Τo νερό εμπνέει τους συνθέτες

• Συναυλία της Αθηναϊκής Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων στο Μέγαρο Μουσικής

Εργα εμπνευσμένα από το νερό, το πολύτιμο αγαθό που αποτέλεσε σταθερή πηγή δημιουργίας για μεγάλους έλληνες και ξένους συνθέτες, παρουσιάζει η νεανική ορχήστρα ΑΣΟΝ (Αθηναϊκή Συμφωνική Ορχήστρα Νέων) υπό τον Παύλο Σεργίου στο πλαίσιο των εκπαιδευτικού χαρακτήρα «Κυριακάτικων Πρωινών» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Η συναυλία με τίτλο «Η2Ο, το νερό» θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 7 Μαρτίου στις 11.30 το πρωί στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης (όπως έχει μετονομαστεί η Αίθουσα Φίλων της Μουσικής). Σολίστ στο όργανο των ιθαγενών της Αυστραλίας ντιτζεριντού (το οποίο προέρχεται από τον κορμό ευκάλυπτου, του οποίου το εσωτερικό έχει «φαγωθεί» από τερμίτες και είναι κούφιο) είναι η διακεκριμένη Κατερίνα Τσεντς, ενώ την εισαγωγή και παρουσίαση του προγράμματος έχει αναλάβει η Εφη Αβέρωφ-Μιχαηλίδου, η οποία με απλό και εύληπτο τρόπο δίνει στα παιδιά να καταλάβουν δύσκολες μουσικές έννοιες. Οι νεαροί ερμηνευτές «δικαιώνοντας» τον τίτλο της συναυλίας «Η2Ο, το νερό!» θα παρουσιάσουν συνθέσεις που γράφτηκαν με αφορμή το νερό. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ένα παραδοσιακό κομμάτι για ντιτζεριντού με σολίστ τηνΚατερίνα Τσεντς, τον Μολδάβα του Μπέντριχ Σμέτανα, αποσπάσματα από τη Λίμνη των Κύκνων του Πιότρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι, το Αquarium από το Καρναβάλι των Ζώων του Καμίγ Σεν-Σανς, την Εισαγωγή Εβρίδες του Φέλιξ Μέντελσον-Μπαρτόλντι καιαποσπάσματα από τη Δωδεκανησιακή Σουίτα, αρ. 1 του Γιάννη Κωνσταντινίδη.

Η νεανική αυτή συναυλία φιλοδοξεί να συνδυάσει τη μουσική απόλαυση με την ευαισθητοποίηση των παιδιών στο καυτό θέμα της ανάγκης για τη σωστή διαχείριση του νερού. Η εκδήλωση- στην οποία η συμμετοχή των ίδιων των παιδιών είναι απαραίτητηθα συνοδεύεται από προβολή φωτογραφιών, ένα πλούσιο σε υλικό έντυπο και πολλά ακόμη.

• ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ

Στις 7/3, στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (Βασιλίσσης Σοφίας και Π. Κόκκαλη, τηλ. 210 7282.333). Στις 11.30 π.μ.

Οι καλοκαιρινές συναυλίες σε ρίσκο

• Αναμένοντας πλήθος καλλιτεχνών οι διοργανώτριες εταιρείες ευελπιστούν τα οικονομικά μέτρα να μην έχουν αντίκτυπο στον χώρο τους

To εφετινό συναυλιακό καλοκαίρι θα αποτελέσει crash test για τις περισσότερες εταιρείες συναυλιών, οι οποίες όπως φαίνεται, αν και δεν γνωρίζουν ακόμη αν ο χώρος θα υποστεί τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, έχουν ήδη «κλείσει» πολλά και σημαντικά ονόματα από όλους τους χώρους της μουσικής. Από τον γερόλυκο Μπομπ Ντίλαν και τη «μαύρη Αφροδίτη» Ριάνα, τον «νονό» της ηλεκτροπόπ Ζαν-Μισέλ Ζαρ αλλά και τους U2, πολλοί είναι οι καλλιτέχνες που θα δοκιμάσουν εφέτος τις αντοχές της τσέπης του Ελληνα.

«Είναι απολύτως λογικό να φοβάσαι αφού το πολύ μεγάλο μέρος του κοινού στο οποίο απευθυνόμαστε θα υποφέρει με τα νέα μέτρα που λαμβάνονται. Αν πω ότι δεν επικρατεί μεγάλη πίεση στην αγορά, θα είναι ψέμα. Ούτε κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο φαίνεται να υπάρχει από την πλευρά των διοργανωτών συναυλιών. Και οι μεγάλοι συναυλιακοί χώροι φαίνεται πως περνούν κρίση και αυτό στη συνέχεια πιέζει εμάς» τονίζει ο πρόεδρος της εταιρείας GΜΙ Γιώργος Μουστάκας ο οποίος εφέτος διοργάνωσε τις συναυλίες της Ούτε Λέμπερ και της Μίσια αλλά και την προσεχή της Αλισον Μογιέ.

