Κωνσταντίνος Βήτα, τραγούδια σαν φευγαλέα χάδια

LIVE. Σαν φευγαλέα χάδια μας επισκέπτονται τα τραγούδια του Κωνσταντίνου Βήτα, κάθε φορά που το ιδρυτικό μέλος των Στέρεο Νόβα αποφασίζει να εγκαταλείψει την κρυψώνα του για να κυκλοφορήσει μία νέα δισκογραφική δουλειά. Αυτό κάνει και τώρα με την «Ενωση», το καινούργιο του cd που θα παρουσιάσει στις 5 Φεβρουαρίου στο «Fuzz club», δύο ολόκληρα χρόνια μετά την τελευταία του εμφάνιση σε live. Πρόκειται για τον έκτο του προσωπικό δίσκο και αποτελείται από 14 νέα τραγούδια, τα οποία συνέθεσε μεταξύ του 2007 και του 2009.

Είναι σαφώς η πιο «τραγουδιστική» του δουλειά μέχρι σήμερα. Ενας εξαιρετικά μελωδικός Κ. Βήτα που θεωρητικά θα μπορούσε να απευθυνθεί σε ένα ευρύτερο κοινό πέρα από τους αφοσιωμένους φίλους της ηλεκτρονικής μουσικής. Στην «Ενωση» οι γνώριμοι μουσικοί πειραματισμοί του Κωνσταντίνου, οι ριζοσπαστικές καταδύσεις του σε πρωτόγνωρα τοπία ήχων έχουν μπει σε δεύτερο πλάνο, προτεραιότητα έχει ο στόχος και η μελωδία. Αλλά φαίνεται πως είμαστε καταδικασμένοι όταν μιλάμε για το πιο ταλαντούχο, ίσως, «παιδί» της ηλεκτρονικής σκηνής στην Ελλάδα να υποκύπτουμε στις γνωστές διαφιλονικίες. Ποιον Κωνσταντίνο Βήτα θέλουμε περισσότερο; Ο πιο «ηλεκτρονικός» Κ. Βήτα ενθουσιάζει τους περισσότερο «μυημένους» αλλά αποξενώνει ένα ευρύτερο κοινό το οποίο απολαμβάνει τα πιο μελωδικά του τραγούδια στα ραδιόφωνα. Αντίθετα ο μελωδικός Κωνσταντίνος φέρνει κοντά του ένα πιο mainstream ακροατήριο αλλά δημιουργεί αψιμαχίες (λεκτικές, φυσικά, στα μπλογκ, κυρίως) ανάμεσα στις κοινότητες των φαν της ηλεκτρονικής μουσικής. Ο ίδιος δεν εμπλέκεται καθόλου σ’ αυτή την κουβέντα και μιλάει για τα νέα του τραγούδια. «Ο τίτλος προέκυψε εντελώς τυχαία μια μέρα που ταξίδευα με το τρένο. Η λέξη “Ενωση” μου ήρθε στο μυαλό καθώς παρατηρούσα τους συνεπιβάτες γύρω μου άλλοτε βυθισμένους στις σκέψεις τους, άλλοτε να μιλάνε μεταξύ τους και άλλοτε να χαζεύουν έξω από το παράθυρο. Ολοι έμοιαζαν αποκομμένοι και συγχρόνως ενωμένοι κατά έναν περίεργο τρόπο»… Η προπώληση των εισιτηρίων για την αθηναϊκή του συναυλία ξεκίνησε χθες. Οι πρώτοι 500 που θα σπεύσουν στα σημεία προπώλησης (Ticket House, Πανεπιστημίου 42) μπορούν να αποκτήσουν τα εισιτήριά τους στην τιμή των 18 ευρώ. Με την εξάντλησή τους θα κοστίζουν 20 ευρώ.

• Του Δημητρη Pηγοπουλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 08/01/2010

Κωνσταντίνος Βήτα: «Η μουσική μου είναι βιολογική»

• «Η «Ενωση», που έδωσε τον τίτλο στον δίσκο, πιστεύω ότι αρχίζει να συμβαίνει τη στιγμή που ένας άνθρωπος προσπαθεί να βρει μέσα του και γύρω του την αλήθεια.

Είναι η στιγμή που αρχίζεις να διακρίνεις τη διαχωριστική γραμμή που είχες φτιάξει γύρω σου και ανακαλύπτεις πως όλα και όλοι είναι κομμάτια σου. Είναι η αγάπη που φοβόμαστε να δούμε, να βιώσουμε, ίσως γιατί ο κόσμος έχει γεμίσει από φόβο και μίσος».

