Ο Ρότα διευθύνει Ρότα

• 

  Ο ανιψιός του συνθέτη του «Νονού» παρουσιάζει διάσημες κινηματογραφικές επιτυχίες του θείου του στην Αθήνα

Το μήλο, λένε, πέφτει κάτω από τη μηλιά. Στην περίπτωση του Μαρτσέλο Ρότα η ρήση επιβεβαιώνεται, έστω και διά της πλαγίας οδού. Ανιψιός του Νίνο Ρότα, ο ιταλός αρχιμουσικός- περισσότερο γνωστός από τη σταθερή συνεργασία του με τον ποπ τενόρο Αντρέα Μποτσέλι - έρχεται για μία ακόμη φορά στην Αθήνα προκειμένου να διευθύνει μια συναυλία με διάσημες κινηματογραφικές επιτυχίες του θείου του, οι περισσότερες από τις οποίες αποτελούν «καρπό» της συνεργασίας του με τον Φεντερίκο Φελίνι.
Η αλήθεια είναι πως, παρ΄ ότι στη συνείδηση του περισσότερου κόσμου ο Νίνο Ρότα έχει ταυτιστεί με την κινηματογραφική μουσική (στην Ελλάδα ήταν γνωστός και λόγω της φιλίας του με τον Μάνο Χατζιδάκι ), στην πραγματικότητα επρόκειτο για έναν συνθέτη με πολλά πρόσωπα: στον χώρο της λεγόμενης κλασικής μουσικής, ας πούμε, με την οποία ασχολήθηκε προτού παρασυρθεί από τις σειρήνες της μεγάλης οθόνης, είχε να επιδείξει εξίσου εντυπωσιακή παραγωγή τόσο από πλευράς ποσότητας όσο και από πλευράς ποιότητας.

Σημαντικό κομμάτι της δραστηριότητάς του, εξάλλου, απορροφούσε η διδασκαλία. Το 1937 άρχισε να διδάσκει στο Ωδείο του Μπάρι, όπου έγινε διευθυντής το 1950, διατηρώντας τη θέση αυτή ως τον θάνατό του τον Απρίλιο του 1979. Δεν είναι λίγοι άλλωστε οι διάσημοι σήμερα μουσικοί- ανάμεσά τους ο ιταλός σουπερστάρ του πόντιουμ Ρικάρντο Μούτι - οι οποίοι τον θεωρούν μέντορα και σημαντική επιρροή στην καριέρα τους.

• Η συνεργασία με τον «Μάγο»

«Ο Νίνο δεν χρειαζόταν να δει τις ταινίες μου. Συχνά κοιμόταν στη διάρκεια των προβολών τους.Αργότεραήταν υποχρεωμένος να τις βλέπει 10 και 20 φορές για να υπολογίσει τις διάρκειες και τους ρυθμούς αλλά ήταν σαν να μην τις έβλεπε. Οταν τον ρωτούσα αν είχε όρεξη να μου σχολιάσει το τάδε ή το δείνα σημείο,αντιλαμβανόμουν ότι οι εικόνες τον άφηναν αδιάφορο.Είχε τον εσωτερικό του κόσμο και η πραγματικότητα δεν τον απασχολούσε ιδιαιτέρως» είχε πει ο Φεντερίκο Φελίνι για τον Νίνο Ρότα. 

 

Ο «Λευκός σεΐχης», η «Γλυκιά ζωή», η «Ιουλιέτα των πνευμάτων» και η «Πρόβα ορχήστρας» είναι μερικές μόνο από τις ταινίες-αντιπροσωπευτικά δείγματα της συνεργασίας τους από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 ως τον θάνατο του συνθέτη. Ο Φελίνι τον θεωρούσε τον πιο πολύτιμο συνεργάτη του και δεν δίσταζε να το παραδεχθεί δημοσίως. Οι δυο τους άλλωστε αντιμετώπισαν από κοινού και τις κριτικές που τους καταμαρτυρούσαν ότι κάθε καινούργια συνεργασία τους ανακύκλωνε απλώς τα ίδια παλαιότερα θέματα. Ο ιταλός σκηνοθέτης δεν ήταν βέβαια ο μοναδικός με τον οποίο συνεργάστηκε ο Ρότα. Στη λίστα περιλαμβάνονται τα ονόματα των Λουκίνο Βισκόντι, Φράνκο Τζεφιρέλι και, φυσικά, του Φράνσις Φορντ Κόπολα με τον περίφημο «Νονό».  

