Διήμερο συνέδριο για τον Δημήτρη Μητρόπουλο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Στις 12-13 Νοεμβρίου

Πενήντα χρόνια συμπληρώνονται από τον θάνατο του σπουδαίου μουσικού   

---

Διήμερο συνέδριο για το έργο του Δημήτρη Μητρόπουλου οργανώνεται στις 12 και 13 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 50 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου αρχιμουσικού, συνθέτη και πιανίστα.

Στις εργασίες του συνεδρίου θα συμμετάσχουν με ανακοινώσεις τους 28 μουσικολόγοι και μουσικοί, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον τους στην καλλιτεχνική δράση του Δ.Μητρόπουλου, αλλά και στη στάση που κράτησε η ελληνική και διεθνής κριτική απέναντί του και αντίστροφα, τη στάση δηλαδή του Δ.Μητρόπουλου απέναντι στην κριτική.

Το συνέδριο διοργανώνεται από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, τη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη» και τα περιοδικά Μουσικολογία και Πολυφωνία, με πρόεδρο την καθηγήτρια μουσικολογίας Ολυμπία Ψυχοπαίδη-Φράγκου.

Πέθανε ο Τζέρι Μποκ, συνθέτης του «Βιολιστή στη στέγη»

O Τζέρι Μποκ   

---

Ο συνθέτης Τζέρι Μποκ, με επιτυχημένα μιούζικαλ στο ενεργητικό του μεταξύ τους και τον «Βιολιστή στη στέγη», πέθανε την Τετάρτη σε ηλικία 81 ετών.  Όπως ανέφερε ο δικηγόρος του, ο Μποκ πέθανε από ανακοπή ενώ νοσηλευόταν στη Νέα Υόρκη. Το πιο γνωστό έργο του Μποκ ήταν ο «Βιολιστής στη στέγη», μιούζικαλ σε στίχους του Σέλντον Χάρνικ με δράση στη προεπαναστατική Ρωσία. Η παράσταση ανέβηκε στο Μπροντγουέι το 1964 με πολύ μεγάλη επιτυχία και παιζόταν για δέκα χρόνια. Οι δημιουργοί του βραβεύτηκαν με Τόνι το 1965 ενώ το ίδιο δίδυμο είχε αποσπάσει άλλο ένα το 1960 για το «Φιορέλο». Ήταν υποψήφιοι άλλες δύο φορές, το 1967 και το 1971. Η παράσταση μεταφέρθηκε και στο κινηματογράφο το 1971 οπότε και κέρδισε τρία Όσκαρ (καλύτερο διασκευασμένο σενάριο, καλύτερος ήχος και φωτογραφίας). Τον ρόλο ερμήνευσε ο Χάιμ Τόπολ. [Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press]

Εργο του Θωμά Μπακαλάκου με τον Ζάχο Τερζάκη στο Μουσείο Μπενάκη

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010, ώρα 20.30

Μουσείο Μπενάκη – Πειραιώς 138

Θ. ΜΠΑΚΑΛΑΚΟΣ «Ελένη» για σόλο τενόρο και ορχήστρα εγχόρδων σε ποίηση Πάνου Κυπαρίσση (α’ εκτέλεση με την Κ.Ο.Α.)

J. S. BACH Κοντσέρτο για δύο βιολιά και ορχήστρα εγχόρδων σε ρε ελάσσονα BWV 1043

W. A. MOZART Συμφωνία αρ.40 σε σολ ελάσσονα KV 550

Σολίστ             Ζάχος Τερζάκης, τενόρος

                        Παναγιώτης Φιλικόζης, βιολί

                        Παναγιώτης Τζιώτης, βιολί

Διεύθυνση ορχήστρας: Νίκος Χαλιάσας

Τιμές εισιτηρίων: €10.00, 5.00 (φοιτητικό/student)

