Friday, May 2, 2008
Τιμούν τον Πάνο Γεραμάνη
Thursday, May 1, 2008
Τον κατευόδωσαν Κύπρος και Ελλάδα
ICON |
Η Κύπρος και ιδιαίτερα η Λεμεσός, η οποία ήταν η γενέτειρά του, τίμησε σήμερα τη μνήμη του λατρευτού μουσικοσυνθέτη της, Μάριου Τόκα.
Εναποθέτοντας λίγα λουλούδια και ανάβοντας ένα κερί έξω από την Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού, όπου είχε τοποθετηθεί μια μεγάλη φωτογραφία του, πλήθος κόσμου λέει το στερνό αντίο στον Μάριο Τόκα.
Μικροί και μεγάλοι, γνωστοί και άγνωστοι, φίλοι, αλλά και άνθρωποι που αγαπούσαν το έργο του Μάριου Τόκα, με τη θλίψη ζωγραφισμένη στα μάτια τους από τον αδόκητο θάνατό του, συρρέουν από το πρωί για να αποτίσουν φόρο τιμή στον άνθρωπο, τον καλλιτέχνη, τον δημιουργό.
Μεταξύ αυτών και ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος μαζί με βουλευτές του κόμματός του, άφησε λίγα λουλούδια «αγάπης στη μνήμη του Μάριου», λέγοντας πως πρόσφερε όσα ίσως ελάχιστοι πρόσφεραν στην Κύπρο και στον Ελληνισμό γενικότερα.
Στο Δημοτικό Μέγαρο Λεμεσού άνοιξε βιβλίο συλλυπητηρίων.
Ο Διευθυντής του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου Ανδρέας Μαλλούπας, εναποθέτοντας λουλούδια, ανακοίνωσε ότι ο ύμνος του Πανεπιστημίου, που ήταν το τελευταίο έργο του Μάριου Τόκα, θα ακούγεται σε όλες τις τελετές αποφοίτησης.
Επίσης το όνομα του διακεκριμένου μουσικοσυνθέτη θα δοθεί σε μια από τις αίθουσες διδασκαλίας του Πανεπιστημίου... [www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ]
- Με το συγκλονιστικό τραγούδι του Μάριου Τόκα, σε στίχους της Τουρκοκύπριας Νεσέ Γιασίν, «Η δική μου πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο», πλήθος κόσμου, με επικεφαλής τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, αποχαιρέτησε προχτές το μεσημέρι τον πρόωρα χαμένο συνθέτη, στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Φίλοι, συνεργάτες, συνοδοιπόροι του στους κοινωνικούς και μουσικούς αγώνες, εκπρόσωποι των πολιτικών κομμάτων Κύπρου και Ελλάδας, άνθρωποι με τους οποίους μοιράστηκε μελωδίες, όνειρα, ελπίδες βρέθηκαν στο πλευρό της οικογένειάς του, αποτίοντας φόρο τιμής στον ταλαντούχο, σεμνό δημιουργό, συνειδητοποιημένο και ένθερμο υπερασπιστή του δίκιου του κυπριακού λαού. Παραβρέθηκε αντιπροσωπεία του ΚΚΕ, αποτελούμενη από τον Σπύρο Χαλβατζή, μέλος του ΠΓ της ΚΕ και τον Ηλία Λέγγερη, μέλος της ΚΕ.
«Αποχαιρέτησε τον Μάριο ολόκληρος ο ελληνισμός. Ελλάδα και Κύπρος, πιστεύω περιλαμβανομένων και των Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι τραγουδούν τους στίχους "Η δική μου πατρίδα", σε κοινές εκδηλώσεις στην Κύπρο», δήλωσε συγκινημένος ο Δημήτρης Χριστόφιας. «Ηταν ο άνθρωπος του αγώνα, της αγάπης για την πατρίδα, ευαίσθητος άνθρωπος, που τραγούδησε μαζί με την πατρίδα του τον έρωτα και την αγάπη. Είμαι σίγουρος ότι μέσα από τις νότες του, τη μουσική του, θα ζει αιώνια», τόνισε ο Δ. Χριστόφιας.