Και συμπληρώνει: «Αυτό που για εμένα προκύπτει από όσα συμβαίνουν μέχρι στιγμής είναι ότι μάλλον θα επιβιώσουν τα λαϊκά θεάματα που γίνονται για όλη τη οικογένεια και προσφέρουν διασκέδαση με χαμηλό κόστος και εισιτήρια από 5 ώς 45 ευρώ αλλά και εκείνα που αφορούν ονόματα-μύθους τα οποία απαιτούν μεν από το κοινό υψηλότερο εισιτήριο, αλλά που το κοινό φαίνεται διατεθειμένο να κάνει οικονομία προκειμένου να τα δει. Επειδή βλέπω ότι εφέτος θα γίνουν και πάλι αρκετές συναυλίες, έχω την εντύπωση ότι θα υπάρξει πολύ μεγάλο πρόβλημα. Πιστεύω όμως ότι από τον Σεπτέμβριο που θα έχει ηρεμήσει και η αγορά θα μπορέσουμε να καταλάβουμε καλύτερα τι θα γίνει στον χώρο».

Αντίθετη άποψη φαίνεται να έχει ο Γιάννης Παλτόγλου της Detox ο οποίος πιστεύει ότι «οι μεμονωμένες συναυλίες δεν θα έχουν πρόβλημα. Το πρόβλημα θα υπάρξει στα φεστιβάλ. Εκεί εμείς τουλάχιστον θα προσπαθήσουμε να βρούμε μια νέα φόρμουλα ώστε να επιτύχουμε, που σημαίνει περισσότερα και μικρότερης δυναμικής σχήματα, ώστε το κόστος να είναι μικρότερο» .

Ολα στον αέρα

Κατά τη διάρκεια του εφετινού καλοκαιριού θα πραγματοποιηθούν αρκετά φεστιβάλ όπως και περιοδείες από καλλιτέχνες όπως το ιδιαιτέρως αγαπητό ροκ συγκρότημα James στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε κάποια από τα νησιά μας, όπως επίσης θα δούμε και την αποχαιρετιστήρια περιοδεία των Scorpions οι οποίοι δεν θα μπορούσαν να μη μας επισκεφθούν μιαν ακόμη φορά.

Οσον αφορά τον Μπομπ Ντίλαν, ο οποίος βρίσκεται μονίμως σε περιοδεία, την περίφημη «Νever Εnding Τour», τον θέλουν να επισκέπτεται τη χώρα μας στις αρχές του καλοκαιριού. Με τέτοια όμως ονόματα τίποτε δεν ανακοινώνεται αν δεν οριστικοποιηθεί η ημερομηνία. Η ακύρωση της συναυλίας του Νιλ Γιαν γκ προφανώς θα προβλημάτισε τους διοργανωτές. Ο Ντίλαν πάντως είναι απρόβλεπτος.

Το συγκρότημα-θεσμός - μαζί με τους Scorpions - οι James θα επισκεφθούν την Αθήνα την 1η Μαΐου στο γήπεδο Τae Κwon Do με σκοπό να παρουσιάσουν τις μεγάλες επιτυχίες τους αλλά και κάποια τραγούδια από το πρόσφατο άλμπουμ «Ηey Μa». Αυτή τη φορά δεν θα ικανοποιήσουν τις ανάγκες μόνο των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης καθώς έχουν κλείσει και κάποιες συναυλίες στα ελληνικά νησιά, χωρίς όμως να έχει ανακοινωθεί σε ποια από αυτά.

Οι Scorpions πάντως στις 5, 7 και 9 Ιουνίου θα εμφανισθούν, τελευταία φορά, όπως λένε, στο εγχώριο κοινό αφού έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους ως συγκρότημα και είπαν όλα όσα είχαν να πουν.

Αν τις καρδιές των ανδρών πέρυσι έκλεψε η Μπιγιονσέ, εφέτος θα συμβεί το ίδιο με τη νέα ντίβα της μαύρης μουσικής Ριάνα η οποία και σέξι είναι και φωνάρα και πολύ μεγάλες επιτυχίες διαθέτει στο οπλοστάσιό της. Κυρίως, δε, πραγματοποιεί σύμφωνα με τις πληροφορίες στο Διαδίκτυο μια από τις πιο ενδιαφέρουσες περιοδείες, όσον αφορά και το οπτικό πεδίο. Η Ριάνα θα εμφανιστεί στο κλειστό γήπεδο Μπάσκετ του ΟΑΚΑ την 1η Ιουνίου.

Η σκηνή της Μαλακάσας

Την ποπ στολή του θα φορέσει εφέτος το γνωστό Rockwave Festival στη Μαλακάσα, 10 και 11 Ιουλίου, και θα φιλοξενήσει, πρώτον, το εμπορικότερο συγκρότημα της χρονιάς που πέρασε, τους Βlackeyed Ρeas, δεύτερον, τους σταρ στη χώρα μας Faithless και, τρίτον, ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα όλων των εποχών, τους σπουδαίους Μassive Αttack. Το Sonisphere Festival που έχουμε ήδη ανακοινώσει θα αποτελέσει χωρίς αμφιβολία το εμπορικό συναυλιακά γεγονός της χρονιάς αφού τέσσερα από τα σπουδαιότερα συγκροτήματα του χέβι μέταλ θα εμφανιστούν στην ίδια σκηνή- της Μαλακάσας- στις 24 Ιουνίου. Πρόκειται για τους Μetallica, Slayer, Μegadeth και Αnthrax. Τέλος το Εjekt Festival θα πραγματοποιηθεί στις 12 και 13 Ιουλίου, αλλά τα ονόματα που θα συμμετάσχουν δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί.

