JIMI HENDRIX...

Ο Johnny Allen Hendrix (γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1942 και «έφυγε» στις 18 Σεπτεμβρίου 1970), γνωστότερος ως Jimi Hendrix, ήταν ένας Αμερικανός κιθαρίστας, τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Θεωρείται ένας από τους μέγιστους κιθαρίστες στην ιστορία της μουσικής ροκ. Απόκτησε παγκόσμια φήμη μετά από την απόδοσή του στο Monterey Pop Festival το 1967.

Αργότερα, ο Hendrix εμφανίζεται στο Woodstock Festival του 1969.

Δείτε επίσης

• Early life of Jimi Hendrix
• Jimi Hendrix discography
• Rainbow Bridge concert (Maui, Hawaii, 1970)
• Electric Lady Studios
• Eire Apparent

Ludwig van Beethoven

Ludwig van Beethoven, detail, oil on canvas by Ferdinand Georg Waldmüller, 1823. The Granger Collection, New York

Ο συνθέτης Ludwig van Beethoven γεννήθηκε στη Βόννη (Γερμανία), στις 17 Δεκεμβρίου 1770, και πέθανε στις 26 Μαρτίου 1827, στη Βιέννη. Το γεγονός ότι σύνθεσε μερικά από τα σημαντικότερα μουσικά έργα του αφότου είχε χάσει εντελώς την ακοή του παραμένει σχεδόν ακατανόητο. Υπήρξε κυρίαρχη μουσική προσωπικότητα στη μεταβατική περίοδο μεταξύ των κλασικών και ρομαντικών χρόνων. Για πολλούς θεωρείται ο μεγαλύτερος συνθέτης όλων των εποχών.

Beethoven moved to Vienna in 1792, where he studied for a time with Joseph Haydn in lieu of Wolfgang Amadeus Mozart, who had died the previous year. Beethoven received additional instruction from Albrechtsburger and Salieri. Beethoven immediately established a reputation as a piano virtuoso. His first works with opus numbers, the three piano trios, appeared in 1795. He settled into the career pattern he would follow for the remainder of his life: rather than working for the church or a noble court (as most composers before him had done), he supported himself through a combination of annual stipends or single gifts from members of the aristocracy, income from public performances, concerts, and lessons, and sales of his works.

Beethoven 1820

Beethoven's career as a composer is usually divided into Early, Middle, and Late periods.

In the Early period, he is seen as emulating his great predecessors Haydn and Mozart while concurrently exploring new directions and gradually expanding the scope and ambition of his work. Some important pieces from the Early period are the first and second symphonies, the first six string quartets, the first two piano concertos, and the first twenty piano sonatas, including the famous Pathétique and Moonlight.

The Middle period began shortly after Beethoven's personal crisis centering around deafness. The period is noted for large-scale works expressing heroism and struggle; these include many of the most famous works of classical music. Middle period works include six symphonies (Nos. 3–8), the last three piano concertos, triple concerto and his only violin concerto, five string quartets (Nos. 7–11), the next seven piano sonatas including the Waldstein, and Appassionata, and his only opera, Fidelio.

Beethoven's Late period began around 1816 and lasted until Beethoven's death in 1827. The Late works are greatly admired for and characterized by their intellectual depth, intense and highly personal expression, and experimentation with forms (for example, the Quartet in C Sharp Minor has seven movements, while most famously his Ninth Symphony adds choral forces to the orchestra in the last movement). This period includes the Missa Solemnis, the last five string quartets and the last five piano sonatas.

Considering the depth and extent of Beethoven's artistic explorations, as well as the composer's success in making himself comprehensible to the widest possible audience, the Austrian-born British musician and writer Hans Keller pronounced Beethoven "humanity's greatest mind altogether".

Beethoven's personal life was troubled. Around age 28, he started to become deaf, which led him to contemplate suicide (see the 1802 Heiligenstadt Testament). He was attracted to unattainable (married or aristocratic) women; he never married. His only uncontested love affair with a known woman began in 1805 with Josephine von Brunswick; most scholars think it ended by 1807 because she could not marry a commoner without losing her children. In 1812 he wrote a long love letter to a woman only identified therein as the "Immortal Beloved." Several candidates have been suggested, but none has won universal support. Some scholars believe his period of low productivity from about 1812 to 1816 was caused by depression resulting from Beethoven's realization that he would never marry. He didn't publish anything during this period, but he released an enormous amount of material in 1816.