Ετσι εξηγεί ο Κωνσταντίνος Βήτα τον τίτλο τού νέου του δίσκου με χαμηλόφωνα τραγούδια, όπου η ακουστική κιθάρα συναντάει τον ηλεκτρονικό ρυθμό.

Γι' αυτά τα τραγούδια μιλάει σήμερα στο «7»:

*Λάτρης της φολκ: «Από έφηβος αγαπώ τη φολκ και όπου βρίσκω χώρο μέσα στα άλμπουμ που φτιάχνω, τα βάζω ατόφια τα τραγούδια με την κιθάρα. Είναι κυρίως τα πιο ανήσυχα κομμάτια όπως η "Διάνοια" που μιλά για το πώς καταστρέφεται ο κόσμος από την πλάνη, την έλλειψη της αλήθειας. Ενώ το "Τρένο" και το "Δωμάτιο" που τραγουδά ο Βασιλικός από τους Raining Pleasure μιλούν για την αγάπη. Ολα μου τα τραγούδια τα έγραφα πάντα στη κιθάρα και μετά τα έντυνα με ηλεκτρονικούς ήχους. Η κιθάρα με απελευθερώνει».

*Χαμένοι στην ύλη: «Η μουσική μου είναι, αν μπορώ να το πω "βιολογική" και την στέλνω έξω γιατί πιστεύω ότι μπορεί να αφορά κάποιους ανθρώπους. Νομίζω ότι ο σύγχρονος άνθρωπος έχει απομονωθεί από την ψυχή του και η σκέψη του έχει χαθεί μέσα στην ύλη. Πάντα είχε μια δικαιολογία στα χείλη, κι αυτή τον οδήγησε στην άρνηση».

*Μια κατάθεση: «Οτιδήποτε στην Τέχνη είναι μία κατάθεση. Δεν μπορώ να χαρακτηρίσω αυτά που κάνω γιατί όταν τα φτιάχνω και μέχρι τώρα ακόμα που είναι φρέσκα έρχονται από μέσα μου μ' έναν περίεργο τρόπο. Αλλωστε, η γνώμη μου δεν μετράει από τη στιγμή που κάτι φεύγει από μένα. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να υποστηρίξω τα τραγούδια σε μια συναυλία και να εξωτερικεύσω κάποια από τα στοιχεία που τα γέννησαν».

*Μετά το «2»: «Δεν νοσταλγώ το παρελθόν, μου αρέσει να δουλεύω, να διευρύνω τον κόσμο μου, να ανοίγω προοπτικές. Με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου δούλεψα γιατί είναι ένας καλλιτέχνης που εκτιμώ τη δουλειά του, τον εμπιστεύομαι σαν άνθρωπο πάνω απ' όλα. Οσο για την μουσική του "2" όντως για μένα πήρε μια αλλόκοτη δημοσιότητα, όμως μετά επανήλθα στις χαμηλές μου συχνότητες».

«Ντρέπομαι στη σκηνή»

*Για τις ελάχιστες συναυλίες: «Κάνω λιγότερες εμφανίσεις, γιατί νομίζω ότι δεν είμαι καλός περφόρμερ. Αισθάνομαι λίγο άβολα στις συναυλίες, έχω άγχος, ντρέπομαι λιγάκι. Πιστεύω εξάλλου πως τα τραγούδια μου δεν μπορούν να διασκεδάσουν τον κόσμο γιατί είναι αρκετά περίεργα. Παρ' ολ' αυτά, η επαφή με το κοινό μου αρέσει πολύ. Οταν βλέπω τα πρόσωπά τους καταλαβαίνω γιατί φτιάχνω αυτή τη μουσική όλα αυτά τα χρόνια».

*Για τους Στέρεο Νόβα: «Κάναμε τη συναυλία αυτή στο πάρτι της "Lifo" πέρυσι για να δούμε πώς μπορεί να είναι κάτι τέτοιο ξανά. Δεν έχω ιδέα πώς ήταν να κοιτάζει κανείς δύο μουσικούς ντυμένους ζαχαροπλάστες ύστερα από 13 χρόνια να ξαναλένε το "Μικρό αγόρι".

»Ηταν μια νύχτα γεμάτη ηλεκτρισμένη ενέργεια και την επόμενη μέρα ακριβώς έγιναν τα γεγονότα του Δεκεμβρίου. Ετσι, δεν χάρηκα τίποτε, το μόνο που κατάλαβα μετά από καιρό ήταν πως δεν είμαι ο Κωνσταντίνος Βήτα εκείνης της περιόδου, και ότι η κάθε εποχή του ανθρώπου έχει διαφορετικό παλμό».

• Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, Επτά, Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2009