίστασε να «επισημοποιήσει» την προτίμησή του στους συντοπίτες τους Mogwai, δηλώνοντας με αφορμή την κυκλοφορία του πρόσφατου έκτου άλμπουμ τους «The Hawk Is Howling», ότι «οι Mogwai ζωγραφίζουν εικόνες σε ήχο, δεν χρειάζονται λόγια».

Οι Mogwai θεωρούνται ένα από τα πιο δυνατά και πρωτότυπα γκρουπ στο χώρο της ποστ ροκ σκηνής, μαζί με τους Ισλανδούς Sigur Ros και τους Καναδούς Godspeed You! Black Emperor.

Επηρεασμένοι από τους μεγάλους πατέρες της ροκ αλλά και ποστ πανκ σκηνής, όπως οι Joy Division, The Cure, Sonic Youth, Nirvana, The Pixies, Guns ’n’ Roses, δημιουργούν μεγάλης διάρκειας μουσικές ενότητες και μπολιάζουν τη μελωδία με την ηλεκτρική κιθάρα. Οι παραμορφώσεις και τα ειδικά εφέ στον ήχο της κιθάρας συνθέτουν τη μοναδική ταυτότητα της κολεκτίβας από τη Γλασκώβη, που σήμερα το βράδυ θα βρίσκεται στη σκηνή του Gagarin 205 (Λιοσίων 205) και αύριο σ’ αυτήν του Μύλου στη Θεσσαλονίκη.

Και όπως δηλώνει στην «Κ» ο κιθαρίστας και τραγουδιστής τους Στούαρτ Μπρεθγουέιτ «θα εξαπολύσουμε μια ηχητική καταιγίδα με καινούργια κομμάτια αλλά και τα κλασικά αγαπημένα “Come On Die Young’’, “Hunted By A Freak’’, “Friend Of The Night’’». Για τους πέντε Σκωτσέζους μουσικούς «οι ζωντανές εμφανίσεις», όπως ομολογεί ο Στούαρτ Μπρεθγουέιτ, «είναι το καλύτερο μέρος της δουλειάς. Το να νιώθεις την επίδραση που έχει η μουσική στο σώμα σου, στο στήθος σου, στο λαιμό σου. Να ξεχειλίζει ενέργεια ο χώρος και εμείς στη σκηνή να γινόμαστε πομποί και δέκτες. Aυτό που επίσης μας κάνει ευτυχισμένους είναι ότι βλέπουμε να ανανεώνεται διαρκώς το κοινό μας. Στην αρχή η πλειοψηφία ήταν νέα αγόρια, μετά αρχίσαμε να αρέσουμε πολύ και στα κορίτσια και τώρα στις συναυλίες μας έρχονται και άνθρωποι μεγαλύτεροι σε ηλικία».

Η δημοφιλία των Μogwai φαίνεται επίσης και σε νεότερες μπάντες που κοπιάρουν τον ήχο τους. «Η αλήθεια είναι ότι μας κολακεύει να ακούμε συγκροτήματα που έχουν επηρεαστεί από εμάς. Δεν είναι όλα επιτυχημένα, αλλά υπάρχουν κάποια όπως οι Σουηδοί “Tape’’ και “Remember Remember’’ που μας έχουν εντυπωσιάσει. Παρακολουθώ εξαιρετικές δουλειές μέσω Ιντερνετ, και χαίρομαι γιατί διαπιστώνω ότι σήμερα ένας μουσικός ή μια μπάντα δεν έχει ανάγκη να παρακαλάει τις δισκογραφικές εταιρείες να του κάνουν δίσκο για να επικοινωνήσει τη μουσική του. Μπορεί να εκμεταλλευτεί το Διαδίκτυο και site όπως το ΜySpace και να έχει πολύ καλά αποτελέσματα. Αλλωστε, όλοι γνωρίζουμε ότι οι δισκογραφικές εταιρείες αργοπεθαίνουν και ο έλεγχος της μουσικής επιστρέφει εκεί όπου πραγματικά θα έπρεπε να ανήκει: στους καλλιτέχνες».

