Thursday, March 26, 2009

Πτυχές ελληνικής μουσικής δημιουργίας

  • Με την παρουσίαση της «Τρίτης Συμφωνίας» του Μίκη Θεοδωράκη (α' εκτέλεση με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών), έργο που βασίζεται στην «Τρελή μάνα» του Δ. Σολωμού, την «Πόλη» του Κ. Καβάφη και τρεις βυζαντινούς ύμνους, καθώς και του «Κοντσέρτου για βιολί και ορχήστρα» του Σίμου Παπάνα, με σολίστ τον ίδιο (α' παγκόσμια εκτέλεση) ξεκινούν σήμερα (8.30μμ), στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, οι «Ελληνικές Μουσικές Γιορτές», που διοργανώνει για πέμπτη χρονιά η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, σε συνεργασία με άλλους φορείς. Στην παρουσίαση της «Τρίτης Συμφωνίας» - «ένα χρέος προς τον επιφανέστερο ζώντα Ελληνα συνθέτη, μιας κι ως τώρα δεν έτυχε κάποιο μεγάλο έργο του να συμπεριληφθεί στις Ελληνικές Μουσικές Γιορτές», όπως είπε σε χτεσινή συνέντευξη Τύπου ο διευθυντής της ΚΟΑ, Βύρων Φιδετζής - συμμετέχουν η Μητροπολιτική Χορωδία Σόφιας και η υψίφωνος Τζούλια Σουγλάκου, ενώ θα παραβρεθεί ο Μίκης Θεοδωράκης.
  • Οι Γιορτές θα διαρκέσουν μέχρι τις 6/4 και στο πλαίσιό τους διοργανώνεται το μουσικολογικό συνέδριο «Ελληνική μουσική δημιουργία του 20ού αιώνα για λυρικό θέατρο και άλλες παραστατικές τέχνες». Μεταξύ άλλων θα παρουσιαστούν: Το κοντσέρτο για πιάνο της σημαντικότερης ίσως ιστορικά Ελληνίδας πιανίστριας, Ρένας Κυριακού, από την ΚΟΑ σε διεύθυνση Μίλτου Λογιάδη με σολίστ τη Δόμνα Ευνουχίδου (πιάνο).
  • Αναφερόμενος στη σχέση κοινού και ελληνικής μουσικής, ο Β. Φιδετζής είπε ότι αυτή η προσέγγιση «δεν είναι απλώς θέμα μάρκετινγκ. Η μουσική ευτυχώς ή δυστυχώς δεν είναι καταναλωτικό προϊόν αλλά εξέχον πνευματικό αγαθό. Η βελτίωση σχέσης κοινού και εγχώριας μουσικής δημιουργίας είναι θέμα αναβάθμισης του γενικότερου πολιτιστικού επιπέδου, συνεπώς θέμα μακρόπνοης στόχευσης».

Ρεμπέτικο ταξίδι με τον Γιώργο Νταλάρα στο Μέγαρο




  • Ήταν μια μαγική βραδιά στο Μέγαρο το ταξίδι από τον Γιώργο Νταλάρα στο ρεμπέτικο. Ένα ταξίδι που τα είχε όλα. Ωραία τραγούδια (γνωστά και άγνωστα), ρεμπέτικες ιστορίες δοσμένες με τέτοιον τρόπο που ο κόσμος τις ρουφούσε και χειροκροτούσε ασταμάτητα. Το αφιέρωμα στους μεγάλους του ρεμπέτικου (Μάρκο Βαμβακάρη, Λουκά Νταράλα, Γιάννη Παπαϊωάννου, Βασίλη Τσιτσάνη, Μαρίκα Νίνου, κ.ά.) ήταν πράγματι «μαγεμένο» και έγινε με τη βοήθεια της τεχνολογίας. Μάλιστα είχε ως αφετηρία ένα... CD player που ο Γιώργος τους έστειλε για να διασκεδάζουν στον άλλον κόσμο. Όταν οι ρεμπέτες το πήραν στα χέρια τους, άρχισαν να το... μελετούν καθώς τους φάνηκε παράξενο. Κατά διαστήματα οι ρεμπέτες στον ουρανό θυμόντουσαν ιστορίες- μέσα σε ευχάριστο κλίμα-, με τον Μάρκο, τον Μπέμπη, τον Χιώτη, τον Λαύκα, τον μπαρμπα-Γιάννη, κ.ά. Κάτω στη... γη και συγκεκριμένα στο Μέγαρο, ο Γιώργος Νταλάρας με τον Μπάμπη Στόκα, τη Σοφία Παπάζογλου, τον Ζαχαρία Καρούνη και την Ασπασία Στρατηγού τραγουδούσαν παρέα με το κοινό «Σαν μαγεμένο το μυαλό μου», «Το βουνό», «Συννεφιασμένη Κυριακή», «Πίνω και μεθώ», «Χαράματα η ώρα τρεις», «Τα ματόκλαδά σου λάμπουν», «Το μινόρε της αυγής» και άλλα πολλά τραγούδια. Όμορφες αξέχαστες στιγμές από τον Γιώργο Νταλάρα ο οποίος «ζούσε» το κάθε τραγούδι και το απολάμβανε κάθε φορά που ο κόσμος σιγοτραγουδούσε, εισπράττοντας στο τέλος με ένα παρατεταμένο χειροκρότημα την αγάπη του. [Β.Λ., ΤΑ ΝΕΑ, 26/03/2009]

