Μας πότισε ροδόσταμο...

Τραγούδια αγαπημένα, από την απύθμενη δεξαμενή της πολύτιμης προσφοράς του Μίκη Θεοδωράκη, φορτισμένα με μνήμες και συναίσθημα, θα πλημμυρίσουν το θέατρο του Λυκαβηττού, στις 29 Ιούλη, μέρα που ο μεγάλος μας δημιουργός συμπληρώνει ογδόντα πέντε χρόνια ζωής. Τιμώντας την επέτειο, δεκάδες καλλιτέχνες, ανάμεσα στους οποίους οι σημαντικότεροι συνεργάτες του, ένωσαν τις δυνάμεις τους και ετοίμασαν μια μεγάλη γιορτή, αφιερωμένη στον συνθέτη. Σ' αυτή τη μοναδική γιορταστική βραδιά, στο θέατρο που έχει κατά καιρούς φιλοξενήσει αμέτρητες και δοξασμένες στιγμές της μουσικής του δημιουργίας, τραγουδιστές, συνθέτες και ηθοποιοί, Ελληνες και ξένοι, σχεδίασαν ένα μουσικό πρόγραμμα, το οποίο θα παρουσιάσουν ως δώρο γενεθλίων.

 

Στην εκδήλωση, μαζί με τη Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης», θα πάρουν μέρος οι συνθέτες: Ζουλφί Λιβανελί, Λουκιανός Κηλαηδόνης, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Διονύσης Σαββόπουλος. Οι τραγουδιστές: Νένα Βενετσάνου, Καλλιόπη Βέττα, Λία Βίσση, Μαρία Βλάχου, Πέτρος Γαϊτάνος, Γλυκερία, Δώρος Δημοσθένους, Αντώνης Καλογιάννης, Βασίλης Λέκκας, Μαίρη Λίντα, Δημήτρης Μπάσης, Πέτρος Πανδής, Σοφία Παπάζογλου, Ναταλία Ρασούλη, Γιάννης Σιδηράς, Μαρία Φαραντούρη, Lina Orfanos. Οι ηθοποιοί: Κάκια Ιγερινού, Μπέσυ Μάλφα, Γιάννης Μπέζος, Κατερίνα Παπουτσάκη, Παναγιώτης Πετράκης, Αννα Φόνσου, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος. Ο συνθέτης και πιανίστας Gerhard Folkerts. Επίσης, η Αρετή Κετιμέ (σαντούρι - φωνή) και ο στιχουργός Μανώλης Ρασούλης. Την εκδήλωση θα παρουσιάσει ο Αλέξης Κωστάλας. Η είσοδος είναι ελεύθερη, με προσκλήσεις, που διατίθενται στα εκδοτήρια του Ελληνικού Φεστιβάλ (Πανεπιστημίου 39 - Στοά Πεσμαζόγλου, τηλ.: 210-3272000).

Το «Τρίφωνο» περιοδεύει

Απογειωτικές τριφωνίες και σύγχρονη ματιά σ' ένα ευρύ ρεπερτόριο, με τραγούδια από «Pink Floyd», «Beatles» και Σαββόπουλο μέχρι Χατζιδάκι, Θεοδωράκη και παραδοσιακά, δίνουν το στίγμα του μουσικού σχήματος «Τρίφωνο». Το αξιόλογο σχήμα - Ερωφίλη, Νίκος Κουρουπάκης, Δημήτρης Υφαντής - συνεχίζει από το 2002 το μουσικό «ταξίδι» του, πιστό σε ό,τι οραματίστηκε. Το καλοκαίρι περιοδεύει ανά την Ελλάδα, με ένα δυνατό, διαφορετικό και απρόβλεπτο πρόγραμμα. Σ' αυτό περιλαμβάνονται και τραγούδια από το δίσκο του «Προσοχή! Τρίφωνο», μια συνεργασία με την Λίνα Νικολακοπούλου, σε μουσικές των Στ. Κραουνάκη, Ν. Αντύπα, Γκ. Μπρέγκοβιτς, Λ. Κοέν, Δ. Γαλάνη κ. ά., καθώς και κομμάτια από το επερχόμενο άλμπουμ του. Οι επόμενοι σταθμοί της περιοδείας είναι: Σύρος - 24/7, Κοζάνη - 26/7, Κέρκυρα - 30/7, Παξοί - 31/7, Τήνος - 2/8, Ιτέα - 07/8, Σάμος - 10/8, Εύβοια - 14/8, Μεγαλόπολη - 22/8, Αττικό Αλσος - 23/8, Ελευσίνα (Αισχύλεια) - 24/8, Πάρος - 25/8, Σαντορίνη - 26/8, Νέα Σμύρνη - 1/9, Κατερίνη - 2/9, Ρόδος - 4/9, Ηλιούπολη - 7/9, Κερατσίνι - 17/9.

Συναυλία-αφιέρωμα στο Θέατρο Λυκαβηττού για τα 85α γενέθλια του Μίκη Θεοδωράκη

Στις 29 Ιουλίου

Ο Μίκης Θεοδωράκης γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1925 στη Χίο. Φέτος θα γιορτάσει τα 85α γενέθλιά του (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

• Τα 85 χρόνια δημιουργικής δράσης στη μουσική και πολιτική ζωή συμπληρώνει την Πέμπτη 29 Ιουλίου ο Μίκης Θεοδωράκης (1925–2010) και προς τιμήν του διοργανώνεται συναυλία-αφιέρωμα στο Θέατρο του Λυκαβηττού με τη συμμετοχή πολλών γνωστών καλλιτεχνών.

Στη εκδήλωση, που θα παρουσιάσει ο Αλέξης Κωστάλας, μαζί με τη Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης», θα πάρουν μέρος οι συνθέτες: Zulfu Livaneli, Λουκιανός Κηλαηδόνης, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Διονύσης Σαββόπουλος και οι τραγουδιστές: Νένα Βενετσάνου, Καλλιόπη Βέττα, Λία Βίσση, Μαρία Βλάχου, Πέτρος Γαϊτάνος, Γλυκερία, Δώρος Δημοσθένους, Βάσια Ζήλου, Αντώνης Καλογιάννης, Βασίλης Λέκκας, Μαίρη Λίντα, Δημήτρης Μπάσης, Πέτρος Πανδής, Σοφία Παπάζογλου, Ναταλία Ρασούλη, Γιάννης Σιδηράς, Μαρία Φαραντούρη, Αλέξανδρος Χατζής, Lina Orfanos.

Επίσης, οι ηθοποιοί Κάκια Ιγερινού, Μπέσυ Μάλφα, Γιάννης Μπέζος, Κατερίνα Παπουτσάκη, Παναγιώτης Πετράκης, Άννα Φόνσου, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος. Ο συνθέτης και πιανίστας Gerhard Folkerts, η Αρετή Κετιμέ (σαντούρι και φωνή) και ο στιχουργός Μανώλης Ρασούλης.

