Φεστιβάλ Χάλκινων Πνευστών

Φεστιβάλ Χάλκινων Πνευστών πραγματοποιείται (18- 21/5, 8.30 μ.μ.), στο Μέγαρο Μουσικής. Το φεστιβάλ θα ανοίξει (18/5) συναυλία του «Melos Brass» (έχει την καλλιτεχνική επιμέλεια της διοργάνωσης), το οποίο θα συμπράξει με ανερχόμενους νέους σολίστ (Μαρία Μηλολιδάκη - υψίφωνος, Παύλος Σεράσης - κλαρινέτο, Νάσος Ιωάννου - κόρνο) και με τη Συμφωνική Ορχήστρα Δήμου Αθηναίων. Η συναυλία θα επαναληφθεί στις 20/5 με Ελληνες και ξένους νέους σολίστ. Επίσης, θα πραγματοποιηθούν οι συναυλίες: 19/5, με τον διάσημο Αμερικανό τρομπετίστα Ρεξ Ρίτσαρντσον, το Κουαρτέτο Τζαζ «Νάκας» και την Big Band - Μεγάλη Μπάντα του Δήμου Αθηναίων. 21/5 με το σύνολο χάλκινων πνευστών German Brass. Το φεστιβάλ αποτελεί συμπαραγωγή του ΟΜΜΑ με τα Μουσικά Σύνολα Δήμου Αθηναίων και το Εργαστήριο Πνευστών του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου.

ΗΧΟΙ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΑ...

Συναυλιακό διήμερο: Μια ανθολογία τραγουδιών, με τη στιχουργική υπογραφή της Λίνας Νικολακοπούλου, συνθέτει το πρόγραμμα των δύο συναυλιών - αφιέρωμα στη στιχουργό, με τίτλο «Ο έρωτας και ο ουρανός» - που θα πραγματοποιηθούν στις 16 και 17 Μάη, στο «Θέατρον», του «Ελληνικού Κόσμου» (Πειραιώς 254, Ταύρος). Τα τραγούδια θα ερμηνεύσουν οι Χάρις Αλεξίου, Δήμητρα Γαλάνη, Σταμάτης Κραουνάκης, «Τρίφωνο». Συμμετέχει ο ηθοποιός Γιώργος Καραμίχος, 13 μουσικοί, συμπράττοντας με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και η μαθητική χορωδία του Κολεγίου Αθηνών - Κολεγίου Ψυχικού. Τα έσοδα από τις συναυλίες θα διατεθούν για την ενίσχυση του προγράμματος υποτροφιών του Κολεγίου.

Εργα Ν. Κυπουργού: Ενα ταξίδι σε χρώματα, ήχους και ρυθμούς του συνθέτη Νίκου Κυπουργού, που πρωτογνωρίσαμε με τα τραγούδια της θρυλικής «Λιλιπούπολης» του Γ' Προγράμματος του Μάνου Χατζιδάκι και ο οποίος συνεχίζει να προσφέρει μουσικές συγκινήσεις, αποτελεί η συναυλία με τίτλο «Τα Εγγύς και τα Πέραν», (16/5, 8.30 μ.μ.), στο Μέγαρο Μουσικής. Με στόχο την αποτίμηση της συνθετικής διαδρομής του, θα παρουσιαστούν από την «Καμεράτα» με τη συμμετοχή της Ελευθερίας Αρβανιτάκη γνωστά τραγούδια του, μουσική που έγραψε για τον κινηματογράφο και δύο νέα έργα, σε πρώτη παρουσίαση: το «Αναφορά στο Μόραλη» και τα «Πέραν» για ορχήστρα και παιδική χορωδία.

Αφιέρωμα στα μπλουζ (16/5, 10μ.μ.), στο «Planet Music» (Αρδηττού 44, Μετς, 210-9237109), όπου τρεις αξιόλογες εγχώριες μπάντες, οι «Down & Out», οι «Small Blues Trap» και οι «Congo Square» θα προσφέρουν μοναδικά «ταξίδια» στο παρελθόν με blues rock μουσικές. Μια βραδιά, πλημμυρισμένη από υπέροχα κομμάτια, το πάθος και το μεράκι των συγκροτημάτων. Ο ήχος τους, κυρίως ηλεκτρικός αλλά και ακουστικός, υπόσχεται πολλές συγκινήσεις στους φίλους των μπλουζ.

Ρεσιτάλ του κιθαρίστα Μιχαηλάγγελου Τουμανίδη πραγματοποιείται (16/5, 9 μ.μ.) στην αίθουσα συναυλιών «La Divina», του «Athenaeum» (Αδριανού 3). Θα παρουσιάσει ένα πρόγραμμα με έργα L.V. Beethoven, M. Ponce, I. Albeniz, M. Castelnuovo Tedesco και Γ. Ψυχογιού.

