Showing posts with label Λέμπερ Ούτε. Show all posts
Showing posts with label Λέμπερ Ούτε. Show all posts

Wednesday, September 24, 2008

Ολη η ιστορία του καμπαρέ σε ένα δίωρο

Φωτογραφία

Η Ούτε Λέμπερ προχθές στη σκηνή του Ηρωδείου. Γ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το επίτευγμα της Ούτε Λέμπερ. Θα πίστευε κανείς ότι το ρεπερτόριο που παρουσίασε προχθές στο Ηρώδειο, όσο και αν ασκεί επάνω μας διαχρονική γοητεία, ερμηνευμένο σε κλισεδιάρικες εκτελέσεις θα προκαλούσε νύστα ακόμη και στο κοινό του «Πλοίου της Αγάπης». Τι άλλο να προσθέσει κανείς στο «Νe Μe Quitte Ρas» που δεν το έχει πει ο ίδιος ο Μπρελ, η Νίνα Σιμόν, ο Μαρκ Αλμοντ, ακόμη και η Νατάσα Ατλας; Υπάρχει καλύτερη «Lola» από εκείνη της Ντίτριχ ή ακόμη πόσο ενδιαφέρον μπορεί να ακουστεί το «Βilbao Song» των Μπρεχτ/ Βάιλ μετά τη Λότε Λένια ή και τη Μάριαν Φέιθφουλ; Η Ούτε Λέμπερ όμως- η οποία τείνει να γίνει η αγαπημένη του ελληνικού κοινούαπέδειξε για ακόμη μία φορά ότι τίποτε δεν τελειώνει όταν υπάρχει όραμα, ταλέντο και πολύ σκληρή δουλειά. Το ταλέντο είναι κάτι που ανακάλυψαν όλοι όσοι τής εμπιστεύτηκαν μερικούς από τους σημαντικότερους ρόλους του μιούζικαλ από την αρχή της καριέρας της. Οσο για το όραμα, γνωρίζοντας από μουσική προέβλεψε ότι οι ενορχηστρώσεις έπρεπε να γίνουν διαφορετικές, προκειμένου να συγκινήσουν διαφορετικά το κοινό- γι΄ αυτό και η τζαζ ερμηνεία τους- οι ιστορίες που έλεγε ανάμεσα, ώστε να αποκτήσει ένα κόνσεπτ η συναυλία, αλλά και οι ενδιαφέρουσες συρραφές (medley) που επιχείρησε δημιούργησαν ένα δίωρο όπου παρήλασε ολόκληρη η ιστορία του καμπαρέ.

Τέλος, η σκληρή δουλειά φαίνεται να είναι το τελευταίο που τρομάζει τη 45χρονη Λέμπερ, η οποία μοιάζει με μηχανή κατασκευασμένη από τα καλύτερα υλικά και εκπαιδευμένη τόσο φωνητικά όσο και κινησιολογικά για προγράμματα με τις πιο υψηλές απαιτήσεις. Το «Υukali» ως encore ήταν η κορύφωση μιας εκπληκτικής βραδιάς, μιας από τις καλύτερες της εφετινής σεζόν.

Σ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ, Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2008

Η Ούτε Λέμπερ στη Θεσσαλονίκη

Δεν υπάρχουν πολλές φωνές που να μπορούν να «σηκώσουν» το βάρος τραγουδιών από μιούζικαλ όπως το Σικάγο και το Cats ή να αναμετρηθούν στη σκηνή με τη Μάρλεν Ντίτριχ και την Εντίθ Πιάφ. Η Ούτε Λέμπερ όμως και το τολμά και βγαίνει κερδισμένη. Χθες το χειροκρότημα στο Ηρώδειο τη δικαίωσε. Και σήμερα το βράδυ που θα βρίσκεται στο Μέγαρο Μουσικής της Θεσσαλονίκης το ρεπερτόριο θα είναι το ίδιο. Μαζί και η απήχηση στο κοινό.