CΙΝΕΜΑΤΙC ΟRCΗΕSΤRΑ. Κινηματογραφικά σενάρια γραμμένα με τζαζ ήχους

Οι Cinematic Οrchestra έρχονται στην Αθήνα  με οκτώ μουσικούς επί σκηνής και full screen  μελωδίες
ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009. Μαρία Μαρκουλή
  • Συμβαίνει συνήθως στις συναυλίες των Cinematic Οrchestra: να ακούνε όλοι την ίδια μουσική και να «βλέπει» ο καθένας διαφορετική ταινία. Μάλλον δεν συμβαίνει μόνο στις συναυλίες των Cinematic Οrchestra. Στη μουσική, πάντα βλέπει ο καθένας αυτό που θέλει. Το κινηματογραφικό όμως άλλοθι λειτούργησε θαυμάσια για τον Jason Swinscoe, που (κατά κάποιον τρόπο) διευθύνει «ορχήστρα».
  • «Έψαχνα να βρω ένα όνομα που θα περιέγραφε τη μουσική μας, που να μην προδίδει το ότι ποτέ δεν μου άρεσαν ιδιαίτερα τα κλισέ ενός ποπ τραγουδιού, δηλαδή το κουπλέ, το ρεφρέν και τα κομμάτια που επαναλαμβάνονταν μέσα σε αυτό», σημειώνει ο Σουίνσο, όταν καλείται να εξηγήσει το όνομα που διάλεξε για το μουσικό σχήμα του.
  • Τα πρώτα χρόνια, όταν ακόμη δούλευε στα γραφεία τής Νinja Τunes, χωμένος από τότε για τα καλά στις μουσικές, άκουγε φανατικά σάουντρακ και συνθέτες σαν τον Μπέρναρντ Χέρμαν, ο οποίος υπέγραφε πολλές μουσικές σε ταινίες του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Αν το μυστήριο κινητοποιεί πολλούς, τον Σουίνσο τον «κούρδισε» ακόμη περισσότερο- έπαιζε και μπάσο και κιθάρα σε διάφορα σχήματα στην Αγγλία, προτού χωθεί για τα καλά πίσω από τα πικάπ του dj- όταν όλα πήραν μπροστά του συγκεκριμένη μορφή.
  • Όπως πολλοί, άλλωστε, από τους πιο ενδιαφέροντες μουσικούς έχουν ξεπηδήσει από την κονσόλα, σε πείσμα των ωδείων, οι Cinematic Οrchestra οργάνωσαν γύρω από αυτήν ένα έξυπνο τζαζ σενάριο. Πάντα, δε, με κινηματογραφικές κινήσεις. Μετά το πρώτο τους άλμπουμ, το «Μotion» (πριν από δέκα χρόνια) κάνουν έδρα τους το Παρίσι. Το «Μa fleur» εκφράζει τη γαλλική τους περίοδο και, ύστερα από αυτό, γίνονται παιδιά της Νέας Υόρκης, τα «cosmos» δίνουν και παίρνουν στα κλαμπ που εμφανίζονται και οι μουσικές τους επιταχύνονται.
  • «Πιστεύω ότι οι πόλεις στις οποίες ζω έχουν επίδραση επάνω μου, με επηρεάζουν τόσο στην προσωπική μου ζωή, όσο και στη μουσική μου», λέει ο Σουίνσο. Οι πόλεις «γεννούν» σενάρια και οι ιστορίες από αυτά γίνονται πρόκληση για νέες συνθέσεις. Έτσι έχουν τα πράγματα στην Ορχήστρα. Στη «nu-jazz» και «downtempo» επικράτεια είναι πια από τις πιο μεγάλες δυνάμεις, καθώς και καινούργια πρόσωπα μπαίνουν στο κάδρο, με «γκεστ» από την ηλεκτρονική σκηνή (dj Food) και πολλές ακόμη συνεργασίες.

