Showing posts with label τραγουδιστές. Show all posts
Showing posts with label τραγουδιστές. Show all posts

Saturday, May 30, 2009

Ακολουθώντας τα είδωλα

  • Δεν έχουν μόνο ο Σπρίνγκστιν και οι «U2» φαν κλαμπ στη χώρα μας, αλλά και ο Χοσέ Καρέρας. Και μπορεί οι δικοί του θαυμαστές να μην ξημεροβραδιάζονται στα αεροδρόμια, αλλά δεν χάνουν συναυλία του

Θαυμαστές του Χοσέ Καρέρας

Φόρεσαν τα μπλουζάκια τους με τη στάμπα των Depeche Mode που είχαν πάρει στο εξωτερικό, αγόρασαν τα εισιτήριά τους από τους πρώτους πρώτους, αλλά, τελικά, έμειναν με την απογοήτευση. Τα μέλη του Hysterica, του φαν κλαμπ του συγκροτήματος, δεν κατάφεραν να απολαύσουν τα τραγούδια του. Τουλάχιστον κάποιοι πρόλαβαν και τον συνάντησαν από κοντά, νωρίτερα, στα παρασκήνια. Δεν είναι και λίγο. «Ονειρο ζωής, ζούμε και ανασαίνουμε γι' αυτή τη στιγμή».

Οταν τα μέλη των φαν κλαμπ ξένων καλλιτεχνών μιλούν για την ημέρα που συνάντησαν από κοντά τα ινδάλματά τους, λάμπει το βλέμμα τους: «Ημουν πίσω από τη σκηνή στη συναυλία της Βιέννης, πέρυσι, όταν στο βάθος του διαδρόμου εμφανίστηκε ξαφνικά ο Τζιν Σίμονς με την τεράστια στολή του, ύψους περίπου δύο μέτρων. Με έλουσε κρύος ιδρώτας. Είμαι 39 ετών, ακούω τους Kiss από τα δέκα μου περίπου, δεν μπορείς να καταλάβεις τι είναι να πραγματώνεις ένα όνειρο 29 χρόνων».

  • Πάθος, λατρεία, εμμονή

Ετσι περιγράφει την πρώτη του συνάντηση με το αγαπημένο του συγκρότημα ο Μάκης Καββαδάς, από το ελληνικό φαν κλαμπ του συγκροτήματος, το «Kiss Army».

Πάθος. Λατρεία. Εμμονή. Είναι τα συστατικά που συνδέουν τα μέλη των φαν κλαμπ. Αλλά και επιθυμία, προσμονή, ελπίδα. Τέτοια συναισθήματα έχουν ασφαλώς και φανατικοί θαυμαστές ελλήνων καλλιτεχνών, κυρίως τραγουδιστών, με κορυφαίο τον Στέλιο Καζαντζίδη.

Ομως, εδώ ας σταθούμε στους οργανωμένους φαν των ξένων ονομάτων, που, άλλωστε, σπάνια έρχονται στην Ελλάδα. Πάνε, όμως, έξω οι οπαδοί τους: «Η εταιρεία του Μπρους Σπρίνγκστιν στην Ελλάδα μπορεί να μην γνωρίζει καν την ύπαρξή μας, αλλά ο ίδιος μας ξέρει πολύ καλά» υποστηρίζει ο Ανδρέας Μητρέλης, από τους πρωτεργάτες του εγχώριου φαν κλαμπ του «αφεντικού» του αμερικανικού ροκ. «Στις συναυλίες του στο εξωτερικό πηγαίνουμε πάντα με την ελληνική σημαία».

Και πώς ονομάζεται το δικό τους φαν κλαμπ; «Δεν είμαστε φαν κλαμπ, αλλά κοινότητα φίλων του Σπρίνγκστιν», με διορθώνει ο συνομιλητής μου. «Και διαλέξαμε το όνομα Νο Surrender γιατί δεν παραδοθήκαμε ποτέ».

Τουλάχιστον οι Kiss ήρθαν, έστω κι αργά. Πέρυσι, στη Μαλακάσα. Μία φορά μόνο έχουν έρθει και οι U2, το 1996 στη Θεσσαλονίκη. Το πιο πιθανό είναι αυτούς να τους δούμε και πάλι του χρόνου τον Σεπτέμβριο στο ΟΑΚΑ. Οι έλληνες οπαδοί τους, όμως, δεν μπορούν να περιμένουν ώς τότε. Οπως μας πληροφορεί ο Κώστας Πλατής από το ελληνικό φαν κλαμπ του συγκροτήματος -«Out Of Control» το όνομά του, από το πρώτο τραγούδι που έβγαλε το συγκρότημα το 1979- ετοιμάζονται να ταξιδέψουν ομαδικά στο Βερολίνο, στις 18 Ιουλίου. «Για την πρωινή πτήση εκείνης της μέρας έχουμε ήδη βγάλει αεροπορικό εισιτήριο περισσότερα από 60 άτομα. Κάποιοι θα συνεχίσουμε και σε άλλες πόλεις. Συνηθίζουμε να ταξιδεύουμε κατά ομάδες. Στη Ρώμη, το 2005, για την προηγούμενη περιοδεία, τη Vertigo, ήμασταν 110 άτομα από όλη τη χώρα».

Φανατικοί και αυτοί, αλλά σαν τους οπαδούς του Σπρίνγκστιν δεν πρέπει να υπάρχουν άλλοι. Πολλοί τον έχουν ακολουθήσει ακόμα και σε δέκα διαφορετικές ευρωπαϊκές πόλεις. Στις συγκεντρώσεις τους δεν συζητούν τίποτε άλλο πέραν του Μπρους. Εκείνοι που τον έχουν συναντήσει είναι στο επίκεντρο: «Στη Ρώμη γνωρίζαμε πως, όταν επισκέπτεται την πόλη, συνηθίζει να κάνει νυχτερινές βόλτες» αφηγείται ο Α. Μητρέλης.

«Τη στήσαμε λοιπόν όλη νύχτα στη fontana di trevi. Ξαφνικά, σταμάτησε μπροστά μας ένα μαύρο αυτοκίνητο και κατέβηκε ο ίδιος. Ηρθε και μας μίλησε, φωτογραφήθηκε μαζί μας, του ζητήσαμε μερικά τραγούδια για να τα πει την επομένη στη συναυλία του. Επειδή δεν είχε πού να γράψει τις παραγγελίες μας, έσκισα μια σελίδα από το διαβατήριό μου και του την έδωσα».

Και ο Κ. Πλατής από το φαν κλαμπ των U2 έχει να διηγηθεί απρόοπτα. «Πολλές φορές χτυπάμε ολονυχτίες έξω από τα ξενοδοχεία όπου καταλύει το συγκρότημα μήπως και τυχαία συναντήσουμε κάποιον από την τετράδα. Στο Δουβλίνο πετύχαμε τον Μπόνο να επιστρέφει πολύ αργά σε κατάσταση... ευθυμίας».

Το «Out Of Control» ιδρύθηκε τη δεκαετία του '90 και αριθμεί περισσότερα από χίλια μέλη στην on line κοινότητά του, www.u2club.gr. Οι φαν του Σπρίνγκστιν κατοικοεδρεύουν ηλεκτρονικά στο www.nosurrender.gr όπου καθημερινά οργανώνουν ατέρμονες συζητήσεις. Συναντήθηκαν ένα βράδυ στην πλατεία Μαβίλη 15 άτομα που δεν γνωρίζονταν καν μεταξύ τους. Απλώς είχαν συνομιλήσει σε ξένα διαδικτυακά φόρουμ ή έτυχε να συναντηθούν σε συναυλίες στο εξωτερικό.

  • Του '70 οι εκδρομείς

«Γνωριστήκαμε στις ουρές πριν τα λάιβ κατά τη διάρκεια της περιοδείας του Σπρίνγκστιν για το Rising», λέει ο Α. Μητρέλης. Μην νομίζετε πως πρόκειται για τίποτε φανατικούς που δεν σκέφτονται τίποτε άλλο από τους αγαπημένους τους καλλιτέχνες. Κανονικοί... άνθρωποι είναι με τη δύσκολη καθημερινότητά τους. Αλλος έχει φορτηγά, άλλος είναι πολιτικός μηχανικός, ένας τρίτος διαθέτει κατάστημα με ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Αλλωστε, στα περισσότερα από τα φαν κλαμπ ο μέσος όρος ηλικίας είναι σχετικά ανεβασμένος, μια και πρόκειται για γκρουπ με μακρόχρονη ιστορία.

Το Hysterica των Depeche Mode, που είπαμε στην αρχή, αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή και πιο παλιά εγχώρια φαν κλαμπ. Την πρώτη τους εκδρομή στο εξωτερικό για να δουν το γκρουπ, στη Γαλλία, την πραγματοποίησαν τη δεκαετία του '80. Μακρόβιο είναι και το Kiss Army- δημιουργήθηκε το 1991.

