Αραβο-εβραϊκό ντουέτο θα εκπροσωπήσει το Ισραήλ στη Γιουροβίζιον

• Άραβες Ισραηλινοί καλλιτέχνες υπέγραψαν ένα κείμενο στο οποίο καταγγέλλουν μία επιχείρηση προπαγάνδας της ισραηλινής κυβέρνησης.

• Οι Ισραηλινοί επέλεξαν χθες βράδυ το «Πρέπει να υπάρχει ένας άλλος δρόμος», ένα τραγούδι υπέρ της ειρήνης το οποίο ερμηνεύει ένα ντουέτο, η Αχινόαμ Νίνι, Εβραία με καταγωγή από την Υεμένη και η Μίρα Άουαντ, αραβικής καταγωγής χριστιανή από τη Γαλιλαία, για τον 54ο διαγωνισμό της Γιοροβίζιον που θα διεξαχθεί στις 16 Μαΐου στη Μόσχα. Δεδηλωμένες ειρηνίστριες, οι δύο κοπέλες ορίστηκαν στις 11 Ιανουαρίου από την ισραηλινή Αρχή για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση για να εκπροσωπήσουν το εβραϊκό κράτος και να ενσαρκώσουν την ιουδαιο-αραβική συνύπαρξη.

• Το Ισραήλ έχει πληθυσμό 7,5 εκατομμυρίων κατοίκων, από τους οποίους το 1,3 εκατομμύριο είναι Άραβες. Η συμμετοχή της Μίρα Άουαντ στο ντουέτο προκάλεσε μία πολεμική. Άραβες Ισραηλινοί καλλιτέχνες υπέγραψαν ένα κείμενο στο οποίο καταγγέλλουν μία «επιχείρηση προπαγάνδας της ισραηλινής κυβέρνησης», η οποία αποσκοπεί να νομιμοποιήσει τις διακρίσεις από τις οποίες υποφέρει, σύμφωνα με τους ίδιους, η κοινότητά τους. «Οι Άραβες Ισραηλινοί που θέλουν να εμποδίσουν την Μίρα Άουαντ να προασπιστεί τα χρώματα του Ισραήλ εκπροσωπούν την πέμπτη φάλαγγα στους κόλπους του κράτους», δήλωσε από την πλευρά του ο βουλευτής της άκρας δεξιάς (Εθνική Ένωση) Αριέ Ελντάντ.

• Η Μίρα Άουαντ, γεννημένη το 1975 στην Κφαρ Ράμα, στη Γαλιλαία, ηθοποιός και τραγουδίστρια, έκανε τα πρώτα της βήματα στη σκηνή ως σολίστα σε ένα συγκρότημα ροκ και ηχογράφησε πολλούς δίσκους με τραγούδια στα αραβικά και τα εβραϊκά. Είναι η πρώτη φορά που ένας Άραβας εκπροσωπεί το Ισραήλ στη Γιοροβίζιον. Η Αχινόαμ Νίνι, γνωστή επίσης με το ψευδώνυμο Νόα, γεννήθηκε στο Τελ Αβίβ το 1969 και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη. Καλλιτέχνης διεθνούς φήμης, έκανε καριέρα τραγουδώντας ανάμικτα τραγούδια τζαζ, ποπ, ροκ και παραδοσιακά, μεταξύ άλλων δίπλα σε σταρ όπως ο Στινγκ, ο Στίβι Γουόντερ, ο Κάρλος Σαντάνα και η Μερσέδες Σόσα.

• Πολύ μαχητική στους κόλπους των οργανώσεων για την προάσπιση των δικαιωμάτων του Ανθρώπου, έλαβε μέρος στις 4 Νοεμβρίου 1995 στη διαδήλωση υπέρ της ειρήνης στο Τελ Αβίβ, στο τέλος της οποίας ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Γιτζχάκ Ράμπιν δολοφονήθηκε από έναν εξτρεμιστή Εβραίο αντίπαλο της ειρηνευτικής διαδικασίας στη Μέση Ανατολή. Το Ισραήλ έχει κερδίσει τρεις φορές το διαγωνισμό της Γιουροβίζιον: το 1978 με το «Άμπα νι μπι», την επόμενη χρονιά με το «Χαλιλούγια» και το 1998 με την «Ντίβα», ένα τραγούδι της Ντάνα Ιντερνάσιοναλ. [www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ]

Αποσύρεται για να κάνει δεύτερο παιδί η Σελίν Ντιόν

Η διάσημη τραγουδίστρια Σελίν Ντιόν ανακοίνωσε την Κυριακή, ότι αποσύρεται από τη σκηνή για 18 μήνες για οικογενειακές διακοπές και για να κάνει ένα δεύτερο παιδί, μεταδίδουν σήμερα τα καναδικά μέσα ενημέρωσης.