• Ο συνθέτης Θωμάς Μπακαλάκος

Σπούδασε μουσική και μαθηματικά. Τα κύρια μέσα διεύρυνσης των μουσικών γνώσεών του σε όλα τα μουσικά συστήματα, είναι η μελέτη παρτιτούρας έργων μεγάλων σύγχρονων και παλαιοτέρων συνθετών, αλλά και η συνεχής έρευνα στη μουσική. Κύκλοι τραγουδιών του με πρώτο «Τα Αγροτικά» το 1975, εκδόθηκαν σε δίσκο και σημείωσαν μεγάλη επιτυχία. Άλλα έργα του είναι: «Πορεία στη νύχτα», «Οι Προστάτες», «Ανοιχτή επιστολή» σε στίχους δικούς του και διακεκριμένων ποιητών, όπως των Φώτη Αγγουλέ, Ασημάκη Πανσέληνου, Γιάννη Νεγρεπόντη, Κώστα Βάρναλη και άλλων. Έγραψε μουσική για θέατρο, ντοκιμαντέρ και ραδιοτηλεοπτικές παραγωγές.

Στο χώρο της λόγιας μουσικής έγραψε έργα για μεγάλα συμφωνικά σχήματα, δύο όπερες, μια καντάτα σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη, έργα μουσικής δωματίου, στο τονικό σύστημα, στο ατονικό σύστημα και τις ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ, σειρά κουαρτέτων εγχόρδων μεταμοντέρνας τεχνοτροπίας εμπνευσμένα από παραδοσιακά τραγούδια. Το ορατόριό του «Ιπποκράτειος Όρκος», έκδοσης του μουσικού οίκου “Φ. Νάκας”, επιλέχτηκε από την Κρατική Ορχήστρα της Αιγύπτου, η οποία το συμπεριέλαβε  στο πρόγραμμα συναυλιών της, στην περίοδο 2010-2011. Το έργο σε πρώτη παρουσίαση ακούστηκε στο Ηρώδειο το 2001, υπό τη διεύθυνση του Βύρωνα Φιδετζή.

Είναι ιδρυτής του «Πανελλήνιου Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου». Το διοργανώνει κάθε χρόνο από το  2003, υπό την προεδρία του, η  «Ένωση Φίλων Της Ελληνικής Λόγιας Μουσικής». Το Φεστιβάλ ως ένας από τους σοβαρότερους μουσικούς θεσμούς στην πατρίδα μας, έγινε αιτία να γραφτούν 300 νέα έργα. Παίχτηκαν ζωντανά τα 80. Τα έργα κάθε Φεστιβάλ εκδίδονται σε βιβλίο. Δίδονται δωρεάν στους συνθέτες, μουσικά ιδρύματα, βιβλιοθήκες πρεσβειών μας και τελειόφοιτους σύνθεσης των Πανεπιστημίων.

• Ο συνθέτης για το έργο του…

Το έργο είναι ένα μουσικό ταξίδι τεσσάρων διαδρομών, σε τέσσερα μέρη – στάσεις. Επειδή πιστεύω ότι ο χρόνος πήρε το δρόμο του από έρωτα, επειδή η μουσική είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να τον υπερβεί, επειδή η μουσική είναι η κατεξοχήν τέχνη που κινείται στο χώρο των ιδεών και  είναι για την ψυχή του ανθρώπου ό,τι και ο έρωτας για τη ζώσα σάρκα, επιχειρώ με αυτό το ταξίδι την ανάδειξη και την έκφραση κάποιων ιδεών που χρησιμεύουν στους ανθρώπους για να δημιουργήσουν ο κάθε ένας τη δική του Ελένη, αλλά και την αναζήτηση νέων ιδεών, ως απαραίτητη προϋπόθεση, για να μην είναι η ζωή μονότονη και πληκτική, αλλά ενδιαφέρουσα και δημιουργική.