Πολύ δραστήρια φαν κλαμπ διαθέτουν επίσης ο Αλις Κούπερ, οι Μετάλικα, οι Αϊρον Μέιντεν, οι Μαντρουγκάντα κ.ά. Αυτό του Αλις Κούπερ λέγεται «Greek Nightmare Fan Club» και λειτουργεί από το 2004. «Από τις πιο σημαδιακές στιγμές μας ήταν όταν ήρθαν οι μουσικοί του Αλις Κούπερ στο πάρτι που κάναμε κατά τη διάρκεια της τελευταίας του συναυλία στην Αθήνα», θυμάται ο Κωνσταντίνος Κουζήγιαννης.

  • Στηρίζουν τον αγώνα του

Φυσικά, στα πάρτι και τις εκδηλώσεις των φαν κλαμπ ακούγονται αποκλειστικά τραγούδια των συγκεκριμένων καλλιτεχνών. «Και ναι, κάποιοι φορούν make up», λένε τα μέλη του Kiss Army που το τελευταίο διάστημα επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους. «Το 2008, σε συνεργασία με το περιοδικό "Rock Hard", φτιάξαμε το πρώτο διπλό tribute cd στους KISS.

Συμμετέχουν 21 ελληνικές μπάντες και έχει τον τίτλο Greektures Of The Night. Από το 2008 δε, υπάρχουν και οι SSIK, μπάντα που ερμηνεύει αποκλειστικά τραγούδια τους». Αλλά και το Out Of Control προχωρεί στη δημιουργία ενός tribute cd από έλληνες καλλιτέχνες, ενώ σχεδιάζει, παράλληλα, περιοδεία στην Ελλάδα από μία tribute μπάντα των U2!

Από φαν κλαμπ των σταρ του ροκ, άλλο τίποτα, λοιπόν. Να, όμως, που υπάρχει και ένα γύρω από έναν κορυφαίο σταρ της όπερας: «Εμείς είμαστε λέσχη φίλων» με διορθώνει η Αθηνά Μιμίδου, υπεύθυνη της Λέσχης Φίλων του Χοσέ Καρέρας. Διπλός ο σκοπός της δημιουργίας της: Η αγάπη των μελών της για τον διάσημο τενόρο, αλλά και η στήριξή τους στον αγώνα του για την καταπολέμηση της λευχαιμίας.

«Ιδρύσαμε τη λέσχη το 1994. Είναι ο εμπνευστής μας, μας συγκίνησε η στάση του απέναντι σε όσους αντιμετωπίζουν την ασθένεια. Πήγα η ίδια να τον βρω στη Βιέννη. Το ραντεβού μας το έκλεισε ο τότε μάνατζέρ του, ο αδελφός της Μονσερά Καμπαγέ. Του είπα πόσο τον λατρεύουμε, πόσο τον θαυμάζουμε για την αντοχή του και ότι μας αρέσει η μουσική του. Εδωσε την έγκρισή του για να φτιάξουμε τη λέσχη».

Από τότε και σε συναυλίες του Καρέρας πηγαίνουν, και προβολές διοργανώνουν παρουσιάζοντας διάφορες όπερες.

«Αριθμούμε γύρω στα εκατό μέλη και πολλά, ακόμα, εν δυνάμει. Δεν προλαβαίνουμε να γράψουμε κόσμο! Στον μελλοντικό μας σχεδιασμό βρίσκεται ένας διαγωνισμός ερμηνείας. Στην προεδρία της επιτροπής θα είναι ο ίδιος ο Καρέρας. Θα τον συναντήσω σε λίγο καιρό στην Ισπανία. Μας αποκάλυψε πως η Ελλάδα θα συγκαταλέγεται στα επιλεκτικά ρεσιτάλ που θα δίνει από εδώ και στο εξής». *

Sunday, May 24, 2009

Ζήτα μου ό,τι θες

  • Τους βλέπουμε στη σκηνή λαμπερούς, ευγενικούς, χαρούμενους. Λίγοι ωστόσο γνωρίζουν πως, όσο εμείς χορεύουμε, τραγουδάμε και διασκεδάζουμε με τους αγαπημένους μας σταρ, ένας ολόκληρος μηχανισμός από δεκάδες ανθρώπους τρέχει και δεν φτάνει πίσω από τη σκηνή.

ΣΚΟΡΠΙΟΝΣ

ΣΚΟΡΠΙΟΝΣ. Τραγουδιστές και συγκροτήματα, ηθοποιοί και θίασοι περνούν πολύ χρόνο μακριά από τα σπίτια τους, ταξιδεύουν συνεχώς, έχουν εξαιρετικά περιορισμένο χρόνο, άρα αναγκάζονται να φροντίζουν και για την τελευταία λεπτομέρεια της παραμονής τους σε μια χώρα. Τι θα φάνε και θα πιουν, ποιους θα συναντήσουν, αναφέρονται συχνά κατά λέξη στα περίφημα «Rider».

Πρόκειται για το κομμάτι εκείνο του συμβολαίου που αναφέρει τις απαιτήσεις των καλλιτεχνών και το οποίο αποτελεί το φόβο και τον τρόμο κάθε καλλιτεχνικού γραφείου. Στην πραγματικότητα είναι οι σελίδες όπου οι καλλιτέχνες -κυρίως οι σταρ- εξαντλούν την παραξενιά και τη φαντασία τους.

Αλλοτε αληθινές κι άλλοτε ολίγον τραβηγμένες, οι ιστορίες που έχουν να διηγηθούν οι διοργανωτές εκδηλώσεων είναι εκατοντάδες. Κάπως έτσι έχουμε στο παρελθόν μάθει για την αδυναμία της Μίλβα στο παγωτό ξυλάκι, του Τίτο Πουέντε στο ούζο, του Ντίζι Γκιλέσπι στα καρπούζια, του Αρτ Γκαρφάνκελ στους ξηρούς καρπούς, της Σεζάρια Εβόρα στα παϊδάκια, της Λουθ Καζάλ στα λευκά τριαντάφυλλα και της μεγάλης ρωσίδας χορεύτριας Μάγια Πλισέτσκαγια στα κοσμήματα. Να, όμως, τι ζήτησαν όσοι βρέθηκαν πρόσφατα στη χώρα κι όσοι ακολουθούν:

* Και φανατικό κοινό έχουν και απαιτήσεις οι Σκόρπιονς. Το πολυσέλιδο rider τους προβλέπει πέντε λιμουζίνες για τις μετακινήσεις τους, μία για τον καθένα και ένα ξεχωριστό Βαν μόνο για τις πολλές βαλίτσες τους. Πέντε θα είναι και οι σουίτες όπου καταλύουν.

Θέλουν οπωσδήποτε ατομικές πισίνες και θέα στη θάλασσα. Θα φάνε κυρίως θαλασσινά και φρέσκιες σαλάτες, αλλά θα δοκιμάσουν και ελληνική κουζίνα. Επίσης θα τηρήσουν την παράδοση που έχουν εδώ και χρόνια: Μετά τη συναυλία δεν επιστρέφουν ποτέ στα καμαρίνια τους. Από τη σκηνή μπαίνουν κατευθείαν ο καθένας στη δική του λιμουζίνα, στην οποία πρέπει να υπάρχουν άφθονα νερά και πετσέτες και εξαφανίζονται για το ξενοδοχείο τους.

* Τίποτα ιδιαίτερο δεν αναγράφεται στο rider του Κάρλος Σαντάνα (8/7, ΟΑΚΑ). Ερχεται, βλέπετε, με τον προσωπικό του σεφ, οπότε το μενού του δεν απασχολεί το γραφείο παραγωγής.

* Τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Κομπάι Σεγκούντο θα γιορτάσει φέτος το συγκρότημά του με περιοδεία ανά τον κόσμο. Στις 15 και 16 Ιουλίου έρχονται στο «Μπάντμιντον» κι έχουν ήδη ζητήσει δωμάτια και καμαρίνια γεμάτα μπουκάλια με ρούμι. Λογικό.

* Οι συμπατριώτες τους Orishas (θα παίξουν στο φεστιβάλ του Kosmos 93.6 την 1η Ιουλίου στο Κέντρο Ιππασίας στο Γουδή) θέλουν σοκολάτες πριν από το σόου και ρούμι (αυστηρά Havana Club 7 Years) αμέσως μετά. Επίσης θέλουν στο ξενοδοχείο τους να υπάρχει οπωσδήποτε πισίνα ή γυμναστήριο.

