Η Μαρία Φαραντούρη ξανασυναντά τον σπουδαίο σαξοφωνίστα της τζαζΤσαρλς Λόιντ, σε μια συναυλία-αποκορύφωμα της οχτάχρονης γνωριμίας τους, στις 9 Νοέμβρη (8.30μμ), στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Οι δύο καλλιτέχνες, μετά το εξαιρετικό «Athens Concert» το περασμένο καλοκαίρι στο Ηρώδειο, ξαναβρίσκονται σε ένα πρόγραμμα όπου η ελληνική μουσική συναντά την τζαζ. Παρουσιάζονται εκ νέου τέσσερις συνθέσεις του Τσαρλς Λόιντ καθώς και ελληνικές δημιουργίες των Μίκη Θεοδωράκη, Ελένης Καραΐνδρου, Νίκου Κυπουργού και Αλκίνοου Ιωαννίδη, βασισμένες σε έργα Ελλήνων ποιητών και στιχουργών. Το πρόγραμμα εμπλουτίζεται με την «Ελληνική Σουίτα», σε ενορχήστρωση Τάκη Φαραζή, η οποία βασίζεται σε μελωδίες και τραγούδια από την ελληνική παράδοση. Τα τραγούδια του Λόιντ συνυφαίνονται με μοναδικό τρόπο με τα ελληνικά τραγούδια, υπογραμμίζοντας την ουσιαστική, εσωτερική ενότητα των διαφορετικών μουσικών ιδιωμάτων.Η συναυλία ξεκινά με τον Λόιντ και τους μουσικούς του κουαρτέτου του (τον πιανίστα Τζέισον Μόραν, τον μπασίστα Ρούμπεν Ρότζερς και τον ντράμερ Ερικ Χάρλαντ) να ερμηνεύουν το «Κράτησα τη ζωή μου». Και στη συνέχεια το σαξόφωνο του Λόιντ τυλίγεται γύρω από το πλούσιο κοντράλτο της Μ. Φαραντούρη σ' ένα μαγικό ταξίδι...
Showing posts with label Λόιντ Τσαρλς. Show all posts
Showing posts with label Λόιντ Τσαρλς. Show all posts
Monday, November 7, 2011
Μαγική συνεύρεση
Tuesday, October 25, 2011
Συναυλία στις 9 Νοεμβρίου: Μαρία Φαραντούρη και Τσαρλς Λόιντ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Η Ελληνίδα ερμηνεύτρια Μαρία Φαραντούρη συναντά ξανά τον σαξοφωνίστα, θρύλο της τζαζ, Τσαρλς Λόιντ για μία συναυλία αυτή τη φορά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 9 Νοεμβρίου.«Από τις πρώτες κιόλας νότες, αναγνώρισα στη φωνή της Μαρίας τη δύναμη και το βάθος του ανθρωπισμού που εκπέμπει. Την αγάπησα από την πρώτη στιγμή που την άκουσα. Όσο για τη μουσική που ονομάζεται τζαζ και την οποία υπηρετώ όλη μου τη ζωή, είναι πρωτίστως η μουσική της ελευθερίας και της αναζήτησης. Πίστευα πάντα πως όταν κάτι αναζητάς, σε αναζητά κι εκείνο. Προφανώς τη φωνή της Μαρίας την αναζητούσα πάντοτε. Κι αφού η φωνή της έφερε δάκρυα στα μάτια μου, ήξερα πως βρήκα αυτό που έψαχνα».Με αυτά τα λόγια ο Τσαρλς Λόιντ περιέγραψε την καλλιτεχνική συνάντηση του ίδιου με τη Μαρία Φαραντούρη σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε στο Μέγαρο Μουσικής. Οι δύο καλλιτέχνες ξανασυναντώνται για μία συναυλία-αποκορύφωμα της οχτάχρονης γνωριμίας τους, που το περασμένο καλοκαίρι στο Ηρώδειο οδήγησε στην πρώτη παρουσίαση του «Athens Concert».