Η παρτιτούρα του έργου, αποτέλεσμα μιας τεχνικής σύνθεσης που έχω διαμορφώσει, είναι μεταμοντέρνας τεχνοτροπίας με την έννοια της αξιοποίησης των γνωστών μουσικών συστημάτων ως ισότιμων μέσων σύνθεσης, για να εκφραστούν ή να δημιουργηθούν συναισθήματα και ιδέες, αλλά και με την έννοια του τρόπου δημιουργίας και διαχείρισης των ηχητικών κρίσεων μέσα στο έργο. Το υπέροχο ποιητικό κείμενο του Πάνου Κυπαρίσση, μου έδωσε ένα μεγάλο πλούτο νοημάτων και στοχασμών για να πλάσω τα μουσικά μου τοπία. Πρόκειται για μία ελεγεία κατά της σκυταλοδρομίας του θανάτου, όταν η Ιστορία έρχεται σαν απειλή.

Αναδύονται μέσα από τη σιωπή του ποιήματος φωνές του κόσμου που έζησε και χάθηκε κυνηγώντας νεφέλες σ’ αυτή την κατακτητική απληστία του ανθρώπου που χάνει τη συνείδηση της προσωρινότητάς του.

Σηματοδοτείται η ονοματογραφία από την Τροία έως τις μέρες μας, με την ελπίδα μιας ζωής στο "καταφύγιο" της ειρήνης με ανοιχτούς ουρανούς.

Την ΕΛΕΝΗ αφιερώνω στο διακεκριμένο αρχιμουσικό και φανατικό υποστηρικτή της ελληνικής μουσικής, Βύρωνα Φιδετζή, γιατί οι εύστοχες παρατηρήσεις του, συνέβαλαν για την εκδοχή του έργου που σήμερα θα ακουστεί.

Σαν τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα

• Σε ήχο ελληνικό

• Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ: ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΣ ΠΑΠΠΑ. ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΙΔΑΙΑ

Ενα καινούργιο έργο του Νίκου Μαμαγκάκη (μονόδραμα το ονομάζει) βασισμένο σε ποιήματα γραμμένα στη φυλακή και στο «ημερολόγιο» της Ελλης Παππά. Το έργο υλοποιούν οι ερμηνευτές: Τάσης Χριστογιαννόπουλος, Σαβίνα Γιαννάτου, Ειρήνη Δερέμπεη και Παναγιώτης Παπαϊωάννου.

Την υπόθεση που συγκλόνισε την Ελλάδα ο Νίκος Μαμαγκάκης την έζησε, όπως γράφει στο σημείωμά του, από κοντά μέσα στη ζοφερή ατμόσφαιρα του εμφυλίου. Ο Νίκος Μπελογιάννης (για τους νεότερους ενδιαφερομένους) εκτελέστηκε προς δόξαν μιας πρωτοφανούς και ολέθριας πολιτικής μισαλλοδοξίας, παρά τη διεθνή κινητοποίηση. Μέσα σε μία εβδομάδα η κυβέρνηση Πλαστήρα έλαβε 250.000 τηλεγραφήματα απ' όλο τον κόσμο, που ζητούσαν τη σωτηρία του. Ανάμεσα στους αποστολείς τους, ο Σαρλ ντε Γκολ, 159 βουλευτές των δύο μεγάλων κομμάτων της Αγγλίας, ο Πολ Ελιάρ, ο Ζαν Κοκτό, ο Ζαν-Πολ Σαρτρ, ο Πάμπλο Πικάσο, ο Τσάρλι Τσάπλιν κ.ά. Υπέρ του Μπελογιάννη παρενέβη μάλιστα και ο τότε αρχιεπίσκοπος Αθηνών, Σπυρίδων, λέγοντας: «Εχω συγκλονιστεί από το ηθικό μεγαλείο του. Το θεωρώ ανώτερο και από των πρώτων χριστιανών, γιατί ο Μπελογιάννης δεν πιστεύει ότι υπάρχει μέλλουσα ζωή».