Με την Ούτε Λέμπερ να αλλάζει διάθεση, έκφραση, ρυθμό, ρόλο, και να ξεγλιστρά από την Οπερα της Πεντάρας στο Καμπαρέ στο απόλυτο one woman show. Οι δύο προηγούμενες εμφανίσεις της στη χώρα μας ήταν sold out, αν αυτό λέει κάτι. Τραγουδίστρια, χορεύτρια, ηθοποιός, συνθέτης, μια γυναίκα που ταξιδεύει αυτόν τον καιρό στον κόσμο, με τις καλύτερες στιγμές της. Δεν θεωρείται τυχαία από τις μεγαλύτερες περφόρμερ του κόσμου, η Γερμανίδα καλλιτέχνης επιχειρεί αυτή τη φορά μια συρραφή από τραγούδια του γερμανικού και γαλλικού καμπαρέ, αλλά και διάσημα μουσικά ακούσματα των μιούζικαλ, τα οποία, συγκεντρώνονται για πρώτη φορά σε μια ενιαία παράσταση. Τραγούδια των Γάλλων ρεαλιστών, του Mπέρτολτ Mπρεχτ και του Kουρτ Bάιλ, του Zακ Mπρελ, του Τζορτζ Γκέρσουιν και του Αντριου Λόιντ Γουέμπερ, αλλά και του μυθικού δημιουργού του Γαλάζιου Αγγελου, Φέντερικ Xολάντερ και ακόμη τραγούδια όπως η Λόλα που την καταξίωσε, η Οπερα της Πεντάρας, το Alabama song, το La vie en rose, το Non, je ne regrette de rien... Γιατί μια αληθινή σταρ δεν μετανιώνει ποτέ.

Friday, September 19, 2008

Ούτε Λέμπερ: «Εχω και εγώ τραγούδια να προσφέρω»

Η Ούτε Λέμπερ είναι ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στον χώρο του θεάματος και την έχουμε απολαύσει αρκετές φορές στη χώρα μας. Τραγουδά άψογα στα αγγλικά, στα γερμανικά και στα γαλλικά και έχει κερδίσει τον σεβασμό όλων με την απόλυτη ερμηνεία της ως Βίλμα Κέλι στο μιούζικαλ του Μπομπ Φος «Chicago», αποσπώντας και το βραβείο «Ολίβιε», μια ερμηνεία που πολλοί τη συνέκριναν με αυτή της Λάιζα Μινέλι και άλλοι με εκείνη της Μαρλένε Ντίτριχ. Για να φτάσει όμως ως εδώ διήνυσε αρκετό δρόμο και κυρίως αυτό το έκανε μέσα από τις φρέσκιες και καινοτόμες ερμηνείες της στα τραγούδια του Κουρτ Βάιλ. Βεβαίως η δισκογραφική καριέρα της Ούτε Λέμπερ αποτελεί μόνο ένα από τα πολλά ενδιαφέροντά της στον χώρο της τέχνης. Ανήσυχη φυσιογνωμία, η Λέμπερ έχει καταπιαστεί σχεδόν με τα πάντα, όπως μεταξύ άλλωνμε τη ζωγραφική, τον χορό και τον κινηματογράφο. Αυτόν τον καιρό παρουσιάζει για πρώτη φορά και ένα άλμπουμ, το «Βetween Υesterday Αnd Τomorrow», αποτελούμενο εξ ολοκλήρου από δικά της κομμάτια,τα οποία θα ακουστούν σε ένα πρόγραμμα με πολύ γνωστά τραγούδια του 20ού αιώνα. [συνεχίζεται]

Wednesday, September 17, 2008

Μια ντίβα «τρελαμένη» μητέρα τριών παιδιών


Η Ούτε Λέμπερ, κορυφαία Γερμανίδα ερμηνεύτρια, θα τραγουδήσει στο Ηρώδειο, για δύο βραδιές, τραγούδια από το καινούργιο άλμπουμ της «Between Yesterday and Tomorrow» αλλά και κλασικά κομμάτια των Βάιλ, Μπρελ, Πιάφ και Φερέ