«Ελπίζουμε να ευλογηθούμε άλλη μια φορά και να γίνουμε για δεύτερη φορά γονείς. Αν μας δοθεί αυτό, θα το δεχτούμε με τη μεγαλύτερη χαρά», δήλωσε η Ντιόν από το πλατό του «Star Academie», έχοντας στο πλάι της τον σύζυγό της Ρενέ Ανζελίλ, που είναι ο «διευθυντής» του τηλεπαιγνιδιού.

Η Ντιόν, η οποία θα γίνει 41 ετών στα τέλη Μαρτίου, ολοκλήρωσε μόλις την παγκόσμια περιοδεία της με τίτλο

«Taking Chance», έπειτα από 135 συναυλίες σε 26 χώρες.

Το ζεύγος έχει ήδη ένα αγοράκι.

Σχεδιάζει την επιστροφή του ο Μάικλ Τζάκσον

Ο σταρ της ποπ μουσικής, Μάικλ Τζάκσον αναμένεται να ανακοινώσει την επιστροφή του στη σκηνή με μία σειρά συναυλιών, όπως ανέφεραν πηγές της μουσικής βιομηχανίας. Ο 50χρονος Μάικλ Τζάκσον εμφανίστηκε για τελευταία φορά το 2006, στο Λονδίνο, σε εκδήλωση για τα Διεθνή Μουσικά Βραβεία. Ωστόσο η εμφάνισή του αυτή θεωρήθηκε αποτυχία, αφού τραγούδησε μόλις μερικούς στίχους από το «We Are The World». Πηγές που ζήτησαν να διατηρηθεί η ανωνυμία τους ανέφεραν ότι ο τραγουδιστής μπορεί να δώσει συνέντευξη Τύπου στο Λονδίνο, την Πέμπτη. Μέχρι στιγμής η εταιρία του, Sony, δεν έχει κάνει καμία σχετική ανακοίνωση.

U2: Η μεγάλη επιστροφή

• Πέντε χρόνια μετά την τελευταία ολοκληρωμένη δουλειά του, το μεγαλύτερο ροκ συγκρότημα της εποχής μας κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Νo Line Οn Τhe Ηorizon» αποδεικνύοντας ότι έχει ακόμη κάτι να πει

Από αριστερά, ο Μπόνο, ο Λάρι Μάλεν Τζούνιορ, ο Ανταμ Κλέιτον και ο The Εdge

• Πέντε χρόνια είναι πολλά και σίγουρα είναι τα περισσότερα που έχουν μεσολαβήσει ποτέ από άλμπουμ σε άλμπουμ των ιρλανδών ρόκερ U2. Φαίνεται όμως ότι δεν είχαν άλλη επιλογή- έπειτα κιόλας από τη σαρωτική επιτυχία του «Ηow Τo Dismantle Αn Αtomic Βomb» του 2004, το οποίο πούλησε περί τα εννέα εκατομμύρια αντίτυπα- παρά να περιμένουν ώστε να έλθουν οι νέες ιδέες. Εκείνες που καθιστούν την επιτυχία σίγουρη και που κάθε φορά ανανεώνουν τη σχέση τους με την κορυφή. Βλέπετε, οι U2 ζουν αυτό το πολυτελές δράμα: είναι το μεγαλύτερο ροκ συγκρότημα του πλανήτη μετά τους Ρόλινγκ Στόουνς, σε αντίθεση όμως με το αειθαλές βρετανικό σχήμα πρέπει κάθε φορά να παρουσιάζουν ένα καλό άλμπουμ αντάξιο της φήμης τους, το οποίο περνά από τα σαράντα κύματα της κριτικής. Και πόσα καλά άλμπουμ να φτιάξει κανείς σε μια καριέρα;

• Πάντως ο Μπόνο σε ραδιοφωνική συνέντευξή του το 2006 έδειχνε αρκετά μπερδεμένος σχετικά με την πορεία που θα ακολουθούσαν στο επόμενο άλμπουμ: «Θα συνεχίσουμε φυσικά να υπάρχουμε ως συγκρότημα. Ισως όμως το ροκ να πρέπει να πάψει· ίσως να πρέπει να γίνει σκληρότερο. Πάντως, όπως και να έχει, δεν πρόκειται να παραμείνει ως έχει».