Ο ΑΡΓΥΡΗΣ ΜΠΑΚΙΡΤΖΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ "ΚΟΛΥΜΒΗΤΩΝ": "Να κάνουμε κάνα δίσκο πριν βάλουμε μασέλες..."

«Στις μικρές πόλεις λες και υπάρχει  μια συνωμοσία συνενοχής, συμβαίνουν  πολλά που στις μεγάλες πόλεις δεν θα  γίνονταν καθόλου εύκολα. Ό,τι πάει να  σηκώσει λίγο κεφάλι χτυπιέται  αδυσώπητα, όλοι πρέπει να βράζουν  στο ίδιο καζάνι, όλα λες και πρέπει να  εξισώνονται προς τα κάτω», λέει ο  Αργύρης Μπακιρτζής για την  επιλογή του να μένει στην Καβάλα
ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009. Της Χάρης Ποντίδα
  • Σταθερή αξία μέσα στον... αναρχισμό τους ο Αργύρης Μπακιρτζής και οι Χειμερινοί Κολυμβητές του μας θυμίζουν ότι η καλύτερη παράσταση είναι αυτή που έχει άμεση σχέση με τη ζωή μας. Ξεκίνησε την παράσταση με ένα παράπονο. «Μου έκλεψαν χθες πάνω από τη σκηνή το ντοσιέ με τα τραγούδια και τις σημειώσεις μου. Τι τά ΄θελαν; Τέλος πάντων, ελπίζω να θυμάμαι τα λόγια...». Ο κύριος που κάθεται δίπλα μου (και προφανώς βλέπει τους Χειμερινούς Κολυμβητές για πρώτη φορά) ρωτάει (με απορία): «Αυτή είναι η κανονική του φωνή ή το κάνει επίτηδες;».
  • Για να μην τα πολυλογούμε, όλα πήγαν κατ΄ ευχήν. Ο Μπακιρτζής δεν πτοήθηκε από την απώλεια, ο κύριος δίπλα μου μπήκε νωρίς στο νόημα - τον ακούγαμε μάλιστα να απαντάει στις ερωτήσεις που έθετε από σκηνής ο χειμαρρώδης πρωταγωνιστής των Κολυμβητών- και όλοι μαζί τραγουδήσαμε το «Από το Πάρκο στη Μυροβόλο», σαν μια μεγάλη παρέα που μοιράζεται εδώ και χρόνια (28, παρακαλώ) ένα κοινό μυστικό.
  • Εδώ που τα λέμε σημειώσεις και Μπακιρτζής ακούγεται σαν ανέκδοτο. Αν υπάρχει περφόρμερ που έχει κάνει στυλ την κατάργηση των κανόνων της σκηνοθετημένης παράστασης, παίζοντας κάθε φορά με τη διάθεση της βραδιάς (μπορεί και της ώρας αν είναι στα φόρτε του), αυτός είναι ο Μπακιρτζής. Χειμαρρώδης στον λόγο, με χιούμορ και αυτοσαρκασμό που σου φτιάχνει τη διάθεση, ο μουσικός και αρχιτέκτονας της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας που επέλεξε ως βάση του την Καβάλα φαίνεται να κατέχει το δικό του προσωπικό μυστικό στη μάχη του με τον χρόνο. Σ΄ αυτό βέβαια συντελεί το κοινό, το κοινό της Αθήνας κυρίως, διευκρινίζει. «Αν δεν είχαμε τη σχέση που έχουμε, κυρίως με το αθηναϊκό κοινό, δεν θα υπήρχαμε ως συγκρότημα ούτε θα κάναμε τους δίσκους που κάνουμε».
Άκουσα ότι θα μπείτε πάλι στο στούντιο.
  • Ναι. Θα γράψουμε καινούργια τραγούδια αλλά και παλιά, που είχαν μείνει στο συρτάρι. Ακόμη και το πρώτο μου τραγούδι, που το έγραψα το ΄69...
Ύστερα από μια μεγάλη περίοδο δισκογραφικής σιωπής, δεν σας προλαβαίνουμε...
  • Όταν απομακρύνεσαι απ΄ το στούντιο, σου φαίνεται δύσκολο. Από τη στιγμή που ξαναμπαίνεις, έρχεται η όρεξη. Άσε νά κάνουμε κάνα δίσκο πριν βάλουμε μασέλες...
Εσάς η κρίση σάς έχει ανεβάσει μουσικά.
  • Το ίδιο δεν συνέβαινε με τα κέντρα διασκέδασης στην κρίση του ΄29; Εμείς περιμέναμε τα λιγότερα και δεν το πιστεύαμε πώς γέμισε το μαγαζί. Ίσως να έχουν πρόβλημα τα μεγάλα μαγαζιά.
Τι αντίκτυπο είχαν τα γεγονότα του Δεκέμβρη στην πόλη που μένετε;
  • Πολλές πορείες, αρκετά μαζικές, πράγμα σπάνιο για την πόλη της Καβάλας, λίγα επεισόδια, μερικές σπασμένες βιτρίνες τραπεζών.
Τι σκέφτεστε για όλα αυτά;
  • Αισθάνομαι πολύ φυσιολογική την αντίδραση των νέων που, όντας σε μια ηλικία που νιώθουν ότι δεν έχουν να χάσουν τίποτα, βιώνουν βαθιά στο πετσί τους τη βία των δυνάμεων καταστολής και των κυρίαρχων κοινωνικών προτύπων, με αιχμή τη λατρεία και θεοποίηση της κατανάλωσης. Όμως είναι λίγο ενοχλητική μια κολακεία προς τους νέους, συχνά κομφορμιστική. Οι νέοι βέβαια φαίνονται πιο ελεύθεροι, όμως υιοθετούν ρόλους (το είχα διαβάσει σ΄ ένα κείμενο του Παζολίνι), έχουν ανάγκη τους ρόλους, βλέπουν πολύ τηλεοπτικές σειρές, είναι φορτωμένοι με ιδεολογίες. Οι γέροι, αντίθετα, δεν έχουν ανάγκη τους ρόλους απαλλασσόμενοι σταδιακά από τις πεποιθήσεις και τις ελπίδες που μας καταδυναστεύουν σ΄ όλη μας τη ζωή. Θα σας προτείνω το ποίημα του Νικόλαου Κάλα «Προς την αγάπη»: «Μόνον μετά, αφού κατενοήθη η ματαιότητα κάθε καινούργιας προσπάθειας/ ο βίος έχει πιθανότητες να γίνει έξοχος...».
ΙΝFΟ
27-28 Μαρτίου, οι Χειμερινοί Κολυμβητές θα εμφανιστούν στη μουσική σκηνή «Αυλαία» (Αγίου Όρους 15- Βοτανικός, τηλ.: 210 3474074). Ώρα έναρξης: 23:00.