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΟΥΖΑΚΗ

Η Ούτε Λέμπερ, η κορυφαία Γερμανίδα ερμηνεύτρια, μας μιλά με πάθος από τη Νέα Υόρκη για τη Μάρλεν Ντίντριχ και την Εντίθ Πιαφ. Αρκετά τραγούδια που σημάδεψαν με τη φωνή τους οι δύο σπουδαίες Ευρωπαίες καλλιτέχνιδες, θα τα ερμηνεύσει και η ίδια στις δύο φθινοπωρινές της συναυλίες στην Ελλάδα: την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου (20.30) στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού και την Τετάρτη 24 Σεπτεμβρίου (21.00) στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. «Δεν είμαι, όμως, σε καμιά περίπτωση "ντίβα" με την παλιά χολιγουντιανή έννοια» σπεύδει να αποσαφηνίσει. «Ζω την κανονική, "τρελή" καθημερινότητα μιας μητέρας τριών παιδιών».


«Η μουσική δεν διαφέρει πια από τη μόδα, όλα περιστρέφονται γύρω από το στιλ, την πόζα. Αν απογυμνώσεις αυτού του είδους τη μουσική από το περιτύλιγμά της, τι θα απομείνει;», αναρωτιέται η Ούτε Λέμπερ
Η Λέμπερ άρχισε να σπουδάζει πιάνο στα εννιά της χρόνια. Αργότερα συνέχισε με σπουδές χορού στην Κολονία και υποκριτικής στη Βιέννη. Εγινε διάσημη ερμηνεύοντας τραγούδια από τη μεγάλη παράδοση του γαλλικού και γερμανικού τραγουδιού. Υπήρξε μούσα και συνεργάτις σπουδαίων δημιουργών απ' όλο το φάσμα της τέχνης. Να αναφέρουμε τους Μάικλ Νάιμαν, Μορίς Μπεζάρ, Πίνα Μπάους, Ελβις Κοστέλο, Τομ Γουέιτς και Νικ Κέιβ.

Οι συναυλίες της στην Ελλάδα με τίτλο «Ute Lemper: Best of» περιλαμβάνουν δικά της τραγούδια από το πρόσφατο άλμπουμ της «Between Yesterday and Tomorrow», γίντις, αραβικά και κλασικά τραγούδια σπουδαίων δημιουργών και ερμηνευτών όπως οι Μπρεχτ και Βάιλ, Ζακ Μπρελ, Εντίθ Πιαφ, Λέο Φερέ.
  • Νιώσατε την ανάγκη να δώσετε στα κλασικά τραγούδια νέα πνοή;
«Οι ιστορίες που αφηγούνται τα περισσότερα κλασικά τραγούδια παραμένουν σύγχρονες. Κυρίως όταν μιλάνε για ανθρώπους χαμένους στις μεγαλουπόλεις, μοναχικούς ή απομονωμένους. Είναι τραγούδια που προέρχονται κατευθείαν από την καρδιά και την ψυχή. Διαπίστωσα, όμως, ότι όσο πιο αγνά και λιτά προσεγγίζεις ένα κλασικό τραγούδι τόσο καλύτερο παραμένει. Υπάρχουν, βεβαίως, οι περιπτώσεις που επιθυμείς να το εμπλουτίσεις μ' έναν σύγχρονο ήχο ή να το κάνεις πιο ροκ. Το μυστικό τελικά είναι να καταφέρεις να διατηρήσεις ατόφια τη βαθιά ανθρώπινη διάσταση αυτών των τραγουδιών. Οι νεότερες γενιές, αν κρίνω από τα παιδιά μου, αγνοούν αυτή τη σπουδαία καλλιτεχνική παράδοση. Γι' αυτό και αισθάνομαι περήφανη που τη μεταφέρω με τον δικό μου τρόπο στη νέα χιλιετία».