Θα καλυφθεί όμως απολύτως και το γούστο των παλαιοροκάδων με τον ερχομό ενός εκ των πιο επιτυχημένων συγκροτημάτων στην ιστορία της σύγχρονης μουσικής, των Αerosmith, στις 20 Ιουνίου στο Στάδιο Καραϊσκάκη. Ο Ζαν-Μισέλ Ζαρ θα επισκεφθεί μια ακόμη φορά τη χώρα μας. Στις 30 Μαΐου θα εμφανιστεί στη Θεσσαλονίκη και 1 Ιουνίου στην Αθήνα, φυσικά υπό τους ηλεκτρονικούς ήχους που πάντα συνδυάζει με εντυπωσιακό σόου.

Σόου όμως έχουν να επιδείξουν και οι γερμανοί Rammstein οι οποίοι και σοκάρουν με τα βίντεο και τα εξώφυλλα των δίσκων τους αλλά εκεί όπου τα δίνουν όλα είναι οι συναυλίες με τον συνδυασμό εντυπωσιακών πυροτεχνημάτων και σκληρών ροκ ήχων.

Αναμένοντας ακόμη πληθώρα καλλιτεχνών δεν πρέπει να ξεχνάμε τη μοναδική συναυλία των U2 στις 3 Σεπτεμβρίου στο Ολυμπιακό Στάδιο αλλά και τη νέα εμφάνιση της πιο επιτυχημένης τζαζ τραγουδίστριας των τελευταίων χρόνων της Νόρα Τζόουνς , την οποία μάλλον θα απολαύσουμε τον Ιούλιο.

• ΣΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ |ΤΟ ΒΗΜΑ, Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ «Ο Στραβίνσκι με ενέπνευσε»

• Οι μουσικές συγγένειες Ελλάδας- Ρωσίας μέσα από τη συναυλία που διοργανώνεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

ΤΟ ΒΗΜΑ, Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010«... Νομίζω πως η επιρροή του Στραβίνσκι πάνω μου οφείλεται βασικά στο γεγονός ότι ακουμπάμε και οι δύο πάνω σε μουσικές παραδόσεις - ρωσική, ελληνικήπου η βάση τους είναι οι σιδερένιοι ρυθμοί των λαϊκών χορών ».

O Μίκης Θεοδωράκης σε κείμενα που έγραψε στη δεκαετία του ΄50 αναφέρεται στη σχέση του με τον ρώσο συνθέτη και πόσο τον επηρέασε. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτός. Ηταν και οι Σεργκέι Ραχμάνινοφ και Ντμίτρι Σοστακόβιτς. Ειδικά με τον τελευταίο ταυτίστηκε μουσικά και ιδεολογικά. Πηγή έμπνευσής του ήταν οι «Συμφωνίες» του. Εχει σημειώσει στο παρελθόν: «Η επίδρασή του πάνω μου είχε να κάνει με το ότι εκπροσωπούσε (ο Σοστακόβιτς) τη σοβιετική τέχνη σε μια εποχή που για τους έλληνες αριστερούς του Εμφυλίου κάθε τι το σοβιετικό έπαιρνε τις διαστάσεις μυθικού συμβόλου».

Αυτές τις μουσικές συγγένειες ανάμεσα στα έργα των τριών παραπάνω ρώσων συνθετών και την επιρροή που άσκησαν στον Μίκη Θεοδωράκη επιχειρεί να καταδείξει η συναυλία που διοργανώνεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών την Παρασκευή 12 Μαρτίου στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης (πρώην Αίθουσα Φίλων Μουσικής). Στη συναυλία υπό τον τίτλο «Από τον Ραχμάνινοφ και τον Στραβίνσκι στον Μίκη Θεοδωράκη» εμφανίζεται η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, όπου υπό τη διεύθυνση του Λουκά Καρυτινού θα παρουσιάσει έργα Στραβίνσκι, Ραχμάνινοφ και Μίκη Θεοδωράκη. Παρούσα στη βραδιά θα είναι και η ρωσίδα σοπράνο Αιμιλία Τιταρένκο, η οποία θα ερμηνεύσει αποσπάσματα από την όπερα του συνθέτη «Αντιγόνη». Αξίζει να σημειωθεί ότι το 1957 ο Μίκης Θεοδωράκης έλαβε το πρώτο βραβείο στον Διαγωνισμό Σύνθεσης Νέων στη Μόσχα με το έργο Σουίτα αρ. 1 για ορχήστρα και πιάνο από τα χέρια του ίδιου του Σοστακόβιτς, ο οποίος ήταν πρόεδρος της κριτικής επιτροπής. Μιλώντας στο «Βήμα» για αυτή την «συνάντηση» με τον ρώσο συνθέτη, σημείωσε ότι ήταν «μία από τις πλέον συγκινητικές και “μεγάλες” στιγμές της ζωής μου. Προσωπικές σχέσεις δεν είχαμε. Από την πλευρά μου όμως υπήρχε μεγάλος θαυμασμός. Τη στιγμή της βράβευσής μου, από τον Σοστακόβιτς, ένιωσα υπερήφανος και πιο δυνατός να συνεχίσω τη δύσκολη προσπάθειά μου».

• ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ

Η συναυλία πραγματοποιείται με πρωτοβουλία της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας ΕLΙSΑRΤΕ της Ελισάβετ Παπαγεωργίου ενώ τελεί υπό την αιγίδα της πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ελλάδα και πραγματοποιείται με τη συμμετοχή του Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών & Σπουδών Ι. Καποδίστριας. Τιμές εισιτηρίων:

14, 26, 37 και 52 ευρώ. Προπωλούνται στα ταμεία του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Πληροφορίες: τηλ. 210 7282.333, www.megaron.gr.

Το ελληνικό τραγούδι υπό επιτήρηση

Δύσκολοι καιροί για τους ευνοούμενους του έντεχνου και της ποπ, τις «απόλυτες θεές» και τις ανθυπομαντόνες

Οι δίαυλοι μέσα από τους οποίους το τραγούδι παραγόταν και γινόταν γνωστό, οι δισκογραφικές, το ραδιόφωνο και η τηλεόραση, είναι σήμερα ελεγχόμενοι περισσότερο από ποτέ. Οι εταιρείες φθίνουν η μια μετά την άλλη, αλλάζοντας χέρια και κατεύθυνση.

Στην ουσία οι περισσότερες απ’ αυτές έχουν μετατραπεί σε γραφεία αναζήτησης συμφωνιών για premium ή διοργάνωσης live. Κι αν παρεκκλίνουν κατά πολύ από τις προσταγές, ο κλοιός στενεύει και ζητούνται έκτακτα μέτρα. Μειώσεις προσωπικού, εξόδων, παραγωγής.

Το ελληνικό τραγούδι βρίσκεται υπό επιτήρηση. Εδώ δεν υπάρχει Ευρωπαϊκή Ενωση, ούτε Τρισέ ή Αλμούνια να τρίξει τα δόντια αλλά περισσότεροι. Οσοι και οι πολυεθνικές εταιρείες που ζητάνε περισσότερες περικοπές και πιο αυστηρά μέτρα για να πιάσουν τον οικονομικό στόχο. Κι όλα αυτά σε μια εποχή που είναι φαύλος κύκλος. Μειωμένη παραγωγή, χωρίς νέες τάσεις και πρόσωπα να ξεχωρίζουν, με μειωμένες επενδύσεις και κανένα ρίσκο. Οι δύσκολοι καιροί για τη δισκογραφία δεν είναι κάτι καινούργιο. Τη φετινή χρόνια, όμως, η ελληνική δισκογραφία χαροπαλεύει. Οι περισσότεροι καλλιτέχνες, πληρώνουν οι ίδιοι τις παραγωγές τους, αφού οι άμεσοι ενδιαφερόμενοι οι δισκογραφικές, δείχνουν όλο και πιο απρόθυμες για τέτοια οικονομικά ανοίγματα. Η αγωνία για την περικοπή του 14ου μισθού έχει σκορπίσει τον φόβο στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, όμως ο χώρος του τραγουδιού τη βίωσε σιωπηρά πρώτος. Με άλλη βέβαια μορφή. Οι περικοπές ξεκίνησαν από τη μορφή των προϊόντων όταν η τεχνολογία ανακάλυψε νέους δρόμους.

Τα τεράστια διαφημιστικά πακέτα της δεκαετίας του ’80 και του ’90 που δημιούργησαν καριέρες και συμπεριφορές-τέρατα συνοδεύοντας κάθε μεγάλη έκδοση με εμπορικό προορισμό, κόπηκαν μαχαίρι. Κανείς, ούτε οι ευνοούμενοι του έντεχνου ούτε της ποπ ούτε κάποιες «απόλυτες θεές» και ανθυπομαντόνες, απολαμβάνουν εκείνα τα προκλητικά μπάτζετ. Στο μεταξύ άλλαξαν και τα κέντρα εξουσίας.

Εφημερίδες και δωρεάν cd

Oσο μεγαλώνει η αγωνία για το καινούργιο άγνωστο μέσον που θα πάρει τη θέση του cd, το άγχος για την κρίση και τις περικοπές που θα αναγκαστεί να κάνει το αγοραστικό κοινό, τόσο αυξάνεται ο τρόμος της κίνησης του υπάρχοντος ρεπερτορίου και των παλαιών καταλόγων. Τα δωρεάν cd φτάνουν παντού από τις εταιρείες που έχουν επιδοθεί σε κυνήγι κι αυτό δεν δημιουργηθεί μόνο υποστηρικτές, αλλά και πολέμιους. Η αλήθεια είναι πως καλλιτέχνες με μικρές πωλήσεις ξαναβλέπουν μέσω των εφημερίδων τα απαγορευτικά για την εποχή μας νούμερα των 150.000 ή 200.000 αντιτύπων. Με αυτόν τον τρόπο κινείται και ένα ξεχασμένο καλό ρεπερτόριο και ανακυκλώνεται στο νέο σε ηλικία κοινό. Από την άλλη όμως, πολλοί μιλούν για την απαξίωση του δίσκου. «Ο κόσμος δεν σέβεται ότι του δίνεται δωρεάν και η δισκογραφία δεν επενδύει με αυτόν τον τρόπο σε καινούργια πρόσωπα και ρεύματα».