ΕΙΠΕ «Γινόμαστε νευρωτικοί της κατανάλωσης»
  • Πιστωτικές κάρτες: Είναι φυσιολογική η αντίδραση σ΄ αυτήν την υπονομευόμενη υπόσχεση άμεσης ευτυχίας και εκπλήρωσης ονείρων, που καταργεί την αναμονή κάνοντάς μας νευρωτικούς της κατανάλωσης, καταργώντας έτσι κατ΄ επέκτασιν και τον έρωτα και την ίδια τη ζωή. Ως και το πολυφορεμένο σύνθημα «εδώ και τώρα» άρχισε να μου θυμίζει πιστωτική κάρτα.
  • Χαβαλές: Απομονώνω, απ΄ τα πολλά που παρακολουθούσαμε τον Δεκέμβριο, το κάψιμο των κάδων, κάτι που προκαλεί τρομακτική μόλυνση, τρομερά επικίνδυνη για όσους την εισπράττουν. Βλέποντάς το, αισθάνθηκα την κυριαρχία ενός τεράστιου χαβαλέ που βγαίνει από μια τάση ισοπέδωσης των πάντων, ένα μικρόβιο πάντως που έχει περισσότερο τις ρίζες του στον επαρχιώτικο μικροαστισμό και αλώνει και τις μεγάλες πόλεις. Ακόμη, με σοκάρει το «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Ο «σκοπός» είναι και τα «μέσα».