Συναυλία στο Μικρό Μουσικό Θέατρο (Βεΐκου 33, Κουκάκι) δίνουν (16/5, 10 μ.μ.) οι «Dr. Atomik». Οι Αντώνης Λιβιεράτος (φωνή, κιθάρα, φυσαρμόνικα, ηλεκτρονικά), Αδωνις Γουλιέλμος (κιθάρα), Μίκης Παντελούς (τύμπανα), Γιάννης Νικολάου (κινούμενες εικόνες) προσκαλούν σε μια μείξη διαστημικού garage-billy, Barrett-ικού μπαρόκ και σουρεαλιστικής πρόζας, που αποτελεί το «σήμα κατατεθέν» τους.

Σίγησε η «τουρκάλα ντίβα»

Turkish soprano Leyla Gencer dies

Leyla Gencer made her UK debut at London's Royal Opera House in 1962

Renowned Turkish Soprano Leyla Gencer has died at her home in Milan, Italy, at the age of 80. The singer made her career at Italy's La Scala opera house and was known as La Diva Turca, or The Turkish Diva. She appeared in more than 70 productions. Gencer died of respiratory problems and heart failure on Friday.

La Scala expressed "immense sorrow" over Gencer's death, saying the singer had "one of the most moving voices of any time". Her performances provided "years of unrepeatable splendour", it added. Gencer was a contemporary of opera singers Maria Callas and Renata Tebaldi and made her debut at La Scala in 1957 playing Madame Lidoine in Francis Poulenc's Dialogues des Carmelites. After retiring in 1985, she devoted herself to discovering and training young talent.

Πέθανε σε ηλικία 80 ετών στο Μιλάνο η υψίφωνος Λεϊλά Γκεντσέρ

Λίγους μήνες προτού συμπληρώσει τα 80 της χρόνια έφυγε από τη ζωή την περασμένη Παρασκευή η διάσημη τουρκάλα υψίφωνος Λεϊλά Γκεντσέρ. Ο θάνατος τη βρήκε στο σπίτι της στο Μιλάνο και, όπως έγινε γνωστό, προκλήθηκε από αναπνευστικά και καρδιολογικά προβλήματα. Χθες κηδεύτηκε στην ιταλική πόλη και την Παρασκευή η τέφρα της θα σκορπιστεί στον Βόσπορο. Στη διάρκεια της καριέρας της η καλλιτέχνις, η οποία έγινε γνωστή ως «η τουρκάλα ντίβα», συνδέθηκε ιδιαίτερα με την ιστορική σκηνή της Σκάλας, όπου εμφανίστηκε σε περισσότερες από 70 παραγωγές.

Η διοίκηση του μιλανέζικου θεάτρου εξέφρασε την «ανείπωτη θλίψη» της για την απώλεια της Γκεντσέρ, την οποία χαρακτήρισε «μία από τις πλέον συγκινητικές φωνές όλων των εποχών». Γεννημένη στις 10 Οκτωβρίου 1928 στην Κωνσταντινούπολη, η καλλιτέχνις ήταν σύγχρονη της Μαρίας Κάλλας και της Ρενάτα Τεμπάλντι.

Σπούδασε στη γενέτειρά της και στην Αγκυρα, όπου έκανε το οπερατικό ντεμπούτο της το 1950 ερμηνεύοντας τη Σαντούτσα στην «Καβαλερία Ρουστικάνα». Με τον ίδιο ρόλο εμφανίστηκε τρία χρόνια αργότερα στο Σαν Κάρλο της Νάπολι. Το 1957 έκανε το ντεμπούτο της στη Σκάλα με την όπερα του Πουλένκ «Διάλογοι Καρμηλιτισσών». Ως το 1983 είχε ερμηνεύσει στο ίδιο θέατρο 19 ρόλους, μεταξύ αυτών η Λεονόρα στη «Δύναμη του πεπρωμένου», η Ελιζαμπέτα στον «Ντον Κάρλο», η Αΐντα, η Νόρμα, η Λαίδη Μάκβεθ κ.ά.

Με το «αντίο» της στη σκηνή το 1985, η Λεϊλά Γκεντσέρ αφιερώθηκε στην «ανακάλυψη» και στη διδασκαλία νέων λυρικών τραγουδιστών.

Moustaki, album de duos et de vieux brigand

D.R.

Le chanteur Georges Moustaki revisite plusieurs répertoires avec Cali, Vincent Delerm ou Stacey Kent.

