Showing posts with label Λιδάκης Μανώλης. Show all posts
Showing posts with label Λιδάκης Μανώλης. Show all posts

Saturday, April 11, 2009

«Χημείες» λόγου, μουσικής, ερμηνείας



Ο Θάνος Μικρούτσικος επανειλημμένα έχει αποδείξει όχι μόνο τη μεγάλη αγάπη του για την ποίηση, αλλά και τη μαεστρία του να «ξεκλειδώνει» μουσικά τους κόσμους των ποιητών. Από τον μεγάλο του αγαπημένο Ρίτσο και τον Καββαδία μέχρι τον Μαγιακόφσκι, τον Χικμέτ και τόσους άλλους, «κολύμπησε» στις «θάλασσές» τους, αφουγκράστηκε τους «παλμούς» τους, σεβάστηκε το λόγο τους και τους άφησε να τον οδηγήσουν σε «ταξίδια» διαφορετικά, μα πάντα μοναδικά. Στο βιβλίο- cd «Ο Καβάφης του Θάνου Μικρούτσικου - Μουσική, Ποίηση, Ζωγραφική» (εκδόσεις «Ιανός») ο συνθέτης «συναντάται» με έναν ακόμη σπουδαίο της ποίησης, τον Κ. Π. Καβάφη. Για πρώτη φορά αποτυπώνονται ολοκληρωμένα οι μελοποιήσεις του πάνω στην ποίηση του μεγάλου Αλεξανδρινού, ενώ στις σελίδες του 96σέλιδου βιβλίου ο συνθέτης ανθολόγησε εκείνα τα ποιήματα του Καβάφη που αγάπησε περισσότερο και τον συντροφεύουν. Το CD που τιτλοφορείται «Επέστρεφε» - όπως και το συγκλονιστικό ομότιτλο τραγούδι με το οποίο ξεκινά η μουσική «διαδρομή» στη βαθιά ποίηση του Καβάφη - περιλαμβάνει ακόμη τα: «Σύγχυσις», «Ο Γενάρης του 1904», «Μονοτονία», «Για να 'ρθουν», «Επήγα», «Επιθυμίες», «Ο Δεκέμβρης του 1903», «105 χρόνια αργότερα», «Η πόλις». Εξαιρετικές οι ερμηνείες του Κώστα Θωμαΐδη στα περισσότερα τραγούδια. Συμμετέχουν επίσης η Γεωργία Συλλαίου και οι Θόδωρος Δημήτριεφ και Σάκης Μπουλάς (οι ερμηνείες τους από τις δεκαετίες του '70 και '80, αντίστοιχα). Το βιβλίο κοσμείται από επτά προσωπογραφίες του Καβάφη από τον Γιάννη Ψυχοπαίδη.
***
Μια «Νεροποντή» ήχων και φωνών αποτελεί η νέα δισκογραφική δουλειά του Αλκίνοου Ιωαννίδη, ο οποίος έξι χρόνια μετά τις «Περιπέτειες ενός προσκυνητή» επιστρέφει στη δισκογραφία μ' ένα άλμπουμ που χαρακτηρίζεται από μουσική πολυμορφία. Η «Νεροποντή», όπως τιτλοφορείται ο δίσκος, ξαφνιάζει ευχάριστα, καθώς γίνεται ο δημιουργικός τόπος συνάντησης διαφορετικών μεν ως προς τη φόρμα μουσικών, τις οποίες όμως διαπερνάει μια κοινή αισθητική άποψη, που έχει να κάνει με την άποψη του τραγουδοποιού για τη βαθύτερη λειτουργία του τραγουδιού. Μπαλάντες που φέρουν το γνώριμο ύφος του Α. Ιωαννίδη «συγκατοικούν» με συμφωνικά και χορωδιακά ακούσματα, σ' ένα δίσκο - χωνευτήρι κρουστών, πνευστών κι εγχόρδων γεμάτο αντηχήσεις και απρόσμενες «εικόνες». Μέσα από μια ευρύτατη εκφραστική γκάμα, ο τραγουδοποιός που ενορχηστρωτικά κινείται μεταξύ συμφωνικής ορχήστρας, τεσσάρων χορωδιών και ακουστικής κιθάρας, ξεδιπλώνει δεκαπέντε κομμάτια, που χαρακτηρίζονται από μελωδίες, αλλά και από «πειραματική» διάθεση, ενώ στο στίχο υπάρχει έντονο το προσωπικό - αυτοβιογραφικό στοιχείο (π.χ. «Πατρίδα», «Ηταν ανάγκη;»). Ξεχωριστό το υπέροχο ντουέτο του με την σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου! Στο δίσκο συμμετέχει η αφρόκρεμα των Ελλήνων μουσικών, καθώς και η Συμφωνική Ορχήστρα της Βουλγαρικής Εθνικής Ραδιοφωνίας υπό τη διεύθυνση του Naiden Todorov, το φωνητικό σύνολο «Εν Φωναίς» και η παιδική χορωδία του Ωδείου «Ηχογένεση».