* Στο ίδιο διήμερο ο Νικόλα Κόντε θέλει οπωσδήποτε να μοιραστεί με τους μουσικούς του μία σαμπάνια πριν και μία μετά τη συναυλία. Οσο για τους Tinariwen από τη Σαχάρα, είναι μανιώδεις με το τσάι. Εχουν, μάλιστα, ζητήσει ειδικά γκαζάκια για την παρασκευή του κι έχουν στείλει ακριβείς οδηγίες για το πώς είναι το ιδανικό γι' αυτούς τσάι.

* Ο Σόλομον Μπερκ (30/6 στο ίδιο φεστιβάλ), περιμένει 100 κόκκινα τριαντάφυλλα χωρίς κανένα αγκάθι. Πρέπει να τοποθετηθούν δεξιά και αριστερά από το θρόνο του, σε πολύ κρύο νερό. Ποιο θρόνο; Αυτόν που πρέπει να του τοποθετήσουν στο κέντρο της σκηνής, πάνω σε κόκκινο χαλί!

* Ζουν, λειτουργούν και ταξιδεύουν σαν μια μεγάλη οικογένεια οι Ojos de Brujo. Το rider τους είναι εξαιρετικά λιτό. Στην Αθήνα, μάλιστα, θα έρθουν με το νέο τους μέλος: πρόκειται για το μωρό της Μαρίνας (τραγουδίστρια και στιχουργός του γκρουπ) και του τρομπετίστα τους, Κάρλος. Ο πιτσιρίκος Κιράν -μόλις ενός έτους- θα κοιμάται με τους γονείς του, και όταν εκείνοι θα είναι στη σκηνή θα τον φροντίζει η νταντά του.

* Οι μεταλλάδες Heaven and Hell, που παίζουν στο Rocking Athens Festival στις 27/7, θέλουν οι πετσέτες στα καμαρίνια και τη σκηνή να είναι όλες μαύρες.

* Η Σινέντ Ο' Κόνορ, από την άλλη, θέλει να έχει παντού γύρω της τασάκια. Η μόνη ιδιοτροπία της ιρλανδής τραγουδίστριας είναι ότι καπνίζει αρειμανίως και δεν αντέχει να της απαγορεύσεις αυτή την απόλαυση, αν και, στην πατρίδα της, εφαρμόζουν πια πιστά το no smoking.

* Σαν φουγάρα καπνίζουν και οι μουσικοί των «100 τσιγγάνικων βιολιών».

Φανατικοί της νικοτίνης και του φαγητού, ζήτησαν 100 τασάκια και 300 μερίδες φαγητού. Μετά το τέλος των παραστάσεών τους, το εξουθενωμένο catering του Μπάντμιντον απαίτησε άδεια μίας εβδομάδας. Λέγεται, μάλιστα, πως, την πρώτη φορά που ήρθαν στην Αθήνα, έχασαν το δρόμο για το θέατρο και σταμάτησαν στον παράδρομο της Κηφισίας, έβγαλαν έξω τις δύο ψησταριές που κουβαλούν πάντα στα πούλμαν τους και έστησαν γλέντι τρικούβερτο!

* Καμία σχέση με τον Ρομπέρτο Μπενίνι, ο οποίος δεν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το τι θα φάει και τι θα πιει. Ο ιταλός ηθοποιός είναι προσκολλημένος στην οικογένειά του και λιτοδίαιτος. Δεν πολυτρώει, δεν του αρέσει το αλκοόλ, δεν καπνίζει. Τρεις μέρες στην Αθήνα έμεινε στο δωμάτιό του διαβάζοντας.

Βγήκε απ' τα ρούχα της

* «Διαβασμένη» ήρθε πέρυσι στο Φεστιβάλ Αθηνών η Ρενέ Φλέμινγκ.

Η αδερφή της διατηρούσε δεσμό με Ελληνα, η μαμά του οποίου συχνά πυκνά τους έστελνε στο εξωτερικό ταψιά με τυρόπιτες. Ετσι, η σοπράνο, με το που προσγειώθηκε, ζήτησε να της πάνε στο ξενοδοχείο σπιτική πίτα.

* Για ρούχα έψαχνε η Νταϊάνα Κραλ με το που πάτησε το πόδι της στην Αθήνα γιατί αυτά που έφερε δεν της έκαναν πια. Διανύοντας τον 6ο μήνα της εγκυμοσύνης της (και μάλιστα περιμένοντας δίδυμα), έβλεπε την γκαρνταρόμπα της να «στενεύει» μέρα με τη μέρα.

* Ολα μπορεί να τα ανεχθεί αλλά αν δει μοβ χρώμα ο Ενιο Μορικόνε... εξοργίζεται. Αγνοώντας την ιδιοτροπία του, μια μάνατζερ του Φεστιβάλ Αθηνών στεκόταν στην άκρη της σκηνής όταν εκείνος ετοιμαζόταν για πρόβα.

Μόλις την είδε, ένας στενός συνεργάτης του την πλησίασε και της ζήτησε να αλλάξει μπλούζα γιατί ο μαέστρος κόντευε να τρελαθεί...

* Ενα πουλί που πολλοί θεωρούσαν «ψεύτικο» είχε μεταξύ άλλων το σκηνικό της «Λυσσασμένης γάτας» που παρουσίασε ο γερμανικός θίασος της Σαουμπίνε στην Πειραιώς. Το σπάνιο είδος γύπα όχι μόνο ήταν ζωντανό, αλλά ήθελε κάθε μέρα να τρώει φρέσκο κρέας.

Οι άνθρωποι του Φεστιβάλ Αθηνών έψαχναν τον κατάλληλο χασάπη, καθώς ο γύπας είχε προσωπικό υπεύθυνο για την εκγύμναση και τη διατροφή του.

* Από την Αθήνα έχουν περάσει οι Ρόλινγκ Στόουνς, η Μαντόνα, οι Μετάλικα, οι Αϊρον Μέιντεν, αλλά η εμπειρία του Ελτον Τζον δύσκολα ξεπερνιέται.

Πριν από 16 χρόνια ζήτησε να πάει με αεροπλάνο από το αεροδρόμιο του Ελληνικού στο γήπεδο της ΑΕΚ. Συμβιβάστηκε με ελικόπτερο που προσγειώθηκε στο κοντινό γήπεδο του Απόλλωνα -το οποίο ο διοργανωτής νοίκιασε την παραμονή και μετέτρεψε κακήν κακώς σε ελικοδρόμιο, τοποθετώντας φώτα, σήματα, ειδικές γραμμές στο γρασίδι.

Συγχρόνως ήθελε σε ετοιμότητα τέσσερις λιμουζίνες αλλά και μια σουίτα με μια σύνθεση λουλουδιών 2x2 (λίλιουμ και ορχιδέες) που κόστισε τότε 250.000 δρχ.

Στο Ισραήλ, όπου είχε εμφανιστεί την προηγουμένη, ο Τζον εκνευρίστηκε από την πολυκοσμία στο ξενοδοχείο και αποχώρησε χωρίς να τραγουδήσει. Τη δεύτερη φορά που ήρθε ήθελε πάση θυσία να κοιμηθεί στη Νίκαια της Γαλλίας και να μην μείνει καθόλου στην Αθήνα. Και όντως. Ηρθε, τραγούδησε κι έφυγε τρέχοντας.

* Οσκαρ ιδιοτροπίας θα κέρδιζε άνετα ο Γούντι Αλεν. Ηρθε στην Αθήνα με δύο ιδιόκτητα αεροπλάνα -η οικογένειά του ποτέ δεν ταξιδεύει όλη μαζί- κι απαίτησε σε όλη τη διαδρομή από το αεροδρόμιο μέχρι το Σύνταγμα να μην περάσουν κάτω από καμία γέφυρα. Δεν ήθελε ιδιωτική εταιρεία σεκιούριτι αλλά την Ελληνική Αστυνομία για την προστασία του.

  • Κατ' ευθείαν για σουβλάκια

Η παραμονή του στην Αθήνα έμοιαζε με κωμωδία του: Στο «King George», όπου κατέλυσε, είχε κλεισμένο ολόκληρο όροφο για να αποφύγει συναντήσεις στους διαδρόμους και είχε καπαρώσει ένα από τα ασανσέρ. Βλέπετε η μισή του φρουρά τρέχει μονίμως πίσω του από τις σκάλες και η άλλη μισή πρέπει να έχει πάντοτε διαθέσιμο ασανσέρ για να τον περιμένει επάνω. Συνήθως τον συνοδεύουν τα παιδιά και η γυναίκα του, η αδερφή του και τα παιδιά της, οι δάσκαλοι και οι νταντάδες τους. Και φυσικά ο γιατρός του.