Critique

Vieux brigand ! Georges Moustaki publie Solitaire et en profite pour faire main basse sur la jeune génération : Vincent Delerm, Cali ou Stacey Kent sont convoqués. L'exercice est à la mode, mais non sans charme, d'autant que l'homme à la barbe blanche ne se cache pas. Il dit son âge en ouverture des douze titres dédiés à Henri Salvador, avec Le Temps de nos guitares, évocation d'un âge d'or de la chanson, où figurent Brel, Aznavour, Brassens, Dylan, Coluche, Ferrat, Distel, "et j'en oublie, c'est évident". Marcel Azzola est à l'accordéon.

Réalisé et arrangé par le violoncelliste Vincent Segal, Solitaire est taillé au millimètre, encadré par des guitares lusitaniennes et des douceurs de contrebasse. Moustaki avait en partie enregistré son précédent album au Brésil, aux côtés de musiciens d'exception comme le pianiste bossa-nova Francis Hime.

Pour Solitaire, il est resté européen, mais réussit une synthèse de la nostalgie orientale et du vague à l'âme sud-américain - reliés par le sentiment amoureux. Le natif d'Alexandrie joue sur un registre velouté pour narrer les aventures de Mélanie, qui "faisait l'amour avec tous ses amis", dont lui. Moustaki n'est pas à proprement parler une "voix" de la chanson française.

Un compositeur et auteur éminent, c'est sûr. Marié avec Cali pour réinterpréter Sans la nommer, Moustaki manie la fleur au fusil en accord avec son cadet en militance. Les compères déballent un drôle de nuancier des écarts vocaux.

Plus loin, Moustaki confie Ma solitude à China Forbes, de Pink Martini, qui l'épaule avec l'accent américain. Avec elle aussi, il tente une rénovation tardive de Donne du rhum à ton homme, aussi datée qu'un bon vieux Graeme Allwright. Il y a cependant du respect, dû aux esprits voyageurs, aux princes des exils joyeux que l'album honore d'un bout à l'autre - "Solitaire/Sans état d'âme et sans souffrance/Ma voile est gonflée de mystère/Ma cale est remplie d'innocence."

Avec Vincent Delerm, retour au Vélib', avec une co-composition mettant en selle une fille à bicyclette (paroles de Moustaki). Delerm (musique) n'est pas non plus une "voix", et ainsi les deux font la paire.Avec l'Américaine Stacey Kent, très jazz vocal, le Grec d'Egypte offre une version nationale d'une chanson du poète et chanteur brésilien Chico Buarque (musique de Francis Hime). La transposition est osée, parce que Buarque est tout en demi-tons, en circonvolutions. Alors, Moustaki, radical, taille à la serpe et maquille à la douceur.

---

1 CD Odéon-EMI Music.

Véronique Mortaigne

ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΙΑΝΙΣΤΑΣ ΣΤΟ ΕΛΣΙΝΚΙ!

«Τζαζ μ’ αρέσει να ακούω βράδυ σπίτι»

Ο πιανίστας Γιώργος Κοντραφούρης ανοίγει την καρδιά του στην «Κ» για τη μουσική, το κοινό, τον Χατζιδάκι και τον Σαββόπουλο

Κατοικεί μόνιμα στο Ελσίνκι διότι από εκεί μπορεί ευκολότερα να περιοδεύει σε όλη την Ευρώπη και να συμμετέχει σε ηχογραφήσεις γνωστών καλλιτεχνών της τζαζ μουσικής. Το όνομα του, πιανίστα, Γιώργου Κοντραφούρη το γνωρίζει πολύ καλά το κοινό της ευρωπαϊκής τζαζ κι ας δηλώνει ο ίδιος «αμερικανοθρεμμένος». Παρότι πιστεύει πως «στην Ελλάδα δεν μπορείς να κάνεις αυτό που αγαπάς», πάντα επιστρέφει στο πατρικό του, στα Μανιάτικα του Πειραιά, και παίζει, συχνά-πυκνά, στα αθηναϊκά στέκια με το «baby trio» του, μια μπάντα που ονομάστηκε έτσι «γιατί αποδεικνύει πόσο παιδιά είμαστε». Λίγο πριν από τη συναυλία του, την επόμενη Πέμπτη στο «Κύτταρο», ανοίγει την καρδιά του και μιλάει με πάθος –«το αίσθημα που χαρακτηρίζει τους Ελληνες»– για τη μουσική, το κοινό της τζαζ, τον Χατζιδάκι και τον Σαββόπουλο, τους… AC/DC και την παλιά του γειτονιά…

• Ο ιστορικός Ερικ Χόμπσμπαουμ υποστηρίζει πως, στα τέλη της δεκαετίας του ’50, το ροκ διέπραξε μια «πατροκτονία» αφού αποστέρησε από τη τζαζ το νεανικό κοινό της. Που κινείται η τζαζ σήμερα;