«Η ιστορία του Μπελογιάννη και της Παππά...», λέει ο συνθέτης σε συνέντευξή του, «...είναι σαν την ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας. Εδώ όμως υπάρχει και το ήθος των ανθρώπων, η ανθρωπιά τους, το νταηλίκι τους. Υπάρχει αυτή η γυναίκα που, κοριτσάκι, της σκότωσαν τον άντρα, της πήραν το παιδί και την έβαλαν δεκαεννιά χρονώ φυλακή. Δεν βρέθηκε κανένας τότε να πει, πού την πάτε; Κατάσκοπος το κοριτσάκι το δεκαεννιάχρονο; (...). Υπάρχουν πράγματα που αιωρούνται στον αέρα και στην ιστορία ενός τόπου και ενός πολιτισμού. Αυτοί οι άνθρωποι θα επηρεάζουν και θα επενεργούν για πάντα τις ανθρώπινες ψυχές. Εξάλλου, και τότε είχαν επηρεάσει όλη την ανθρωπότητα».

Στις μέχρι τώρα σχετικές πολιτιστικές αναφορές (το περίφημο σκίτσο του Πάμπλο Πικάσο, η ταινία του Νίκου Τζίμα «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», η ποιητική συλλογή του Γιάννη Ρίτσου κ.ά.) έρχεται τώρα ακόμα μία, το εξαιρετικού (από στιλιστική άποψη) ενδιαφέροντος έργο του Μαμαγκάκη. Τόσο στη μελοποιία όσο και στην ενορχήστρωση διακρίνεται η προσωπική γραφή του συνθέτη που για ορισμένους είναι «πειραματική», «τολμηρή», σε ρήξη με τα καθιερωμένα, τα τετριμμένα ή και απλώς «δύσκολη».

Δεν θα έλεγα πως η μουσική αυτή είναι «εύκολη» (αν φυσικά ο χαρακτηρισμός αυτός αναφέρεται σε μια προϋπόθεση που ορισμένοι δημιουργοί θέτουν στους ακροατές τους: Να μη σκέπτονται). Οχι. Η προϋπόθεση εδώ είναι, ακριβώς, η σκέψη. Οχι μόνο η σκέψη πάνω στο θέμα του έργου μα και πάνω στη μουσική του γλώσσα. «Τα τραγούδια...», γράφει ο συνθέτης, «...έχουν μια ατμόσφαιρα λαϊκή...». Ακούγοντάς τα, ωστόσο, δεν μπορεί κανείς να μην αντιπαραβάλει αυτή την ιδιαίτερη (έστω) λαϊκότητα μ' εκείνη των απορριμμάτων που μας σερβίρονται σήμερα σαν «λαϊκά». Αυτοί που ευθύνονται πιο πολύ για την παρακμή του τραγουδιού, γράφει, «...είναι κάποιοι μεγάλοι τραγουδιστάδες που καλλιεργούν ένα είδος γλειμμένης καραμέλας, (...) σκουπίδια χωρίς τέχνη. Σκουπίδια που εκτείνονται σε μία έβδομη, από το ντο μέχρι το σι μπεμόλ. Εχουν μία αρμονική φαρέτρα τονική-δεσπόζουσα-υποδεσπόζουσα, ό,τι πιο πρωτόγονο υπάρχει. Οι στίχοι είναι όλο υπονοούμενα και πρέπει να λέγονται από γυμνά, ρόδινα μέλη, και να παρουσιάζονται με ένα ύφος που απέχει μία τρίχα μόνο από το πορνό». Χρυσόστομος Μαμαγκάκης.

Δεν πληρώνουν πνευματικά δικαιώματα στην ΑΕΠΙ τα ποντιακά τραγούδια

• Με απόφαση του τριμελούς εφετείου Θεσσαλονίκης

• Αθώος κρίθηκε ο πρόεδρος της ΠΟΠΣ Χαράλαμπος Αποστολίδης

Θεσσαλονίκη

Αθώο έκρινε το πρωτοβάθμιο Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων, που αρνήθηκε να πληρώσει πνευματικά δικαιώματα στην Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΑΕΠΙ) για τα ποντιακά τραγούδια που αναμεταδίδονται από τον ραδιοφωνικό σταθμό της ομοσπονδίας.