Η τέχνη του Στέλιου Παρλιάρου θα «γλυκάνει» την αέναη εφηβεία των 85 χρόνων του Μίκη Θεοδωράκη ετοιμάζοντας την τούρτα γενεθλίων του.

Η συναυλία τελεί υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. Στην παρουσίαση της εκδήλωσης, που πραγματοποιήθηκε σήμερα, Πέμπτη, στο συνεδριακό κέντρο του Μεγάρου Μουσικής, μίλησαν για το δημιουργό και άνθρωπο Μίκη Θεοδωράκη, μερικοί από τους συντελεστές της εκδήλωσης.

«Το Υπουργείο και η ελληνική Πολιτεία αισθανόταν σήμερα την ανάγκη να είναι εδώ, σε αυτό το "λουτρό αγάπης", όπως το έχει χαρακτηρίσει ο Μίκης Θεοδωράκης, και να συμμετάσχει στη γιορτή για τα 85 χρόνια ενός καλλιτέχνη του βεληνεκούς και της διάστασης του Μίκη Θεοδωράκη, ενός καλλιτέχνη που δεν ανήκει μόνο στην Ελλάδα, αλλά στην οικουμένη» δήλωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Γιώργος Νικητιάδης.

«Ο Μίκης Θεοδωράκης μάς κάνει να αισθανόμαστε περήφανοι, προσφέροντας και στον ελληνικό τουρισμό, φέροντας με τη μουσική του εκατοντάδες ανθρώπων στην Ελλάδα» πρόσθεσε.

«Σε αυτή τη δύσκολη περίοδο, που ζούμε, είμαστε υποχρεωμένοι να υπερασπίσουμε τις αξίες μας, όλες τις σταθερές της χώρας, για να κάνουμε μια ανακεφαλαίωση του εθνικού μας κεφαλαίου και να βρούμε έναν καινούργιο δρόμο. Μέσα σε αυτόν τον "καμβά" πρέπει να συμβάλλουμε όλοι, αντλώντας δύναμη από προσωπικότητες, όπως αυτή του Μίκη Θεοδωράκη» δήλωσε ο στιχουργός Μανώλης Ρασούλης.

Την αγάπη του για τον Μίκη Θεοδωράκη εξέφρασε ο Λουκιανός Κηλαηδόνης: «Η αγάπη μου για το Μίκη με έκανε να γίνω μουσικός, αλλιώς θα παρέμενα αρχιτέκτονας. Όλα μου τα πρώτα τραγούδια ήταν επηρεασμένα από το Μίκη, μέχρι να βρω τον δικό μου δρόμο και γι αυτό, για ακόμη μια χρονιά, βρίσκομαι εδώ για να λάβω μέρος στη γιορτή του και να του ευχηθώ». Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με µπαγλαµά γράφτηκε και η Ιστορία του Εµφυλίου

• ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΤΟΥ ''40  

• Δ.Μ., TA NEA: Τρίτη 20 Ιουλίου 2010

• Χωροφύλακες στιχουργοί, «αριστεροί» συνθέτες «δεξιών» τραγουδιών, παραλλαγές µε εµφυλιακούς υπαινιγµούς...

Οι πανεπιστηµιακοί σκύβουν για πρώτη φορά πάνω από τα ρεµπέτικα της Κατοχής για να καταγράψουν τη σχέση τους µε το κλίµα της εποχής. Οπως και πάνω από τον «Μικρό Ηρωα», που πορεύτηκε µε εχθρούς την Αριστερά και την Εκκλησία
Βρισκόµαστε στην ταραγµένη δεκαετία του ‘40. Τα πρώτα πέντε χρόνια της σηµαδεύονται από τον Ελληνοϊταλικό Πόλεµο, την Κατοχή και την Εθνική Αντίσταση, η δεύτερη πενταετία µετά τα Δεκεµβριανά στιγµατίζεται από τον αιµατηρό Εµφύλιο και τις συνέπειές του.

Κάπου εδώ το λαϊκό τραγούδι διαµορφώνεται ως µετεξέλιξη του ρεµπέτικου και απευθύνεται στο ευρύτερο κοινό αφήνοντας πίσω του τη ρετσινιά του περιθωριακού τραγουδιού. Αυτό εκφράζεται και στις ορχήστρες όπου το µπουζούκι εξακολουθεί να έχει κυρίαρχο ρόλο, αλλά ταυτόχρονα χρησιµοποιούνται µουσικά όργανα τόσο του δηµοτικού (π.χ. κλαρίνο) όσο και της µικρασιατικής παράδοσης (π.χ. βιολί, σαντούρι). Η µαζική απήχησή του είναι δεδοµένη, αν και η παρουσία της λογοκρισίας είναι ισχυρή.

«Τα περισσότερα λαϊκά τραγούδια, που απηχούν γενικά το εµφυλιοπολεµικό κλίµα, αξιοποιούν υπαινιγµούς και αλληγορίες σε στιχουργικό επίπεδο, και πραγµατώνονται µε θλιµµένο τέµπο και “βαριές” ερµηνείες», σηµειώνει, µιλώντας στα «ΝΕΑ» ο ειδικός επιστήµονας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήµιο Θεσσαλονίκης και εισηγητής στο συνέδριο «Η δεκαετία του 1940 στην τέχνη» (Πρέσπες) Δηµήτρης Κόκκορης. Σε επίπεδο σύνθεσης κεντρικό ρόλο έχουν κοµµάτια του Βασίλη Τσιτσάνη και του Απόστολου Καλδάρα, καθώς και πολλά του Θόδωρου Δερβενιώτη και του Μπάµπη Μπακάλη (οι δύο τελευταίοι είχαν και βιώµατα εξορίας ως στρατευµένοι αριστεροί).