Beethoven quarrelled, often bitterly, with his relatives and others (including a painful and public custody battle over his nephew Karl); he frequently treated other people badly. He moved often and had strange personal habits, such as wearing dirty clothing even as he washed compulsively. Nonetheless, he had a close and devoted circle of friends his entire life.

Many listeners perceive an echo of Beethoven's life in his music, which often depicts struggle followed by triumph. This description is often applied to Beethoven's creation of masterpieces in the face of his severe personal difficulties. His last musical sketches belong to the composition of a string quintet in C Major [1].

Beethoven was often in poor health. According to one of his letters, his abdominal problems began while he was still in Bonn and thus can be dated to before 1792. In 1826 his health took a drastic turn for the worse. The autopsy report indicates serious problems with his liver, gall bladder, spleen, and pancreas. There is no general agreement on the exact cause of death. Modern research on a lock of Beethoven's hair cut from his head the day after he died and a piece of his skull taken from his grave in 1863, both now at the Beethoven Center in San Jose, California [2], show that lead poisoning could well have contributed to his ill-health and ultimately to his death. The source (or sources) of the lead poisoning is unknown, but may have been fish, lead compounds used to sweeten wines, or pewter drinking vessels. It is unlikely that lead poisoning was the cause of his deafness, which several researchers think was caused by Paget's disease, cochlear otosclerosis, or an autoimmune disorder such as systemic lupus erythematosus. The hair analyses did not detect mercury, which is consistent with the view that Beethoven did not have syphilis (syphilis was treated with mercury compounds at the time). The absence of drug metabolites suggests Beethoven avoided opiate painkillers.

Personal beliefs and their musical influence

Beethoven was much taken by the ideals of the Enlightenment and by the growing Romanticism in Europe. He initially dedicated his third symphony, the Eroica (Italian for "heroic"), to Napoleon in the belief that the general would sustain the democratic and republican ideals of the French Revolution, but in 1804 tore out the title page upon which he had written a dedication to Napoleon, as Napoleon's imperial ambitions became clear, renamed the symphony as the "Sinfonia Eroica, composta per festeggiare il Sovvenire di un grand Uomo", or in English, "composed to celebrate the memory of a great man". The fourth movement of his Ninth Symphony features an elaborate choral setting of Schiller's Ode An die Freude ("Ode To Joy"), an optimistic hymn championing the brotherhood of humanity...

BRUCE SPRINGSTEEN: ΑΓΕΡΑΣΤΟΣ!

Ο Bruce Springsteen σε μια παλιά μεν αλλά εκφραστική φωτογραφία σε στιγμές τραγουδιστικού πάθους.

ΔΡΩΜΕΝΑ: ΕΝΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

Το θέατρο έχει και μουσική. Γι' αυτό και στα "Δρώμενα", από το άλλο τεύχος θα έχουμε κείμενα και για τη μουσική, σε σχέση πάντα με το θέατρο. Τώρα, δείτε το νέο τεύχος, που περιέχει, μεταξύ άλλων, κι ένα αφιέρωμα στην ελληνική οπερέττα. Από Δευτέρα, στα κεντρικά βιβλιοπωλεία.

Ανανεωμένο, δυναμικό, αισθητικά ωραίο και ενημερωμένο το θεατρικό περιοδικό ΔΡΩΜΕΝΑ μπαίνει ξανά ζωντανό και μάχιμο στη θεατρική ζωή του τόπου. Μια απόφαση ήταν το νέο τεύχος να ξεκινήσει την αρίθμηση από την αρχή: τεύχος 01, Φθινόπωρο 2007. Πλούσια ύλη με άρθρα, μελέτες, συνεντεύξεις, ιστορικές αναδρομές, σχόλια, ειδήσεις σχολιασμένες, βιβλία …