Sunday, May 30, 2010
Ελληνική σουίτα για Λόιντ - Φαραντούρη
 |
Μια σπουδαία μουσική συνάντηση πραγματοποιείται στις 4 Ιουνίου (9μμ), στο Ηρώδειο, όπου η μεγάλη Ελληνίδα ερμηνεύτρια Μαρία Φαραντούρη θα συναντήσει τον σαξοφωνίστα - θρύλο της free Jazz Τσαρλς Λόιντ, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Ελληνικού Φεστιβάλ. Μαζί τους θα εμφανιστούν και τρεις ακόμη εκπληκτικοί Αμερικανοί μουσικοί, από τους πιο προικισμένους της γενιάς τους, ο πιανίστας Jason Moran, o μπασίστας Reuben R. Rogers και ο ντράμερ Eric Harland, συμπληρώνοντας το περίφημο «Charles Lloyd quartet».Καλλιτέχνες, που με επιδεξιότητα κινούνται στην κόψη του ήχου ενός ευρύτατου μουσικού φάσματος με έντονο αυτοσχεδιαστικό χαρακτήρα, ο Τσαρλς Λόιντ και η Μαρία Φαραντούρη, με αυτή τη μουσική συνύπαρξη επιχειρούν μια ακόμη υπέρβαση, ερμηνεύοντας συνθέσεις του Αμερικανού μουσικού δημιουργού, την ίδια στιγμή που εκείνος επιχειρεί να προσεγγίσει και την ελληνική μουσική ταυτότητα μέσα από το τραγούδι της. Οπως πληροφορούμαστε, το πρόγραμμα της συναυλίας αποτελείται από συνθέσεις του Τσαρλς Λόιντ, που ξεκινούν από το θρυλικό «Forest Flower» μέχρι τις νεότερες δημιουργίες του, με την Μαρία Φαραντούρη να ερμηνεύει μερικές από τις ωραιότερες μπαλάντες του. Η συναυλία εμπλουτίζεται και με ένα νέο έργο, ειδικά γραμμένο για αυτή τη βραδιά. Πρόκειται για την «Ελληνική Σουίτα», εμπνευσμένη από ελληνικά μουσικά θέματα, τόσο από την παραδοσιακή όσο και από τη σύγχρονη μουσική, τα οποία διασκεύασε και ενορχήστρωσε ο πιανίστας και συνθέτης Τάκης Φαραζής. Στη συναυλία θα συμμετέχει ένας από τους σημαντικότερους Ελληνες μουσικούς, ο Σωκράτης Σινόπουλος.Η διαδικασία μέσα από την οποία προέκυψε η συνεργασία Μ. Φαραντούρη και Τσ. Λόιντ αποκαλύπτει μια αληθινή ανοιχτή δημιουργία, που σκύβει με σεβασμό στην ελληνική μουσική, την αναδεικνύει και τη μεταπλάθει για να προσφέρει στο κοινό ένα γνήσιο αποτέλεσμα ισάξιο της αυθεντικότητάς του. Οι δύο καλλιτέχνες συναντήθηκαν πριν μερικά χρόνια στην Καλιφόρνια, το Νοέμβρη του 2002, όταν ο Τσαρλς Λόιντ παρακολούθησε τη συναυλία της στο Πανεπιστήμιο της Santa Barbara. Αισθάνθηκαν πολύ κοντά και μια φιλία γεννήθηκε μαζί με την υπόσχεση να συναντηθούν επί σκηνής. Τώρα ήρθε η ώρα για να συμπράξουν σε μια μοναδική συναυλία με παλιότερες και νεότερες συνθέσεις του Αμερικανού δημιουργού, μαζί με μουσική του με ελληνικό «χρώμα». «Η μουσική είναι δύναμη θεραπευτική», έχει πει ο ίδιος. «Μπορεί να διασχίσει τα σύνορα και ν' αγγίξει άμεσα την καρδιά. Μιλά με το πνευματικό της βάθος χωρίς να χρειάζεται λόγια. Είναι μια πανίσχυρη μορφή επικοινωνίας και έκφρασης ομορφιάς...».