Μια τέτοια περίπτωση τραγουδιού µε υπαινιγµούς είναι η επιτυχία «Κάποια µάνα αναστενάζει» (1947) των Τσιτσάνη - Μπακάλη. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε σε δύο εκτελέσεις κατά το 1947: στη µία τραγουδούν η Στέλλα Χασκήλ, ο Μάρκος Βαµβακάρης και ο Βασίλης Τσιτσάνης (Ρarlophone), ενώ στην άλλη (Columbia) το τραγούδι ερµηνεύεται από τη Λίτσα και τον Τόλη Χαρµαντά (ντούο Χάρµα). Η τελευταία στροφή του τραγουδιού αναφέρει: «Με υποµονή προσµένει και λαχτάρα στην καρδιά / ο λεβέντης να γυρίσει απ’ τη µαύρη ξενιτιά». Υπάρχει η πληροφορία του Παναγιώτη Κουνάδη στο βιβλίο «Γεια σου περήφανη και αθάνατη εργατιά» ότι οι κρατούµενοι της Μακρονήσου τραγουδούσαν την τελευταία στροφή ως εξής:

“Με υποµονή προσµένει και λαχτάρα στην ψυχή / ο λεβέντης να γυρίσει απ’ τη µαύρη φυλακή”. Ενώ οι εξόριστοι στην Ικαρία άλλαζαν το “ξενιτιά” σε “Ικαριά”». Αξιοσηµείωτο είναι ότι ένα µήνα µετά την κυκλοφορία του δίσκου, το τραγούδι απαγορεύτηκε µε διαταγή του υπουργείου Δηµόσιας Τάξης ενώ περιλαµβανόταν και στον κατάλογο απαγορευµένων τραγουδιών που δηµοσίευσε το 1951 η Γενική Ασφάλεια.

Από την άλλη, τα ελαφρά τραγούδια εποχής στα οποία απηχείται ο Εµφύλιος ανήκουν αποκλειστικώς στην εθνικόφρονα πλευρά. «Ενα τραγούδι για να ηχογραφηθεί τότε ήθε λε άδεια και άρα οι συνθέτες του ελαφρού δεν έδειχναν την διάθεση να προσκρούσουν στην κυρίαρχη κατάσταση», επισηµαίνει στα «ΝΕΑ» ο Δηµήτρης Κόκορης.

Απ’ την άλλη, η περίπτωση που κάποιος (αριστερός) συνθέτης έγραψε εµφανώς «δεξιό» τραγούδι _ όπως ο Μπάµπης Μπακάλης τον «Ανταρτόπληκτο» του 1949 _ ερµηνεύεται επίσης απ’ το γεγονός πως οι συνθέτες λειτουργούσαν περισσότερο ως επαγγελµατίες που ήθελαν να είναι µέσα στα µουσικά πράγµατα παρά τις κραυγαλέες ιδεολογικές υποχωρήσεις τους.

Τέτοια είναι και η περίπτωση ενός ισχυρού άνδρα της δισκογραφίας και των κέντρων, του στιχουργού Χρήστου Κολοκοτρώνη που λειτούργησε εντελώς επαγγελµατικά µε βάση τους νόµους ζήτησης της µουσικής αγοράς. Υπήρξε βαθµοφόρος της Χωροφυλακής και, σύµφωνα µε διήγηση του Ζαµπέτα «είχε κάνει παλιά στην ύπαιθρο, στα ΤΕΑ, µαζί µε τον Σούρλα, στην παρακρατική Εθνοφυλακή».

«Επίσης, ήταν ιδιοκτήτης νυκτερινού κέντρου διασκέδασης κατά τη δεκαετία του ’50 – εύλογα υποθέτουµε ότι η άδεια λειτουργίας τέτοιων κέντρων δεν δινόταν τότε από τις Αρχές σε ανθρώπους χωρίς προσβάσεις _ και έγραψε και πολύ “δεξιά” τραγούδια, όπως το «Μουγκρίζει ο Γράµµος» (1949). Ωστόσο, είναι από τους κατ’ εξοχήν στιχουργούς τραγουδιών στα οποία έµµεσα περιγραφόταν ο πληγωµένος ψυχισµός των αριστερών της µετεµφυλιακής εποχής», συµπεραίνει ο Δηµήτρης Κόκορης.

«Τα περισσότερα λαϊκά τραγούδια, που απηχούν το κλίµα του Εµφυλίου, έχουν υπαινιγµούς σε στιχουργικό επίπεδο, θλιµµένο τέµπο και “βαριές” ερµηνείες»

Υπαινιγµοί για τον διχασµό

«Για µένα αστράφτει και βροντά» (1956) του Μπάµπη Μπακάλη σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου («Για µένα κλαίνε τα βουνά / και οι κάµποι δεν ανθούνε / σήµερα σαν µε χάσουνε / οι φίλοι µου θα κλάψουνε / κι οι εχθροί µου θα χαρούνε » «Κλάψτε µαζί µου ρεµατιές» (1958) του Μπάµπη Μπακάλη («Μπροστά στην άκρη του γκρεµού / κλαίω τα βάσανά µου / κι έχω το Χάρο δίπλα µου, / το θάνατο µπροστά µου» «Καταστροφές και συµφορές» (1954) του Θόδωρου Δερβενιώτη σε στίχους Χρήστου Κολοκοτρώνη («Καταστροφές και συµφορές, ερείπια, ρηµάδια / κορµάκι µου µαράζωσες, σε τρών’ τα χτυποκάρδια»)

«Θλιµµένο δειλινό» (1953) του Γιώργου Μητσάκη («Απόψε που πονώ / να κλάψω δεν µπορώ.

/ Τα στήθια µου µατώσανε / τα µάτια µου στεγνώσανε / να κλάψω δεν µπορώ»).

«Στη θάλασσα θα πέσω» (1954) των Γιώργου Ζαµπέτα – Χαράλαµπου Βασιλειάδη («Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω / να µε σκεπάσει το νερό / τη δύστυχη ζωή που κάνω / να την αντέξω δεν µπορώ»).

«Συρµατοπλέγµατα βαριά» (1955) των Μπάµπη Μπακάλη - Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, µε τη Γιώτα Λύδια (συνοδεία του Μπάµπη Καζαντζόγλου).

«Ο τραυµατίας» (1949)

του Βασίλη Τσιτσάνη µε τον Πρόδροµο Τσαουσάκη και την Μαρίκα Νίνου. «Το έτος ηχογράφησης και η περιγραφόµενη υποδοµή νοσοκοµειακής περίθαλψης φέρνουν στο νου µάλλον έναν τραυµατία του Εθνικού Στρατού στον Εµφύλιο παρά έναν τραυµατία του Πολέµου στην Αλβανία», σηµειώνει ο ειδικός επιστήµονας Δηµήτρης Κόκορης.

«Φανταράκι» (1949) του Γιώργου Μητσάκη (µε τους Ελλη Σωφρονίου, Στελλάκη Περπινιάδη) έχει «λοχαγό λεβέντη µε χρυσή καρδιά» και «µια και το φανταράκι [είναι] εντάξει», ο λοχαγός τού δίνει άδεια.

«Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι» (1948) του Απόστολου Καλδάρα. Ο αρχικός και κοµµένος από τη λογοκρισία στίχος έλεγε «τι έχει κάνει και το ρίξαν το παιδί στη φυλακή;», ενώ σε επόµενο στίχο το αρχικό «που φωτίζει το κελί» έγινε «που φωτίζει µε κερί», σηµειώνει ο Δηµήτρης Κόκορης.