Στο πρώτο του ταξίδι στην Ελλάδα ο τελευταίος ήταν άρρωστος και οι διοργανωτές αναγκάστηκαν να του βρουν έλληνα επιστήμονα, τον οποίο όμως ο αμερικανός σκηνοθέτης δεν εμπιστευόταν. Του ζητούσε να μετράει συνεχώς τον πυρετό του κι όταν εκείνος του απαντούσε ότι ήταν απύρετος, ο Αλεν επέμενε ότι τον κοροϊδεύει για να μην ακυρώσει τη συναυλία του!

* Χορτοφάγος στα όρια της εμμονής είναι ο συμπατριώτης του, Φίλιπ Γκλας.

Ο διάσημος συνθέτης τρώει μόνο καρπούς και απεχθάνεται τόσο το κρέας που απαιτεί για την παρασκευή των γευμάτων του μόνο καινούρια τηγάνια και κατσαρόλες. Του είναι αδιανόητο να δεχθεί ότι με το ίδιο σκεύος μαγειρεύτηκε κάποτε κρέας.

* Πολύ πιο βολικός είναι ο Αλις Κούπερ. Σε μια από τις επισκέψεις του είχε κανονιστεί δείπνο σε καλό εστιατόριο, αλλά μόλις εκείνος το έμαθε, αντέδρασε. «Θέλω να φάω σουβλάκια με πίτα», είπε ενημερωμένος. Κι έτσι κατέληξαν στου «Μπαϊρακτάρη».

* Εδώ που τα λέμε, άγγελος μπροστά τους είναι η Μαντόνα - ή σχεδόν: πάντως, ούτε με ελικόπτερο πήγε στο ΟΑΚΑ, ούτε στο αεροπλάνο της έμεινε, ούτε και κλεισμένη σε τέσσερις τοίχους ήταν - όπως φημολογούνταν.

Πήγε στο στάδιο με λιμουζίνα, έμεινε στο Σύνταγμα και πρόλαβε να κάνει μια βόλτα με την οικογένειά της στο κέντρο της Αθήνας. Ηθελε μόνο έναν παιδότοπο για τα παιδιά της και να υπάρχουν έτοιμοι γιατροί στα νοσοκομεία που βρίσκονται κοντά στο Ολυμπιακό Στάδιο.

Σολάριουμ και σουπερμάρκετ

* Με το φαρμακείο αγκαλιά ταξιδεύει και ο συνθέτης Μάικλ Νάιμαν: χαπάκια για στομαχόπονο, πονοκέφαλο, πονόδοντο και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε υπάρχει πάντα στην τσάντα του. Θέλει, ωστόσο, να υπάρχει στο καμαρίνι του και ένα εφεδρικό φαρμακείο με κάθε λογής γιατροσόφια.

* Ολίγον αγενής η Λάιζα Μινέλι. Ζήτησε μια σουίτα στη «Μεγάλη Βρετανία» γι' αυτήν και μία για την γκαρνταρόμπα της, χαρακτήρισε το ιστορικό ξενοδοχείο «παλιομοδίτικο» και σχεδόν έβρισε τον διοργανωτή που την περίμενε στο αεροδρόμιο με κόκκινα τριαντάφυλλα διότι είναι τα μοναδικά στα οποία έχει αλλεργία!

* Για τη θάλασσα τρελαινόταν η Νίνα Σιμόν. Για την εμφάνισή της στο 1ο Φεστιβάλ Γαία της Θεσσαλονίκης είχε δώσει μια συνέντευξη τύπου εν πλω.

Τις τρεις μέρες που έμεινε στην πόλη είχε ουσιαστικά εγκαταλείψει τη σουίτα της στο «Μακεδονία Παλάς» κι έκανε συνεχώς βόλτες στο Θερμαϊκό με ένα ιστιοπλοϊκό που της είχαν νοικιάσει.

* Αυτή κι αν είναι παραξενιά: Ο Εϊντριαν Χιουτζ, ντράμερ των εκκεντρικών Λονδρέζων Tiger Lillies, κυκλοφορεί πάντοτε με ένα ρολό χαρτί υγείας στην τσέπη του. Κατά τη διάρκεια των προβών για το «Freakshow» τους που διήρκεσε δυο εβδομάδες, οι κακές γλώσσες λένε πως ζήτησε από την παραγωγή 200 ρολά χαρτί.

* Οι Tap Dogs, από την άλλη, είναι φανατικοί των υγιεινών απολαύσεων: πέντε κιλά φρούτα και 25 energy drinks την ημέρα ζητούν οι πέντε καλογυμνασμένοι αυστραλοί χορευτές.

* «Απαραίτητη η επίσκεψη σε ένα σουπερμάρκετ», είναι μια από τις πρώτες απαιτήσεις στο rider του Μπαλέτου Πάγου της Αγίας Πετρούπολης.

Δεν είμαστε σίγουροι τι ακριβώς αγόρασαν οι 80 ρώσοι χορευτές, αλλά η αναμονή των δύο πούλμαν έξω από το σουπερμάρκετ για τέσσερις ώρες ήταν εξουθενωτική για τους οδηγούς και τσουχτερή για την παραγωγή.

* Σε ελληνικό νησί, ως γνωστόν, διαδραματίζεται το θεατρικό «Mamma Mia» και τα συμβόλαια των ηθοποιών τούς υποχρεώνουν να είναι μαυρισμένοι χειμώνα-καλοκαίρι. Ετσι, σε κάθε θέατρο που παίζουν χρειάζονται ειδικό χώρο για την εγκατάσταση συστήματος σολάριουμ.

* Στην κυριολεξία «απαγορευμένες» είναι οι απαιτήσεις των Σκαταλάιτς και των Θίβερι Κορπορέισον οι οποίοι έχουν την άνεση να γράφουν στο συμβόλαιό τους ότι θέλουν οπωσδήποτε «χόρτο». Χωρίς κανέναν ενδοιασμό ζητούσε τα ναρκωτικά του και ο μακαρίτης Τζέιμς Μπράουν.

* Αντίθετα, υπόδειγμα ευγένειας είναι πάντα ο Χοσέ Καρέρας αλλά και ο Μπράιαν Φέρι -που κάποτε άφησε άφωνους τους σερβιτόρους στον Λυκαβηττό μαζεύοντας μόνος του το πιάτο όταν τελείωσε το δείπνο του.

* Ούτε και η Τζέιν Μπίρκιν φημίζεται για τις απαιτήσεις της. Το μόνο που ζητά είναι οτιδήποτε ελληνικό προκειμένου να «γευτεί τον τόπο και την ενέργειά του». Θέλει άφθονο τσάι «φυσικό» και «όχι σε φακελάκια».

* Πολλοί είναι επίσης οι καλλιτέχνες που αξιώνουν από τους παραγωγούς ερωτική συντροφιά. Είναι γνωστή η ιστορία με τον Ρούντολφ Νουρέγεφ, που κάποτε ζητούσε από τον Θόδωρο Κρίτα να του κάνουν μασάζ...

Ο περίφημος ιμπρεσάριος του έστειλε μια επαγγελματία μασέζ, αλλά ο Νουρέγεφ δεν έμεινε ικανοποιημένος. Τότε, του έστειλε έναν μασέρ κι εκείνος δεν ξαναπαραπονέθηκε.

* Μεγαλύτερες απαιτήσεις είχε ο περίφημος ιάπωνας μαέστρος Σέιζι Οζάουα που κάποτε ζήτησε από το Φεστιβάλ Αθηνών γυναικεία συντροφιά, και μάλιστα διπλή.

* Οχι μία, αλλά δύο σουίτες ξενοδοχείου ζητά και ο γόης μάγος Ντέιβιντ Κόπερφιλντ διότι σε κάθε χώρα συναντά πρώην, νυν και μέλλουσες αγαπημένες του...

* Κανείς τους, όμως, δεν παραβγαίνει με τον Ρέι Τσαρλς. Πριν από δεκαετίες, το γραφείο που τον κάλεσε υποχρεώθηκε να κατασκευάσει ένα τεράστιο κρεβάτι, καθώς ο σπουδαίος μουσικός τούς είχε προειδοποιήσει ότι πρέπει να χωράει άνετα και τις τρεις γυναίκες που κοιμούνταν μαζί του!