Το βασικό «ατού» του τεύχους είναι η μελέτη με τίτλο ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΠΕΡΕΤΤΑ: ΕΝΑ ΑΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΤΟ ΕΙΔΟΣ του διδάσκοντος Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Μανώλη Σειραγάκη, ο οποίος και σημειώνει: Παρά τα 100 χρόνια παρουσίας της στο ελληνικό θέατρο, η Οπερέττα δεν έχει γίνει ποτέ αντικείμενο συστηματικής μελέτης σε αντίθεση με τα υπόλοιπα θεατρικά είδη. Η εμμονή ως σήμερα σε ανεκδοτολογικά άρθρα και αποσπάσματα απομνημονευμάτων που συναντάμε ακόμη και στα προγράμματα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής μάς αναγκάζει να την αντιμετωπίζουμε σαν ένα γραφικό φαινόμενο που έχει εξαφανιστεί οριστικά κι όχι σαν ένα δυναμικό θεατρικό είδος που, ανεξάρτητα από την αμφίβολη ποιότητα των σημερινών του επιβιώσεων, σημάδεψε βαθιά το ελληνικό θέατρο και τον Κινηματογράφο…

Αφιέρωμα στην ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ «ΤΕΧΝΗΣ», 28 ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΗΣ. Νικηφόρος Παπανδρέου: Το ζήτημα είναι πώς θα κάνουμε πολλούς τους μυημένους… Δημήτρης Ναζίρης: Τα μισά της χρόνια μαζί μου τα πέρασε. Έφη Σταμούλη: Αυτό είναι το μυστικό… Τρεις μαρτυρίες: Νίκος Χουρμουζιάδης, Ιωάννα Μανωλεδάκη, Απόστολος Βέττας. Οι παραστάσεις 1979-2005.

Συνέντευξη του Αμερικανού δημοσιογράφου Mel Gussow με τον Harold Pinter: «Τείνω να αντιμετωπίζω το κοινό ως εχθρό μου…». Με αφορμή το ανέβασμα του έργου του Παλιοί Καιροί στο Μπρόντγουεϊ, σε σκηνοθεσία Peter Hall. Συνέντευξη. Μετάφραση: Μαριάννα Καλλιά, επιμέλεια μετάφρασης: Λίλα Τρουλινού.

Kείμενο καθηγητή Georges Banu με τίτλο «Έξοδοι κινδύνου», που είναι ο πρόλογος από το ομώνυμο βιβλίο του Le théâtre, sorties de secours : essais critiques (Eκδόσεις: Aubier)., σε μετάφραση της Μάγιας Λυμπεροπούλου.

Άρθρο του Norman R. Shapiro με τίτλο «Η φάρσα ή Γέλιο χωρίς δεύτερη σκέψη». Η Φάρσα, αυτό το τόσο απαιτητικό θεατρικό είδος, το πιο απαιτητικό μάλιστα –ρωτήστε ακόμη και τους καλύτερους σκηνοθέτες αν δεν το πιστεύετε– υπήρξε, από τον Μεσαίωνα, ένα από τα πιο αγαπημένα θεατρικά είδη στη Γαλλία, όπου, σύμφωνα με μια ετυμολογία της λέξης, την ίδια λέξη χρησιμοποιούσαν και για τη γέμιση στη μαγειρική. Έτσι, μικρά κωμικά κομμάτια χρησιμοποιούντο σαν «γέμιση» ανάμεσα σε μεγάλα, συνήθως σοβαρά έργα για την απαραίτητη ανακούφιση. Όμως, αν στα μέσα του 20ού αιώνα, η γαλλική φάρσα ένιωσε την ανάγκη να νομιμοποιήσει την ύπαρξή της, δανειζόμενη τα στολίδια του υπαρξισμού και του παραλόγου και το angst τους, όπως για παράδειγμα έκαναν οι διάφοροι, Ionesco, Adamov και Arrabal, για να ονομάσουμε μερικούς από τους πιο διάσημους εκφραστές εκείνης της γενιάς, οι ειδήμονες της φάρσας κατά την εποχή της ακμής της, έναν αιώνα νωρίτερα και βάλε, δεν ένιωθαν καμιά τέτοια υποχρέωση… Μετάφραση: Χριστίνα Παπαδάκη.

Στο ΦΑΚΕΛΩΜΑ, ο θεατρικός συγγραφέας Γιώργος Μανιώτης [«Ως βλαξ πίστεψα ότι αυτό πoυ έχει την μεγαλύτερη αξία είναι η ζωή…»] απαντά σε 65 ερωτήσεις του Νίκου Λαγκαδινού.

Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιάννης Σπανδωνής, κάνει ,μια ιστορική αναδρομή στη θεατρική Αθήνα των αρχών του αιώνα με τίτλο «Nικόλαος Σπανδωνής, H Aθήνα μας ή πώς μια θεατρική παράσταση πυροδότησε την επανάσταση του 1909 στο Γουδί»!

Ο δήμαρχος της Αγίας Βαρβάρας Αττικής Λάμπρος Μίχος, του οποίου η δραστηριότητα έχει αλλάξει και το πολιτιστικό τοπίο του δήμου του, γράφει για «Το θέατρο και το παράδειγμα του Δήμου της Αγίας Βαρβάρας». Κι ένα μικρό αφιέρωμα στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης Αγίας Βαρβάρας, την οποία διευθύνει ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Δημήτρης Παπαγιάννης.

ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ: Tο ελληνικό έργο, Εθνικό Θέατρο, Η συναρπαστική γοητεία της Αντιγόνης, Η επικράτηση της Αντιγόνης, Ερμήνευσαν Αντιγόνη, Η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης», Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, Η μικροκομματική λογική, Η ελληνική διανόηση, Οι δεξιοτέχνες της αερολογίας, Οι πλαστικές σακούλες, Για το υπουργείο Πολιτισμού Επιχορηγήσεις ή ποιος ξέχασε ανοιχτές τις βρύσες!, Επιχορηγήσεις δια βίου;, Το Μαλλιαροπούλειο Θέατρο κ.ά.

Στις ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ: Νέο ξεκίνημα, Αναζητούμε φίλους, Σε καλοπροαίρετους αναγνώστες, Η αλλαγή στο Εθνικό, Οφειλή στον Βασίλη Ζιώγα, ΟΙ καρεκλοκένταυροι των ΜΜΕ, Ο Τζούλιαν Σνάμπελ, La Fenice της Βενετίας, Δημήτρης Σπάθης, Τα Δρώμενα στο Πανεπιστήμιο, Bωμός γνωστός από τον «Oιδίποδα», Ύστερα από 2.300 χρόνια!, Ξεχασμένο στη μοίρα του το αρχαίο θέατρο της Μήλο, Ύστερα από 2.300 χρόνια, Αποκαλύφθηκε το αρχαίο θέατρο Αχαρνών, Πρόβλημα με τις επιχορηγήσεις!, Αρχαίο θέατρο και στην Κεφαλονιά, Το ΣΕΗ συνταράσσεται, Το ΕΝΤΥΠΟ πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου, Το κόστος του Ελληνικού Φεστιβάλ, Ευτυχισμένες μέρες στην Επίδαυρο!, Ο Μάριος Πλωρίτης, O Σπύρος Κωνσταντόπουλος, Ο Νίκος Συνοδινός, Ο Νίκος Τσεκούρας, The Lady from Dubuque του Έντουαρντ Άλμπι, Ο (και δικός μας) Χάρολντ Πίντερ, Στα 101 της πατά ξανά το σανίδι της σκηνής, Τα ΔΡΩΜΕΝΑ στα χέρια των φίλων…

ΒΙΒΛΙΑ. Γιάννης Εμίρης: Ό,τι γεννιέται… πεθαίνει! (Βασίλης Γκουρογιάννης «Ο θίασος των Αθηναίων»). Λεία Βιτάλη: Πάντρεμα αφηγηματικού και θεατρικού λόγου (Αντώνης Σιμιτζής «Δρόμοι της οργής»). Ιωάννα Λαγκαδινού: Εξαιρετικά δημοσιεύματα. Τα αφιερώματα της «Καθημερινής».

ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ: Τα βρώμικα χέρια: Σημεία των καιρών: στη Γαλλία, όπως και αλλού, η εποχή μας μοιάζει να είναι η εποχή της κατάλυσης των μύθων των προηγούμενων δεκαετιών. Υπάρχει πολύ μίσος στην ατμόσφαιρα, μια ατμόσφαιρα που αποπνέει δυσοσμία…Από τα θύματα της τάσης αυτής ήταν και ο Σαρτρ, μαζί με τη σύντροφό του, τη Σιμόν ντε Μποβουάρ.