«Πενθούμε για το χαμό του καλού ανθρώπου, του ενεργού πολίτη, του πρωτότυπου δημιουργού. Το έργο του συνθέτουν όλα αυτά τα χαρακτηριστικά. Η καλοσύνη του δίνει τη γλυκύτητα της μουσικής του. Η πολιτική του εγρήγορση και η κοινωνική του ευαισθησία δίνουν μια μουσική πλήρη από εθνικά και πολιτικά μηνύματα», ανέφερε στον επικήδειο ο υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου, Ανδρέας Δημητρίου. Μίλησε για την «έντονη λαχτάρα του για την επανένωση του νησιού» και για το ότι «ήταν έντονα συνειδητοποιημένος με ανεπτυγμένη κοινωνική ευαισθησία, η οποία διαποτιζόταν από τα ιδανικά της κοινωνικής δικαιοσύνης, που πήρε από τον πατέρα του και την κυπριακή αριστερά, της οποίας ήταν παιδί». Αναφερόμενος στο τραγούδι του «Η δική μου πατρίδα», είπε ότι οδηγεί «την πολιτική βούληση όλων μας που θέλουμε την επανένωση της Κύπρου μέσα από μια λύση του Κυπριακού που να καλύπτει όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από εθνοτική ή θρησκευτική καταγωγή». Επίσης, τόνισε ότι «για το έργο, την πολιτική και κοινωνική ευθύνη, την ανταπόκρισή του σε κάθε κάλεσμα της πατρίδας, η πατρίδα τον τιμά με ευγνωμοσύνη». Με απόφαση της κυπριακής κυβέρνησης θα δοθεί το όνομά του σε Μουσικό Σχολείο της Λεμεσού, θα προκηρυχτεί μουσικό βραβείο επίσης με τ' όνομα του, ενώ θα δοθεί υποτροφία για μουσικές σπουδές.
ICON |
Wednesday, April 30, 2008
Μάριος Τόκας, ο σύγχρονος μελωδός
Και μόνο από το χαμόγελό του όταν του μιλούσες, καταλάβαινες ότι ήταν ντροπαλός και συναισθηματικός. Ακόμη κι όταν ξεθάρρευε, τα λόγια του δεν έκρυβαν ποτέ ίχνος της εγωπάθειας που συχνά χαρακτηρίζει τους περισσότερους καλλιτέχνες. Αν μάλιστα ήσουν μέλος της συντροφιάς του, γείτονας, πολύ περισσότερο φίλος, καταλάβαινες τι ήταν ακριβώς ο Μάριος Τόκας. Ενας τους πιο αγαπητούς συνθέτες, δημιουργός τραγουδιών που έγιναν επιτυχίες χωρίς να υπηρετήσουν τη συνταγή του σλόγκαν. Ηταν από τους μελωδούς του τραγουδιού μας και για να πούμε την αλήθεια δεν έτυχε της αναγνώρισης που του έπρεπε.
Δεν του άρεσαν ποτέ οι παρέες των δημοσίων σχέσεων και οι υπερβολές, η έκθεση, η φανταχτερή ζωή και η προβολή. Ούτε την επεδίωξε.
Ανθρωπος χαμηλών τόνων, αξιοπρεπής, ένας κύριος, κράτησε για μήνες κρυφή την περιπέτεια της υγείας του, έχοντας μαζί του συμπαραστάτες ώς το τέλος τη σύζυγό του Αμαλία και τα τρία τους παιδιά. Πολιτικοποιημένος, με ανησυχίες για τα κοινά (όλοι το γνώριζαν στο Πικέρμι), με πρωτοβουλίες και διάθεση συμμετοχής σε κάθε κινητοποίηση, με πικρία από παιδί για το Κυπριακό και τον χωρισμό της πατρίδας του, ρομαντικός, με χιούμορ και κυρίως απλότητα. Αυτά τον χαρακτήριζαν. Δήλωνε «συνθέτης της παρέας», ενώ τα τραγούδια του είχαν ως κεντρικό άξονα τον έρωτα, τη νοσταλγία και την Κύπρο... [Της Γιωτας Συκκα, Η Καθημερινή, 30/4/2008].
| Ο πολυγραφότατος κύπριος συνθέτης απεβίωσε την ημέρα του Πάσχα | |
ΜΑΡΙΟΣ ΤΟΚΑΣ: Κοινωνικά ευαίσθητος δημιουργός
«Η Κύπρος χάνει πρόωρα ένα μεγάλο δημιουργό του σύγχρονου πολιτισμού και εγώ προσωπικά ένα στενό διαχρονικό φίλο και συναγωνιστή», δήλωσε συγκλονισμένος ο Δημήτρης Χριστόφιας. Ανέφερε, επίσης, ότι ο «Μάριος από παιδί ασχολήθηκε με τη μουσική, την οποία συνέδεσε με την κοινωνική ευαισθησία που τον χαρακτήριζε, καθώς εμφορείτο από τα ιδανικά της κοινωνικής δικαιοσύνης που του δίδαξε ο πατέρας του, ποιητής και δημοσιογράφος Κύπρος Τόκας. Στα πρώτα του έργα μελοποίησε ποιήματα του πατέρα του για τις σχέσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και τον πόθο για κοινή ειρηνική πατρίδα και ειρηνική συμβίωση. Αποκορύφωμα αυτής της δημιουργίας αποτέλεσε η μελοποίηση του ποιήματος της Τουρκοκύπριας συμπατριώτισσάς μας Νεσιέ Γιασίν "Η δική μου η πατρίδα"... Δεν έμεινε μόνο σε αυτή τη μουσική δημιουργία. Εμπνεύστηκε και από τους αγώνες του λαού μας για απελευθέρωση, αλλά και από τον έρωτα και την αγάπη...». Το Δημοτικό Συμβούλιο Λεμεσού αποφάσισε να δώσει το όνομα του Μάριου Τόκα σε δρόμο ή πλατεία της πόλης, ενώ μέχρι σήμερα οι σημαίες κυματίζουν μεσίστιες στα δημόσια κτίρια της πόλης. [Ριζοσπάστης, 30/4/2008]
Saturday, April 19, 2008
Δείτε το "Παρασκήνιο" για τον Νίκο Σκαλκώτα!