* Κι αν ύστερα από όλα αυτά αναρωτιέστε αν υπάρχει ολιγαρκής καλλιτέχνης, να σας πούμε ότι αυτός είναι ο Μόρισεϊ. Το φαξ με τις επιθυμίες του περιλαμβάνει μια ολόλευκη σελίδα με μία μόνο λέξη: «τσάι». *

Saturday, November 22, 2008

The best of the best


The best of the best

ΑΡΙΘΑ ΦΡΑΝΚΛΙΝ

Γεννήθηκε:
Στις 25 Μαρτίου του 1942.
Γνωστή ως: «Η βασίλισσα της σόουλ».
Δισκογραφικό ντεμπούτο: Το 1956, με το άλμπουμ «Songs of Faith», το οποίο ηχογράφησε ζωντανά σε ηλικία 14 ετών στην εκκλησία του πατέρα της, βαπτιστή πάστορα C. L. Franklin.
Ανθρώπων έργα: Έχει τιμηθεί με 21 βραβεία Γκράμι. Για οκτώ συνεχόμενα χρόνια (1967-1974) κέρδιζε στην κατηγορία «Καλύτερη γυναικεία rhythm ‘n’ blues παρουσία». Το 1987 έγινε η πρώτη γυναίκα τραγουδίστρια που πέρασε τις πύλες του Rock and Roll Hall of Fame.
Επιτυχίες: «(You Make Me Feel Like) A Natural Woman», «Respect», «I Never Loved a Man (The Way I Love You)», «Think», «Chain of Fools».
Επηρέασε τους καλλιτέχνες: Γουίτνεϊ Χιούστον, Aνι Λένοξ, Αλίσια Κιζ, Ααρον Νέβιλ.

Η Μερι Τζεϊ Μπλάϊτζ την ψήφισε και γράφει: «H Αρίθα Φράνκλιν είναι δώρο Θεού. Στην ερμηνεία είναι άπιαστη. Είναι ο λόγος που οι γυναίκες θέλουν να τραγουδάνε. Διαθέτει τα πάντα - τη δύναμη, την τεχνική. Μιλάει με ειλικρίνεια για όλα».

ΡΕΪ ΤΣΑΡΛΣ

Γεννήθηκε: Στις 23 Σεπτεμβρίου του 1930. Πέθανε στις 10 Ιουνίου του 2004.
Γνωστός ως: «Ο μοναδικός αληθινά ευφυής της μουσικής βιομηχανίας» (Φρανκ Σινάτρα).
Δισκογραφικό ντεμπούτο: Το ομώνυμο άλμπουμ του 1957, που ηχογράφησε για λογαριασμό της Atlantic Records.
Ανθρώπων έργα: Η κλασική εκτέλεσή του στο «Georgia On My Mind» έγινε ο ύμνος της Πολιτείας Τζόρτζια. Το 2004, ο Τζέιμι Φοξ τον ενσάρκωσε στη βιογραφική ταινία «Ray» κερδίζοντας το Οσκαρ α’ ανδρικού ρόλου.
Επιτυχίες: «Georgia On My Mind», «What’s I Say, Pts 1 & 2», «I Know Me».
Επηρέασε τους καλλιτέχνες: Βαν Μόρισον, Οτις Ρέντινγκ, Στίβι Γουόντερ.

O ΜπΙλι Τζόελ τον ψήφισε και γράφει: «Ο Ρέι συνέθετε τα μπλουζ σε μια γλώσσα οικεία σε όλους. Δεν γίνεται να τον ακούσεις και να μην πεις: “Είναι ένας άνθρωπος που βίωνε βαθιά τη μουσική”. Η ανθρωπιά και ο αυθορμητισμός του ξεχείλιζαν».

ΕΛΒΙΣ ΠΡΙΣΛΕΪ

Γεννήθηκε: Στις 8 Ιανουαρίου του 1935. Πέθανε στις 16 Αυγούστου του 1977.
Γνωστός ως: «Ο βασιλιάς του ροκ εν ρολ» ή απλώς «Τhe king».
Δισκογραφικό ντεμπούτο: Κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 1956, σε παραγωγή του Σαμ Φίλιπς.
Ανθρώπων έργα: Τριάντα ένα χρόνια μετά το θάνατό του ο Ελβις εξακολουθεί να πουλάει εκατομμύρια δίσκους σε όλο τον κόσμο.
Επιτυχίες: «Mystery Train», «Hound Dog», «Suspicious Minds».
Επηρέασε τους καλλιτέχνες: Μπόνο (U2), Μπρους Σπρίνγκστιν.

O Ρόμπερτ Πλαντ τον ψήφισε και γράφει: «Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στους ανθρώπους που τραγουδάνε και σε εκείνους που πηγαίνουν τη φωνή ένα βήμα παραπέρα, σε ένα απόκοσμο μέρος, που δημιουργούν μια εσωτερική ευφορία. Αυτό είναι μετουσίωση. Εχοντας γνωρίσει τον Ελβις, ξέρω ότι υπήρξε ένας αναμορφωτής».

ΣΑΜ ΚΟΥΚ

Γεννήθηκε: Στις 22 Ιανουαρίου του 1931. Πέθανε στις 11 Δεκεμβρίου του 1964.
Γνωστός ως: Ο άνθρωπος που επινόησε τη σόουλ.
Δισκογραφικό ντεμπούτο: Κυκλοφόρησε το 1957 με τίτλο απλά το όνομά του και περιλαμβάνει την πρώτη νούμερο ένα επιτυχία του «You Send Me».
Ανθρώπων έργα: Εκτός απο τη μουσική, συμμετείχε ενεργά στο κίνημα των ανθρώπινων δικαιωμάτων στις ΗΠΑ τη δεκαετία του ’50.
Επιτυχίες: «A Change Is Gonna Come», «Bring It on Home to Me», «Chain Gang», «Wonderful World».
Επηρέασε τους καλλιτέχνες: Οτις Ρέντινγκ, Αρτ Γκαρφάνκελ, Ροντ Στιούαρτ.

Ο Βαν Μόρισον τον ψήφισε και γράφει: «Αν ένας καλλιτέχνης δεν τραγουδάει μέσα από την ψυχή του, δεν θέλω να τον ακούω - δεν είναι για μένα. Ο Σαμ Κουκ είχε την ικανότητα να σε αγγίζει βαθιά με την αγνή ψυχή του και το χάρισμα να ερμηνεύει τα γκόσπελ ακριβώς όπως πρέπει και αυτό το έκανε με αλήθεια, διαύγεια
και αμεσότητα».

ΤΖΟΝ ΛΕΝΟΝ

Γεννήθηκε: Στις 9 Οκτωβρίου του 1940. Πέθανε στις 8 Δεκεμβρίου του 1980.
Γνωστός ως: «Working Class Hero».
Δισκογραφικό ντεμπούτο: Το θρυλικό «σκαθάρι» κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο άλμπουμ του «John Lennon/Plastic Ono Band» το 1970.
Ανθρώπων έργα: To θρυλικό «Imagine» διασκευάστηκε αμέτρητες φορές και συνεχίζει να αφυπνίζει συνειδήσεις.
Επιτυχίες: «I Feel Fine», «Strawberry Fields Forever», «Instant Karma».
Επηρέασε τους καλλιτέχνες: Mπόνο, Νιλ Γιανγκ, Λίαμ Γκάλαχερ (Oasis).

Ο Τζακσον Μπραουν τον ψήφισε και γράφει: «Υπήρχε μια φοβερή οικειότητα σε οτιδήποτε έκανε
ο Τζον Λένον, σε συνδυασμό με μια αξιοθαύμαστη ευφυΐα. Αυτό ήταν που τον έκανε ένα σπουδαίο τραγουδιστή».

ΜΑΡΒΙΝ ΓΚΕΪ

Γεννήθηκε: Στις 2 Απριλίου του 1939. Πέθανε στη 1 Απριλίου του 1984.
Γνωστός ως: Ο θρύλος της σόουλ.
Δισκογραφικό ντεμπούτο: Το «The Soulful Moods of Marvin Gaye» κυκλοφόρησε το 1961 και θεωρείται ο πρώτος μεγάλης διάρκειας δίσκος της περίφημης εταιρίας Motown.
Ανθρώπων έργα: Το κλασικό άλμπουμ-σημείο αναφοράς «What’s Going On» (1971) φιγουράρει στην έκτη θέση της λίστας του «Rolling Stone» με τα καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών.
Επιτυχίες: «What’s Going On», «Let’s Get In On», «I Heard It Through the Grapevine».
Επηρέασε τους καλλιτέχνες: D’Angelo, R. Kelly, Usher.

H Αλίσια Κιζ τον ψήφισε και γράφει: «Δεν υπάρχει φωνή εφάμιλλη με εκείνη του Μάρβιν Γκέι: η απαλή, σχεδόν βελούδινη, χροιά της φωνής του συνδυαζόταν με μεγάλη δύναμη. Κάτι που προερχόταν κατευθείαν μέσα από την καρδιά. Οτιδήποτε σκεφτόταν ή αισθανόταν επηρέαζε το τραγούδι του».