Πιστεύω ότι βαδίζει εκεί όπου πάντα βάδιζε. Μιλώντας για τη μουσική γενικότερα, αξίζει να σημειώσουμε πως πλέον σημαντικό ρόλο παίζει το οπτικό στοιχείο, δηλαδή ο κόσμος ακούει μουσική βλέποντας… Παλαιότερα, η οπτική διάσταση περιοριζόταν στο «λάιβ». Σήμερα κυριαρχεί το βίντεοκλίπ και το «image making» - πάρτε για παράδειγμα τον Τζόσουα Ρέντμαν. Γενικότερα έχουν πάψει να λειτουργούν τα στεγανά, η τζαζ επηρεάζεται από διαφορετικούς ήχους, υπάρχει μετακίνηση του κοινού από το ένα στυλ στο άλλο, όμως, παράλληλα, όλες οι τέχνες έχουν υποστεί μια καθίζηση... [Συνέντευξη στον Γιάννη Κολοβό, Η Καθημερινή, 11/5/2008]

And the Brass Ring Goes to Chicago Symphony: Riccardo Muti Says Yes

By DANIEL J. WAKIN

The New York Times, May 6, 2008

The Chicago Symphony Orchestra snagged the prize.

Hiroyuki Ito for The New York Times

Riccardo Muti conducting the New York Philharmonic at Avery Fisher Hall on Jan. 17, 2008.

In a classical music world of diminishing grandeur, the orchestra has hired one of the last lions of podium glamour, Riccardo Muti, as its music director and in so doing is lending a sheen to the city’s cultural profile.

At the same time Mr. Muti’s embrace of a cold city on Lake Michigan — which he diplomatically likens to the Mediterranean waters off his native Italy — dampened spirits at the New York Philharmonic, which failed to lure him at least once and, by some accounts, including his own, possibly twice.

His decision to assume the helm in Chicago is a remarkable turnaround. As recently as September, Mr. Muti dismissed the idea of taking over the responsibilities of an American music directorship, and all the nonmusical duties the job entails. But on Monday, in his first interview since signing the contract, he said he was fully committed to the position, including supervising auditions, helping raise money and engaging in community outreach.

“From my years in Philadelphia I know exactly what I’m expected to do as music director of an American orchestra,” said Mr. Muti, 66, who was music director of the Philadelphia Orchestra from 1980 to 1992. The job, he said, was not just to make good music in the concert hall “but to serve the community.” He cited his work performing in trouble spots around the world, including the Balkans, Lebanon and Armenia, and giving concerts in places like a prison in Italy.

Mr. Muti called the Chicago Symphony “a perfect machine,” with the versatility to play huge works like Prokofiev’s Symphony No. 3 and Scriabin’s “Poem of Ecstasy” or to display the refined delicacy needed for small-scale Schubert...

Related

Times Topics: Riccardo Muti

Videos: Muti Conducts (YouTube.com)

Στ' αχνάρια του Στέλιου Καζαντζίδη

«Τιμητικό Αφιέρωμα στον Στέλιο Καζαντζίδη», διοργανώνεται στην «Τεχνόπολη» του Δήμου Αθηναίων (Πειραιώς 100), από αύριο (5/5) έως και τις 10/5. Στις εκδηλώσεις περιλαμβάνονται: Εκθεση με προσωπικά αντικείμενα, αφίσες εποχής, φωτογραφίες, πορτρέτα, μουσικά όργανα και σύνεργα ψαρέματος του καλλιτέχνη, ομιλίες και συναυλίες της 16μελούς ορχήστρας του Θανάση Πολυκανδριώτη με τη συμμετοχή των: Θέμη Αδαμαντίδη, Μελίνας Ασλανίδου, Πέτρου Γαϊτάνου, Ελένης Δήμου, Δημήτρη Κατοίκου, Γιώργου Μαργαρίτη, Δημήτρη Μπάση, Πίτσας Παπαδοπούλου και Μπάμπη Στόκα.

Επίσης, θα προβληθούν αποσπάσματα από το ντοκιμαντέρ «Στέλιος Καζαντζίδης, τ' αχνάρια ενός μύθου...», σε σενάριο και σκηνοθεσία Πάνου Υφαντή και καλλιτεχνική επιμέλεια του Τάσου Μπιρσίμ, βασισμένο στην εξιστόρηση της κ. Βάσως Καζαντζίδη και στο προσωπικό αρχείο του κορυφαίου ερμηνευτή. Η έκθεση θα λειτουργεί στην αίθουσα «Κωνσταντίνος Καβάφης» (5 μ.μ.- 11.30 μ.μ.). Το αφιέρωμα διοργανώνεται με τη συνεργασία της ΚΕΔΚΕ και του Πολιτιστικού Φορέα «Στέλιος Καζαντζίδης νυν και αεί».