ΠΗΓΑΜΕ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΑΛΚΗΣΤΗΣ ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗ. Το στοίχημα κερδήθηκε στο μίνιμαλ

Η μεγέθυνση ήρθε με τη σμίκρυνση για την  Άλκηστη Πρωτοψάλτη που εμφανίζεται μαζί με  τον Στέφανο Κορκολή (στο πιάνο)
ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009. Παύλος Ηλ. Αγιαννίδης
  • «Ποιο είναι το κοριτσάκι με την αλογοουρά δίπλα στον Κορκολή;» ρώτησε σιγά ο διπλανός μου. Μα... ήταν η Άλκηστη Πρωτοψάλτη. Με εμφάνιση, αλλά κυρίως με χαρά κοριτσιού. Απαστράπτουσα. Φρέσκια. Ήσυχη. Ε, όταν άρχισε και να τραγουδάει μ΄ εκείνες τις ελεγχόμενες- με ακρίβεια κλασικής τραγουδίστριας- αναπνοές, να εκφέρει καθαρά κάθε λέξη, μακριά από τις «αμαρτωλές» (κατά κάποιους) διαρκείς ψηλές νότες, χαμηλά, μεστά, ώριμα, καταλάβαμε όλοι πως είναι η Άλκηστη (που αγαπήσαμε). Ίσως η καλύτερη.
  • Κάνει και πρωτιά, κατά κάποιον τρόπο. Εκείνο που έπρεπε να κάνουν όσοι κατανοούν πως η εποχή δεν θέλει μεγεθύνσεις, αλλά σμικρύνσεις. Μίνιμαλ και ουσία. Σε μικρότερο χώρο, μακριά (ευτυχώς) από πίστες και μεγαλοφωνίες. Φωνή και πιάνο. Και πολλή ουσία. Ακόμη και σε τραγούδια της που δεν έδειχναν να την έχουν όταν τα φώναζε στις ψηλές της νότες.
  • Έκανε το βήμα και κέρδισε. Άντε να βρεις θέση στα ρεσιτάλ της- παρατάθηκαν έως 12 Απριλίου και μάλλον θα συνεχιστούν του χρόνου. Ο Στέφανος Κορκολής από το πιάνο έκανε «παπάδες», κατά τη λαϊκή ρήση. Σαν να έντυνε τα τραγούδια με ολόκληρη ορχήστρα - κι ας μπούκωνε το ασαφές αριστερό του χέρι τα ακόρντα στα μεγάφωνα. Όταν θύμιζε πάντως ξεχασμένες (ευτυχώς ή δυστυχώς) «επιτυχίες» του, η Άλκηστη τις υπηρετούσε με την ίδια εφηβική χαρά με την οποία βουτούσε, ας πούμε, στο μίνι αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκι.
  • Το χιούμορ δεν έλειπε- σε ίσες δόσεις με τη συγκίνηση. Η Άλκηστη στο πιάνο να δίνει ρέστα ως «κλασική πιανίστα» ή εκείνος να παίζει πιάνο με το... δάχτυλό της, να κάθεται στη δερμάτινη πολυθρόνα δίπλα στο πιάνο με ουρά του τόσο οικείου «σκηνικού», να χαμογελάει, να γελάει, να χαίρεται... Ιδού η (καλή) Άλκηστη, ιδού και το (κερδισμένο) στοίχημα. Από εκεί μόνο σε κάτι καλό μπορεί να την οδηγήσει το μέλλον...
ΙΝFΟ
Στο «Gazarte» (Βουτάδων 32-34, στάση Κεραμεικός, τηλ. 210-3452.277), Σάββατα, Κυριακές, Δευτέρες. Εισιτήρια: 45 ευρώ και στο μπαρ 25 (με ποτό)

Ο ΓΙΟΥΣΟΥΦ ΙΣΛΑΜ ΕΠΑΝΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ. «Επιστρέφω και πάλι στο ΄70 και τον... Κατ Στίβενς»

«Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις», λέει ο ελληνικής καταγωγής τραγουδοποιός και  ερμηνευτής Γιουσούφ Ισλάμ- πιο γνωστός ως Κατ Στίβενς- που επιστρέφει με νέο  ποπ δίσκο, αλλά δεν έχει αποφασίσει με ποιο όνομα θα τον υπογράψει