Μαρία Φαραντούρη
Καλλιτέχνης, που στη μακρά μουσική του πορεία έχει συνεργαστεί με σημαντικότατους δεξιοτέχνες του κόσμου, ο Τσαρλς Λόιντ επιδιώκει διαρκώς να δοκιμάζει πράγματα που υπερβαίνουν τα είδη και μπλέκουν διαφορετικές μουσικές παραδόσεις. Αυτό θα επιβεβαιώσει και πάλι κατά τη σύμπραξή του με την Μαρία Φαραντούρη, σε μια συναυλία που θα ηχογραφηθεί και θα κυκλοφορήσει από την ΕCM.
ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ
6/1/2009
-- Επίκεντρο το πιάνο
1/11/2008
-- ΑΤΙΤΛΟ
3/8/2006
-- Τζαζ- έθνικ ηχοχρώματα
7/7/2004
-- Τζαζ δίχως όρια
2/7/2002
-- Τζαζ στο Λυκαβηττό
Tuesday, October 6, 2009
ΤΣΑΡΛΣ ΛOΪΝΤ «Το να παίζεις τζαζ στη σκηνή είναι σαν ελεύθερη πτώση»
«Στην εποχή μας είναι σαν να στεκόμαστε στους ώμους όλης της ιστορίας της μουσικής», λέει ο Τσαρλς Λόιντ που η δική του προσωπική ιστορία στην τζαζ τού εξασφαλίζει πανοραμική θέση. Ο διάσημος σαξοφωνίστας παίζει απόψε στη Θεσσαλονίκη
Τα όνειρα των καλλιτεχνών δεν πραγματοποιούνται πάντα. Και αυτό μερικές φορές τους βγαίνει σε καλύτερο. «Όταν ήμουν μικρός ήθελα να γίνω τραγουδιστής. Σύντομα όμως ανακάλυψα πως δεν μπορούσα να τραγουδήσω. Έτσι το σαξόφωνο έγινε η φωνή μου. Και με αυτό νιώθω ότι μπορώ να εκφράσω τον εσωτερικό μου κόσμο», λέει ο Τσαρλς Λόιντ. Στ΄ αλήθεια, ο Τσαρλς Λόιντ δεν θα μπορούσε να είναι πιο ακριβής για τη σχέση ζωής που έχει με τη μουσική. Ένας από τους πιο ξεχωριστούς παίκτες στη τζαζ, με εκτόπισμα και προσφορά, έχει στα 71 του χρόνια έναν πολύ σημαντικό λόγο να συνεχίζει- ακόμη περισσότερη μουσική. Απόψε παίζει στη Θεσσαλονίκη, στο Μέγαρο Μουσικής, και όπως λέει, λίγες ώρες πριν από τη συναυλία του με το Charles Lloyd Quartet «υπάρχει μια πολύ ωραία έκπληξη για το ελληνικό κοινό. Η αγαπημένη μου φίλη Μαρία Φαραντούρη θα βρεθεί μαζί μας στη συναυλία και θα τραγουδήσει κάποιες από τις συνθέσεις μου, όπως επίσης και μερικά υπέροχα ελληνικά τραγούδια που μου έχει διδάξει, ανάμεσα στα οποία και μια καταπληκτική σύνθεση του Μίκη Θεοδωράκη σχετικά με το Χιόνι τη Νύχτα. Οι εικόνες σε αυτό το ποίημα είναι πολύ δυνατές».
Οι μουσικές εμπειρίες του Λόιντ Τσαρλς γεμίζουν βιβλία, από τις ανήσυχες εποχές της τζαζ στη δεκαετία του ΄60 και την μπάντα του Τσίκο Χάμιλτον ώς τη μεγάλη του επιτυχία με το «Forest Flower» και ώς τις δουλειές του με τnν ΕCΜ ( πιο πρόσφατη το «Rabo de Νube», που θα παίξει και σήμερα) και τις ενδιαφέρουσες συνεργασίες του με άλλους σπουδαίους μουσικούς της τζαζ.