• Ετσι τον Ιούλιο του 2006 το επίσημο σάιτ του συγκροτήματος έστειλε e-mail στους συνδρομητές του όπου τους γνωστοποιούσε ότι οι U2 ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις για το δωδέκατο άλμπουμ τους με παραγωγό τον ακριβοθώρητο Ρικ Ρούμπιν στα περίφημα Αbbey Road Studios του Λονδίνου αλλά και στον Νότο της Γαλλίας. Ηχογραφήσεις όμως που δεν έμελλε να μεταφραστούν σε ένα νέο CD αλλά να κλειδωθούν στα συρτάρια του γκρουπ για επεξεργασία στο μέλλον αφού σε αυτό το στάδιο δεν κατέληξαν κάπου συγκεκριμένα. Ωστόσο δύο από αυτά τα τραγούδια συμπεριελήφθησαν στην τελευταία συλλογή τους «U218»: τα «Τhe Saints Αre Coming»- ένα τραγούδι που ερμήνευσαν μαζί με τους Green Day- και «Window Αnd Skies», τα οποία εδώ που τα λέμε δεν έκαναν και καμιά φοβερή αίσθηση.

Στο Μαρόκο και όχι μόνο

• Αλλαγή πλεύσης και πάλι μέσα στο 2007 επιστρέφοντας στο δίδυμο Μπράιν Ινο - Ντανιέλ Λανουά, με το οποίο έχουν κάνει και τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην καριέρα τους και με το οποίο δουλεύουν μαζί από το 1984 και το «Unforgettable Fire». Χώρος αρχικά είναι η Φεζ στο Μαρόκο και μια αυλή προσαρμοσμένη στις ανάγκες της ηχογράφησης, γι΄ αυτό άλλωστε και ο Μπόνο έλεγε αυτό το διάστημα ότι τα τραγούδια βρίθουν βορειοαφρικανικών και μαροκινών επιρροών. Και το Μαρόκο όμως γρήγορα «προσέφερε» όσα μπορούσε ώστε τελικώς ολόκληρη η παραγωγή να μεταφερθεί στα Ηanover Quay Studios του Δουβλίνου, στη συνέχεια στη Νέα Υόρκη και στη Γαλλία, για να καταλήξει στα Οlympic Studios του Λονδίνου. Πέρα από τις όποιες λίγες αναφορές στη μουσική, ο Μπόνο το διάστημα που έμειναν στο Δουβλίνο μίλησε σχετικά και για τους στίχους των τραγουδιών τους: «Βαρέθηκα να γράφω σε πρώτο πρόσωπο, γι΄ αυτό και εφηύρα κάποιους χαρακτήρες όπως είναι ένας τροχονόμος, ένας πρεζάκιας και ένας στρατιώτης που υπηρετεί στο Αφγανιστάν». Ο πρεζάκιας εμφανίζεται στο τραγούδι «Μoment Οf Surrender», για το οποίο ο Μπράιαν Ινο λέει: «Εκτός από την εισαγωγή με το βιολοντσέλο που προσθέσαμε,το κομμάτι είναι αυτό που ηχογραφήσαμε μια και έξω την πρώτη φορά». Ο Ντανιέλ Λανουά μιλώντας για τον ήχο τους λέει: «Είναι ό,τι πιο καινοτόμο έχουν ηχογραφήσει από το 1991 και το “Αchtung Βaby” και για μία ακόμη φορά θα ανεβάσουν τα όρια στο είδος του “arena rock” που τους έκανε διάσημους». Ο Στιβ Λίλιγουαϊτ, ο έτερος σταθερός συνεργάτης τους στη μείξη, προχώρησε ακόμη πιο πέρα μιλώντας για «το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν ποτέ οι U2».