Μουσική όλο περιτύλιγμα
  • Γράφονται ανάλογα τραγούδια σήμερα;
«Οι σύγχρονοι συνθέτες επιδιώκουν μια πιο αφαιρετική γραφή, ενώ ελάχιστοι από τους νεότερους ακροατές κατανοούν τη βαθιά σχέση της μουσικής με την ανθρώπινη τραγωδία, την ελευθερία ή την πολιτική κατάσταση κάθε εποχής. Δείτε τη σύγχρονη ποπ ή το χιπ χοπ. Η μουσική δεν διαφέρει από τη μόδα, όλα περιστρέφονται γύρω από το στιλ, την πόζα, τη συμπεριφορά και διαφόρων ειδών τρικ. Αν απογυμνώσεις αυτού του είδους τη μουσική από το περιτύλιγμά της, τι θα απομείνει;»
  • Ούτε, όμως, η μεγάλη παράδοση του γερμανικού τραγουδιού συνεχίστηκε.
«Δεν ξέρω αν υπάρχει τελικά συνέχεια. Η σπουδαία καλλιτεχνική παράδοση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης καταστράφηκε από την άνοδο του ναζισμού. Αλλά και το υπέροχο γαλλικό τραγούδι της δεκαετίας του '50, το οποίο μπολιάστηκε από το πνεύμα των Γάλλων ποιητών και από το κίνημα των υπαρξιστών, η λαμπερή εποχή των γαλλικών chansons, τελείωσε. Τη θέση του πήρε η γαλλική ποπ, μια μίμηση του μουσικού ιδιώματος της αμερικανικής βιομηχανίας. Τελευταίοι εκπρόσωποι του γαλλικού τραγουδιού ήταν ο Λεό Φερέ, ο Κλοντ Νουγκαρό, η Μπαρμπαρά. Η παγκοσμιοποίηση χτύπησε και τη μουσική. Ελάχιστοι κρατούν πια ζωντανή την παράδοση του γαλλικού τραγουδιού. Νομίζω ότι είμαι μία από αυτούς».
  • Εχετε συνεργαστεί με κορυφαίους Ευρωπαίους δημιουργούς. Τι αποκομίσατε από αυτές τις συνεργασίες;
«Ο Μάικλ Νάιμαν υπήρξε ένα μεγάλο μουσικό σχολείο για μένα. Εμαθα να συνθέτω δίπλα του, με ώθησε να γίνω πιο αφαιρετική ερμηνευτικά. Ο Μορίς Μπεζάρ ήταν μια εγκυκλοπαίδεια της λογοτεχνίας, του χορού, του θεάτρου, της μουσικής. Αισθάνομαι ευγνώμων που συνυπήρξα και συνεργάστηκα μαζί τους».
  • Ποια είναι τα αγαπημένα θέματα των τραγουδιών που γράφετε;
«Το Βερολίνο του Ψυχρού Πολέμου, η 11η Σεπτεμβρίου, η Μέση Ανατολή αλλά και η αγάπη και ο χρόνος που περνά».