ΜΠΟΜΠ ΝΤΙΛΑΝ

Γεννήθηκε: Στις 24 Μαΐου του 1941.
Γνωστός ως: « Mr. Tambourine Man»
Δισκογραφικό ντεμπούτο: Το πρώτο ομώνυμο άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1962, όταν ο Ντίλαν ήταν 20 ετών.
Ανθρώπων έργα: Οι καιροί αλλάζουν («The Times They Are Α-Changin’»), αλλά ο ανήσυχος τροβαδούρος είναι εδώ - πάντα ένα βήμα μπροστά από την εποχή του.
Επιτυχίες: «Like a Rolling Stone», «Blowin’ in the Wind», «Lay Lady Lay», «Visions of Johanna».
Επηρέασε τους καλλιτέχνες: Τζον Λένον, Μπρους Σπρίνγκστιν, Πάτι Σμιθ, Κόνορ Ομπερστ.

Ο Μπόνο τον ψήφισε και γράφει: «Ο Ντίλαν κατάφερε ό,τι ελάχιστοι τραγουδιστές. Αλλαξε το τραγούδι. Και από τότε ζούμε σε έναν κόσμο που έχει διαμορφωθεί από τα τραγούδια του. Σχεδόν κανείς δεν προσπαθεί να μιμηθεί τον Ελβις Πρίσλεϊ πια. Εκατοντάδες καλλιτέχνες προσπαθούν να αντιγράψουν τον Ντίλαν... Για να κατανοήσεις την επιρροή του ως τραγουδιστή, θα πρέπει να φανταστείς έναν κόσμο χωρίς τους Τομ Γουέιτς, Μπρους Σπρίνγκιστιν, Εντι Βέντερ και Κερτ Κομπέιν...».

ΟΤΙΣ ΡΕΝΤΙΝΓΚ

Γεννήθηκε: Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1941. Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου του 1967.
Γνωστός ως: «The Soul Man».
Δισκογραφικό ντεμπούτο: Το άλμπουμ «Pain in my Heart» το οποίο κυκλοφόρησε το 1964.
Ανθρώπων έργα: Σύμφωνα με το Rock and Roll Hall Of Fame, στο οποίο εντάχθηκε το 1989, το επώνυμο Redding είναι συνώνυμο του όρου σόουλ.
Επιτυχίες: «Sittin’ on The Dock of the Bay», «These Arms Of Mine», «Try a Little Tenderness».
Επηρέασε τους καλλιτέχνες: Αλ Γκριν, Τουτς Χίμπερτ, Κρις Ρόμπινσον.

O Μπουκερ Τ. Τζοουνς τον ψήφισε και γράφει: «Η γκάμα της φωνής του ήταν περιορισμένη, δεν είχε ούτε πολύ ψηλές ούτε πολύ χαμηλές νότες, ωστόσο μπορούσε να κάνει τα πάντα σε ό,τι αφορούσε το συναίσθημα».

ΣΤΙΒΙ ΓΟΥΟΝΤΕΡ

Γεννήθηκε: Στις 13 Μαΐου του 1950.
Γνωστός ως: Ο ανανεωτής της σόουλ τη δεκαετία του ’70.
Δισκογραφικό ντεμπούτο: Παιδί-θαύμα, κυκλοφόρησε το «The Jazz Soul οf Little Stevie» το 1962, σε ηλικία μόλις 12 ετών.
Ανθρώπων έργα: Ο τυφλός εκ γενετής καλλιτέχνης έχει τιμηθεί με 26 βραβεία Γκράμι (ρεκόρ για σόλο καλλιτέχνη) και Οσκαρ τραγουδιού το 1984 για το κλασικό «I Just Called To Say I Love You» από την ταινία «Η γυναικάρα με τα κόκκινα». Οι πωλήσεις του ξεπερνούν τα 150 εκατομμύρια αντίτυπα.
Επιτυχίες: «Superstition», «Sir Duke», «Signed, Sealed, Delivered I’m Yours».
Επηρέασε τους καλλιτέχνες: Ντόνι Χάθαγουεϊ, Μάξγουελ, Ανταμ Λεβίν.

Ο Cee-Lo (Gnarls Barkley) τον ψήφισε και γράφει: «Για μένα η φωνή του Στίβι Γουόντερ ακούγεται πάντα σαν δάκρυα χαράς. Η αυτοπεποίθησή του και η αυτογνωσία του είναι υπερφυσικές. Ξέρει ακριβώς ποιος είναι, τι ρόλος και τι ευθύνη τού έχουν ανατεθεί. Είναι ένα θαύμα».

ΤΖΕΪΜΣ ΜΠΡΑΟΥΝ

Γεννήθηκε: Στις 3 Μαΐου του 1933. Πέθανε στις 25 Δεκεμβρίου του 2006.
Γνωστός ως: Ο «νονός» της σόουλ και ο «βασιλιάς του φανκ».
Δισκογραφικό ντεμπούτο: Το άλμπουμ «Please, Please, Please» το 1959, το οποίο ηχογράφησε μαζί με τους The Famous Flames.
Ανθρώπων έργα: Αφησε το σημάδι του σε εκατοντάδες νεότερους τραγουδιστές.
Επιτυχίες: «I Got You (I Feel Good)», «Papa’s Got a New Bag», «The Payback», «Give It Up or Turnit a Loose».
Επηρέασε τους καλλιτέχνες: Μάικλ Τζάκσον, Σλάι Στόουν, Πρινς, Τζορτζ Κλίντον.

Ο Ιγκι Ποπ τον ψήφισε και γράφει: «Για μένα ο Τζέιμς Μπράουν δεν ήταν ποτέ μόνο φωνή. Ηταν όλο το πακέτο. Ο τρόπος που τραγουδούσε μου έδινε ελπίδα. Εβγαζε μια κραυγή που ακουγόταν σαν εσωτερική φωνή, σαν επιβεβαίωση των δικαιωμάτων του πρωτόγονου ανθρώπου: «Είμαι ζωντανός και μπορώ να καταφέρω πολλά».

ΜΑΧΜΟΥΝΤΕΣ ΒΑΪΟΣ, AGENDA, 22/11/2008

Wednesday, October 31, 2007

ΤΟ ΝΕΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΗΣ ΜΠΡΙΤΝΕΪ ΣΠΙΑΡΣ

Η Αμερικανίδα τραγουδίστρια της ποπ Μπρίτνεϊ Σπίαρς [Britney Spears], η οποία τελευταίως είναι περισσότερο γνωστή για τα καμώματά της παρά για τη μουσική της, κυκλοφόρησε σήμερα έναν καινούργιο δίσκο στις ΗΠΑ, για τον οποίο οι περισσότεροι κριτικοί εκφράσθηκαν άκρως επαινετικά.

Η κυκλοφορία του δίσκου «Blackout» έρχεται μετά την τετράχρονη απουσία της Σπίαρς από το μουσικό στερέωμα, κατά τη διάρκεια της οποίας η νεαρή τραγουδίστρια φρόντισε να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον του κοινού, χάρη στις αποτυχίες της προσωπικής της ζωής, με σημεία αιχμής το διαζύγιό της, την εισαγωγή της σε κέντρο αποτοξίνωσης και την απώλεια της κηδεμονίας των δύο ανήλικων παιδιών της.

Ο νέος δίσκος κυκλοφορεί 15 ημέρες νωρίτερα από την προγραμματισμένη ημερομηνία, για να αποφευχθεί η δράση των πειρατών μέσω του διαδικτύου. Όμως, παρ' όλο που οι κριτικές για το νέο δίσκο της Σπίαρς κυμαίνονται από κρίσεις «μεγαλειώδες» έως «αποκρουστικό», το μεγαλύτερο μέρος των κρίσεων είναι θετικές.

«Η Μπρίτνεϊ Σπίαρς μπορεί να μην έχασε διόλου από το κατόπι της τους παπαράτσι, όμως χάνεται ευχάριστα μέσα στη μουσική του νέου της δίσκου», γράφει μ' ενθουσιασμό ο μουσικοκριτικός της εφημερίδας USA Today. Ο συνάδελφός του των New York Times χαρακτηρίζει τον δίσκο «τονωτικό και χωρίς τύψεις», όμως τονίζει πως η συμμετοχή τόσων ταλέντων στην παραγωγή του δίσκου θέτει σ' αμφιβολία την πραγματική εμπλοκή της Σπίαρς στην πραγματοποίησή του. (www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)


Britney Spears Hot as Ice Lyrics

Yeah, yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah, yeah, yeah

I'm just a girl with the ability to drive a man crazy
Make him call me "mama," make him my new baby
New and improved and sayin' "Thank you very much"
Living legend
You can look, but don't touch

'Cause I'm cold as fire baby, hot as ice
If you've ever been to heaven, this is twice as nice
I'm cold as fire baby, hot as ice
If you've ever been to heaven, this is twice as nice
Break it down, break it down, break it down
Break it down, break it down, break it down

To see your foolishness and f**kery
And handling my business
Holler if you hear me
Hey, can I get a witness
Preacher , preacher
I'm the teacher, you can learn
Watch your fingers, boy
You might get burned