• Στη συνέχεια είχαμε τα κλασικά συμβάντα που λαμβάνουν χώρα με κάθε νέο άλμπουμ των U2: χάνονται τα tapes, κλέβονται τα laptops και άλλα απίθανα. Αυτή τη φορά, και συγκεκριμένα στις 16 Αυγούστου 2008, ένας θαυμαστής του συγκροτήματος υπέκλεψε τέσσερα από τα τραγούδια τα οποία παίζονταν στο εξοχικό σπίτι του Μπόνο, στην Εζ (Εze) της Νότιας Γαλλίας. Τα περίφημα «κλιπ της παραλίας», όπως έγιναν γνωστά, ανέβηκαν για ένα διάστημα στο ΥouΤube και τελικώς αποσύρθηκαν έπειτα από απαίτηση της εταιρείας του συγκροτήματος, της Universal. Τέλος, τον Νοέμβριο του 2008, ο κιθαρίστας του συγκροτήματος Τhe Εdge επιβεβαίωσε στο περιοδικό «Μojo» ότι το άλμπουμ είναι έτοιμο και απλώς μπαίνουν οι τελευταίες πινελιές και ορίστηκε τον Ιανουάριο ότι το άλμπουμ, το οποίο και λέγεται «Νo Line Οn Τhe Ηorizon», θα κυκλοφορήσει στις 25 Φεβρουαρίου στην Ιαπωνία, δύο ημέρες αργότερα στην Ιρλανδία, στις 2 Μαρτίου ση Βρετανία και στις 3 στον υπόλοιπο κόσμο.

Το νέο άλμπουμ

• Οσον αφορά τα 11 τραγούδια του άλμπουμ «Νo Line Οn Τhe Ηorizon», πρέπει να ξεχάσουμε για λίγο ότι προέρχονται από ένα συγκρότημα που έχει πουλήσει συνολικά ως τώρα περισσότερα από 140 εκατομμύρια δίσκους και το οποίο έχει στην κατοχή του 22 βραβεία Γκράμι, τα περισσότερα από κάθε άλλο στην ιστορία του θεσμού. Η αλήθεια είναι ότι η εισαγωγή δεν έγινε με τον καλύτερο τρόπο, αφού το «Get Οn Your Βoots» δεν είναι σπουδαίο σινγκλ και μοιάζει να φτιάχτηκε με απομεινάρια από το «Vertigo». Το σημαντικότερο όμως που διαπιστώνει κανείς ακούγοντας το «Νo Line Οn Τhe Ηorizon» είναι εκείνη η διάχυτη αίσθηση του εντυπωσιασμού για ποιότητα και η ανάγκη για επιτυχία. Αυτό δεν μειώνει τα -αρκετά- καλά τραγούδια που περιέχει το άλμπουμ, φανερώνει όμως μια έλλειψη αυθορμητισμού, το στοιχείο δηλαδή που έκανε περιπετειώδη τα άλμπουμ «Τhe Joshua Tree» και «Αchtung Βaby», αυτά επάνω στα οποία έχτισαν την καριέρα τους.

• Αυτοί που λατρεύουν την επική πλευρά των Ιρλανδών θα χαρούν ιδιαιτέρως με τραγούδια όπως τα «Ι΄ll Go Crazy Ιf Ι Don΄t Go Crazy Tonight», «Μagnificent» και «Stand Up Comedy». Δυνατές συνθέσεις που θα ικανοποιήσουν τα εκατομμύρια που θα τους παρακολουθήσουν στη νέα περιοδεία τους. Τα τραγούδια που εγώ προτιμώ όμως από το άλμπουμ είναι το ομώνυμο τρακ με τον επιμελημένα σύνθετο ήχο του και τις δυνατές κιθάρες, το «Μoment Οf Surrender» με τον ήχο του οργάνου και τα γκόσπελ φωνητικά να ξεχωρίζουν, και το «Unknown Caller», ένα εξάλεπτο διαμάντι που αναπτύσσεται αργά με επαναλαμβανόμενο ρεφρέν σαν χορωδία και με τις κιθάρες να «οργιάζουν» με πολύ κομψό ομολογουμένως τρόπο. Τελικώς πέτυχαν οι U2 με αυτό το νέο άλμπουμ τους; Όπως όλα δείχνουν, μάλλον! Αφού με την πολυμορφία τού «Νo Line Οn Τhe Ηorizon» απέδειξαν ότι το έχουν ακόμη. Άλλωστε έπειτα από 30 χρόνια στο κουρμπέτι δεν είναι και μικρή υπόθεση το γεγονός ότι παρουσιάζουν τουλάχιστον μισό πολύ καλό άλμπουμ και, το κυριότερο, δεν προδίδουν το νεότερο κοινό που τους γνώρισε με τα δύο τελευταία άλμπουμ τους κυρίως. [του σακη δημητρακοπουλου | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 1 Μαρτίου 2009]