«Πολλά σημαντικά πράγματα στη μουσική έγιναν πριν από εμάς. Στεκόμαστε στους ώμους όλης της ιστορίας της μουσικής- μιλώντας σφαιρικά. Αλλά ο πολιτισμός και η δημιουργικότητα δεν σταματούν, οι άνθρωποι συνεχίζουν να εμπνέονται και να εκφράζονται μέσα από τη μουσική» λέει, ενώ αυτόν τον καιρό δουλεύει πάλι πάνω σε κάτι καινούργιο. Πρόκειται για μια όπερα.
«Είναι μια όπερα πάνω στη ζωή των παππούδων μου και ελπίζω σε αυτή τη ζωή να καταφέρω να την ολοκληρώσω». Υπάρχει κάτι άλλο που θα ήθελε να κάνεισε αυτή τη ζωή- και δεν το έχει κάνει ακόμη;
«Σκέφτομαι συχνά την ελεύθερη πτώση με αλεξίπτωτο και την υπέροχη αίσθηση της ελευθερίας τού να πέφτεις απο τον ουρανό. Πρέπει να τα βγάζεις όλα από πάνω σου για να το κάνεις.
Είναι κάπως έτσι και στη συναυλία. Η σκηνή είναι σαν την ελεύθερη πτώση. Κάθε βρά δυ βγαίνουν όλα έξω, ψηλά πάνω σε ένα σχοινί, χωρίς δίχτυ ασφαλείας από κάτω».
Πριν φθάσει να κατακτήσει την τζαζ σκηνή ωστόσο και να γίνει ένας από εκείνους τους μουσικούς που δημιουργούν γύρω από το σαξόφωνο τη δική του οντότητα και έναν ολόκληρο κόσμο, ο Τσαρλς Λόιντ ξεκίνησε από το Μέμφις, την εποχή που εκεί γεννιόταν το ροκενρόλ, για το Λος Άντζελες έχοντας ήδη μια μικρή αλλά πολύτιμη εμπειρία. «Το Μέμφις ήταν ένα πολύ ζόρικο μέρος για να μεγαλώνεις. Πολύ πλούσιο μουσικά, αλλά ήταν η εποχή των φυλετικών διακρίσεων και έχω μερικές πολύ άσχημες αναμνήσεις. Από τριών χρόνων πάλευα να βρω έναν τρόπο για να φύγω μακριά. Πολλές πάντως από τις πρώτες εμπνεύσεις μου έρχονταν από τη φάρμα του παππού μου στον Μισισιπή. Στο Μέμφις ωστόσο έχω δεκαετίες να πάω».Δύσκολο να το πεις με λόγια. Είχα τη μεγάλη τύχη στη ζωή μου να μοιραστώ μουσική με μερικούς από τους πιο σπουδαίους- ωστόσο εκείνη την εποχή έπαιζα μαζί τους γιατί εγώ πίστευα ότι ήταν σπουδαίοι, ο κόσμος δεν ήξερε τίποτα γι΄ αυτούς. Όταν κοιτάω πίσω τώρα, έχει πολύ ενδιαφέρον. Μπούκερ Λιτλ, Κιθ Τζάρετ, Τζακ Ντεζονέτ, Χέρμπι Χάνκοκ, Σκοτ ΛαΦάρο, Μισέλ Πετρουτσιάνι, Μπραντ Μέλνταου, Έρικ Χάρλαντ, ΤΖέισον Μοράν, Ρούμπεν Ρότζερς. Όλοι σπουδαίοι. Ποιο είναι το κοινό χαρακτηριστικό; Ότι όλοι τους είναι ατρόμητοι, δεν βάζουν περιορισμούς στην έκφρασή τους, ψάχνουν να κατακτήσουν συνεχώς την επόμενη κορυφή. Και έχουν την ικανότητα να ξεπερνούν το συνηθισμένο με τη δημιουργικότητά τους. Η μουσική μέσα από τα χέρια των σπουδαίων καλλιτεχνών καταφέρνει να αγγίζει την καρδιά άμεσα και βαθιά.