Φυγή από τη σκληρή πραγµατικότητα

To 1952, που κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος, τρία χρόνια µετά από τη λήξη του Εµφυλίου και χρονιά της εκτέλεσης Μπελογιάννη, η Ελλάδα προσπαθεί να κάνει τα πρώτα βήµατα στη νέα εποχή. Στην αγορά ήδη κυκλοφορούσαν πολλά περιοδικά (πολλά µεταφράζονταν απ’ τα αµερικάνικα) µε βασικό χαρακτηριστικό τη φυγή από την πραγµατικότητα που προσέφεραν στους αναγνώστες.

«Ο δηµιουργός του “Μικρού Ηρωα” Στέλιος Ανεµοδουράς πέτυχε µια καλή συνταγή. Πάντρεψε δοκιµασµένα στοιχεία της αµερικάνικης µαζικής κουλτούρας µε στοιχεία της ελληνικής ιστορίας και παρήγαγε 799 ελκυστικές περιπέτειες, σαν µια τελετουργία δηλαδή που επαναλαµβανόταν κάθε εβδοµάδα µπροστά στα µάτια των µικρών αναγνωστών, κάτι σαν διαβατήρια έθιµα που εισήγαγαν τα παιδιά στον χώρο των ενηλίκων», παρατηρεί η καθηγήτρια στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστηµίου Θεσσαλονίκης Μαρία Μποντίλα, που συµµετείχε στο συνέδριο «Η δεκαετία του 1940 στην τέχνη» στις Πρέσπες.

Η επιρροή του «Μικρού Ηρωα» ήταν πολύ ισχυρή και αυτό το αποδεικνύεται το εξής περιστατικό. Στην Κύπρο, όπου η κυκλοφορία του περιοδικού ήταν πολύ µεγάλη, οι Αγγλοι κάποια στιγµή απαγόρευσαν την πώλησή του. Οταν ο Στέλιος Ανεµοδουράς πήγε στην αγγλική πρεσβεία να µάθει την αιτία, πληροφορήθηκε ότι ο λόγος ήταν ότι ενέπλεκε µε αρνητικό ρόλο την Τουρκία στις περιπέτειες των ηρώων. Ο Ανεµοδουράς στα επόµενα τεύχη για αντίποινα ενέπλεξε στις ιστορίες του Αγγλους προδότες, υψηλά ιστάµενους. Επειτα από κάποιες εβδοµάδες τον ειδοποίησαν από το πρακτορείο ότι η Βρετανία επέτρεψε την κυκλοφορία του περιοδικού στην Κύπρο!

Οι ηλικίες των τριών πρωταγωνιστών είναι απροσδιόριστες, κινούνται στην προεφηβεία και στην εφηβεία. Ο Ανεµοδουράς αναφέρει ότι η µορφή των παιδιών υπήρξε η αιτία για τη µόνιµη διένεξή του µε τον σκιτσογράφο, ο οποίος κατά καιρούς ήθελε να κάνει πιο θηλυκή την Κατερίνα και της αύξαινε τους πόντους του στήθους ή της ανέβαζε λίγο το ύψος της φούστας, κινήσεις που έκαναν έξαλλο τον Ανεµοδουρά αφού επέµενε στην αρχική µορφή των ηρώων του.

Τα τρία παιδιά είναι κοσµοπολίτες, έχουν συγκρουστεί µε τους αρχικατασκόπους και των πέντε ηπείρων, γυρίζουν παντού, όπου υπάρχουν εχθροί της πατρίδας τους ή κινδυνεύει η παγκόσµια ελευθερία και τα πανανθρώπινα ιδεώδη.

Η εκάστοτε υπόθεση εξελίσσεται µέσα σε ένα ακινητοποιηµένο παρόν. Παρ’ όλα αυτά ο Ανεµουδουράς ενσωµατώνει µέσα στις αφηγήσεις του πραγµατικά γεγονότα και επιτεύγµατα της εποχής, όπως ήταν για παράδειγµα ο βακτηριολογικός πόλεµος, οι διαδηλώσεις στην Αθήνα για την Κύπρο και ο πόλεµος στην Κορέα.  

Εχθροί του, η Αριστερά και η Εκκλησία

Ποιο ήταν το στοιχείο εκείνο του «Μικρού Ηρωα» που έστρεψε ενήλικους, γονείς, σχολείο, Εκκλησία, αλλά και την Αριστερά εναντίον του;

«Η Εκκλησία την εποχή εκείνη κυκλοφορούσε τα δικά της περιοδικά και µάλιστα µε την άδεια του κράτους επισήµως και στα σχολεία» εξηγεί η καθηγήτρια στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ Μαρία Μποντίλα. «Οι περισσότεροι δάσκαλοι προέτρεπαν τους µαθητές τους, πιεστικά πολλές φορές, να αγοράσουν ένα από τα δύο περιοδικά που κυκλοφορούσαν, τη “Ζωή του παιδιού” και “Προς τη νίκη”. Οι παραεκκλησιαστικοί λοιπόν αυτοί κύκλοι θεωρούσαν όλα τα υπόλοιπα περιοδικά συλλήβδην ανταγωνιστικά. Η Αριστερά επίσης αποκήρυξε τον “Μικρό Ηρωα” και µάλιστα αρνήθηκε να τον διαφηµίσει από τις σελίδες της “Αυγής”, γιατί ο Ανεµοδουράς δεν δέχτηκε να εγγράψει τον Γιώργο Θαλάσση και τους υπόλοιπους ήρωες στην ΕΠΟΝ και τα Αετόπουλα!

Και αν για την Εκκλησία και την Αριστερά οι ενστάσεις και οι θέσεις τους είναι κατανοητές, το θέµα που τίθεται είναι γιατί οι γονείς και οι δάσκαλοι δεν επέτρεπαν το διάβασµά του; Μια εξήγηση θα ήταν ότι καταδίκαζαν συλλήβδην κάθε έντυπο που η κυκλοφορία του γινόταν εκτός βιβλιοπωλείων. Τα περιοδικά εισήγαγαν καινούργια ήθη, άγνωστα και ξένα προς τον ελληνικό τρόπο ζωής, άρα θεωρούνταν ζηµιογόνα» συµπεραίνει η καθηγήτρια Μαρία Μποντίλα.