Το τραγούδι δεν θα σταματήσει ας μη γελιόμαστε. Ο κόσμος θα το ακούει από μια άλλη μορφή λένε όσοι είναι στα πράγματα. «Μουσική ποτέ δεν θα σταματήσει να παράγεται, ούτε οι συνθέτες και στιχουργοί θα σταματήσουν να δημιουργούν. Θα βγαίνουν όμως τραγούδια που εξυπηρετούν». Μα μήπως δεν συνέβαινε και παλιά; Απλώς τώρα θα είναι άλλα τα κέντρα και οι προορισμοί. Η παρατήρηση του Μπομπ Ντίλαν για το τελευταίο cd του Μπρους Σπρίνγκστιν: «είναι φτιαγμένος για το ipod» είναι ενδεικτική.

Οσο για την επιτήρηση του τραγουδιού αυτή θα προέλθει και από εμάς τους ίδιους. «Πρέπει να το “επιτηρήσουμε’’ για να σωθούμε και να το σώσουμε» λέει ο Π. Μουχταρίδης. Οι καλλιτέχνες θα αναγκαστούν μόνοι τους να λάβουν μέτρα. Γιατί δεν είναι μόνο ο φόβος του ξένου και της πολυεθνικής. Ο έλεγχος της παραγωγής, της προώθησης και της πώλησης θα ξεκαθαρίσει πράγματα».

Τώρα πια η εξουσία έχει περάσει στους ραδιοφωνικούς σταθμούς

«Τώρα πια ο δίσκος δεν φτιάχνεται για να πουλήσει αλλά για να αποδείξει την ύπαρξη του καλλιτέχνη στο χώρο» λέει ο Πέτρος Δραγουμάνος, δημιουργός του πληρέστερου καταλόγου της ελληνικής δισκογραφίας από το 1950 ώς σήμερα, σε βιβλίο και σε dvd. Εχοντας καταμετρήσει τα 33.910 LPs, CDs και singles που κυκλοφόρησαν τα τελευταία 60 χρόνια από 12.762 καλλιτέχνες, είναι σίγουρος όταν λέει πως: «Δεν είναι μόνο ότι οι τραγουδιστές πληρώνουν από την τσέπη τους τους δίσκους τους, αλλά ότι απ’ αυτή τη νέα πραγματικότητα δεν ξεφεύγουν ούτε τα πρώτα ονόματα. Στη δική τους περίπτωση μπορεί η δισκογραφική εταιρεία να αναλάβει τα έξοδα, αλλά οι παλιές απαιτήσεις τους ψαλιδίστηκαν, όπως και η αγωνία τους να εκδίδουν ένα cd τον χρόνο».

Ζητούμενο η επιτυχία

Τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ και θα αλλάξουν ακόμη περισσότερο. Ολοι πια το γνωρίζουν και προσπαθούν να σταθούν στο νέο πεδίο που δημιουργείται. Τι θα δούμε σύντομα να συμβαίνει; «Θα προκύπτουν τραγούδια -όχι άλμπουμ- που θα διανέμονται δωρεάν σε ψηφιακή μορφή μέσα από το Ιντερνετ. Θα τα στέλνουν στους ραδιοφωνικούς σταθμούς ελπίζοντας στην επιτυχία».

Αυτό είναι το ζητούμενο όλων. Τώρα πια αν δεν προηγηθεί επιτυχία στο ραδιόφωνο δύσκολα εκδίδει κάποιος ολόκληρο δίσκο κι ας έχει πέσει το κόστος παραγωγής. «Στην ουσία επιστρέφουμε στο μοντέλο της δεκαετίας του ’60 όπου ένα τραγούδι πρώτα γινόταν επιτυχία και μετά έμπαινε στον δίσκο βινυλίου».

Η αγωνία να σταθεί το προϊόν στο ραδιόφωνο δημιουργεί ένα νέο καθεστώς. Τώρα πια η εξουσία δεν είναι οι εταιρείες δίσκων, αλλά ο σταθμός, ραδιοφωνικός ή τηλεοπτικός. Ετσι και τα περισσότερα τραγούδια φτιάχνονται για να αντέχουν στους χρόνους του, τους όρους του και τη φυσιογνωμία του. «Οι καλλιτέχνες και τα συγκροτήματα που κινούνται με τον κλασικό τρόπο σκέψης, δεν προσδοκούν σε πωλήσεις αλλά σε κατάθεση του κόπου τους. Αυτοί δεν θα ακουστούν ποτέ στα ερτζιανά. Κι αυτοί είναι ένας στους δέκα».

Το δεύτερο μοντέλο είναι η τηλεόραση. Εκεί είναι επίσης δεδομένα τα πρότυπα, με την αναπαραγωγή κυρίως του ποπ μοντέλου και αντίληψης που βρίσκει πρόσφορο έδαφος κυρίως στο νεανικό ακροατήριο. Υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος που ζει από το αλισβερίσι με τα τάλεντ σόου που στηρίζουν εδώ και οκτώ χρόνια ως δεύτερα ονόματα, προγράμματα μαγαζιών. Σιγά σιγά όμως φαίνεται πως πέφτουν και οι αντιστάσεις πολλών εκπροσώπων της έντεχνης πλευράς.

Μαζί με τα κέντρα εξουσίας άλλαξε και ο προσανατολισμός των εταιρειών. Τα μειωμένα έσοδα τις οδήγησαν σε άλλο στόχο είσπραξης από άλλες μορφές της μουσικής.

Η διοργάνωση συναυλιών είναι μια απ’ αυτές, η συναλλαγή με τις εφημερίδες, το μάνατζμεντ των καλλιτεχνών με τα ανάλογα ποσοστά από τον καλλιτέχνη. Η εταιρεία καλείται να του βρει δουλειά και εκείνος να την ανταμείψει για τον καινούργιο της ρόλο.