 

ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ  

• Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Βασ. Σοφίας και Π. Κόκκαλη, τηλ. 210 7282.333.
• Στις 12 Δεκεμβρίου. η Συμμετέχει το γυναικείο φωνητικό συγκρότημα DΙV4S.

• ΙΣΜΑ Μ. ΤΟΥΛΑΤΟΥ | Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010
• Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=366880&dt=13/11/2010#ixzz159Swq3st

Βραδιές Ρότα στο Μέγαρο

Ο μελετητής του έργου του συνθέτη, Μάουρο Τζόια, μιλάει για τις επιλογές του

ΜΟΥΣΙΚΗ. Τριάντα χρόνια μετά τον θάνατό του, ο Νίνο Ρότα (1911-1979) εξακολουθεί να συγκινεί και να δημιουργεί προσδοκίες. Ο Ιταλός συνθέτης, ταυτισμένος με τις χαρακτηριστικές μελωδίες του «Νονού» και πολλών αρχετυπικών ταινιών του Φεντερίκo Φελίνι, έχει το δικό του μεγάλο κοινό και στην Ελλάδα. Γεγονός που επιβεβαιώθηκε πριν από λίγες ημέρες όταν εξαντλήθηκαν τα εισιτήρια για το μεγάλο αφιέρωμα στη μουσική του αύριο και μεθαύριο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Η δεύτερη παράσταση είναι προσθήκη μετά το γρήγορο sold out της πρώτης βραδιάς.

Εμπνευστής της μουσικής παράστασης που έρχεται στην Αθήνα ύστερα από πολύμηνη περιοδεία σε όλη την Ευρώπη, ο Μάουρο Τζόια. Μελετητής του Ρότα, ο Τζόια θα είναι στη σκηνή της αίθουσας των Φίλων της Μουσικής μαζί με την Κατρίν Ρανζέ και Μαρία ντε Μεντέιρος για να ερμηνεύσουν μαζί συνθέσεις του μεγάλου δημιουργού.

Ο Μάουρο Τζόια ξεκίνησε την έρευνά του στα τραγούδια του Νίνο Ρότα με διάθεση αρχαιολόγου. «Το υλικό ήταν απεριόριστο, μερικώς αδημοσίευτο και ήρθε στην επιφάνεια ύστερα από «ανασκαφές» σε κινηματογραφικά αρχεία, ιδιωτικές συλλογές και κυρίως στο Ιδρυμα Τσίνι στη Βενετία όπου βρίσκεται το Κληροδότημα του Νίνο Ρότα. Στο τέλος, κατάφερα να “ανοικοδομήσω” το μεγαλύτερο μέρος του σώματος με τα τραγούδια του Ρότα, γραμμένα από το 1933 έως το 1979 και περιλαμβάνει συνθέσεις για ταινίες, οπερέτες, θεατρικά έργα και στίχους, πολλοί από τους οποίους φέρουν τη σφραγίδα μεγάλων δημιουργών, όπως η Ελσα Μοράντε, ο Εντουάρντο ντε Φιλίπο, ο Λέο Λονγκανέζι, ο Φεντερίκο Φελίνι, η Λίνα Βερτμίλερ. Ενα σώμα που για μένα συγκρίνεται σε σημασία και ομορφιά με το έργο των Κουρτ Βάιλ και του Ερίκ Σατί.