Ενα ντουέτο για τον Μίκη

• Η Νατάσα Θεοδωρίδου και η Ηρώ συναντούν τη Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης»

• Η Νατάσα Θεοδωρίδου και η Ηρώ συναντούν τη Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης» σε δύο συναυλίες στις 17 και 18 Μαρτίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης διατρέχοντας το έργο του Μίκη Θεοδωράκη με επίκεντρο την αγάπη και τον έρωτα. «Τα τραγούδια του έρωτα και της αγάπης» είναι ο τίτλος των δύο συναυλιών, τη σκηνοθετική επιμέλεια των οποίων έχει η Μαργαρίτα Θεοδωράκη, στην οποία ανήκει- με τη σύμφωνη γνώμη πάντα του συνθέτη - η επιλογή των δύο ερμηνευτριών. Και αν η Ηρώ συνεργάζεται με τη «Λαϊκή Ορχήστρα» τα τελευταία δύο-τρία χρόνια, η επιλογή της Νατάσας Θεοδωρίδου ενδεχομένως ξαφνιάζει. Αλλά, όπως εξηγεί στο «Βήμα» η κόρη του συνθέτη Μαργαρίτα Θεοδωράκη, τα πράγματα είναι μάλλον πολύ πιο απλά.

• «Η Νατάσα Θεοδωρίδου, ως γνωστόν, συμμετείχε σε δύο συναυλίες της Ορχήστρας που δόθηκαν τον περασμένο Αύγουστο στην Αρχαία Ολυμπία και είναι μια φωνή που αρέσει και στον πατέρα μου. Είναι μια πολύ καλή λαϊκή τραγουδίστρια. Έχει ταλέντο στο να “στήνει” τα λόγια της στα ελληνικά. Να ξέρει να ερμηνεύει αυτά που λέει. Παρ΄ όλο που είναι διαφορετικές, εντούτοις θεωρώ ότι “δένουν” μεταξύ τους. Επειδή η μία προέρχεται από τον έντεχνο και η άλλη από τον λαϊκό χώρο. Και δεν πιστεύω ότι είναι καταδικαστέο κάποιες φορές να συνεργάζεται η μία όχθη με την άλλη. Στόχος των παραστάσεων είναι να γίνει ένας διάλογος επί σκηνής». Η επιλογή όμως τόσο της Ηρώς όσο και της Νατάσας Θεοδωρίδου «εξυπηρετεί» και μιαν άλλη ανάγκη: «Να περνάει το έργο του Μίκη Θεοδωράκη και στις νεότερες γενιές». Το πρόγραμμα της συναυλίας περιλαμβάνει αποσπάσματα από έργα λαϊκά, όπως ο «Επιτάφιος», «Το τραγούδι του νεκρού αδελφού», το «Αρχιπέλαγος», οι «Λιποτάκτες» και το «Ραντάρ», έργα λυρικά, όπως οι «Μικρές Κυκλάδες», οι «Μπαλάντες» και το «Μauthausen», ορατόρια όπως η «Κατάσταση πολιορκίας», έργα συμφωνικά όπως το «Αdagio» και μπαλέτα όπως ο «Ζορμπάς». Τραγούδια που έχουν σημαδευτεί από τη φωνή του Γρηγόρη Μπιθικώτση και της Μαρίας Φαραντούρη.

• Για τη Νατάσα Θεοδωρίδου πάντως δεν τίθεται θέμα αναμέτρησής της με το παρελθόν των τραγουδιών αυτών. «Κάθε άνθρωπος έχει τη μοναδικότητά του» σημειώνει η ίδια και συνεχίζει: «Και αυτός που έχει γράψει ήδη ιστορία και αυτός που έχει ακόμη δρόμο μπροστά του. Δεν με αφορά η σύγκριση. Θα το κάνω και θα κριθώ. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να ερμηνεύσω τα κομμάτια που μου αναλογούν με αγάπη και αλήθεια και να προχωρήσω ένα βήμα παραπάνω στην πορεία μου. Όσο για το άγχος και την αγωνία, είναι ιδιαίτερα υγιές να υπάρχουν όταν ερμηνεύεις Μίκη Θεοδωράκη». Θα την ενδιέφερε να ερμηνεύσει Μίκη Θεοδωράκη και σε άλμπουμ; «Αν μου δώριζε- επειδή είναι γενναιόδωρος ως άνθρωπος- τα λαϊκά τραγούδια του, θα το έκανα».