Επιμέλεια: Μαίρη Αδαμοπούλου. ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009
  • «Η καινούργια δουλειά συνεχίζει τη μουσική διαδρομή από εκεί που σταμάτησε ο Κατ Στίβενς». Τα λόγια ανήκουν στον Γιουσούφ Ισλάμ, που ύστερα από 30 χρόνια φαίνεται πως τελικά αποφάσισε να κάνει ειρήνη με το παρελθόν του, τη μουσική του και το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο. Στις 5 Μαΐου κυκλοφορεί η νέα δισκογραφική δουλειά του Κατ Στίβενς- Γιουσούφ Ισλάμ υπό τον τίτλο «Roadsinger» και σηματοδοτεί όχι απλώς την επιστροφή του στην ποπ- κάτι που είχε κάνει άλλωστε ήδη από το 2006 όταν είχε κυκλοφορήσει τον δίσκο του «Αn other cup»- αλλά και σε ήχους και στην ατμόσφαιρα της δεκαετίας του ΄60 που τον ανέδειξαν σε ένα από τα πιο λαμπερά πρόσωπα της ποπ.
  • Εξακολουθεί να διατηρεί το όνομα Γιουσούφ Ισλάμ, το οποίο επέλεξε το 1978, όταν ασπάστηκε την μουσουλμανική θρησκεία, αλλά στη σκηνή ο καλλιτέχνης, που γεννήθηκε ως Στέφανος- Δημήτριος Γεωργίου, καθώς ο πατέρας του ήταν Ελληνοκύπριος και η μητέρα του Σουηδέζα, θα επανακάμψει ως Κατ Στίβενς. Ο δρόμος της επιστροφής ήταν μακρύς και σε πολλά σημεία δύσκολος, αλλά ο Γιουσούφ μιλά ευχαρίστως για την περίοδο αυτή στην ιταλική εφημερίδα «La Repubblica». Αρχικά όταν επέστρεψε στην ποπ δισκογραφία το 2006 υπέγραφε ως Γιουσούφ, χωρίς το Ισλάμ. «Το έκανα επειδή η λέξη Ισλάμ δεν έπρεπε να γίνει σλόγκαν. Το επίθετο είναι κάτι σαν επίσημη φίρμα. Αν θες να φωνάξεις έναν φίλο σου όμως, δεν χρησιμοποιείς το επίθετό του, αλλά το όνομά του. Είναι πιο εγκάρδιο και ταίριαζε άλλωστε με το μήνυμα του δίσκου», εξηγεί ο 6 1χρονος σήμερα καλλιτέχνης. Ύστερα ήρθε η συνύπαρξη της παλιάς διάθεσης και της νέας ταυτότητας. Το αποτέλεσμα ήταν το όνομα Γιουσούφ να συνοδεύεται από τη φράση «ο καλλιτέχνης που ήταν γνωστός ως Κατ Στίβενς». «Με αυτό το όνομα με γνώρισε ο κόσμος, είναι το οικογενειακό μου. Δεν έχω πρόβλημα που έγινα γνωστός ως Κατ Στίβενς. Σε πολλούς ανθρώπους μάλιστα το όνομα αυτό θυμίζει κάτι σημαντικό που δεν θέλουν να ξεχάσουν. Είναι μέρος της ιστορίας μου και συνδέεται με πλήθος πραγμάτων που ονειρεύτηκα ως Κατ Στίβενς», εξηγεί ο τραγουδοποιός και ερμηνευτής.
  • Πώς θα υπογράψει το νέο του άλμπουμ; Δεν ξέρει ακόμη. Μερικές ιστοσελίδες μιλούν για τη νέα δουλειά του Κατ Στίβενς, άλλες για του Γιουσούφ Ισλάμ. Όπως και να έχει, σύμφωνα με τον δημιουργό του, αυτός ο δίσκος αναφέρεται στον μουσικό κόσμο του Κατ Στίβενς, διότι ορισμένα από τα κομμάτια που περιέχει αποτελούν μέρος ενός μιούζικαλ πάνω στο οποίο δουλεύει εδώ και καιρό και το οποίο θα κάνει πρεμιέρα τον Ιούλιο. Ο τίτλος του είναι «Μoonshadow»- όπως μια από τις μεγάλες του επιτυχίες- και είναι γεμάτo από παλιά του σουξέ όπως το «Μorning has broken», το «Lady d΄Αrbanville» και το «Wild world». «Οι θαυμαστές μου μού ζήτησαν να παίξω κιθάρα όπως παλιά, γι΄ αυτό κι εγώ άρχισα να ξανακούω μουσική της δεκαετίας του ΄70, γεγονός που με ενέπνευσε να επιστρέψω στις μελωδίες και στην ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής», λέει, ενώ ετοιμάζει το βιντεοκλίπ για ένα εκ των νέων του τραγουδιών «Βoots and Sand», υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του γιου του Μπομπ Ντίλαν, Τζέσε.
Η επιτυχία