***

Τρεις άνθρωποι που με ταλέντο, μεράκι, ψυχή υπηρετούν το καλό ελληνικό τραγούδι, ο Παντελής Θαλασσινός, ο Κώστας Φασουλάς και ο Μανώλης Λιδάκης συναντώνται στη δισκογραφική δουλειά «Μη μου γκρεμίζεις τ' όνειρο» - καρπός πολύμηνης δημιουργικής συνεργασίας τους και κυρίως ειλικρινούς διάθεσής τους. Η μουσική του Π. Θαλασσινού και οι στίχοι του Κ. Φασουλά έπλασαν έντεκα τραγούδια, που ερμηνεύει με το δικό του, ξεχωριστό τρόπο ο Μ. Λιδάκης (είναι η πρώτη φορά που ο αξιόλογος ερμηνευτής ηχογράφησε τραγούδια ενός συνθέτη κι ενός στιχουργού). «Εντεκα τραγούδια, της αλήθειας μας δρόμοι... Εντεκα χειρολαβές, του δικού μας αιθερικού τρένου», όπως αναφέρουν οι δημιουργοί. Από τα πιο όμορφα κομμάτια τα: «Δεν είναι ο κόσμος μάταιος», «Αν θες να δεις τα θαύματα», «Δείξε μου το δρόμο», «Η πιο θλιμμένη Κυριακή» - το τελευταίο αφιερωμένο στη μνήμη του φίλου τους στιχουργού Ηλία Κατσούλη. Την ενορχήστρωση των τραγουδιών έκανε ο Σωτήρης Λεμονίδης.
***
  • Ερμηνείες υπέροχες, εκφραστικές, μοναδικές καταθέτουν οι αδελφές Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή, στο πρώτο τους προσωπικό άλμπουμ με τίτλο τ' όνομά τους. Δυο εξαιρετικές φωνές, που «ταξιδεύουν» στο χρόνο και στον τόπο, αναδεικνύοντας την αλήθεια, την ουσία, την ομορφιά ψηφίδων του μουσικού πολιτισμού ελληνικού και παγκόσμιου. Παρά το νεαρό της ηλικίας τους, οι δύο τραγουδίστριες έχουν ήδη αποδείξει με τον καλύτερο τρόπο την ικανότητά τους να πειραματίζονται με τις δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει η ανθρώπινη φωνή ως εγγενές μουσικό όργανο. Ιδιαίτερη είναι η προτίμησή τους στην α-καπέλα ερμηνεία τραγουδιών παραδοσιακών - αφηγηματικών. Το ρεπερτόριό τους, όμως, είναι ευρύτατο, καθώς εκτός από ελληνικά ρεμπέτικα και παραδοσιακά (σε όλες τις διαλέκτους συμπεριλαμβανομένων ελληνόφωνων της Κ. Ιταλίας) περιλαμβάνει και πορτογαλέζικα φάδος, ισπανόφωνα, γαλλικά, ιταλικά, ρουμάνικα, τούρκικα, αραβικά, τσιγγάνικα, σέρβικα, αμερικάνικο μπλουζ και τζαζ, αρμένικα, σεφαραδείτικα, πομάκικα, βουλγάρικα (συνολικά τραγουδάνε σε πάνω από είκοσι γλώσσες και διαλέκτους, τις περισσότερες από τις οποίες κατανοούν αρκετά καλά). Να σημειώσουμε, επίσης, τις σημαντικές συνεργασίες τους με καλλιτέχνες όπως οι Μαρία Φαραντούρη, Λουδοβίκος των Ανωγείων, «Αβατον», Θανάσης Γκαϊφίλλιας, Ψαραντώνης, Μανώλης Μητσιάς, Βασίλης Λέκκας. Στο δίσκο τους ερμηνεύουν θρακιώτικα, ηπειρώτικα, μακεδονίτικα και ποντιακά τραγούδια, παραδοσιακά της Κ. Ιταλίας, έναν ύμνο της Μ. Παρασκευής από το Λίβανο, το γιουγκοσλάβικο «Ederlezi», αλλά και τραγούδια των Τσιτσάνη, Λεοντή, Χατζιδάκι. Συμμετέχουν: ο Χρήστος Θηβαίος και οι μουσικοί Γιάννης Σπάθας, Τάσος Καρακατσάνης και Μανώλης Ανδρουλιδάκης. [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 12/04/2009]



Ρ.Σ.