Οι μνήμες είναι ταυτότητά μας
  • Η ιστορία του 20ού αιώνα βαραίνει ακόμα το Βερολίνο.
«Ναί. Παρ' όλο που έχει εξελιχθεί σε μια νέα, κοσμοπολίτικη πρωτεύουσα της ενωμένης Γερμανίας. Θεωρώ όμως ότι οι συμπατριώτες μου αρνούνται να κοιτάξουν κατάματα το παρελθόν της πόλης. Σοκαρίστηκα από το πόσο γρήγορα εξαφάνισαν τα ίχνη του Τείχους σαν να απομάκρυναν μια κακή μνήμη. Οσο επώδυνο κι αν είναι, δεν πρέπει να ξεχνάμε πόσο παρανοϊκός και καταστροφικός υπήρξε ο προηγούμενος αιώνας για τη Γερμανία. Αυτές οι μνήμες είναι η ταυτότητά μας».
  • Υπάρχει κάποιο τραγούδι που αγαπάτε περισσότερο;
«Ναι. Το "La memoire et la mer" του Λέο Φερέ, ένα σπάνιο τραγούδι εξαιρετικής απλότητας».
  • Τα παιδιά σας είναι προφανώς εξοικειωμένα με τη νέα τεχνολογία. Εσείς διατηρείτε καλή σχέση;
«Τα παιδιά μου έχουν μανία με τα I-Pod. "Κατεβάζουν" ένα τραγούδι από ένα άλμπουμ, δύο από ένα άλλο. Νομίζω ότι η εξέλιξη της τεχνολογίας κατέστρεψε ολοσχερώς τη συνοχή ενός άλμπουμ βασισμένου σε μια ιδέα. Η τεχνολογία διευκόλυνε την εξάπλωση της μουσικής. Μου λείπουν, όμως, τα cd, η αισθητική των χάρτινων εξωφύλλων, η δυνατότητα να διαβάζω τους στίχους των τραγουδιών τυπωμένους». *


Οι ντίβες ήταν εγωκεντρικές, εγώ όχι
  • Αρκετοί σας συγκρίνουν με τη Μάρλεν Ντίτριχ και την Εντίθ Πιαφ. Τι σας συνδέει με αυτές τις θρυλικές ερμηνεύτριες;
«Η γερμανική εξπρεσιονιστική σχολή είναι η ρίζα του ρεπερτορίου μου. Ο ήχος της Ντίτριχ στον "Γαλάζιο Αγγελο" καθόρισε την ερμηνευτική και σκηνική μου προσωπικότητα. Αγαπώ επίσης αρκετά από τα τραγούδια των συνθετών που κυνηγήθηκαν από τους Ναζί και επιδιώκω να έχω ένα διάλογο με την ιστορία της πατρίδας μου. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν είμαι ντίβα με την παλιά χολιγουντιανή έννοια. Ζω στη Νέα Υόρκη την κανονική, "τρελή" ζωή μιας μητέρας τριών παιδιών. Αν μπορούσατε να δείτε αυτή τη στιγμή το δωμάτιο της κόρης μου, όπου δεκάδες αντικείμενα και βιβλία είναι σκορπισμένα στο πάτωμα, θα κατανοούσατε πλήρως ότι δεν ζω τη ζωή μιας ντίβας. Υπάρχουν καλλιτέχνες που δεν επιθυμούν να κάνουν παιδιά, είναι διαρκώς απασχολημένοι με την προσωπική τους ζωή και τα σχέδιά τους. Εγώ επέλεξα διαφορετικό δρόμο. Ισως επειδή πιστεύω ότι δεν μπορείς να είσαι εγωκεντρικός σε αυτή τη ζωή».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/09/2008

Sunday, September 14, 2008

Ούτε Λέμπερ: «Παίζω» με τους ανυποψίαστους

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που η Λέμπερ μάς αρέσει. Νομίζω πως ανακάλυψα ακόμα έναν. Δέκα λεπτά πριν μιλούσαμε στο τηλέφωνο και τώρα, τώρα που μόλις το « κλείσαμε», έχω την αίσθηση πως θα μπορούσα να τη ρωτήσω αν της αρέσει η σάλτσα πέστο στην πάστα και εκείνη να απαντούσε χωρίς να σκεφτεί το «πρωτόκολλο» μιας συνέντευξης. Ας πούμε να «υπολογίσει» πως το τηλεφωνικό μας ραντεβού ήταν στημένο από μάνατζερ. Και πως ο χρόνος της τηλεφωνικής συνομιλίας πρέπει να μην ξεπερνά το τέταρτο.