- Από την εμπειρία σας και την ικανότητά σας να εντοπίζετε νέα ταλέντα, ποια η διαφορά τελικά ανάμεσα σε έναν καλό και έναν σπουδαίο τζαζ καλλιτέχνη;
ΙΝFΟΟ Charles Lloyd και το κουαρτέτο του (Jason Μoran πιάνο, Reuben Rogers μπάσο, Νasheet Waits ντραμς) στο 21o Εθνο Τζαζ Φεστιβάλ, απόψε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.
Με μια ματιά
● Γεννήθηκε στο Μέμφις το 1938 ● Παίζει σαξόφωνο και αλλά πνευστά ● Πρώτη ηχογράφηση σαν band leader: «Discovery! Τhe Charles Lloyd quartet» (1964) ● Νέο άλμπουμ: «Rabo de Νube» (ΕCΜ) ● Στο Ίντερνετ: http: //charleslloyd. com
Της Μαρίας Μαρκουλή, TA NEA: Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2009
Με θύμωναν οι πολιτικοί και το 'ριξα στη μουσική
«Κάθε φορά ανεβαίνω στη σκηνή με φόβο», μας εξομολογείται ο Τσαρλς Λόιντ. «Μέχρι όμως να παίξω την πρώτη νότα, τότε απελευθερώνομαι και όλο το πράγμα ρέει» «Η σημερινή μου συναυλία θα είναι η 5η στην Ελλάδα», μας είπε χθες το βράδυ. «Τις θυμάμαι όλες, δύο στον Λυκαβηττό, μία στο Sani Festival και μία στο Παλλάς. Κάθε live με εξίταρε κάνοντάς με να πειστώ πως έχω βαθιά σχέση με το παρελθόν και το παρόν της Ελλάδας».
Στη Θεσσαλονίκη εμφανίζεται, πάντως, για πρώτη φορά, στο πλαίσιο του 21ου Εθνο-Τζαζ Φεστιβάλ. Στη σκηνή θα ανέβει να πει μαζί του δύο καινούργια τραγούδια και η Μαρία Φαραντούρη. Τους συνδέει, άλλωστε, στενή φιλία. Ο Τσαρλς Λόιντ έρχεται στη χώρα μας για διακοπές σχεδόν κάθε καλοκαίρι. «Μου αρέσουν τα τραγούδια της Μαρίας. Απόψε θα παίξουμε και κάποια ελληνικά κομμάτια, που μου έμαθε η ίδια. Δεν περιορίζομαι στα ακούσματά μου. Οταν αγαπάς τη μουσική, την αγαπάς ολοκληρωτικά. Με γοητεύει η όπερα, ειδικά ο Πουτσίνι και ο Βάγκνερ, λατρεύω τον Μπαχ αλλά και τον Τσάρλι Πάρκερ».
Στο Μέγαρο θα παίξει με το κουαρτέτο του -Τζέισον Μόραν στο πιάνο, Ρούμπεν Ρότζερς στο μπάσο, Νάσιτ Γουέιτς στα ντραμς και ο ίδιος στο σαξόφωνο και το φλάουτο. «Υπάρχουν πολλοί ακροατές, που με παρακολουθούν από τη δεκαετία του '60 και ισχυρίζονται πως αυτό είναι το καλύτερο σχήμα που είχα ποτέ». Πέρυσι τον Μάρτιο η ECM γιόρτασε τα 70ά γενέθλια του Λόιντ κυκλοφορώντας την ηχογράφηση ενός live του κουαρτέτου του στο Basel Theatre. Εκεί ακούγεται το τραγούδι «Rabo de Nube», γραμμένο από τον Σίλβιο Ροντρίγκεζ και με ένα ενδιαφέρον story από πίσω του. Ο Λόιντ, λοιπόν, το άκουσε για πρώτη φορά στο Λονδίνο το καλοκαίρι του 2000. Και μαγεύτηκε. Μέσω ενός κοινού γνωστού, ο Σίλβιο απέστειλε κι άλλες συνθέσεις του στον σπουδαίο τζαζίστα. Η πρώτη ζωντανή παρουσίαση των καινούργιων κομματιών είχε προγραμματιστεί για ένα χρόνο μετά, στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001, τη... γνωστή ημερομηνία (11 Σεπτεμβρίου). Εκ των πραγμάτων η συναυλία στο περίφημο Blue Note της Νέας Υόρκης αναβλήθηκε για μερικές μέρες.