Εμφανίζεται το 1965 αλλά η διεθνής επιτυχία έρχεται το 1971 με το άλμπουμ «Τea for Τillerman». Μεγάλο χιτ το «Μoonshadow».

Η στροφή
Στις 23 Δεκεμβρίου του 1977 στρέφεται στη μουσουλμανική θρησκεία.

Παίρνει το όνομα Γιουσούφ και αποσύρεται από την ποπ.

Η επιστροφή
Το 2006 επιστρέφει στο μουσικό στερέωμα με το όνομα Γιουσούφ και τον δίσκο «Αn other cup», αλλά τώρα επανέρχεται στο Κατ Στίβενς.

Μουσικός διαγωνισμός στη μνήμη Γιάννη Ρίτσου

http://poiein.podomatic.com/mymedia/thumb/39335/0x0_1103802.jpg
  • Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λακωνίας σε συνεργασία με το Δήμο Μονεμβάσιας προκηρύσσουν Διαγωνισμό μελοποίησης σε στίχους Ελλήνων ποιητών υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού.
Πρώτος κύκλος ( 2008 – 2009 ): Μελοποίηση μη μελοποιημένων ακόμη ποιημάτων του Γιάννη Ρίτσου.

ΟΡΟΙ ΣΥΜΕΤΟΧΗΣ

1. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι συνθέτες, που διαμένουν στην Ελλάδα ή το εξωτερικό ανεξαρτήτως καταγωγής και έχουν γεννηθεί μετά την 1η Ιανουαρίου του 1969.

2. Μπορούν να διαγωνιστούν έργα οποιασδήποτε αισθητικής κατεύθυνσης.

3. Η διάρκεια των διαγωνιζόμενων έργων πρέπει να κυμαίνεται από 4 έως 15 λεπτά και να είναι γραμμένα για solo όργανο, ή για μικρό οργανικό σύνολο, που δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 5 εκτελεστές και φωνή.

4. Όλοι οι υποψήφιοι πρέπει να δηλώσουν στην αίτηση συμμετοχής ότι το έργο είναι δική τους πρωτότυπη και ανέκδοτη δημιουργία και ότι δεν έχει πραγματοποιηθεί δημόσια εκτέλεση ή ραδιοφωνική μετάδοσή του πριν την ανακοίνωση του βραβείου Έργα που έχουν βραβευτεί σε άλλον διαγωνισμό δεν γίνονται δεκτά.

5. Σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, ο συνθέτης που χρησιμοποιεί στίχους, οφείλει να υποβάλει έγγραφη άδεια του ποιητή (ή των κληρονόμων του), καθώς επίσης και τη ρητή δήλωσή του ότι δεν έχει καμία οικονομική αξίωση για την εκτέλεση του έργου του στα πλαίσια αυτού του διαγωνισμού. Για τον συγκεκριμένο διαγωνισμό, έχει ήδη εξασφαλιστεί η άδεια από
την κα Έρη Ρίτσου για την επιλογή στίχων και την μελοποίησή τους από τα ποιήματα του ποιητή που τιμάται με τον διαγωνισμό.

6. Οι φάκελοι, που θα αποσταλούν πρέπει να είναι ανώνυμοι. Τα έργα πρέπει να αποσταλούν σε τρία (3) αντίτυπα. Το πραγματικό όνομα του συνθέτη δεν πρέπει να εμφανίζεται πάνω στην παρτιτούρα, στην οποία όμως πρέπει να αναγράφεται ψευδώνυμο. Σε ξεχωριστό σφραγισμένο φάκελο, που θα συνοδεύει το υποβαλλόμενο έργο, και στον οποίο πρέπει να αναγράφεται το ίδιο ψευδώνυμο, πρέπει να εσωκλείονται:
  • Συμπληρωμένη η αίτηση συμμετοχής του συνθέτη στον Διαγωνισμό Μελοποίησης «Γιάννης Ρίτσος».
  • Βιογραφικό σημείωμα του διαγωνιζόμενου συνθέτη.
  • Αντίγραφο ταυτότητας ή διαβατηρίου, και
  • Αντίγραφο της κατάθεσης του ποσού των 35,00 € στον τραπεζικό λογαριασμό 0008080145 Millennium (Το ποσό αυτό δεν επιστρέφεται).
7. Όσα έργα δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στους όρους συμμετοχής, θα απορριφθούν από τους οργανωτές του διαγωνισμού.