[Hot as Ice lyrics on http://www.metrolyrics.com]

'Cause I'm cold as fire baby, hot as ice
If you've ever been to heaven, this is twice as nice
I'm cold as fire baby, hot as ice
If you've ever been to heaven, this is twice as nice
Break it down, break it down, break it down
Break it down, break it down, break it down

As you can see, fortunately
I'm cold as fire
Yeah, I'm cold as fire
Yeah, make you believe
Make you stop and breathe
I'll take you higher
I'm just too cool
Make you do what it do
I'm hot as ice now
Yeah, I'm hot as ice now
I'll make you feel like heaven 24/7
I'm twice as nice now

Cold as fire baby, hot as ice
If you've ever been to heaven, this is twice as nice
I'm cold as fire baby, hot as ice
If you've ever been to heaven, this is twice as nice
Break it down, break it down, break it down
Break it down, break it down, break it down

Πέθανε ο ηθοποιός και τραγουδιστής Ρόμπερτ Γκουλέ

Ο Ρόμπερτ Γκουλέ [Robert Goulet], ο ηθοποιός και τραγουδιστής, που καθιερώθηκε στο καλλιτεχνικό στερέωμα με την ερμηνεία του ως Λάνσελοτ στο θεατρικό έργο «Κάμελοτ» δίπλα στην Τζούλι Αντριους και τον Ρίτσαρντ Μπάρτον πέθανε σε ηλικία 73 χρόνων, ανακοίνωσε η σύζυγός του. Ο Γκουλέ που έπασχε από πνευμονική ίνωση, πέθανε στο νοσοκομείο Κέρδοι του Σινά, όπου περίμενε να ληφθεί η απόφαση εάν θα του γινόταν μεταμόσχευση πνευμόνων, ανακοίνωσε η σύζυγος του Βέρα Γκουλέ.
Είχε γεννηθεί στο Λόρενς της Μασαχουσέτης από γαλλοκαναδούς γονείς και μετοίκησε στον Καναδά ενώ ήταν ακόμη μωρό. Ήταν χαρακτηριστική η βαρύτονη φωνή του και τα αδρά του χαρακτηριστικά, δύο στοιχεία που συνέβαλαν ουσιαστικά για να επιλεγεί από τους Αλαν Τζέι Λέρνερ και Φρέντερικ Λόουε για το ρόλο του Λάνσελοτ. Εκτός από την επιτυχία που έκανε με το τραγούδι «If ever I would leave you» ο Γκουλέ [το ακούμε στο YouTube] έκανε ακόμα μια μεγάλη επιτυχία με το The Impossible Dream το τραγούδι του Δον Κιχώτη από το θεατρικό έργο Ο Άνθρωπος από τη Μάντσα. Ο Γκουλέ κέρδισε το βραβείο Γκράμι το 1962 ως καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος καλλιτέχνης και το 1968 τιμήθηκε με το βραβείο Τόνι για την καλύτερη ανδρική ερμηνεία στο θεατρικό του Μπροντγουέι « The Happy Time».
Μετά το «Κάμελοτ» ηχογράφησε περισσότερα από 60 άλμπουμ, που σημείωσαν εξαιρετικές πωλήσεις και εμφανίσθηκε 17 φορές στην τηλεοπτική εκπομπή του
Εντ Σάλιβαν ο οποίος τον σύστηνε ως «ο αμερικανός τραγουδιστής από τον Καναδά». Μετείχε σε πολλές εκπομπές της αμερικανικής τηλεόρασης και είχε λάβει μέρος σε μεγάλα σώου του Λας Βέγκας. Ο Ρόμπερτ Γκουλέ είχε γεννηθεί στις 26 Νοεμβρίου του 1933 και ήταν ο μοναχογιός του Ζόζεφ και της Ζανέτ Γκουλέ. Άρχισε να τραγουδά από 5 χρόνων και έπρεπε να ξεπεράσει μια σοβαρή φοβία που είχε με τη σκηνή για να μπορέσει να προοδεύσει στον κόσμο του θεάματος.
Σε ηλικία 16 χρόνων έκανε την πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Εντμοντον. Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες « Atlantic City», « Τρελές Σφαίρες 2 1/2», « Ο Σκαθαροζούμης», «Σκρουτζ» και « Toy Story II».
[www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ] Να και οι στίχοι του τραγουδιού που ακούμε:
If ever I would leave you
If ever I would leave you
It wouldn't be in summer.
Seeing you in summer I never would go.
Your hair streaked with sun-light,
Your lips red as flame,
Your face witha lustre
that puts gold to shame!

But if I'd ever leave you,
It couldn't be in autumn.
How I'd leave in autumn I never will know.
I've seen how you sparkle
When fall nips the air.
I know you in autumn
And I must be there.

And could I leave you
running merrily through the snow?
Or on a wintry evening
when you catch the fire's glow?

If ever I would leave you,
How could it be in spring-time?
Knowing how in spring I'm bewitched by you so?
Oh, no! not in spring-time!
Summer, winter or fall!
No, never could I leave you at all!

Sunday, October 28, 2007

Η ΚΑΧΕΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ AMY WINEHOUSE...


Amy Winehouse performs at Lollapalooza at Grant Park in Chicago in this Sunday, Aug. 5, 2007 file photo. British singer-songwriter Amy Winehouse was arrested in Norway for drug possession and held in custody overnight, a police official said Friday Oct. 19, 2007. Winehouse, her husband Blake Fielder-Civil and a third person were released at around 7 a.m. (0500 GMT) Friday after paying euro500 (US$715) in fines, Prosecutor Lars Morten Lothe said. (AP Photo/Brian Kersey)

Winehouse and her husband, Blake Fielder-Civil, were released at around 7 a.m. Friday after paying $715 each in fines, prosecutor Lars Morten Lothe said. A third person, also released, was fined $492, he said.

The three were arrested shortly after 6 p.m. at a hotel in Bergen in southwestern Norway, where Winehouse is on a European tour, after a tip to police.

"They were found with seven grams (about 1/4-ounce)of marijuana," Lothe said. "She's paid the fine, so this thing is over for us now."

Winehouse was to perform in Oslo Saturday, before heading to the Netherlands on Monday.

Winehouse made her U.S. debut this year with the acclaimed album "Back to Black," but her celebrity has been fueled by her tabloid image as well as her talent. She's spoken openly about her battles with drugs and her penchant for alcohol and marijuana, and her hit single "Rehab" is an autobiographical tale of her resistance to being pushed to go to rehab: "They tried to make me go to rehab, but I said no, no, no."
Back to black.
Την παρατηρούσα από απόσταση μόλις δύο μέτρων στη σκηνή ενός συναυλιακού χώρου του Βερολίνου, στην πρώτη συναυλία της ευρωπαϊκής περιοδείας της. Η Εϊμι Γουάινχαουζ [Amy Winehouse] είναι δεν είναι πια σαράντα-πενήντα κιλά. Η καχεξία από τις καταχρήσεις είναι προφανής στο λιπόσαρκο κορμί της. Το σέξι κορίτσι με την αυτοπεποίθηση και τον διάχυτο ερωτισμό έχει μετατραπεί σ' ένα αδύναμο πλάσμα. Την επομένη, οι γερμανικές εφημερίδες την συνέκριναν με την Τζάνις Τζόπλιν και τον Τζιμ Μόρισον. Οχι, όμως, για την καλλιτεχνική αξία της 24χρονης που έγινε διάσημη μέσα σε λίγους μήνες μ' έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς. Αλλά για την αυτοκαταστροφική πορεία της. «Η σκηνή ως κέντρο απεξάρτησης» είχε για τίτλο του το «Στερν» και σημείωνε στο τέλος με ελαφρά ειρωνεία πως «η μόνη της σωτηρία είναι οι ζωντανές εμφανίσεις, εκεί που μοιράζεται το χάσιμό της στη μουσική με το κοινό. Γι' αυτό και η καλύτερη υποστήριξη που μπορεί κανείς να προσφέρει σ' αυτήν είναι ν' αγοράσει ένα εισιτήριο για τις συναυλίες της»... [Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ, συνέχεια στην Ελευθεροτυπία, 28/10/2007]

Wednesday, October 17, 2007

Θρήνος στην Κροατία για τον ροκ σταρ



Θρήνος στην Κροατία για τον ροκ σταρ

Σκοτώθηκε σε τροχαίο ατύχημα ο Τόσε Προέσκι, ένας από τους μεγαλύτερους ποπ σταρ των Βαλκανίων, σε ηλικία 26 ετών. Ο Τόσε ήταν από την ΠΓΔ της Μακεδονίας και ήταν δημοφιλής τόσο στην πατρίδα του όσο και στη Σερβία, τη Βοσνία και την Κροατία.