Tuesday, February 10, 2009

Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΛΙΔΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ, ΤΙΣ ΚΟΝΤΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ: «Τελείωσαν οι μεγάλοι ερμηνευτές»


«Έχουν χαθεί οι μεγάλοι δημιουργοί  και ερμηνευτές και από την άλλη  βγαίνουν σωρηδόν νέοι από  τηλεπαιχνίδια και ριάλιτι στα οποία  πρωταγωνιστές δεν είναι οι  διαγωνιζόμενοι αλλά η κριτική  επιτροπή» λέει ο Μανώλης Λιδάκης  για το τραγούδι τού σήμερα
Το κατάλληλο μουσικό υλικό που τον οδήγησε στο στούντιο ήρθε στα χέρια του Μανώλη Λιδάκη ύστερα από αναζήτηση τεσσάρων ετών. Η δισκογραφική όμως παρουσία του αυτά τα χρόνια ήταν έντονη καθώς ηχογράφησε τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι για το θέατρο, το «Κόκκινο ακρογιάλι» και το «Αυστηρώς λαϊκόν». «Τα ίδια τα τραγούδια με πήγαν ουσιαστικά στο στούντιο. Από τη στιγμή που μου έδωσαν τα κομμάτια ο Παντελής Θαλασσινός και ο Κώστας Φασουλάς αδημονούσα να τα ηχογραφήσω. Το έκανα με χαρά. Αυτό είναι για μένα πάντα το κριτήριο που μου δείχνει ότι ήρθε η στιγμή για να κάνω κάτι» λέει ο Μανώλης Λιδάκης για το νέο του δίσκο «Μη μου γκρεμίζεις το όνειρο».