«Παίζω» με τους ανυποψίαστους

Η Λέμπερ, κατ' αρχάς η τραγουδίστρια και μετά η ηθοποιός ή η χορεύτρια, την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου θα εμφανιστεί στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού και την επόμενη βραδιά στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Και σ' αυτή της την εμφάνιση η Γερμανίδα καλλιτέχνιδα θα φέρει τη δική της εκδοχή του βερολινέζικου καμπαρέ στην Αθήνα. Το πρόγραμμά της θα περιέχει τραγούδια από το νέο της άλμπουμ που κυκλοφόρησε πριν από τρεις μήνες με τίτλο «Μπιτουίν Γέστερντεϊ εντ Τουμόρoου» καθώς και διασκευές κομματιών που ερμήνευσαν η Εντίτ Πιαφ ή η Μάρλεν Ντίτριχ. Κατά τα άλλα η συνέντευξη με την Ούτε Λέμπερ ξεκίνησε, ακριβώς, έτσι...

  • Αυτή η συνέντευξη γίνεται τηλεφωνικά. Μάλλον αμήχανα και για τους δύο μας. Μιλάμε, αλλά δεν βλεπόμαστε...

Μμμμμ... δεν έχεις δίκιο. Εγώ αισθάνομαι πραγματικά απελευθερωμένη που μιλάμε στο τηλέφωνο. Δεν σε γνωρίζω. Δεν με γνωρίζεις. Πιθανά δεν θα γνωριστούμε ποτέ. Αυτό μου δίνει μια αίσθηση ελευθερίας. Μπορώ να πω ό,τι θέλω χωρίς ν ανησυχώ αν θα το πάρεις προσωπικά και την επόμενη φορά που θα βρεθούμε στο σούπερ μάρκετ να μη μου μιλήσεις.

  • Η πρώτη «πραγματική» ερώτηση που θέλω να σας κάνω αφορά τη σχέση ανάμεσα στην προσωπική και την επαγγελματική σας ζωή. Πόσο απέχει η Λέμπερ που έχουμε δει στη σκηνή απ εκείνη που φτιάχνει πρωινό στα παιδιά της το πρωί;

Η απόσταση είναι μεγάλη... Πείτε μου γιατί μου κάνατε τη συγκεκριμένη ερώτηση;

  • Γιατί την τελευταία φορά που εμφανιστήκατε στην Αθήνα σχεδόν φλερτάρατε μ' ένα μέλος του κοινού...

Φλέρταρα;... Μην το παίρνετε προσωπικά. Σε κάθε πόλη, σε κάθε εμφάνισή μου υπάρχει ένας άνθρωπος, από το κοινό, που εστιάζω την προσοχή μου. Μ' αρέσει να δημιουργώ ήρωες της μιας βραδιάς. Μ' αρέσει να παίζω με το ανυποψίαστο. Να προκαλώ με τον δικό μου τρόπο.

  • Διαλέγετε τυχαία τον άνθρωπο από το κοινό που, ας πούμε, θα φλερτάρετε μαζί του;

Μ' αρέσουν οι άνθρωποι με χιούμορ. Οταν αντιληφθώ πως κάποιος από το κοινό έχει αντοχές στο χιούμορ, τότε είμαι έτοιμη να κάνω το δικό μου παιχνίδι.

  • Πολλοί καλλιτέχνες ονομάζουν τις εμφανίσεις τους ως «σόου». Κάποιοι άλλοι ως συναυλίες. Εσείς ποια μεριά διαλέγετε;

Δεν μπορώ να σας απαντήσω. Η λέξη «συναυλία» έχει μέσα της μια αυστηρότητα που με απωθεί. Ουσιαστικά στις εμφανίσεις μου υπάρχει έντονο το στοιχείο της θεατρικότητας. Δεν γνωρίζω όμως αν μπορούν να χαρακτηριστούν ως σόου ή ως απλές συναυλίες.