Ο πρόεδρος της ΠΟΠΣ και υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος Θεσσαλονίκης  δικηγόρος Χαράλαμπος Αποστολίδης κάθισε στο εδώλιο του δικαστηρίου για παράβαση του σχετικού νόμου επειδή αρνήθηκε να καταβάλει πνευματικά δικαιώματα για την αναμετάδοση τραγουδιών από τον ραδιοφωνικό σταθμό της ομοσπονδίας  στη Θεσσαλονίκη. Μετά την απαλλακτική πρόταση του εισαγγελέα της έδρας, οι δικαστές αποφάσισαν ομόφωνα την αθώωση του.

"Σύμφωνα με έγγραφη γνώμη επιστημόνων - λαογράφων, τα ποντιακά τραγούδια είναι δημώδη και αγνώστου συνθέτη και στιχουργού. Ως εκ τούτου αποτελεί πατριδοκαπηλία και ιεροσυλία για τον ποντιακό χώρο να καταβάλει ο ραδιοφωνικός σταθμός της ΠΟΠΣ πνευματικά δικαιώματα για την μετάδοση αυτών των τραγουδιών " ανέφερε ο πρόεδρος των Ποντίων, στο δικαστήριο και συνέχισε: "Η ΠΟΠΣ δε θα καταβάλλει ούτε ένα λεπτό σ' όλους αυτούς που εκμεταλλεύονται τον πολιτισμό του ποντιακού ελληνισμού. Θεωρώ αστείο τον ισχυρισμό της ΑΕΠΙ ότι οι δήθεν διασκευές που παρουσιάζονται στα ποντιακά τραγούδια με αλλαγή κάποιων λέξεων στους στίχους , αποτελούν διασκευή με την έννοια του νόμου. Πρόκειται για τα ίδια τραγούδια με άλλο τρόπο εκτέλεσης. Αν σε κάποιους ανήκουν τα πνευματικά δικαιώματα αυτοί είναι τα ποντικά σωματεία και οι ομοσπονδίες".  [enet.gr, 13:56 Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010]

Η παντοτινή επικαιρότητα του Δημήτρη Μητρόπουλου

• ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ (2/11/1960) ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ

Στις 2 Νοεμβρίου του 1960, στη διάρκεια πρόβας για την Τρίτη Συμφωνία του Μάλερ στην αίθουσα της όπερας της Σκάλας του Μιλάνου, ο αρχιμουσικός Δημήτρης Μητρόπουλος, ήδη μυθικό πρόσωπο για τους γνώστες της συμφωνικής μουσικής και της όπερας, σωριάζεται νεκρός από το πόντιουμ.

Το ενδιαφέρον για τη ζωή και το έργο του «ιεροφάντη της μουσικής» είναι σήμερα μεγαλύτερο από ποτέ

Είναι μόνον 64 χρόνων. Σήμερα συμπληρώνονται ακριβώς 50 χρόνια από το θάνατό του. Στη διάρκειά τους μελετήθηκε το πολύπλευρο έργο του και το όνομά του, σημείο αναφοράς πια για τη μουσική του 20ού αιώνα, αναγνωρίστηκε από πολύ ευρύτερο κοινό. Το ενδιαφέρον για τη ζωή του «ιεροφάντη της μουσικής» είναι μεγαλύτερο από ποτέ, οι δισκογραφικές εταιρείες εκδίδουν παλαιές ηχογραφήσεις του σε ψηφιακή μορφή και οι μελετητές επεκτείνουν σε μεγαλύτερο βάθος τις μουσικολογικές έρευνές τους. Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ετοιμάζοντας ένα μεγάλο αφιέρωμα για την 50ή επέτειο από το θάνατο του Μητρόπουλου, δεν ανταποκρίνεται ευκαιριακά στην αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος. Από την ίδρυσή του και μετά δεν έπαψε να αποτίει φόρο τιμής στο έργο του Μητρόπουλου - βαφτίζοντας στη μνήμη του και μια από αίθουσές του.