Ματαιώθηκε η συναυλία του Τζέρι Λι Λιούις στον Λυκαβηττό

Στο νοσοκομείο ο διάσημος τραγουδιστής

Καλή χαρακτηρίζεται η κατάσταση της υγείας του τραγουδιστή (Φωτογραφία:  Associated Press

Copyright 2010

The Associated Press All Rights Reserved
Associated Press text, photo, graphic, audio and/or video material shall not be published, broadcast, rewritten for broadcast or publication or redistributed directly or indrectly in any medium. Neither these AP Materials nor any portion thereof may be stored in a computer except for personal and non-commercial use. The AP will not be held liable for any delays, inaccuracies, errors or omissions therefrom or in the transmission or delivery of all or any part thereof or for any damages arising from any of the foregoing.

)

Σε νοσοκομείο του Μέμφις, όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση, νοσηλεύεται ο διάσημος τραγουδιστής Τζέρι Λι Λιούις. Οι γιατροί χαρακτηρίζουν καλή την κατάσταση της υγείας του, αλλά τονίζουν ότι πρέπει να μείνει υπό παρακολούθηση.

Η εξέλιξη αυτή είχε ως αποτέλεσμα να ματαιωθεί η ευρωπαϊκή περιοδεία του, στο πλαίσιο της οποίας ο θρύλος του ροκ εν' ρολ θα εμφανιζόταν στο θέατρο του Λυκαβηττού, στις 23 Ιουλίου.

Όσοι έχουν αγοράσει εισιτήρια μπορούν να τα εξαργυρώσουν στο Public της Πλατείας Συντάγματος, από την Παρασκευή 23 Ιουλίου ώς και τη Δευτέρα, 26 Ιουλίου, από τις 12 το μεσημέρι μέχρι τις 7 το απόγευμα.

Πληροφορίες στο τηλ.: 210-6465000.

Η μελωδία της οικονομικής κρίσης

Οι αλλαγές στις συνήθειες της ψυχαγωγίας μας, η επανεμφάνιση των τζαμπατζήδων, τα «ναυάγια» καλλιτεχνών, οι νέες τάσεις

• Της Γιωτας Συκκα, Η Καθημερινή, Kυριακή, 18 Iουλίου 2010

Στο δροσερό κηποθέατρο του Παπάγου, η συναυλία της Μέλοντι Γκαρντό είναι έτοιμη να αρχίσει, αλλά ένα από τις τρία διαζώματα του θεάτρου είναι άδειο και αποκλεισμένο με κορδέλα, ώστε το κοινό να γεμίζει τα υπόλοιπα και ο χώρος να προδιαθέτει μια πιο ευχάριστη συναυλία, όπως άξιζε στην 25χρονη αισθαντική Αμερικανίδα τραγουδίστρια. Πριν από μερικούς μήνες, κανείς δεν θα περίμενε ότι το καινούργιο αστέρι της τζαζ, δεν θα μπορούσε να γεμίσει ένα μικρό σχετικά θερινό θέατρο. Ας όψεται η κρίση.

Η επανεμφάνιση των τζαμπατζήδων είναι μια άλλη πλευρά της. Τη θυμηθήκαμε φέτος, ύστερα από αρκετά χρόνια σε τέτοια δυναμική, στην πρώτη βραδιά του Kosmos festival, στο θέατρο των Βράχων στον Βύρωνα. Δεν είναι μόνο ότι προσπάθησαν ούτε λίγο ούτε πολύ να μπουν με το ζόρι και να δουν δωρεάν τη συναυλία, αλλά ότι έκοψαν σε οκτώ σημεία την περίφραξη για να τα καταφέρουν. Τη δεύτερη βραδιά το θέατρο ήταν γεμάτο από συνεπείς θεατές που χόρευαν με τον Shantel. Ομως η κρίση είχε αφήσει κι εδώ το στίγμα της.

Οπως άλλωστε στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη όπου το εισιτήριο των 60 ευρώ ήταν αποτρεπτικό ακόμη και για να δει κανείς την Νταιάνα Κραλ. Αν μάλιστα σταθεί κανείς στις θεατρικές παραγωγές που παρουσιάζονται σε διάφορα φεστιβάλ του καλοκαιριού, η εικόνα είναι από μέτρια έως καταστροφική.

Ανάμεσα σε όλα τα άλλα η οικονομική ύφεση αλλάζει και τις συνήθειες της ψυχαγωγίας μας με απρόβλεπτο τρόπο, υποχρεώνοντας τους επαγγελματίες του χώρου να προσπαθήσουν να παρακολουθήσουν -όχι ακόμη με επιτυχία- τις τακτικές και τις νέες τάσεις.

Πολλές ματαιώσεις

Μέσα Ιουλίου και το 70% των συναυλιών που αφορούν μετακλήσεις ξένων καλλιτεχνών δείχνει ότι οι διοργανωτές ή μπήκαν μέσα ή τα έβγαλαν πέρα ίσα ίσα. Οι ματαιώσεις ήταν πολλές. Οπως κι αυτές που «ναυάγησαν» πριν καλά καλά ανακοινωθούν. Ο Μπομπ Ντίλαν θα μπορούσε να έχει πάει πολύ καλύτερα στη Μαλακάσα αν ήταν άλλη χρονιά, οι Μετάλλικα τα κατάφεραν, οι Σκόρπιονς σκίζουν σε όλη τη χώρα, κάνοντας πολλούς να χαριτολογούν πως έγιναν το λαϊκό συγκρότημα της Ελλάδας. Από την άλλη όμως η Ριάνα, όπως και οι Αerosmith δεν πούλησαν τα εισιτήρια που αναμένονταν, όπως άλλωστε και το διήμερο του Kosmos.

Στην Πετρούπολη ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου είχε διαρροές συγκριτικά με την περσινή του εμφάνιση στον ίδιο χώρο και το πιστό του κοινό, ενώ η Ελενα Παπαρίζου και οι Ονιράμα συγκέντρωσαν 5.000 άτομα! Στον Βύρωνα πάλι ο Σωκράτης Μάλαμας ανέβηκε με 3.000 εισιτήρια προπώληση και διπλασίασε το κοινό πριν από την έναρξη στα 6.500 άτομα, Οσο για την Χαρούλα Αλεξίου έχοντας 5.000 προπώληση «πήρε φωτιά» με τη βοήθεια του Λάκη Λαζόπουλου.

Η διέξοδος στην ψυχαγωγία μπορεί να μην είναι αποτρεπτική, αλλά σίγουρα γίνεται ύστερα από αρκετή σκέψη ακόμη και για τα εισιτήρια των 20 ευρώ. Οσο για εκείνα των 40 ευρώ και των 60 ευρώ για πολλούς είναι απαγορευτικά.