Οι ίδιες οι παραγωγές είναι ελαφρά μειωμένες. Το 2009 η ετήσια παραγωγή ήταν 1.313 εκδόσεις, το 2008 έφτασαν τις 1.731 κι αν γυρίσουμε στο 1999 και το 1989 ήταν 1.088 και 553 αντίστοιχα. «Το ½ της παραγωγής είναι ανεξάρτητες παραγωγές», λέει ο Π. Δραγουμάνος. «Με την έννοια ότι πληρώνονται από τον καλλιτέχνη ο οποίος βρίσκει τον τρόπο διανομής της δουλειάς του. Μικρές εταιρείες αναλαμβάνουν αυτό το σκέλος μαζί με την προβολή ενώ συχνά οι μεγάλες αρνούνται τέτοιο ρόλο». Υπάρχουν όμως εταιρείες που έγιναν ακριβώς γι’ αυτό τον σκοπό. «Εργολάβοι της διανομής», όπως λένε στον χώρο.

Ενα άλλο πεδίο στο οποίο προσπαθούν να κινηθούν πολλές δισκογραφικές εταιρείες είναι τα ίδια τα ραδιόφωνα. «Εφόσον τις εκδόσεις τις ανέλαβαν οι καλλιτέχνες όπως και τη διαφήμισή τους, βρήκαν την ενδιάμεση κατάσταση που θα δράσουν οι ίδιες. Τα δικά τους ραδιόφωνα. Η Ηeaven για παράδειγμα έχει για στήριξη το ραδιόφωνο του Αντέννα και τον Ρυθμό, οι εταιρείες του Κ. Γιαννίκου τα ραδιόφωνα: Δίφωνο, Οασις, Fresh».

Μεγάλη αβεβαιότητα για το καλοκαίρι

«Το ελληνικό τραγούδι βρίσκεται σε μια μεταβατική περίοδο τα τελευταία χρόνια που δυσκολεύει ακόμη περισσότερο εξαιτίας της γενικότερης οικονομικής κρίσης. Οι λόγοι είναι πολλοί. Ο κορεσμός του κοινού αφού έχουν δοκιμαστεί πια όλοι οι συνδυασμοί και από την άλλη έχουμε την υπερπροσφορά. Οι ποσότητες είναι δυσανάλογες από την ανάγκη του κόσμου που ναι μεν ακούει τα πάντα, ωστόσο, οι πραγματικοί ήχοι τελειώνουν κάπου στο τέλος της δεκαετίας του ’80», λέει ο Πασχάλης Μουχταρίδης, χρόνια στον χώρο της διοργάνωσης και της παραγωγής.

«Η έλλειψη νέων καλλιτεχνών, συνθετών και στιχουργών (πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις) και νέων τάσεων είναι ακόμη ένας λόγος για το τέλμα, όπως η έλλειψη πια εμπνευσμένων παραγωγών και ανθρώπων που φροντίζουν με αγάπη το αντικείμενο. Επιπλέον, είμαστε αντιμέτωποι με την τεράστια απροθυμία του κόσμου ο οποίος δεν θέλει να αλλάζει πρότυπα, να δοκιμάζει κάτι νέο και αντιμετωπίζει με απίστευτα στερεότυπα την ιδέα κάθε αλλαγής».

Είναι όμως και η γενικότερη κρίση. Κι όταν υπάρχει οικονομικό πρόβλημα ένα είναι σίγουρο: καταφεύγεις στα σίγουρα. Αν λοιπόν αυτά συμβαίνουν στη δισκογραφία, όσο προετοιμάζει το νέο μέσον -που θα πάρει τη θέση του cd όπως συνέβη με το βινύλιο- δραματικό είναι το πεδίο και στα προγράμματα των κέντρων και των μουσικών σκηνών και βέβαια των συναυλιών. Μετά τα Χριστούγεννα, με την τελευταία στάση της Ευρωπαϊκής Ενωσης και τον τρόμο που έχει σκορπίσει η τηλεόραση, η κίνηση στα νυχτερινά μαγαζιά έπεσε κατά 25 με 30% όσο για το τριήμερο έγινε διήμερο, συμφωνούν πολλοί επιχειρηματίες. Στο μεταξύ όλο και πιο πολλά προγράμματα κατεβαίνουν πριν έρθει η Μεγάλη Εβδομάδα.

«Το μεγάλο ερώτημα για όλους θα είναι το φετινό καλοκαίρι», λέει ο Π. Μουχταρίδης διαβλέποντας το νέο μέτωπο αγωνίας. «Ολοι είμαστε διστακτικοί στις επιλογές και τις κινήσεις μας, μειώνοντας το ρίσκο και ζητώντας έκπτωση όπου μπορεί να γίνει. Η αβεβαιότητα είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά».

• Της Γιωτας Συκκα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 28/02/2010

Μητρόπουλος και Χρήστου μελοποιούν Καβάφη και Ελιοτ

Δύο κύκλοι τραγουδιών, που σημάδεψαν το ρεπερτόριο της ελληνικής και της παγκόσμιας μουσικής, παρουσιάζονται με αφορμή μια διπλή επέτειο: πενήντα χρόνων από τον θάνατο του αρχιμουσικού και συνθέτη Δημήτρη Μητρόπουλου (1896-1960) και σαράντα από εκείνον του πρόωρα χαμένου συνθέτη Γιάννη Χρήστου (1926-1970).