• Η ιδέα του δίσκου

»Ετσι είχα την ιδέα ενός δίσκου, του “Ραντεβού στου Νίνο Ρότα”. Εκεί συναντήθηκα με δύο καταπληκτικές γυναίκες της μουσικής και με τις οποίες μοιράστηκα τη χαρά να τραγουδήσουμε μαζί και να κάνουμε γνωστή στο κοινό μια πλευρά του Ρότα λιγότερο οικεία: αυτήν του τραγουδοποιού. Ηταν ξεκάθαρο πως η μοντέρνα (και ποπ) όψη των συνθέσεων του έπρεπε να είναι κυρίαρχη. Θέλαμε τα τραγούδια του να ακούγονται “σύγχρονα” χωρίς να “πειράξουμε” την αρμονική τους ομορφιά».

Το sold out της Αθήνας δεν τον παραξενεύει. «Ξεκινήσαμε από την Ιταλία και τη Γαλλία και το κοινό φαίνεται να αγαπάει όλο και περισσότερο το σύμπαν του Νίνο Ρότα και περισσότερες χώρες μάς ζητούν να παρουσιάσουμε ό,τι φτιάξαμε. Μιλάμε για έναν από τους μεγαλύτερους μύθους της μουσικής του περασμένου αιώνα και το όνομά του αρκεί για να βάλεις το κοινό σε μια ατμόσφαιρα ονειροπόλησης».

Το «Ραντεβού στου Νίνο Ρότα», όπως ονομάζεται η παράσταση, δεν είναι μια καθαρόαιμη συναυλία ούτε φυσικά θεάτρο. Ο Μάουρο Τζόια προτιμά τον όρο «θεατρικοποιημένη συναυλία», με την έννοια ότι «τα τραγούδια του Νίνο Ρότα μπορούν να ερμηνευτούν σε πολλα, διαφορετικά επίπεδα». «Τα τραγούδια του δραπέτευσαν από το πεντάγραμμο και τις ταινίες όπου ήταν κρυμμένα για να κατακτήσουν το κοινό με χαρά, νοσταλγία, ευφορία και μελαγχολία...».

• Του Δημητρη Pηγοπουλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2009

Αφιέρωμα στον Νίνο Ρότα

Για την περιγραφή του Νίνο Ρότα διαλέγουμε την πιο σημαντική συνεργασία του. Η δουλειά του ως συνθέτη ταυτίστηκε με τα σάουντρακ που έγραψε για τον Φελίνι. Δική του είναι η μουσική που ακουγόταν στην «Ντόλτσε Βίτα» και το «8 1/2». Ο μουσικός έφυγε από τη ζωή το 1979 σε ηλικία 67 ετών.

Την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην «Αίθουσα των Φίλων της Μουσικής» θα ακουστεί ένα επετειακό αφιέρωμα για τα 30 χρόνια από τον θάνατο του, εκτός των άλλων, βραβευμένου με Οσκαρ συνθέτη κινηματογραφικής μουσικής.

Πρωταγωνιστές της βραδιάς αφιερωμένης στον Ρότα θα είναι ο Μάουρο Τζόια, ένας από τους διασημότερους κωμικούς της Ιταλίας, η Κατρίν Ρανζέ, η τραγουδίστρια που στη δεκαετία του 80 τραγουδούσε στο περίφημο και αλλοπρόσαλλο νιου - γουέιβ ντουέτο των «Λε Ρίτα Μιτσούκο».

Και, τέλος, η Πορτογαλίδα Μαρία Ντε Μεντέιρος, που στο βιογραφικό της «κρέμονται» θεατρικές, μουσικές και κινηματογραφικές εργασίες. Τα εισιτήρια της παράστασης ήδη προπωλούνται. Θα τα βρείτε στα ταμεία του «Μεγάρου Μουσικής» και στην Ερμού 1. Οι τιμές τους είναι: 70, 55, 45, 35 και 25 (φοιτητικό) ευρώ. Ωρα έναρξης 20.30.