Το αφιέρωμα ξεκίνησε ήδη με ρεσιτάλ-διάλεξη του πιανίστα Χάρη Δημαρά. Ακολουθούν ο Διεθνής Διαγωνισμός «Δημήτρης Μητρόπουλος» για Διεύθυνση Ορχήστρας σε συμπαραγωγή με την Ορχήστρα των Χρωμάτων, το συνέδριο «Δημήτρης Μητρόπουλος (1896-1960). Πενήντα χρόνια μετά» σε συνδιοργάνωση με τη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας «Λίλιαν Βουδούρη» και με τα περιοδικά «Μουσικολογία» και «Πολυφωνία», και η συναυλία «Δημήτρης Μητρόπουλος, ένας πολύπλευρος δημιουργός» του Κουαρτέτου Εγχόρδων, της Χορωδίας και του Οργανικού Συνόλου του Ιονίου Πανεπιστημίου.

- Σε όλες τις πτυχές της καλλιτεχνικής δραστηριότητας του Δημήτρη Μητρόπουλου επιχειρεί να ρίξει φως το διήμερο συνέδριο, στην ομώνυμη αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής. Στις εργασίες θα συμμετάσχουν 27 μουσικολόγοι και μουσικοί, που θα επικεντρωθούν σε ζητήματα που αφορούν τον Μητρόπουλο ως συνθέτη, αρχιμουσικό, αλλά και δάσκαλο, καθώς και τις αισθητικές όψεις του έργου του. Η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη - με δελτία προτεραιότητας. (12, 13 Νοεμβρίου).

- Ενα 24ωρο αργότερα (14 Νοεμβρίου) θα δοθεί η συναυλία του Κουαρτέτου Εγχόρδων που, υπό τον Μίλτο Λογιάδη, και με τη σύμπραξη των σολίστ Αγγελικής Καθαρίου (μέτζο σοπράνο), Σπύρου Γκικόντη (βιολί), Χρήστου Σακελλαρίδη και Θοδωρή Τζοβανάκη (πιάνο), καθώς και της Χορωδίας και του Οργανικού Συνόλου του Ιονίου, θα ερμηνεύσουν στο πρώτο μέρος τα έργα: «Κομμάτι για σόλο πιάνο», «Κασσιανή» για φωνή και πιάνο (1919) σε ποίηση Κωστή Παλαμά, «Un morceau de concert» για βιολί και πιάνο (1913), «Αφροδίτη Ουρανία» για φωνή και πιάνο (1924) σε ποίηση Αγγελου Σικελιανού, «Danse des Faunes» για κουαρτέτο εγχόρδων (1915) και «Reveries au bord de la Mer» για σόλο πιάνο.

Στο δεύτερο μέρος θα ακουστούν ακόμη πέντε συνθέσεις του Μητρόπουλου. Οι: «Παν» για φωνή και πιάνο (1916) σε ποίηση Αγγελου Σικελιανού, Scherzo για σόλο πιάνο (1912), Ostinata in tre parti (1920) για βιολί και πιάνο, καθώς και αποσπάσματα για την πρωτότυπη μουσική που έγραψε για την «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή (Εθνικό Θέατρο, 1936) και το φινάλε από την όπερα «Αδελφή Βεατρίκη» (η πλήρης τρίπρακτη μορφή τής οποίας είχε παρουσιαστεί το 1920, με πρωταγωνίστρια την Κατίνα Παξινού).

Το πρόγραμμα ουσιαστικά διατρέχει όλες τις σημαντικές περιόδους της συνθετικής δημιουργίας του Μητρόπουλου, αναδεικνύοντας όσα στοιχεία μάς κάνουν σήμερα να αναγνωρίζουμε την ιστορική και αισθητική αξία του έργου του.