Και μπορεί να καθυστέρησε τέσσερα χρόνια για να ηχογραφήσει πρωτογενές υλικό, εν τούτοις όμως έδωσε αυτό το διάστημα τρεις δίσκους: «Τους "Τέσσερις κύκλους" τούς έκανα ύστερα από την επιμονή του Γιώργου Χατζιδάκι, και ήταν τιμή για μένα. Τα κρητικά που μπήκαν στο "Κόκκινο ακρογιάλι" ήταν κάτι που ήθελα να κάνω πάντα. Μάλιστα δεν το διαφήμισα».
  • Γιατί κάνατε και το «Αυστηρώς λαϊκόν»; Υπάρχουν τραγούδια που τα είχατε πει, για παράδειγμα, και στο live CD που είχατε βγάλει.
Δεν πίστευα ότι κάνω κάποια καινοτομία. Είναι τραγούδια που αγαπώ. Άλλωστε πρέπει να σου πω ότι στο ελληνικό τραγούδι έχουν γίνει όλα πια. Νομίζω ότι πρέπει να ανοίξουμε νέο κύκλο. Έχουν χαθεί οι μεγάλοι δημιουργοί και ερμηνευτές και από την άλλη βγαίνουν σωρηδόν νέοι από τηλεπαιχνίδια και ριάλιτι στα οποία πρωταγωνιστές δεν είναι οι διαγωνιζόμενοι αλλά η κριτική επιτροπή. Αυτό το πράγμα συμβαίνει επειδή ακριβώς δεν έχουμε μια βάση πολιτισμού.
  • Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή στην πορεία σας;
Κάποιους τραγουδιστές- όταν πρωτοπήγα στη δισκογραφική εταιρεία ως αθώος νέος- και τους ανθρώπους της εταιρείας το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να βρίσκομαι εκεί απλά και μόνο για να μην υπάρχω σε άλλη εταιρεία. Να μπορούν να με ελέγχουν. Είχα το θάρρος εκείνη την εποχή να πω "αυτά τα τραγούδια που μου δίνετε δεν είναι τραγούδια" και μου κόστισε. Το πλήρωσα με πέντε χρόνια φίμωση. Τότε σκεφτόμουν να τα παρατήσω. Ήταν η πιο δύσκολη περίοδος.
  • Προσεγγίσατε τους στόχους σας;
Δεν ήμουν φιλόδοξος ούτε επεδίωξα να γίνω ο μεγαλύτερος σταρ. Ο Χατζιδάκις είχε πει ότι η επιτυχία σού δημιουργεί μεγαλύτερα προβλήματα από την αποτυχία. Δεν ήθελα και να βρω πολύ τον μπελά μου. Είναι ψυχοφθόρο να είσαι στο λούκι του πρωταθλητισμού και να αφήνεις τον καλλιτέχνη να σου τραβάει τα αυτιά. Εγώ τη μουσική αγάπησα. Έχετε κάνει λάθη;
Φυσικά. Είχα τυφλή εμπιστοσύνη στους ανθρώπους που είχα δίπλα μου. Όταν είχα κάνει την επιτυχία του δίσκου «Καράβι απόψε το φιλί» η επόμενη κίνηση ήταν να μου βγάλουν ένα διπλό CD, το οποίο ήταν το πιο CD της αγοράς. Αυτό ήταν μια παγίδα για μένα, την οποία δεν είχα καταλάβει. Κάποιοι άνθρωποι δεν ήθελαν να πάω παραπάνω. Ξέρανε πώς μπορούν να φρενάρουν κάτι.
  • Πολλοί χαρακτηρίζουν επιπόλαιη την κίνησή σας να βρεθείτε σε μια μεγάλη πίστα («Κέντρο Αθηνών», μαζί με το Δημήτρη Μητροπάνο και τον Μπάμπη Στόκα). Ύστερα από αυτή τη διαδρομή είχατε ανάγκη να βιώσετε τον «λουλουδοπόλεμο» και να έχετε καμαρίνι με τζακούζι;
Δεν νομίζω ότι θα βρεθεί κάποιος να μου πει γιατί πήγα και τραγούδησα με τον Δημήτρη Μητροπάνο. Σε ό,τι αφορά το λαμπερό του πράγματος, τα λουλούδια κ.λπ. πιστεύω ότι τον χώρο τον κάνει ο καλλιτέχνης. Εγώ ήθελα να τραγουδήσω με τον Δημήτρη, και αυτό τον χώρο επέλεξε εκείνος.

«Είχα το θάρρος να πω στη δισκογραφική "αυτά τα τραγούδια που μου δίνετε δεν είναι τραγούδια" και το πλήρωσα με πέντε χρόνια φίμωση»

«Η αγάπη νίκησε τη διαφορά»
  • Στο πρόγραμμα με τον Δημήτρη Μητροπάνο, μετά τα ντουέτα σας, αποχωρείτε αγκαζέ. Είναι αληθινό αυτό;
Ανάμεσα σε μένα και τον Δημήτρη υπάρχει αλληλοεκτίμηση και αγάπη. Όμως αυτό πέρασε από δοκιμασίες για να φτάσει και να γίνει αυτό που έγινε.
  • Τι εννοείτε;
Πήγα να κάνω αυτή τη συνεργασία με πολλή αγάπη. Όμως το περιβάλλον δεν ήταν φιλικό μαζί μου. Με αντιμετώπιζαν σαν έναν ιδιόρρυθμο άνθρωπο, ο καθένας με τον τρόπο του. Άλλος χαριτωμένα και με καλαμπούρι, άλλος επιθετικά, άλλος ύπουλα και υπόγεια. Περάσανε και στον Δημήτρη το μήνυμα ότι πρέπει να με τιθασεύσει. Δεν είχαμε ουσιαστικά προβλήματα. Κάποια στιγμή υπήρξε μια διαφορά επί του προγράμματος. Συνέβη κάτι που δεν έγινε με δόλο από μέρους μου. Εκεί λοιπόν εγώ συνειδητοποίησα ότι δεν αντέχω να ψυχραίνομαι με έναν άνθρωπο που εκτιμώ και αγαπώ, κι έτσι η αγάπη νίκησε τη διαφορά.
  • Τώρα οι σχέσεις σας πώς είναι;
Άριστες. Μπορώ να πω ότι έχουμε αρχίσει να γινόμαστε φίλοι. Αυτό που είδες είναι πέρα για πέρα αληθινό.
  • Της Ζωής Λιάκα, ΤΑ ΝΕΑ: Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2009