Δημήτρης Μητρόπουλος: 1896-1960

Η μεσόφωνος Αγγελική Καθαρίου και ο πιανίστας Θοδωρής Τζοβανάκης θα ερμηνεύσουν τις «14 Invezioni για φωνή και πιάνο σε ερωτικά ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάφη» του Μητρόπουλου και τα «6 τραγούδια σε ποίηση του Τ.S. Eliot» του Χρήστου. Ο κύκλος των τραγουδιών του Μητρόπουλου θα παρουσιαστεί στην πρωταρχική και πλήρη μορφή του και θα εκδοθεί από τον Γιάννη Σαμπροβαλάκη, στη σειρά «Μνημεία Νεοελληνικής Μουσικής» του Ιονίου Πανεπιστημίου.

Το ρεσιτάλ για φωνή και πιάνο θα δοθεί αύριο (8.30 μ.μ.), στην αίθουσα «Δημήτρης Μητρόπουλος» του Μεγάρου Μουσικής. Εντάσσεται στον κύκλο «Μουσικές του 20ού και 21ου αιώνα», με συνδιοργανωτή το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου. Το πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί με το «Πρελούδιο και φούγκα σε ρε για δύο πιάνα» του Γιάννη Χρήστου και το κομμάτι για πιάνο «Βεατρίκη» του Δημήτρη Μητρόπουλου, που ο συνθέτης το ενέταξε ως άρια στην ομώνυμη όπερά του. Εκτακτη συμμετοχή θα έχει ο πιανίστας Νίκος Κυριόσογλου. Η εκδήλωση γίνεται με τη συνδρομή της Γενναδείου Βιβλιοθήκης και της Σάντρας Χρήστου.

Ο Δημήτρης Μητρόπουλος, εκτός από διάσημος αρχιμουσικός, υπήρξε αξιόλογος συνθέτης κατά την πρώτη δημιουργική περίοδο της ζωής του. Μάλιστα, θεωρείται ο εισηγητής του μουσικού μοντερνισμού και του δωδεκαφθογγικού συστήματος στην Ελλάδα, πολύ πριν από τον Νίκο Σκαλκώτα. Οι «14 Invezioni» του, πάνω σε ισάριθμα ερωτικά ποιήματα του Κ. Π. Καβάφη, γράφτηκαν τον χειμώνα του 1925, μετά την επιστροφή του από το Βερολίνο. Πρόκειται για τα «Ηδονή», «Για να 'ρθουν», «Μια νύχτα», «Η αρχή των», «Να μείνει», «Εν απογνώσει», «Γκρίζα», «Μέρες του 1903», «Το διπλανό τραπέζι», «Μακρυά», «Εν τη οδώ», «Ο ήλιος του απογεύματος», «Ετσι πολύ ατένισα», «Επήγα».

Σώζονται, μάλιστα, δύο επιστολές του Μητρόπουλου προς τον Καβάφη, με ημερομηνίες 15 Ιουλίου και 16 Αυγούστου 1926. Οι αρχικές φράσεις της πρώτης: «Θαυμαστέ μου κύριε Καβάφη! Λαβαίνω το θάρρος να σας γράψω, αν και δεν με γνωρίζετε, γιατί έχω τόσες καλές πληροφορίες για τη μεγάλη καλωσύνη, απλότητα και καταδεκτικότητα που δείχνετε προς τους νέους καλλιτέχνας που ατενίζουν σε σας με θαυμασμό!».

Ο Γιάννης Χρήστου ξεκίνησε να γράφει τα «Εξι τραγούδια» σε ποίηση Τ. Σ. Ελιοτ, το 1950. Το πρώτο ποίημα «Eyes that last Ι saw in tears» εντάχθηκε ενορχηστρωμένο στην «Πρώτη Συμφωνία» του. Ακολούθησαν άλλα πέντε, η σύνθεση των οποίων ολοκληρώθηκε το 1955. Ηταν τα «New Hampshire», «Death by water», «Melange adultere de tout», «The wind sprang up at four ο' clock», «Virginia». Η αλληλογραφία Χρήστου - Ελιοτ θα τυπωθεί στο επόμενο τεύχος του τετραμηνιαίου περιοδικού του Ιονίου Πανεπιστημίου, «Μουσικός Ελληνομνήμων».

Ο αντιπρύτανης του Ιονίου Πανεπιστημίου Χάρης Ξανθουδάκης, κρίνοντας μουσικολογικά τους δύο κύκλους τραγουδιών, υποστηρίζει: «Οι καβαφικές μελοποιήσεις ακολουθούν αυστηρές αντιστικτικές μορφές, ενώ η εμμονή στη στενή συνάφεια της μελωδίας με τη μετρική, την προσωδία και το περιεχόμενο του μελοποιημένου στίχου διακρίνει, με μεγαλύτερη ευρηματικότητα και ποικιλία μέσων, τις μελοποιήσεις των στίχων του Ελιοτ».

Info: Εισιτήρια προς 20 (α' ζώνη), 12 (β' ζώνη) και 5 ευρώ (φοιτ.).