• Η άλλη της παρέας Ηρώ επισημαίνει και εκείνη από τη μεριά της ότι δεν τίθεται θέμα σύγκρισης με το παρελθόν των τραγουδιών του συνθέτη που θα ερμηνεύσει εφόσον «δίνω απλά τη δική μου ερμηνευτική εκδοχή στο ήδη υπάρχον έργο του με όσο περισσότερο σεβασμό μπορώ. Άλλωστε νομίζω ότι το έργο του συνθέτη δεν έχει ανάγκη ανανέωσης ύφους. Απλώς εμείς ως νέα πρόσωπα μπορούμε να μεταδώσουμε σε νεότερες γενιές το έργο του, αρκεί να σεβαστούμε την ιστορία και το μέγεθος των τραγουδιών, όχι μόνο ως μουσική αλλά και ως ποίηση». [του Γιώργου Σκίντσα | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 1 Μαρτίου 2009]

• Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, 25ης Μαρτίου και παραλία, τηλ. 2310-895.938-9. Τιμές εισιτηρίων: 60, 50, 40, 20 και 12 ευρώ (φοιτητικό). Πωλούνται στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

ΠΑΡΙΣΙ. ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΡΙΚ ΣΑΤΙ

Ο γάλλος συνθέτης Ερίκ Σατί (1866-1925, φωτογραφία) είναι κυρίως γνωστός στο ευρύ κοινό χάρη σε μερικά εμβληματικά έργα του για πιάνο όπως οι Gymnop dies και οι Gnossiennes. Αλλά, υποστηρίζει αρμοδίως ο διακεκριμένος συμπατριώτης του πιανίστας Αλεξάντρ Ταρό, πέρα από αυτά ο Σατί μάς έχει αφήσει ένα «γιγάντιο» πιανιστικό έργο το οποίο παραμένει άγνωστο για τους πολλούς. Ετσι ο Σατί, εκκεντρικός, ανήσυχος και απρόβλεπτος όσο ζούσε, παραμένει και σήμερα ένα μυστήριο. Ο Ταρό λοιπόν προσπαθεί να διεισδύσει σε μερικά από τα αινίγματα που περιβάλλουν τον συνθέτη μέσω ποικίλων δραστηριοτήτων: μια ημερίδα προ καιρού, κασετίνα με δύο CD όπου ερμηνεύει συνθέσεις του και περιοδεία ανά τη Γαλλία ως τις 14 Μαρτίου όπου παρουσιάζει έργα του Σατί, συνεργαζόμενος με άλλους καλλιτέχνες. Μετά τις ανεπιτυχείς σπουδές του στο Conservatoire του Παρισιού ο Σατί εργάστηκε σε καμπαρέ και έγραψε ανάλογα τραγούδια (στον δεύτερο δίσκο του Ταρό τα ερμηνεύει η τραγουδίστρια Ζυλιέτ) για να αναπτύξει τελικά ως συνθέτης εντελώς προσωπικό ύφος, παράξενο, απροσδόκητο, διαφανές και με σαρκαστικό χιούμορ, το οποίο ξεμυτίζει και στους τίτλους των έργων του, όπως στα Τρία κομμάτια σε μορφή αχλαδιού. Ο Σατί γνωρίστηκε και συνεργάστηκε με πολλούς από τους διάσημους καλλιτέχνες του καιρού του, από τον Ντεμπυσί ως τον Πικάσο, και επηρέασε βαθιά πολλούς από τους νεότερούς του συνθέτες. «Ο σαρκασμός του» λέει ο Ταρό «ήταν σημάδι βαθιάς απελπισίας». [ARS… BREVIS, της αναστασιας ζενακου, ΤΟ ΒΗΜΑ, 01/03/2009]

Το φαινόμενο Glasvegas

Το «Flowers & Football Tops» των Glasvegas, του συγκροτήματος που δεν σταματούν να εξυμνούν, τους τελευταίους μήνες, οι βρετανοί δημοσιογράφοι, θα μπορούσε ν' ακούγεται στις κινητοποιήσεις του περασμένου Δεκέμβρη. Στο τραγούδι γίνεται λόγος για τη δολοφονία ενός νεαρού στη Γκλασκώβη, έτσι όπως τη βίωσε η μητέρα του και προς το τέλος ακούγεται κι ένα σαμπλ από το «You are my sunshine, my only sunshine».