Ο Λόιντ γεννήθηκε στο Μέμφις του Τενεσί. «Οταν ήμουν νέος, οι πολιτικοί με θύμωναν και σκεπτόμουν, με κάποια αφέλεια είναι η αλήθεια, πως θα μπορούσα να αλλάξω τα άσχημα του κόσμου μέσα από την ομορφιά της μουσικής. Τελικά, κατάλαβα πως το μόνο που μπορούμε να αλλάξουμε είναι ο εαυτός μας. Την εποχή που πέθανε η μητέρα μου, μάλιστα, το 1969, ήμουν πολύ απογοητευμένος όχι μόνο με τον κόσμο αλλά και γενικότερα με τη βιομηχανία της μουσικής. Κλείστηκα μέσα μου, να δω τι θα κάνω με μένα. Για ένα μεγάλο διάστημα αποσύρθηκα από τις συναυλίες σταματώντας να συμμετέχω στα σχήματα των Κιθ Τζάρετ και Τζακ Ντε Ζονέτ. Μικρός αισθανόμουν συχνά μόνος και η μουσική αποτελούσε την παρηγοριά μου. Μακάρι να μπορούσα να προσφέρω το ίδιο και στους ακροατές μου».
- Πάντοτε είχατε αυτή την έγνοια για όσα συμβαίνουν γύρω σας...
«Συμβαίνουν πολλά άσχημα γεγονότα στον κόσμο κάθε δευτερόλεπτο, όλη μέρα και όλη νύχτα. Αιώνες τώρα, ο άνθρωπος στρέφεται ο ένας ενάντια στον άλλον. Τα προβλήματα του κόσμου ταλαντεύονται σαν εκκρεμές από ένα άκρο στο άλλο, από το καλό στο κακό. Θα ήταν καταπληκτικό φυσικά να μπορούσε αυτό το εκκρεμές να σταματά για μεγάλες χρονικές περιόδους στην πλευρά της ειρήνης. Αν θα ξυπνήσουμε επιτέλους μια μέρα; Δεν ξέρω».
- Υπάρχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον τελευταία από τους μουσικούς για την τζαζ;
«Δεν είμαι και τόσο σίγουρος. Ξέρω ότι στα πανεπιστήμια γίνονται πλέον μαθήματα τζαζ. Ωστόσο, εγώ καταλάβαινα πως η τζαζ δεν είναι κάτι που διδάσκεται, αλλά μια εμπειρία που αποκτάς δίνοντας κάθε νύχτα συναυλίες. Δεν μπορείς να πας να την αγοράσεις σε ένα πακέτο. Προσωπικά θεωρώ πως αποτελεί τη μουσική της ελευθερίας και της έκστασης».
- Νιώθετε σε κάθε συναυλία αυτή τη δύναμή της;
«Κάθε φορά ανεβαίνω στη σκηνή με φόβο. Μέχρι όμως να παίξω την πρώτη νότα. Τότε αρχίζω να απελευθερώνομαι και πιστεύω πως το όλο πράγμα ρέει. Το μόνο που δεν ξέρω είναι αν όντως αυτό συμβαίνει στην πραγματικότητα ή απλώς το νιώθω μόνο εγώ. Μοιάζω με ένα ακυβέρνητο σκάφος ελπίζοντας πως οι άνεμοι της επιείκειας θα είναι μαζί μου ευνοϊκοί. Αρκεί, φυσικά, να σηκώσω τα πανιά μου ψηλά».
* Ωρα έναρξης 9 μ.μ. Τιμές εισιτηρίων 20 ευρώ - 30 ευρώ VIP.*
- , Ελευθεροτυπία, Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)