«Η έξοδος αυτή ερμηνεύεται σε έξοδα άνω των 100 ευρώ αν προσθέσει κανείς το ταξί και την αγορά κάποιου αναψυκτηρίου ή αλκοολούχου ποτού. Οταν με 100 ευρώ καλύπτουν τα έξοδα του σούπερ μάρκετ μιας εβδομάδας ή την εξόφληση ενός λογαριασμού ΔΕΚΟ», λέει στην Κ» ο Πασχάλης Μουχταρίδης (γραφείο On Stage), θα σκεφτούν πολύ να τα διαθέσουν για μια εκδήλωση. Αλλωστε η κρίση δεν έχει να κάνει μόνο με το οικονομικό μέρος, αλλά και το ψυχολογικό παράγοντα στη ζωής μας».

Η κρίση επανέφερε το κοινό σε παλαιότερες συμπεριφορές. Από τότε που ανακοινώθηκαν τα μέτρα, συμφωνούν πολλοί διοργανωτές, άλλαξε και η συμπεριφορά του κόσμου. «Εμείς δεν γνωρίζουμε τι θα μας ξημερώσει», συνεχίζει ο Π. Μουχταρίδης «ενώ το κοινό έγινε απρόβλεπτο». Η τακτική της προπώλησης που πέρασε αρκετά χρόνια για να τη συνηθίσει ο Ελληνας γκρεμίστηκε σε λίγες ημέρες. Είναι ελάχιστες οι εκδηλώσεις με καλή προπώληση, αλλά κι όταν υπάρχει, δεν είναι ενδεικτική όπως άλλοτε για το τι θα ακολουθήσει.
«Ο κόσμος έχει την αίσθηση ότι δεν υπάρχει σολντ άουτ. Θέλει να εκτιμήσει όλες τις συνθήκες πριν πάει σε μια εκδήλωση και κυρίως να δει τι του περισσεύει για να δώσει», παρατηρεί η Βαγγελιώ Αγγελίδου (διευθύνουσα σύμβουλος της Link4U).

Σπασμωδικές κινήσεις

Ολα αυτά θα στρέψουν πολλά γραφεία σε άλλους χειρισμούς. Αλλωστε, οι σπασμωδικές κινήσεις όπως έχει δείξει η ιστορία των διοργάνωσης συναυλιών και των μετακλήσεων ξένων καλλιτεχνών δεν βοήθησαν ποτέ κανέναν. Αντιθέτως ο ανταγωνισμός, η υπερτίμηση ονομάτων και η υπερπροσφορά χρημάτων σε μια αγορά που διεθνώς τραντάζεται πρέπει να αναθεωρήσει παλαιότερες τακτικές. Ηδη κάποια γραφεία κατάφεραν να ρίξουν τα πακέτα της αμοιβής των καλλιτεχνών όταν εξήγησαν στους ξένους μάνατζερ ότι οι τιμές εισιτηρίων φέτος ειδικά είναι απαγορευτικές. Και δεν χρειάστηκε και πολύ. Πολλοί κατάφεραν να γλιτώσουν 5.000 - 6.000 ευρώ από την αρχική συμφωνία, αφού όλοι γνωρίζουν τη θέση της Ελλάδας.

Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο δικό μας. Οι διοργανωτές των περίφημων τριήμερων εκδηλώσεων στο Χάιντ Παρκ του Λονδίνου υπολογίζουν 20 - 30% μείωση του κοινού, ενώ ευχάριστη εξαίρεση αποτελεί το Glastonbery το οποίο σημείωσε φέτος ρεκόρ εισιτηρίων στα 40 χρόνια της λειτουργίας του.

Ας έρθουμε όμως στα δικά μας. Το κοινό δεν ανταποκρίνεται ούτε στα οικονομικά πακέτα. Οι συναυλίες που διαφημίζονται με 15 ευρώ δεν δημιούργησαν καμία έκπληξη στις πωλήσεις εισιτηρίων ούτε οι παραστάσεις με τις προσφορές. Η πτώση στις συναυλίες ελληνικών ονομάτων υπολογίζεται μέχρι στιγμής στο 30%. Το ένα πρόβλημα σχετίζεται με τους δήμους. Δεν είναι μόνο ότι δεν έχουν, αλλά και όσοι έχουν τα κρατάνε για τις ανάγκες του προεκλογικού φαίνεσθαι. Οι συνενώσεις για τον «Καλλικράτη» έχουν φέρει τα πάνω κάτω, με αποτέλεσμα άλλοι να μην κάνουν φεστιβάλ (όπως ο Υμηττός), άλλοι να στρέφονται στην ενοικίαση των υποδομών τους ή να ζητούν ποσοστό 10% από τις συναυλίες.

Το σίγουρο είναι πως αποφεύγουν να αγοράσουν εκδηλώσεις. Κάποιοι απ’ αυτούς, όπως ο Πειραιάς αλλά και πολλοί επαρχιακοί δήμοι, χρωστάνε παλαιότερες διοργανώσεις. Εδώ τίθεται ένα θέμα. Πότε και αν θα εισπράξουν τις παλιές οφειλές οι οποίες απ’ ό,τι φαίνεται θα ξεχαστούν μαζί με τις διοικητικές αλλαγές του «Καλλικράτη». Ολα αυτά περιόρισαν και τις απαιτήσεις των καλλιτεχνών, οι οποίοι βλέποντας τα νέα δεδομένα, μείωσαν τον αριθμό των συναυλιών τους από 30 που συνηθίσαμε κάθε καλοκαίρι σε 20.

Τα ονόματα της πρώτης γραμμής μείωσαν την παραγωγή κατά 15 με 25%, παρότι όπως τονίζει ο Π. Μουχταρίδης, θα έπρεπε να ανέβει το κόστος εξαιτίας της αύξησης του ΦΠΑ. Κι αν για κάποιους το κόστος των 25.000 - 30.000 ευρώ για μια εκδήλωση φαντάζει μεγάλο οικονομικό πακέτο πρέπει να αναλογιστεί «ότι σε αυτό συμπεριλαμβάνονται αμοιβές όλων των εργαζομένων που βέβαια δεν περιορίζονται σε πέντε και έξι άτομα».

Παράνομη αφισοκόλληση

Κι ενώ όλοι «κατέβηκαν» από τις παλιές απαιτήσεις, επιπλέον ζημία όπως λένε έχει προκαλέσει στα έσοδά τους η εφαρμογή του νόμου για την παράνομη αφισοκόλληση. Οι περισσότεροι το αποδέχτηκαν. Κάποιοι το διακινδυνεύουν εις βάρος των υπολοίπων. «Εχει ενδιαφέρον ωστόσο να δούμε τα νέα φαινόμενα. Φέτος έχουμε μετατόπιση του κοινού από την outdoor διαφήμιση. Αξίζει να δούμε σε τι ποσοστό το κοινό στηρίζεται στην πληροφορία μέσω του Ιντερνετ εκτός από την κλασική μορφή, το ραδιόφωνο και τον Τύπο», λέει η Β. Αγγελίδου.

