Αλέκος Ξένος, 18χρονος, μέλος της μπάντας της ΙΙ Μεραρχίας
 |
Ο Αλέκος Ξένος, ο συνθέτης της Αντίστασης, παράδειγμα σπουδαίου δημιουργού και αφοσιωμένου κομμουνιστή αγωνιστή, πορεύτηκε σ' όλη του τη ζωή δίνοντας «τα πάντα για τους αδύνατους, για το ανθρώπινο δίκιο». Παιδί μιας γενιάς που σήκωσε το ανάστημά της σε ξένους και ντόπιους δυνάστες, υπηρέτησε την τέχνη του μετέχοντας παράλληλα στους αγώνες δυναμικά και με συνέπεια, παρά το κόστος που σήμαινε αυτή η συμμετοχή. Ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα αντίστασης του λαού μας και ήταν παρών στους αγώνες του πρώτα στην Αθήνα και μετά στα βουνά. Βίωσε την Εθνική Αντίσταση και σαν αγωνιστής και σαν καλλιτέχνης. Ο δημιουργός «έφυγε» από τη ζωή (1/9/95), αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο μουσικό έργο - παρακαταθήκη για το λαό μας. Δυστυχώς, εξαιτίας της αντιμετώπισης που είχε από την πολιτεία, το μεγαλύτερο μέρος της συμφωνικής μουσικής του παραμένει ανέκδοτο.
Ετος Αλέκου Ξένου
Εκατό χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη γέννηση του συνθέτη και αγωνιστή Αλέκου Ξένου (2/5/1912), και στη Ζάκυνθο, τη γενέτειρά του, ο Δήμος ανακήρυξε ομόφωνα το 2012 ως «Ετος Αλέκου Ξένου». Στο πλαίσιο των ζακυνθινών εκδηλώσεων, κεντρική οδός της πόλης θα βαφτιστεί με το όνομά του.
«Είμαι τυχερός» - έχει πει ο Αλέκος Ξένος - «που γεννήθηκα στη Ζάκυνθο. Το νησί αυτό έχει ένα μεγάλο πολιτισμό στην ποίηση, στη ζωγραφική, αλλά, ιδιαίτερα, στη μουσική, τόσο στην έντεχνη, με τον Καρρέρ και άλλους, αλλά κυρίως τη λαϊκή, γιατί ο πολιτισμός αυτός φτιάχτηκε από τον ίδιο το λαό μας και για το λαό μας. Ο Καρρέρ είναι πρωτοπόρος στη σύνθεση, γιατί πρώτος, στο έργο του «Μάρκος Μπότσαρης», μεταχειρίστηκε το δημοτικό τραγούδι. Το μεγαλύτερο έργο του Καρρέρ χάθηκε, γιατί το κράτος ποτέ δε μερίμνησε για τη συλλογή και τη διάδοση των έργων του. Αυτό άλλωστε συνέβη και για όλους τους Επτανήσιους συνθέτες».