Wednesday, April 16, 2008
Η Teresa Salgueiro στην Αθήνα στις 20 Απριλίου...
Προπώληση εισιτηρίων:
- Στα ταμεία του Παλλάς, CityLink, Βουκουρεστίου 5, Aθήνα Τηλ.: 210-3213100
- Στo δισκοπωλείο Fnac (The Mall, Mαρούσι)
Για αγορά εισιτηρίων με πιστωτική κάρτα: τηλεφωνικά στο: 210 8108181
μέσω ίντερνετ στο : www.ellthea.gr
Saturday, April 12, 2008
ΖΟΥΜΠΙΝ ΜΕΤΑ: «Η μουσική ενώνει τους ανθρώπους...»
«Η μουσική ενώνει τους ανθρώπους και υπ΄ αυτή την έννοια ο ρόλος της μπορεί να είναι πολιτικός. Υπάρχουν πολλοί καταμερισμοί στον κόσμο. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θέλουν να ζουν με τους άλλους. Η μουσική καταφέρνει - το έχει πετύχει συχνά - να τους φέρει κοντά».
Ο Ζούμπιν Μέτα [Zubin Mehta] - ο σημαντικότερος ίσως εν ζωή μαέστρος με καταγωγή από την Ινδία και παγκόσμια καριέρα βρέθηκε από χθες στη Θεσσαλονίκη - προσκεκλημένος του Μεγάρου Μουσικής της πόλης όπου έδωσε χθες το βράδυ - την πρώτη- και απόψε τη δεύτερη συναυλία διευθύνοντας την orchestra del Maggio Musicale Fiorentino .
«Κατάφερα να δώσω στο Ισραήλ σειρά συναυλιών όπου Ισραηλινοί και Άραβες συνυπήρξαν ειρηνικά και δημιουργικά», δήλωνε προς επίρρωση της άποψης του για το ρόλο που διαδραματίζει η μουσική - και ιδιαίτερα η λεγόμενη κλασική - μεταφέροντας την εμπειρία από τα 50 χρόνια της καριέρας του.
Ενθουσιασμένος από το χώρο του Μεγάρου Μουσικής αλλά και από τη συνεργασία του με τον Έλληνα πιανίστα Γιάννη Βακαρέλη (θα είναι ο σολίστ στο πιάνο στην αποψινή συναυλία με έργα Τσαϊκόφσκι) ο Ζούμπιν Μέτα που εμφανίζεται για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη αλλά για πολλοστή στην Ελλάδα δήλωσε «μεγάλος θαυμαστής του Έλληνα αρχιμουσικού και συνθέτη Δημήτρη Μητρόπουλου» και «ευτυχής» που μια αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών φέρει το όνομά του.
Γεννημένος το 1936 στην Βομβάη - γιος του ιδρυτή της συμφωνικής ορχήστρας της πόλης- ο Ζούμπιν Μέτα εγκατέλειψε από νωρίς τα μαθήματα ιατρικής που λάμβανε κι έφυγε στη Βιέννη όπου σπούδασε διεύθυνση ορχήστρας για να λάβει το 1958 το πρώτο του βραβείο ξεκινώντας έκτοτε μια μεγάλη πορεία στη μουσική που συμπληρώνει φέτος μισό αιώνα.
«Μάλλον έσωσε πολλές ζωές - μαζί με τη δική μου- εκείνη η επιλογή να εγκαταλείψω την ιατρική νωρίς» δήλωνε με χιούμορ σήμερα στη Θεσσαλονίκη .
Αμέσως μετά το πέρας της αποψινής συναυλίας ο 72χρονος σήμερα Ζούμπιν Μέτα θα ταξιδέψει για τη Βιέννη. Αύριο (Κυριακή) το μεσημέρι έχει εκεί προγραμματισμένη πρόβα με τη Φιλαρμονική της Βιέννης της οποίας είναι επίτιμος διευθυντής από το 2001. [ΑΠΕ]