Οι συνεργασίες του χειμώνα και οι επιλογές των επιχειρηματιών

Ολα αυτά δεν δημιουργούν την καλύτερη ατμόσφαιρα για τον χειμώνα που μας έρχεται. Η συνηθέστερη απάντηση των καλλιτεχνών στην ερώτηση τι ετοιμάζεις την επόμενη σεζόν είναι: «Ψάχνομαι». Η αλήθεια είναι πως κανείς σχηματισμός συνεργασίας μέχρι τώρα δεν έχει οριστικοποιηθεί στο επίπεδο των μεγάλων ονομάτων. Οι περισσότεροι σκέφτονται να μην εμφανιστούν, ενώ κάποιοι άλλοι επιλέγουν τις λιγοστές εμφανίσεις σε μικρούς χώρους. Οι πιο επιφυλακτικοί θα πουν οριστικά το ναι μετά τον Ιανουάριο.

Οι αποστάσεις ασφαλείας δεν είναι τυχαία επιλογή. Παρά τις προσδοκίες, ο Γιάννης Πλούταρχος στο καινούργιο «Αcro» του Ηλία Μαροσούλη με θέα την Ακρόπολη δεν σημείωσε το ρεκόρ που κάποιοι ήλπιζαν. Τα πρώτα οικονομικά μέτρα έγιναν ορατά στις κρατήσεις. Η επιφύλαξη του κοινού δείχνει τι θα συμβεί τον χειμώνα στα μουσικά στέκια, κυρίως στις μεγάλες πίστες οι οποίες πλήττονται περισσότερο.

Μικρότερο ρίσκο αναλαμβάνουν οι μουσικές σκηνές, ωστόσο, το πρόβλημα είναι για όλους. «Δεν είναι θέμα ενός καλλιτέχνη, αλλά πολλών εργαζομένων. Κάθε μαγαζί απασχολεί ώς και 50 άτομα προσωπικό. Από ηχολήπτες, γκαρσόνια, καθαρίστριες μέχρι τα κορίτσια για τα λουλούδια κ. ο. κ. Αν υποθέσουμε ότι κάποιοι από αυτούς αμείβονται με 60 ευρώ, υπολογίζοντας το διήμερο της Παρασκευής και του Σαββάτου όπως έχει πια καθιερωθεί στον χώρο, τότε με τι θα ζουν, με 120 ευρώ την εβδομάδα;», αναρωτιέται ο Π. Μουχταρίδης.

«Ανησυχία υπάρχει διότι από το φθινόπωρο δεν θα περιοριστούμε στην εξαγγελία των μέτρων, αλλά θα βιώσουμε την εφαρμογή τους. Παρ’ όλα αυτά, δεν είμαι απαισιόδοξη», σημειώνει η Β. Αγγελίδου. «Υπάρχει ο πυρήνας της νεότερης γενιάς, ο οποίος κινείται με 12 έως 20 ευρώ. Είναι η νεότερη γενιά που αντιμετωπίζει τα λάιβ ως συναυλιακή συνθήκη και δεν απευθύνεται στη λαϊκή διασκέδαση. Τον χειμώνα έχει σημασία να δούμε τις αντιδράσεις του κοινού και την τυχόν μετατόπισή του. Νομίζω ότι θα ανεβάσουν τον πήχυ των απαιτήσεών τους. Δεν θα αρκεστούν στις συναντήσεις μεγάλων ονομάτων. Θα δούμε όμως και τις επιλογές των επιχειρηματιών. Εγώ διακρίνω μια ανοδική τάση και αναζήτηση για το κοινό της νέας γενιάς».

Επιβιώνω χάρη στη δύναμη του ροκ εν’ρολ

Ο Τζέρι Λι Λιούις που μετά 20 χρόνια ξαναεμφανίζεται στην Αθήνα, δηλώνει «γεννήθηκα μουσικός και θα πεθάνω μουσικός»

• Της Σαντυς Τσαντακη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Kυριακή, 18 Iουλίου 2010

Ο Τζέρι Λι Λιούις έχει 20 χρόνια να έρθει στην Ελλάδα. Στυλιστικά δεν έχει αλλάξει καθόλου. Εμπριμέ, κοντό πουκαμισάκι, λευκό παντελόνι και ασορτί παπούτσια. Σαν τουρίστας που έχασε τη φωτογραφική του μηχανή. Δεν έχει ανάγκη. Είναι (ακόμη) αναγνωρίσιμος όπου κι αν πηγαίνει. Την Παρασκευή 23 του μηνός θα βρίσκεται στο Θέατρο του Λυκαβηττού. Δεν μιλάει πολύ, έχει κουραστεί τόσα χρόνια να μιλάει για τον εαυτό του, μάλλον δεν τρελαίνεται να δίνει συνεντεύξεις.

Υπήρξε σχεδόν μονολεκτικός στις απαντήσεις του, αλλά καλύτερα να μην το πάρω προσωπικά. Στα 75 του χρόνια, δεν λέει να αποδεσμευτεί από τον τίτλο του «κακού» του ροκ’εν’ρολ. Ούτε το ρεπερτόριό του έχει αλλάξει από τότε που είχε ξαναπαίξει στην Ελλάδα, στη δεκαετία του ’80 και στις αρχές του ’90. Οπως λέει, στη σκηνή του Λυκαβηττού δεν θα είναι μόνος, καθώς θα συνοδεύεται από την αδερφή του, Λίντα Γκέιλ Λιούς, την κόρη του και μάνατζέρ του, Φίμπι Λιούις, τους Some like it hot και τους Memphis Beats. Ολόκληρη η ιστορία του ροκ’εν’ρολ με 55 ευρώ. Στις 9.30 το βράδυ, πάρτι με έναν θρύλο, τον «Last Man Standing». Αλλωστε, όπως λέει και ο ίδιος, «πάντα εμφανίζομαι. Αν έχω πληρωθεί».

– Κατ’ αρχήν, γιατί αργήσατε 20 χρόνια να έρθετε πίσω στην Αθήνα;

– Ημουν πολύ απασχολημένος να περιοδεύω σε ολόκληρη την Αμερική και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

– Πώς σκηνοθετείτε κάθε καινούργιο σόου που στήνετε πάνω στη σκηνή; Εχετε πει ότι «εργάζομαι για να ικανοποιώ το κοινό μου»...

– Το να βρίσκομαι πάνω στη σκηνή παραμένει το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής μου. Γεννήθηκα μουσικός και θα πεθάνω μουσικός. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό.

