Ατμόσφαιρα ... «Duende»

Παναγιώτης Μάργαρης

«Σε όλη την Ανδαλουσία ...όλοι μιλούν συνεχώς για duende και το αναγνωρίζουν με αλάνθαστο ένστικτο μόλις εμφανιστεί», σημείωνε ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και αυτό, το «Duende», λέξη δίχως συγκεκριμένη ετυμολογία αλλά γνώριμη σαν έννοια, έγινε η πηγή έμπνευσης της νέας δισκογραφικής πρότασης και της παράστασης που θα παρουσιάσουν ξανά στο «Θέατρο Κάππα» (Κυψέλης 2, 210.8831.068), η Ελένη Πέτα και ο κιθαρίστας Παναγιώτης Μάργαρης τις Δευτέρες 3, 10, 17 και 24 Ιανουαρίου (9.30μμ). Μετά την εμφάνισή τους στο πλάι του Al Di Meola, όπου απέσπασαν τις καλύτερες κριτικές καθώς και τις δύο παραστάσεις τους το Δεκέμβρη στο Θέατρο «Κάππα», οι δύο καλλιτέχνες παρουσιάζουν ένα πρόγραμμα στο κλίμα του «Duende».Τραγούδια της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, της Γαλλίας, του Ισραήλ, του Μεξικό, της Αγγλίας, συναντούν διαχρονικά κομμάτια της ελληνικής τραγουδοποιίας, από την προσωπική δισκογραφία της Ελ. Πέτα αλλά και Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Ανδρέου, Μικρούτσικο, Σαββόπουλο, δημιουργώντας ένα γεμάτο εκπλήξεις μουσικό τοπίο. Μαζί τους επί σκηνής οι: Μιχάλης Πορφύρης (τσέλο), Stephen Fleming (ηλεκτρική, ακουστική κιθάρα). Σκηνοθεσία - Κείμενα: Παντελής Καναράκης.

Ενα φορτίο τάνγκο. Η Πέμυ Ζούνη με την Ελένη Πέτα σ' ένα μουσικό ταξίδι από το Μπουένος Αϊρες στον Πειραιά

• Ο έρωτας για το τάνγκο και το ταξίδι ένωσε μια ηθοποιό, την Πέμυ Ζούνη, και μια τραγουδίστρια, την Ελένη Πέτα.

Απρόσμενη αλλά επιτυχημένη η θερινή συνάντηση των δύο γυναικών. Τραγουδούν, χορεύουν, παίζουν και ξορκίζουν, όπως λένε, το... κακό

Το αποτέλεσμα της απρόσμενης θερινής συνάντησής τους, στην οποία και οι δύο τραγουδούν, χορεύουν, μιλούν, γελούν και ξορκίζουν το... κακό, είναι το «Cargo» (φορτίο). Μια πληθωρική, ατμοσφαιρική μουσική παράσταση, από την οποία ξεχειλίζουν εκτός από τα τάνγκο, στα οποία δίνει ρεσιτάλ η Ζούνη, τα φάντος και τζαζ μουσικές, από τη Λατινική Αμερική, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία , τη Γαλλία, την Ουγγαρία, τη Σενεγάλη αλλά και την Ελλάδα.

Ολα ξεκίνησαν τυχαία, την ημέρα που οι δύο γυναίκες γνωρίστηκαν σε ένα φεστιβάλ τάνγκο στην Αθήνα. Η «χημεία» υπήρξε ακαριαία. Αποφάσισαν, χωρίς δεύτερη σκέψη, να πάνε μία... βόλτα. Τελικά κατέληξαν να... ταξιδεύουν, μέσω της τέχνης, ανά τον κόσμο, φορτώνοντας στις αποσκευές τους μουσικές από μεγάλα λιμάνια και πόλεις, όπως το Μπουένος Αϊρες, το Ρίο ντε λα Πλάτα, η Λισαβόνα, η Νάπολη και ο Πειραιάς.