  • Θα εμφανιστείτε για δεύτερη φορά στην καριέρα σας στο Ηρώδειο. Τι σημαίνει αυτό για σας;

Απίστευτη τιμή. Η άνοδος στη σκηνή του Ηρωδείου για κάθε καλλιτέχνη είναι ύψιστη τιμή. Οταν με ρωτούν ποια είναι η σημαντικότερη σκηνή που ανέβηκες ποτέ στη ζωή σου, το Ηρώδειο είναι η πρώτη μου επιλογή.

  • Τι θ' ακούσουμε απ εσάς αυτή τη φορά στην Αθήνα;

Πολλά και διάφορα. Ο διοργανωτής επέμενε να πούμε πως η συναυλία μου θα περιέχει κάτι σαν τα «καλύτερα» της Ούτε Λέμπερ. Πιστεύει πως εμπορικά αυτός ο τίτλος πουλά περισσότερο.

Η αλήθεια είναι πως θα ερμηνεύσω κομμάτια που έγραψα για το νέο μου άλμπουμ καθώς και διασκευές από συνθέτες που λατρεύω όπως ο Κουρτ Βάιλ ή ο Ζακ Μπρελ.

  • Πείτε μου γιατί έχουμε «ανάγκη» ν' ακούμε τα τραγούδια του Βάιλ ακόμα και σήμερα;

Ακουμπάτε μια ευαίσθητη χορδή μου. Οι Βάιλ και Μπρεχτ είναι απαραίτητοι για κάθε Γερμανό. Και εγώ είμαι Γερμανίδα. Περιέγραψαν με μοναδικό τρόπο την προπολεμική γερμανική κοινωνία. Το έργο τους παραμένει επίκαιρο. Θα έλεγα μοντέρνο.

  • Είστε κάτοικος Νέας Υόρκης. Είστε πολιτικά «ενεργή». Τι πιστεύετε για τον Μπάρακ Ομπάμα;

Η ρητορική του είναι μια «οπτασία». Δεν έχει πείρα. Θέλω, όμως, να τον ακούω. Θέλω να κάνει όσα λέει πράξη. Για πολλά χρόνια η γη υπέφερε από τις αποφάσεις μιας «αγελάδας» από το Τέξας, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο κόσμος όλος να μισήσει τις ΗΠΑ.

Για πολλά χρόνια η γη υπέφερε από τις αποφάσεις μιας «αγελάδας» από το Τέξας και αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο κόσμος όλος να μισήσει τις ΗΠΑ

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΥΛΙΩΝ

- Η Ούτε Λέμπερ θα εμφανιστεί την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2008 στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. Και την Τετάρτη 24 Σεπτεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Εισιτήρια προπωλούνται στα ταμεία του Φεστιβάλ Αθηνών: Πανεπιστημίου 39 (Στοά Πεσματζόγλου). Τηλεφωνικές πωλήσεις γίνονται στο 210-3272000. Για αγορά από το Ιντερνετ πληκτρολογήστε: www.herodeion-events.gr. Οι τιμές των εισιτηρίων για τη συναυλία της Αθήνας είναι: Διακεκριμένη Ζώνη 100 ευρώ, Α Ζώνη 80 ευρώ, Β Ζώνη 60 ευρώ, Γ Ζώνη 50 ευρώ, Ανω Διάζωμα 35, Φοιτητικό 25 ευρώ.

Για τη συναυλία της Θεσσαλονίκης εισιτήρια προπωλούνται στο εκδοτήριο της Πλατείας Αριστοτέλους και στα ταμεία του Μεγάρου Μουσικής. Πληροφορίες: 2310 - 895939, 210 -7258510. Διακεκριμένη: 80 ευρώ, Α Ζώνη 60 ευρώ, Β Ζώνη 50 ευρώ, Γ Ζώνη 40 ευρώ, Φοιτητικό 30 ευρώ.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