– Υπάρχουν τραγούδια που σας αρέσουν να ερμηνεύετε ξανά και ξανά και άλλα που εύχεστε να μην χρειαζόταν να ξαναπείτε ποτέ;

– Δεν μπορώ να σκεφτώ ούτε ένα τραγούδι που δεν θα ήθελα να ξαναερμηνεύσω. Αν τραγουδώ ένα κομμάτι, είναι ένα καλό ροκ’εν’ρολ ή κάντρι τραγούδι. Και στην περίπτωση που δεν είναι ένα καλό ροκ’εν’ρολ ή κάντρι τραγούδι, τότε δεν το ερμηνεύω. Είναι τόσο απλό.

– Συνεχίζετε ακόμη να εξασκείτε τη φωνή σας και τα δάχτυλά σας στο πιάνο; Παίζετε πιάνο από τα 8 σας χρόνια...

– Δεν σταματώ ούτε μέρα να εξασκούμαι.

– Πώς αντιμετωπίζετε το Ιντερνετ, τη νέα τεχνολογία, το Facebook, το Twitter και αντίστοιχες ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης;

– Απεχθάνομαι το Ιντερνετ, αλλά πρέπει να ζήσω μαζί του. Θα προτιμούσα να παρακολουθώ τηλεόραση.

– Εχετε παντρευτεί έξι φορές. Ποιος είναι ο δικός σας ορισμός στον γάμο, το διαζύγιο, τη δέσμευση;

– Ο ορισμός μου για έναν καλό γάμο είναι ότι η γυναίκα θα πρέπει να καταλαβαίνει τον άνδρα της.

– Εχετε βιώσει για τα καλά αυτό που ερμηνεύετε στο τραγούδι «Great Balls of Fire». Πώς κατορθώσατε να επιβιώσετε;

– Πάντα επιβίωνα γιατί πιστεύω στη δύναμη του ροκ’εν’ρολ.

– Μοιράζεστε τη σκηνή με την αδερφή σας και την κόρη σας. Είναι
καλύτερο το ταξίδι με συγγενικά πρόσωπα;

– Η αδερφή μου είναι μαζί μου στον δρόμο από τότε που ήταν 14 χρόνων. Και πάντα τη φρόντιζα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Πριν από δυο χρόνια με άφησε για να κάνει τα δικά της πράγματα, αλλά τώρα επέστρεψε κοντά μου στον δρόμο. Είναι η μεγαλύτερη γυναίκα ερμηνεύτρια και πιανίστρια ροκ’εν’ρολ σε αυτόν τον πλανήτη. Και η κόρη μου είναι μαζί μου στην περιοδεία και με φροντίζει όσο καλύτερα μπορεί.

– Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας μια ιστορία που θυμάστε από παλιότερες δεκαετίες με έναν θαυμαστή που για κάποιον λόγο δεν μπορείτε να ξεχάσετε ακόμη και σήμερα;

– Ο Τζον Λένον από τους Μπιτλς μού είπε κάποτε ότι ήταν θαυμαστής μου και αμέσως μετά μου φίλησε τα πόδια. Ακόμη και σήμερα που το θυμάμαι σκέφτομαι ότι ήταν μια αμήχανη στιγμή.

– Μία από τις συζύγους σας, η Κέρι, σας άφησε φεύγοντας ένα όπλο. Εχετε ήδη ένα 347 Μagnum, όπως έχετε δηλώσει σε συνεντεύξεις σας, στην κατοχή σας. Γιατί διατηρείτε όπλα στο σπίτι;

– Ανόητη ερώτηση. Δεν έχω όπλα στο σπίτι.

– Ποιος είναι ο αγαπημένος σας τραγουδιστής του σήμερα και ποιος ηθοποιός θα θέλατε να ερμηνεύσει τον ρόλο του Τζέρι Λι Λιούις σήμερα στο σινεμά, αφού ο Ντένις Κουέιντ σας έχει υποδυθεί ήδη;

– Ο Κρις Κριστόφερσον είναι ο αγαπημένος μου τραγουδιστής. Κανείς δεν μπορεί να παίξει καλύτερα τον Τζέρι Λι Λιούις στο σινεμά από τον Τζέρι Λι Λιούις.

Μια ζωή τραγούδια πιάνο και εντάσεις

- Το 1956 συστήνεται στο κοινό του με το «Crazy Arms». Μέχρι να βγάλει το επόμενο άλμπουμ, πουλούσε ραπτομηχανές.
-Ακολουθεί το «Whole Lotta Shakin’ Goin’ On» το 1957. Καθιερώνεται με τραγούδια  όπως «Great Balls Of Fire», «Mean Woman Blues», «Breathless», «High School Confidential»...
- Σπανίως απομακρυνόταν από το πιάνο κατά την διάρκεια της συναυλίας. Συχνά χτυπούσε πόδια και κεφάλι στα πλήκτρα.
- Η καριέρα του σχεδόν καταστράφηκε από το σκάνδαλο που ξέσπασε τον Μάιο του 1958 κι ενώ βρισκόταν σε περιοδεία στην Αγγλία και τη Σκωτία. Η είδηση του γάμου του με την κόρη του πρώτου του ξάδερφου δημιούργησε οργή στους εκπροσώπους των ΜΜΕ.
- Τα τραγούδια του για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν ακούγονταν στο ραδιόφωνο.
- Το 1960 απέκτησε ξανά μεγάλη δημοτικότητα, το 1963 εγκατέλειψε τη δισκογραφική του εταιρεία, Sun Records, μετά τους ροκ πειραματισμούς στράφηκε στην κάντρι με
επιτυχία.
- Το 1986 δημιουργήθηκε το Rock and Roll Hall of Fame, και ο Τζέρι Λι Λιούις έγινε ένα από τα δέκα πρώτα μέλη του.
- Στα 41α του γενέθλια, σημάδεψε με όπλο τον μπασίστα του χωρίς να ξέρει πώς είναι γεμάτο, τον πυροβόλησε και τον πέτυχε στο στήθος χωρίς ευτυχώς να τον σκοτώσει.
- Την ίδια χρονιά, όταν του απαγορεύτηκε να μπει στο σπίτι του Ελβις Πρίσλεϊ, έβγαλε το όπλο του στην πύλη για να απειλήσει τους φρουρούς πως ο λόγος της επίσκεψης του ήταν να σκοτώσει τον Ελβις.
- Δεν έχει γράψει την αυτοβιογραφία του. Δεν πηγαίνει στην εκκλησία. Εχει κόψει το αλκοόλ. Τον Μάρτιο του 2010 κυκλοφόρησε το καινούργιο cd/dvd του Tζέρι Λι Λιούις με τη συμμετοχή του Νιλ Γιανγκ, του Κιντ Ροκ, του Κρις Κριστόφερσον. Απλώς μην τον ρωτήσετε ποια είναι τα μελλοντικά του σχέδια... «Εξαρτάται από το πώς θα μοιάζει εκείνη».