8. Το έργο υποβάλλεται από τους υποψηφίους στην επιτροπή ηχογραφημένο σε CD μαζί με τις παρτιτούρες του.

9. Η επιτροπή θα συνεδριάσει για να επιλέξει τρία έργα που θα συμμετέχουν στον τελικό διαγωνισμό. Αυτά θα παρουσιαστούν στο κοινό με συναυλία στο αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη ( Πειραιώς 138 και Ανδρόνικου) με μουσικό σύνολο του συνθέτη, κατά την διάρκεια του αφιερώματος στην μνήμη του Γιάννη Ρίτσου. Από την συναυλία αυτή θα προσδιοριστεί η κατάταξη των τριών συνθέσεων και η κριτική επιτροπή θα ανακοινώσει τα τρία βραβεία που θα συνοδεύονται από χρηματικό ποσό ύψους 3.500, 2.500 & 1.500.€ αντίστοιχα. Η απόφαση της επιτροπής είναι τελεσίδικη.

10. Ο κάθε υποψήφιος δικαιούται να υποβάλει ένα μόνο έργο.

11. Συλλογικά έργα (από δύο ή περισσότερους συνθέτες) θα θεωρηθούν ως κοινή (μία) υποψηφιότητα. Εάν βραβευθεί μία συλλογική σύνθεση, το χρηματικό ποσό που προβλέπει το βραβείο θα κατανεμηθεί εξίσου στους δικαιούχους.

12. Οι διοργανωτές του διαγωνισμού διατηρούν το δικαίωμα ηχογράφησης και ραδιοφωνικής ή τηλεοπτικής μετάδοσης των έργων, χωρίς καταβολή πρόσθετης αμοιβής στους συνθέτες.

13. Τα μη βραβευμένα έργα μπορούν να επιστραφούν στον αποστολέα, εάν αυτό ζητηθεί με ξεχωριστή επιστολή που θα ευρίσκεται στον αρχικό φάκελο με τις ανάλογες πληροφορίες.

14. Οι φάκελοι των υποψηφίων αποστέλλονται με συστημένη επιστολή στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΗΧΟΔΙΑΣΤΑΣΙΣ»* Ελαιών 1α Νέα Κηφισιά 145 64 μέχρι την 25η Σεπτεμβρίου 2009. Ημερομηνία υποβολής του φακέλου νοείται αυτή που αναφέρεται στην ημερομηνία κατάθεσής του στο ταχυδρομείο.

15. Το κόστος συμμετοχής στον διαγωνισμό ( μουσικό σύνολο και μετακίνηση κλπ) βαρύνουν τον διαγωνιζόμενο. Οι οργανωτές αναλαμβάνουν να καλύψουν το κόστος της ηχοφωτιστικής κάλυψης σύμφωνα με το Stage Plane που θα τους παραδοθεί και τις διανυκτερεύσεις των συνθετών που θα επιλεγούν να συμμετέχουν στην τελική φάση του διαγωνισμού.

16. Οι διαγωνιζόμενοι με την συμμετοχή τους στον διαγωνισμό αποδέχονται ανεπιφύλακτα όλους τους παραπάνω όρους. Για πληροφορίες και τυχόν διευκρινήσεις μπορείτε να επικοινωνείτε με την οργανωτική επιτροπή στην ηλεκτρονική διεύθυνση soundimension@gmail.com. Οι όροι του παρόντος διαγωνισμού θα ευρίσκονται αναρτημένοι στις ιστοσελίδες του Υπουργείου Πολιτισμού, του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ), της Νομαρχίας Λακωνίας και του Δήμου Μονεμβάσιας.
1. http://www. yppo.gr - Ανακοινώσεις
2. http://www.ekebi.gr
3. http://www.lakonia.gr/index.html
4. http://www.monemvasia.gov.gr
Χρονικά Πλαίσια: Λήξη: 25/9/2009