Η συναυλία πραγματοποιείται στην Αίθουσα «Δημήτρης Μητρόπουλος». Τα εισιτήρια στοιχίζουν από 5 έως 20 ευρώ και προπωλούνται στα ταμεία του Μεγάρου Μουσικής.

- Ετήσιος ούτως ή άλλως θεσμός εδώ και 14 χρόνια, αλλά με εναλλάξ στόχο τη σύνθεση ή τη διεύθυνση ορχήστρας, ο Διεθνής Διαγωνισμός «Δημήτρης Μητρόπουλος», που συνδιοργανώνεται με την Ορχήστρα των Χρωμάτων, αναζητά φέτος τον καλύτερο αρχιμουσικό μεταξύ 217 υποψηφίων, απ' όλο τον κόσμο. Οι τρεις φιναλίστ θα διευθύνουν αύριο την Ορχήστρα, σε αποσπάσματα έργων από το κλασικό και ρομαντικό ρεπερτόριο. Πρόεδρος της φετινής κριτικής επιτροπής είναι ο αρχιμουσικός Κλάους Πέτερ Φλορ. Τα εισιτήρια της εκδήλωσης στοιχίζουν μεταξύ 5 και 30 ευρώ. [Ν.ΧΑΤΖ., Ελευθεροτυπία, Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010]

Ραντεβού με τους CINEMATIC ORCHESTRA στις 6 Νοεμβρίου στο FUZZ CLUB !

Επιτέλους, μια συναυλία της προκοπής!

6/11 – THE CINEMATIC ORCHESTRA LIVE @FUZZ CLUB

• 
• Σε μια εποχή που όλα γυρίζουν ασταμάτητα,  οι γρήγοροι ρυθμοί της καθημερινότητας σε καταπιέζουν και η ρουτίνα δεν σε αφήνει να ζήσεις, να γελάσεις, να εκφραστείς, οι “CINEMATIC ORCHESTRA” από τη Βρετανία έρχονται να φωτίσουν τη μαύρη τρύπα της ελληνικής πραγματικότητας.

Γιατί πέρα από τα βάσανα μιας σκληρής οικονομικής πολιτικής που ορίζεται από της επιταγές της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των διεθνών οικονομικών κύκλων… υπάρχει η μουσική που ενώνει.

Οι “CINEMATIC ORCHESTRA” επιζητούν με τα χρώματα της δικής τους μουσικής να μας τινάξουν τα μυαλά στον αέρα και  επιτέλους να μας κάνουν να νιώσουμε ότι υπάρχει ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Χρώματα, συναισθήματα, πάθη, αλήθειες και ευφρόσυνη διάθεση θα ξεχειλίσουν τη βραδιά του Σαββάτου 6 Νοεμβρίου στο FUZZ CLUB.

Θ’ ακούσετε, θα δείτε και θα νιώσετε ότι η μουσική δεν είναι τα σκουπίδια που ακούμε καθημερινά από τα ζόμπι της νεοελληνικής μουσικής πραγματικότητας. Και στο κάτω της γραφής, ξέρω ότι σήμερα που πήγατε στην Εφορία και σας κατέβασαν τα… παντελόνια, είναι γιατί ετοιμάζονται την επόμενη φορά ν ‘ αρχίσουν να τρώνε τις σάρκες σας!

Αλλά εσείς, καλό είναι να προμηθευτείτε κι ένα cd των “CINEMATIC ORCHESTRA” κι όταν βρεθείτε μπροστά στον Έφορο, ν’ ανοίξετε το μαγνητοφωνάκι σας για ν’ ακούσει τη θεία μουσική τους, μπας και συνέλθει και σας χαρίσει αυτά που χρωστάτε…

• Ραντεβού στις 6 Νοεμβρίου στο FUZZ CLUB!