Την Τρίτη το «Cargo» κάνει στάση στο Ηράκλειο Κρήτης και την Τετάρτη προχωρά μέχρι το Ρέθυμνο. Τέλος Αυγούστου οι καλλιτέχνιδες, μαζί με την 5μελή ορχήστρα (επικεφαλής της ο Θοδωρής Οικονόμου στο πιάνο) επιστρέφουν στην Αθήνα και εμφανίζονται στον Βύρωνα (28/8), για να «σαλπάρουν» αμέσως μετά για το Αρχαίο Ωδείο Πάτρας (31/8) και να επιστρέψουν ξανά στην Αθήνα στις 11 Σεπτεμβρίου (Φεστιβάλ Παπάγου).

«Αμέσως εμπιστεύτηκε η μία την άλλη», λέει με έμφαση η πολυπράγμων Ζούνη. «Αν δεν υπήρχε μια τέτοια σχέση δεν θα μπορούσε να γεννηθεί το "Cargo". Είμαστε δυο γυναίκες που συνομιλούμε... ταξιδεύοντας».

Το τάνγκο, η κινητήριος δύναμη της μουσικής παράστασης, υπήρξε στη ζωή της ηθοποιού, όπως αποκαλύπτει, μοιραίο. Ανάμεσα στους πρώτους δίσκους της βρίσκονταν και τα άπαντα του Αστορ Πιατσόλα. «Το "ψάχνω" το τάνγκο από μικρή». Αλλά μόλις πριν από δύο χρόνια κατάφερε να αρχίσει τα καθημερινά μαθήματα και τα σεμινάρια. Τα θαυμαστά αποτελέσματα ξεδιπλώνονται στη σκηνή (παρτενέρ της ο Τάσος Κεχαγιάς). «Η Πέμυ Ζούνη είναι δεινή χορεύτρια», συγκατανεύει η Ελένη Πέτα, που πάντως κι εκείνη ρίχνει στο «Cargo» με ανάλογη δεξιοτεχνία κάμποσες χορευτικές φιγούρες αργεντίνικου τάνγκο. Για άλλο λόγο, όμως, καμαρώνει η τραγουδίστρια. «Τα τραγούδια μας δεν είναι αυτά που ακούγονται συχνά στο ραδιόφωνο».

Μεγαλώνοντας ανακαλύπτει ότι οι απαιτήσεις της από το ρεπερτόριό της αλλάζουν. «Ωριμάζεις και εξελίσσεσαι. Αυτό ορισμένες φορές σε βάζει σε μια διάθεση να ξεδιαλύνεις τις επιλογές σου». Ισως αυτός να είναι ο λόγος που τα τελευταία τέσσερα χρόνια ακολουθεί έναν πιο μοναχικό δρόμο. «Τώρα που ανεξαρτητοποιήθηκα από τις δισκογραφικές εταιρείες και δεν έχω κανέναν πάνω από το κεφάλι μου, μπορώ ελεύθερα να εκφράζομαι με την ψυχή και την καρδιά μου. Απόδειξη; Το "Cargo"».

Για πρώτη φορά η τραγουδίστρια ανοίγει διάλογο επί σκηνής, στην πραγματικότητα ερμηνεύει, σε ένα διαρκές λεκτικό πινγκ πονγκ την πρόζα που συνέθεσε η Ζούνη. «Ηταν μια πρόκληση για μένα», παραδέχεται. «Μ' αρέσει, όμως, πολύ να δοκιμάζομαι σε νέα πράγματα και να εξελίσσομαι. Αν και έχω πολύ δρόμο ακόμα».

Απ' την απήχηση που είχε μέχρι στιγμής η παράσταση-συναυλία, οι καλλιτέχνιδες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «ο κόσμος έχει δίψα για το διαφορετικό. Εχει μπουχτίσει από την επανάληψη των ίδιων πραγμάτων. Οταν κάτι είναι αληθινό, το μοιράζεται στο ακέραιο».

Οσοι δεν προλάβετε τη δίωρη παράσταση στη θερινή της περιοδεία, θα τη δείτε εμπλουτισμένη το χειμώνα σε αθηναϊκή σκηνή. Γιατί, όπως λέει η Πέμυ Ζούνη, το «ταξίδι συνεχίζεται...».*

• Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 24 Ιουλίου 2009