Η κρατική τηλεόραση της Κροατίας μετέδωσε ότι το τζιπ του τραγουδιστή προσέκρουσε στην προστατευτική μπάρα της εθνικής οδού Ζάγκρεμπ - Βελιγραδίου και στη συνέχεια έπεσε σε χαντάκι. Καθόταν στη θέση του συνοδηγού. Μόλις κυκλοφόρησε η είδηση του θανάτου του, άνθρωποι άρχισαν να κλαίνε στους δρόμους και οι μαθητές θρηνούσαν στις τάξεις των σχολείων τους.

Η Τετάρτη ανακηρύχθηκε ημέρα πένθους. Τα τηλεοπτικά κανάλια της Κροατίας διέκοψαν την κανονική ροή του προγράμματός τους, ενώ τα ραδιόφωνα παίζουν συνεχώς κομμάτια των άλμπουμ του. [17/10/2007]

Wednesday, July 18, 2007

Από τον Τύπο (4)

Σύγχρονα μπλουζ στο χιπ χοπ καμίνι

* «The Undisputed Truth» - Brother Ali (Hitch Hyke): Αλμπίνος μισότυφλος, διωγμένος από την οικογένειά του και άστεγος στους δρόμους της Μινεάπολις, αλλά από την άλλη πιστός μουσουλμάνος και ταλαντούχος μουσικός, ο «αδερφός Αλι» ραπάρει σαν λυσσασμένο αιλουροειδές των μητροπόλεων. Η δική του «αδιαμφισβήτητη αλήθεια» είναι ο εφιάλτης της αμερικανικής ενδοχώρας. Ρατσισμός, συντηρητισμός και μισαλλοδοξία μέσα από την ειρηνική εικόνα των μεσοαστικών προαστίων και των εμπορικών κέντρων. Με την ευθύτητα και την ακρίβεια πολυβόλου, ο Αλι ραπάρει εκτοξεύοντας παντού ριπές, στον πόλεμο του Ιράκ και σε αυτούς που τον κοιτάνε με λύπη στο δρόμο, στην πρώην γυναίκα του και στη μουσική σκηνή που έχει κολλήσει στο ανώδυνο r'n'b, στην ανάγκη του να ζει στο σκοτάδι και στη θηριωδία των μπάτσων.[.. ]

* «Gutterfly: The Original Soundtrack»- Lifesavas
(Hitch Hyke): Ξέφρενο φανκ και σέξι σόουλ, ένας ιλιγγιώδης χιπ χοπ ρυθμός και συμμετοχές από τον «πατριάρχη» Τζορτζ Κλίντον μέχρι τους «ποιητές του δρόμου» Dead Prez. Οι Lifesavas, το χιπ χοπ τρίο από το Πόρτλαντ, δεν κολλάνε στη σκηνή ούτε με τους γκάνγκστα ούτε με το σαλονάτο r'n'b. Το δικό τους μίγμα έρχεται από τη δεκαετία του '70 όταν η φανκ συνδυασμένη με το ροκ γινόταν το αλήτικο σάουντρακ για τους δρόμους του γκέτο. Το δεύτερο άλμπουμ τους, το «Gutterfly», είναι η μουσική για μια φανταστική ταινία που κλέβει την πλοκή των ταινιών της εποχής της Blaxploitation, την κιτς αισθητική της και μουσικές σαν του θρυλικού Κέρτις Μέιφιλντ. [...]

* «Rise Up» - Zeph & Azeem (Hitch Hyke): «Η εξέγερση ενάντια στην τυραννία είναι υποχρέωση...». Τέτοιους στίχους ξεστομίζει αυτό το ντουέτο των ράπερ, που ντύνονται με μαύρα συντηρητικά κοστούμια σαν τους Μπλουζ Μπράδερς και θέλουν να «ζωγραφίσουν ορχιδέες μέσα στα συντρίμμια αεροπλάνων». Δυο τέκνα του Οκλαντ, φημισμένου για τις ταραχές του, οπλισμένοι με πανκ φιλοσοφία και φανκ-τζαζ-ροκ ήχους που κηρύττουν στο ντεμπούτο τους τον «ξεσηκωμό». [...]
[Ελευθεροτυπία, Στερεο-φονικά, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ]

Monday, July 16, 2007

Από τον Τύπο (3)

Αξιόλογοι καλλιτέχνες και γκρουπ, που «χάθηκαν» για χρόνια και όλοι τούς είχαν ξεγράψει, επιστρέφουν δυναμικά, με αξιόμαχα cd... Πριν από 30 χρόνια η Ρίκι Λι Τζόουνς είχε τον κόσμο όλο στα πόδια της! Ή τουλάχιστον είχε πολύ περισσότερα απ' όσα ο πρότερος βίος της έδειχνε πως θα κατάφερνε… Τι άλλο να πει κανείς για μια 23χρονη σερβιτόρα σε ένα ιταλικό ρεστοράν του Λος Αντζελες, η οποία είχε γεννηθεί στο Σικάγο, της άρεσε από μικρή το… ροντέο, αποβλήθηκε από όλα τα σχολεία όπου πήγε, έφυγε από το σπίτι της στα δεκαπέντε και κατέληξε έπειτα από πολλές… περιηγήσεις, στη Μέκκα του θεάματος, με μόνη περιουσία μερικά τραγούδια στα οποία κανείς δεν έδινε σημασία και, ξαφνικά, χάρη ακριβώς σ' αυτά τα τραγούδια βρέθηκε, από τις… καρμπονάρες που σερβίριζε, να υπογράφει συμβόλαιο με τον κολοσσό Warner, να εμφανίζεται live στα καλύτερα κλαμπ της πόλης, να διασκευάζουν τραγούδια της φτασμένοι καλλιτέχνες, να έχει ως έτερον ήμισυ τον Τομ Γουέιτς (είναι η ξανθιά στο εξώφυλλο του δίσκου του «Blue Valentine», του 1978) και λίγο αργότερα, ο παρθενικός της δίσκος να γίνεται πλατινένιος και η ίδια να παίρνει το πρώτο της Γκράμι, ως Νέος Καλλιτέχνης της Χρονιάς!... [Η Καθημερινή, Οι δεινόσαυροι δεν έχουν ημερομηνία λήξης, του Θοδωρή Μανίκα].

Friday, July 13, 2007

Léo Ferré



Ο γάλλος ποιητής, συνθέτης και μουσικός Λεό Φερέ [Léo Ferré] γεννήθηκε στο Μονακό στις 24 Αυγούστου 1916 και πέθανε στις 14 Ιουλίου 1993. Ο Ferré ανάμιξε το λυρισμό με το λαϊκό ιδίωμα, την αγάπη με την αναρχία. Πήρε μια περίοπτη θέση στον κόσμο του γαλλικού τραγουδιού. Συμμετείχε στον αναρχισμό και συνεργάστηκε με το ραδιο-Libertaire, μια ελεύθερη ραδιοφωνική συχνότητα αναρχικών στο Παρίσι και γύρω από τη Γαλλία. Μαζί με τον Georges Brassens και τον Jaques Brell, θεωρείται ότι ανήκει στη χορεία των μεγάλων συνθετών και στιχουργών του γαλλικού τραγουδιού.



Les Anarchistes

Y'en a pas un sur cent et pourtant ils existent
La plupart Espagnols allez savoir pourquoi
Faut croire qu'en Espagne on ne les comprend pas
Les anarchistes

Ils ont tout ramassé
Des beignes et des pavés
Ils ont gueulé si fort
Qu'ils peuv'nt gueuler encore
Ils ont le c
Εur devant

Et leurs rêves au mitan
Et puis l'âme toute rongée
Par des foutues idées

Y'en a pas un sur cent et pourtant ils existent
La plupart fils de rien ou bien fils de si peu
Qu'on ne les voit jamais que lorsqu'on a peur d'eux
Les anarchistes

Ils sont morts cent dix fois
Pour que dalle et pour quoi ?
Avec l'amour au poing
Sur la table ou sur rien
Avec l'air entêté
Qui fait le sang versé
Ils ont frappé si fort
Qu'ils peuvent frapper encor

Y'en a pas un sur cent et pourtant ils existent
Et s'il faut commencer par les coups d'pied au cul
Faudrait pas oublier qu'ça descend dans la rue
Les anarchistes

Ils ont un drapeau noir
En berne sur l'Espoir
Et la mélancolie
Pour traîner dans la vie
Des couteaux pour trancher
Le pain de l'Amitié
Et des armes rouillées
Pour ne pas oublier

Qu'y'en a pas un sur cent et pourtant ils existent
Et qu'ils se tiennent bien le bras dessus bras dessous
Joyeux, et c'est pour ça qu'ils sont toujours debout
Les anarchistes