• Του ΒΑΣΙΛΗ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010

Η Μαρίνα στον ουρανό με τα διαμάντια

• Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ, Ελευθεροτυπία, Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010

Μισή Ελληνίδα και μισή Ουαλή, η 27χρονη που υπογράφει ως Marina and the Diamonds, κατέκτησε ήδη με το ντεμπούτο της, «The Family Jewels», τη μουσική σκηνή. Το BBC την κατέταξε δεύτερη στη λίστα με τ' ανερχόμενα αστέρια του 2010

«Γράφω τραγούδια για να θέτω ερωτήματα και να αμφισβητώ τα όσα συμβαίνουν γύρω μου. Δεν με απασχολεί αν θα γίνω διάσημη σε όλο τον κόσμο και τα τραγούδια μου επιτυχίες παντού. Δεν σημαίνει κάτι για μένα. Μέσα από τα τραγούδια φιλοσοφώ, ανατρέπω τη βεβαιότητα. Μου είναι πολύ πιο οικείο αυτό από το να γράφω στίχους τού στιλ "σε αγαπάω μωρό μου"».

Από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής η Μαρίνα-Λαμπρινή Διαμαντίς, η εικοσιτριάχρονη που υπογράφει ως Marina & The Diamonds, μας μιλάει λίγο πριν από την κυκλοφορία του ντεμπούτου της, «The Family Jewels». Ηδη ο αγγλικός Τύπος γράφει διθυράμβους γι' αυτή την πιτσιρίκα, που γεννήθηκε στην Ουαλία από Ελληνα πατέρα και Ουαλή μητέρα. Ηταν υποψήφια για τα φετινά Brit Awards, ενώ πήρε τη δεύτερη θέση σε μια ψηφοφορία του BBC για τα ανερχόμενα αστέρια στη μουσική σκηνή του 2010.

«Ωραία είναι όλα αυτά τα δημοσιεύματα», απαντάει η Μαρίνα. Δυσανασχετεί, όμως, όταν τη συγκρίνουν με τη Λίλι Αλεν ή τη Florence & The Machine. «Επειδή είμαι κι εγώ γυναίκα δεν σημαίνει ότι έχω κάποια σχέση μ' αυτές. Οι δημοσιογράφοι πάντα θέλουν να σε βάλουν σε μια κατηγορία. Ασε και το μπέρδεμα με το Diamonds. Τα "διαμάντια" που συνοδεύουν το όνομά μου δεν είναι η μπάντα μου. Είναι οι θαυμαστές μου, αυτοί που με ανακάλυψαν μέσα στο myspace και έστελναν μηνύματα, αυτοί που με ακολουθούν στις συναυλίες, αυτοί είναι τα δικά μου κοσμήματα».

Οσο για τον τίτλο τού δίσκου, «The Family Jewels», «τον ονόμασα έτσι επειδή είναι πολύτιμος για μένα», εξηγεί. «Πιστεύω στ' αλήθεια ότι η οικογένεια είναι το πιο σημαντικό πράγμα που έχεις. Αυτό τουλάχιστον έμαθα μέχρι τώρα»... ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Έλτον Τζον: «Ο Χριστός ήταν γκέι»

Ο Σερ Έλτον Τζον υποστήριξε ότι ο Ιησούς ήταν ένας «υπερνοήμων γκέι άντρας» σε συνέντευξη που παραχώρησε σε αμερικάνικο περιοδικό.

Ο τραγουδιστής δήλωσε επίσης στο Parade ότι ο Ιησούς ήταν " φιλεύσπλαχνος", επιεικής και "καταλάβαινε τα ανθρώπινα προβλήματα". Πρόσθεσε μάλιστα ότι "στο σταυρό, συγχώρεσε τους ανθρώπους που τον σταύρωσαν. Ο Ιησούς ήθελε να αγαπάμε και να συγχωρούμε”.

Εκπρόσωπος τύπου της Εκκλησίας της Αγγλίας επεσήμανε: "Το συλλογισμό του Σεν Ελτον, ότι ο Ιησούς μας καλεί όλους να αγαπάμε και να συγχωρούμε, τον συμμερίζονται όλοι οι Χριστιανοί. Ωστόσο οι διορατικότητες για τις πτυχές του ιστορικού προσώπου του Ιησού είναι καλύτερο να αφήνονται στους ακαδημαϊκούς". Ο Σερ Έλτον δήλωσε επίσης: "Δεν ξέρω τι κάνει τους ανθρώπους τόσο σκληρούς. Αν προσπαθήσεις να γίνεις γκέι γυναίκα στη Μέση Ανατολή - πέθανες".

Στη συνέντευξη ο τραγουδιστής είπε επίσης ότι δεν του αρέσει να είναι διασημότητα πλέον καθώς "η φήμη προσελκύει τους τρελούς". "Οι πριγκίπισσα Νταϊάνα, Τζιάνι Βερσάτσε, Τζον Λένον, Μάικλ Τζάκσον, όλοι νεκροί. Δύο εξ αυτών πυροβολήθηκαν έξω από το σπίτι τους. Τίποτα από αυτά δεν θα είχε συμβεί αν δεν ήταν διάσημοι. Ποτέ δεν είχα σωματοφύλακα, ποτέ, μέχρι που πέθανε ο Τζιάνι", εξήγησε ο Βρετανός. Η πλήρης συνέντευξη θα δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα του Parade. [enet.gr, 15:29 Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010]