Τρικυμία από χαρτί: Τα “Βιβλία του Προσπέρου”, ήταν ο τίτλος της ταινίας του Πίτερ Γκριναγουέι που είχε προβληθεί στο φεστιβάλ Βενετίας – μια ταινία που αποτελούσε ελεύθερη απόδοση της Τρικυμίας του Σέξπιρ, ή μάλλον παράφρασή της, όπως ισχυρίζονταν πολλοί.

Μια μοναδική συνάντηση: Η θαυμαστή νουβέλα του Χένρι Τζέιμς Μέσα στο κλουβί διηγείται τη ζωή μιας γυναίκας που εργάζεται σ’ ένα τηλεγραφείο και που ζει μάσα από τη ζωή των άλλων – έτσι όπως τη βλέπει να περνάει μέσα από τα κείμενα των τηλεγραφημάτων που φτάνουν στα χαρτιά της. Αυτό το θέμα, σε μετάφραση και θεατρική απόδοση από τον Έντσο Σιτσιλιάνο, είχε διαλέξει ο Λούκα Ρονκόνι για τις παραστάσεις που έδωσε πριν μερικά χρόνια στην Περούτζια.

Η κόλαση των λέξεων: Ο (κατά τα άλλα συντηρητικών πολιτικών πεποιθήσεων) Μπότο Στράους θεωρείται – και είναι – από τους πιο πολυπαιγμένους συγγραφείς της Ευρώπης, μαζί με τον Χάινερ Μίλερ. Η αιτία: επειδή καταγγέλλει την κοινωνία μας που βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στο πέλαγος του καταναλωτισμού, όπου αναζητεί τη χαρά δίχως να τη βρίσκει.

Ο Μπαρταμπάς, ο άνθρωπος που τον έλεγαν Άλογο: Μιας και το ρίξαμε στις αναμνήσεις, και μια «ιππική όπερα» που είχε ανέβει πριν μερικά χρόνια στη Γαλλία. Ανακατεύοντας μουσική και άλογα, γρηγοριανά τραγούδια και τραγούδια των Βερβέρων, σκιαγραφούσε δυο διαφορετικούς πολιτισμούς. Η παράσταση είχε γνωρίσει μεγάλη επιτυχία – και είχαν παρελάσει από εκεί ο Πολάνσκι, η Μαντόνα, ο Κερκ Ντάγκλας, ο Ηλίας Καζάν κ.ά

ΕΝΡΙΚΟ ΚΑΡΟΥΖΟ: ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ...

Από τους αγαπημένους μου τραγουδιστές ο Καρούζο κι έπιασα την αφορμή για να σημειώσω δυο τρία πράγματα γι΄αυτόν. Στις 23 Νοεμβρίου 1903 έκανε το ντεμπούτο στις Ηνωμένες Πολιτείες στη Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης στον Rigoletto (στη φωτογραφία). Ο Enrico Caruso (γεννήθηκε με το όνομα Errico Caruso στις 25 Φεβρουαρίου 1873 και πέθανε στις 2 Αυγούστου 1921) ήταν τραγουδιστής της όπερας στην Ιταλία κι ένας από τους πλέον διάσημους τενόρους στην ιστορία του λυρικού θεάτρου. Υπήρξε ο δημοφιλέστερος τραγουδιστής σε οποιοδήποτε ύφος στις δυο πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Δύναμη, ομορφιά και τονική αφθονία ήσαν τα χαρακτηριστικά του καλλιτεχνικού ταλέντου του.

Το Addio Napoli είναι ένα εξαιρετικό άσμα - ακούστε το!

Arturo Sandoval

Ο Κουβανός τρομπετίστας και πιανίστας Arturo Sandoval γεννήθηκε στι 6 Νοεμβρίου 1949. Σπουδαίος καλλιτέχνης που επηρεάστηκε από τον Dizzy Gillespie, με τον οποίο και συνεργάστηκε σε διάφορα κονσέρτα στην Ευρώπη και την Κούβα αλλά και στην The United Nations Orchestra. Περιόδευσαν και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και το 1999 πολιτογραφήθηκε αμερικανός πολίτης. Η ζωή του Sandoval έγινε ταινία στην τηλεόραση το 2000 For Love or Country: The Arturo Sandoval Story, με πρωταγωνιστή τον Andy Garcia.