Δύο χρόνια το γκρουπ έχτιζε το μύθο γύρω από το όνομά του. Τα δυσεύρετα σινγκλάκια τους γίνονταν ανάρπαστα και κυκλοφορούσαν... συνωμοτικά χέρι με χέρι, ενώ οι θαυμαστές τους έτρεχαν στους σταθμούς του λονδρέζικου μετρό για να πετύχουν κάποιο από τα ξαφνικά live τους. Και όταν πέρυσι το καλοκαίρι κυκλοφόρησαν το ομώνυμο ντεμπούτο τους, αποδείχθηκε αντάξιο των προσδοκιών που είχαν καλλιεργηθεί.

Στο τέλος της χρονιάς εμφανιζόταν στις λίστες με τα σπουδαιότερες κυκλοφορίες του 2008. Στην τηλεφωνική συνομιλία που είχαν με το «7», πάντως, οι σκοτσέζοι μουσικοί ακούγονταν προσγειωμένοι: «Διαβάζουμε όλα αυτά που γράφουν για μας και δεν το πιστεύουμε. Βέβαια, δουλέψαμε σκληρά για τρία χρόνια, περάσαμε ατελείωτες νύχτες στο στούντιο δίνοντας όλη μας την ενέργεια. Η μουσική είναι η πίστη μας».

• Εκαναν τα βιώματα τραγούδια

Ο Αλαν ΜακΓκι, ιθύνων νους της δισκογραφικής εταιρείας Creation, μιλάει γι' αυτούς ως «το καλύτερο σκοτσέζικο συγκρότημα των τελευταίων 20 χρόνων». Και δεν είναι κάποιος που έχει εύκολους τους χαρακτηρισμούς. Τελευταία φορά που εξέφρασε τόσο ανοιχτά το θαυμασμό του για κάποιο γκρουπ ήταν με τους Oasis δύο δεκαετίες πριν.

Ο τραγουδιστής τους Τζέιμς Αλαν αποτελεί την ψυχή του τετραμελούς συγκροτήματος. «Εγώ και ο Τζέιμς είμαστε ξαδέλφια, οπότε παίζαμε πολύ καιρό μαζί», λέει ο Ραμπ. «Με τον Πολ (μπάσο) πηγαίναμε στο ίδιο σχολείο, ενώ την Καρολίνα (ντραμς) τη γνωρίσαμε τυχαία σ' ένα μαγαζί στη Γκλασκώβη που πούλαγε παλιομοδίτικα ρούχα».

Η ερμηνεία του Τζέιμς θυμίζει στιγμές στιγμές και λίγο Ελβις Κοστέλο. Αυτός γράφει και τους στίχους που αποτελούν, άλλωστε, ένα από τα δυνατά τους σημεία. Και ως επί το πλείστον προκύπτουν από προσωπικά βιώματα. Στο «Stabbed» αφηγούνται ένα περιστατικό βίας σε μια μεγαλούπολη και στο «Geraldine» υμνούν την εργατική τάξη. Στο «Daddy's Gone» ο Τζέιμς αναφέρεται στον πατέρα του που τον εγκατέλειψε.

«Οι στίχοι του Τζέιμς είναι ξεχωριστοί. Νομίζω πως δεν θα λειτουργούσαν οπουδήποτε αλλού. Ο κόσμος καταλαβαίνει αν κάτι είναι ψεύτικο ή απομίμηση. Γι' αυτό και οι ακροατές μας θεωρούν πως οι ιστορίες στα τραγούδια μας αφορούν και τους ίδιους», καταλήγει ο Ραμπ.

ΥΓ. Κάποιες πληροφορίες λένε ότι θα μας έρθουν για συναυλία σε ένα από τα εγχώρια καλοκαιρινά φεστιβάλ.

• Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ, ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ / 7 - 01/03/2009