Για τον Στούαρτ Μπρεθγουέιτ, οι Μogwai είναι πλήρης απασχόληση. «Ταξιδεύουμε συνεχώς, κι όταν δεν είμαστε στο δρόμο είμαστε στο στούντιο. Δεν μου αρέσει να λέω ότι ζούμε από τη μουσική αλλά για τη μουσική».

• Της Γιουλης Eπτακοιλη, Η Καθημερινή, 20/02/2009
  

Ο ποστ ροκ θόρυβος ζεσταίνει τον χειμώνα

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

Oι Transglobal Underground έρχονται για δύο συναυλίες τον Φεβρουάριο.

Οι Σλοβένοι Laibach με τους εθνικούς ύμνους των «ιμπεριαλιστικών κρατών», οι Tindersticks με τις ρομαντικές ελεγείες τους, οι Red Snapper με τη φρενήρη ελεκτρόνικα αλλά και οι Mogwai, οι Front 242, ο Μαρκ Λάνεγκαν με τον Γκεγκ Ντούλι είναι μερικά από τα ονόματα που θα γεμίσουν τις σκηνές των κλαμπ τις νύχτες του χειμωνα.

* Laibach: Οι Σλοβένοι προβοκάτορες είχαν αναβάλει την παράστασή τους τον Δεκέμβριο. Ερχονται στο «Gagarin» (16 Ιανουαρίου) για να παρουσιάσουν το άλμπουμ «Volk», δηλαδή τους εθνικούς ύμνους, τα απόλυτα ποπ τραγούδια, όπως τους αποκαλούν, των πιο ιμπεριαλιστικών κρατών. Με τον δικό τους, εννοείται, τρόπο.

* Ρόμπιν Γκάθρι: Μαζί με τη Λιζ Φρέιζερ αποτελούσαν το ντουέτο των Cocteau Twins. Από το '98 που διαλύθηκαν, ο Γκάθρι άρχισε τη μοναχική του πορεία φτιάχνοντας μελαγχολικά ηχητικά τοπία. Θα βρεθεί στη σκηνή του «Gagarin» (23 Ιανουαρίου) για να παρουσιάσει το σάουντρακ της δικής του ταινίας animation με τίτλο «Galerie», που θα προβάλλεται σε οθόνη.

* Red Snapper: Εισέβαλαν στη σκηνή της Βρετανίας στις αρχές του '90 με ένα δυνατό ηχητικό χαρμάνι, όπου η φανκ και το χιπ χοπ συναντούσαν την ελεκτρόνικα και την ψυχεδέλεια. Διαλύθηκαν το 2002 αφήνοντας πίσω τους τρία άλμπουμ αναφοράς για την ηλεκτρονική σκηνή. Επανενώθηκαν το 2007, κυκλοφόρησαν το «Pale Blue Dot» και έρχονται να παίξουν στο «Gagarin» (24 Ιανουαρίου).

* An evening with Greg Dulli & Mark Lanegan: Ο πληθωρικός Ντούλι και ο καταθλιπτικός Λάνεγκαν έρχονται σχεδόν κάθε χρόνο για να στήσουν ροκ εν ρολ φιέστες. Τώρα υπόσχονται κάτι διαφορετικό. Μια τρίωρη κατάβαση στα καταραμένα μπλουζ τους - μαζί τους ο Φώτης Σιώτας (βιολί) και η Σοφία Ευκλείδου (τσέλο). Οι δύο μουσικοί, γνωστοί από τη δουλειά τους με τον Γιάννη Αγγελάκα και τον Νίκο Βελιώτη, θα συμπράξουν με τους δύο ρόκερ και τον κιθαρίστα τους σε μια πειραματική απόδοση των τραγουδιών τους («Gagarin», 4 Φεβρουαρίου).

* Front 242: Οι Βέλγοι έχουν βαρεθεί να τους αποκαλούν πρωτοπόρους του ιντάστριαλ ήχου. Μπορεί να ξεκίνησαν να παίζουν τον σκοτεινό ηλεκτρονικό τους θόρυβο στις αρχές του '80, συνεχίζουν όμως με συνέπεια να κυκλοφορούν άλμπουμ και να δίνουν συναυλίες γεμάτες ένταση. Θα βρεθούν στο «Fuzz club» (6 Φεβρουαρίου) για να αποδείξουν μία ακόμα φορά τη δύναμη του ήχου που αποκαλούν electronic body music.

* And Also The Trees & Katharine Blake & Nick Marsh: Οι Βρετανοί ποστ πανκ συμπληρώνουν 30 χρόνια και έρχονται να παρουσιάσουν το νέο τους άλμπουμ «(Listen For) The Rag & Bone Man». Η Μπλέικ των Miranda Sex Garden έχει κι αυτή νέα δουλειά, το ίδιο και ο Νικ Μαρς. Ολοι αυτοί οι τύποι από τη σκηνή του '80 θα βρεθούν για μια βραδιά στο «Gagarin» (7 Φεβρουαρίου).

* Transglobal Underground: Είναι η πολυφυλετική κολεκτίβα από το Λονδίνο που πειραματιζόταν με τις μουσικές παραδόσεις των χωρών και το χιπ χοπ και την νταμπ πολύ πριν η σύγχρονη σκηνή ανακαλύψει τη «μουσική του κόσμου». Ανέδειξαν τη Νατάσα Ατλας και συνεργάστηκαν με μουσικούς όπως ο Τζίμι Πέιτζ και ο Ρόμπερτ Πλαντ. Ερχονται να παρουσιάσουν το περσινό τους άλμπουμ «Moonshout» (στο «Fuzz Club» στις 7 Φεβρουαρίου, και την επόμενη μέρα στον «Μύλο» της Θεσσαλονίκης).

* The Lost 80s Live Tour: Ο,τι έχει ξεχαστεί από την ελεκτροπόπ του '80 τώρα ζει μια αναβίωση. Ετσι στο κτίριο 56 του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού θα παίξουν οι Flock Of Seagulls, οι Gene Loves Jezebel, οι When in Rome και οι Real Life (14 Φεβρουαρίου). Κάτι σαν φόρος τιμής σε μια σειρά από μπάντες, που έκαναν σύντομες επιτυχίες και μετά εξαφανίστηκαν μέσα το πλήθος της νιου γουέιβ σκηνής.

* Mogwai: Με το νέο άλμπουμ «The Hawk Is Howling» και αναφορές στον Τζιμ Μόρισον και την ψυχεδέλεια, οι πέντε Σκοτσέζοι έρχονται να μας ανατινάξουν με τον ινστρουμένταλ θόρυβο («Gagarin», 20 Φεβρουαρίου και «Μύλος» Θεσσαλονίκης, 21 του μήνα). Και αν στο στούντιο είναι οι μεθοδικοί μουσικοί που εξελίσσουν μια μελωδία σε ηχητικό χάος, στις συναυλίες δικαιώνουν το όνομά τους ως δαίμονες ρίχνοντας το κοινό σε ροκ θύελλα από κιθάρες, μπάσο και ντραμς. Και όπως έγραψε ο Ιαν Ράνκιν στο εξώφυλλο του άλμπουμ, «οι Mogwai ζωγραφίζουν εικόνες σε ήχο, δεν χρειάζονται λόγια».

* Tindersticks: Χρειάστηκαν πέντε χρόνια οι ρομαντικοί από το Νότιγχαμ, που έμπλεξαν το ροκ με την τζαζ και τη σόουλ, για να κυκλοφορήσουν τη νέα δουλεια «The Hungry Saw». Για τον Στιούαρτ Στέιπλς και τους συνοδοιπόρους του δεν έχουν αλλάξει και πολλά από τις αρχές του '90 όταν σημάδευαν τη σκηνή με τις ελεγείες τους. Επιστρέφουν με έγχορδα και πνευστά να στολίζουν τον μελαγχολικό τους ήχο («Principal Club» Θεσσαλονίκης, 20 Φεβρουαρίου και Badminton, 21 του μήνα). *

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/01/2009