5o ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΔΩΜΑΤΙΟΥ

[Ο συνθέτης Θωμάς Μπακαλάκος είναι ο εμψυχωτής του Πανελλήνιου Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου]

Για πέμπτη συνεχή χρονιά η Ένωση Φίλων Ελληνικής Λόγιας Μουσικής διοργανώνει το 5ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου. Το φεστιβάλ, που είναι διαγωνιστικό, έχει ως στόχο να ενθαρρύνει τους νέους συνθέτες, να ενισχύσει τη μουσική μας παράδοση σε ό,τι αφορά στη μουσική δωματίου, να δώσει αφορμές για μουσικούς «διαλόγους», τόσο μεταξύ των συνθετών που ζουν στην Ελλάδα, όσο και μεταξύ των ομοεθνών μας που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό, αλλά και να δημιουργήσει προϋποθέσεις ώστε να διευρυνθεί το κοινό που αγαπάει την κλασική μουσική.

Η πρόσκληση ενδιαφέροντος είναι ανοιχτή προς κάθε συνθέτη που ζει στην Ελλάδα ή το εξωτερικό, και έχει τη δυνατότητα να ενημερωθεί τόσο από τα μουσικά ιδρύματα της χώρας μας όσο και από τις πρεσβείες και τον ελληνόφωνο Τύπο αντίστοιχα.

Φέτος, το Φεστιβάλ σκοπό έχει να δώσει την ευχέρεια στους συνθέτες να εκφραστούν και να γράψουν μουσική για φλάουτο, κλαρινέτο, κόρνο, κρουστά και κουαρτέτα εγχόρδων (πρώτο βιολί, δεύτερο βιολί, βιόλα και βιολοντσέλο) ή για συνδυασμό των παραπάνω.

Ο κάθε συνθέτης μπορεί να συμμετέχει με ένα ή περισσότερα έργα, διάρκειας από οκτώ μέχρι δεκαπέντε λεπτά, τα οποία θα πρέπει να κατατεθούν μέχρι τις 15 Νοεμβρίου, σε εφτά αντίγραφα, σε ό,τι αφορά στις παρτιτούρες που θα συνοδεύονται από το βιογραφικό του συνθέτη και σε δύο αντίγραφα για τις πάρτες του έργου για το κάθε όργανο.

Η κριτική επιτροπή αποτελείται από καταξιωμένους στην Ελλάδα και το εξωτερικό συνθέτες και αρχιμουσικούς, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται οι: Δημήτρης Αγραφιώτης, Ιωσήφ Παπαδάτος, Μιχάλης Τραυλός, Νέστορας Τέιλορ και Θωμάς Μπακαλάκος.

Τα διαγωνιζόμενα έργα θα παιχτούν από το μουσικό σύνολο «Σίσυφος» που απαρτίζεται από έναν Έλληνα και εφτά Γερμανούς μουσικούς, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Εκθεσιακού και Συνεδριακού Κέντρου HELEXPO PALACE (Κηφισίας 39, Μαρούσι) τις δύο πρώτες μέρες του Φεστιβάλ, 13 και 14 Δεκεμβρίου. Η κριτική επιτροπή του Φεστιβάλ θα βραβεύσει τρία έργα.

Την τρίτη και τελευταία μέρα του Φεστιβάλ, το Σάββατο 15 Δεκεμβρίου, θα γίνει η βράβευση των συνθετών που διακρίθηκαν στην Ελληνοαμερικανική Ένωση (Μασσαλίας 22). Και τα τρία βραβεία θα είναι ισάξια. Οι συνθέτες που θα ξεχωρίσουν θα βραβευτούν με έναν τιμητικό πάπυρο, ένα πρωτότυπο αγαλματίδιο έργο του γλύπτη Σταύρου Παπασάββα και το συμβολικό ποσό των 800 ευρώ.

Την ίδια βραδιά θα επανεκτελεστούν τα έργα τους, και πάλι από το μουσικό σύνολο «Σίσυφος». Επίσης, θα παιχτεί το έργο του Θωμά Μπακαλάκου «Θρηνωδία για το καμένο δάσος», στη μνήμη των θυμάτων των πρόσφατων καταστροφικών πυρκαγιών, αλλά και θα παρουσιαστεί σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση το έργο του Θόδωρου Αντωνίου που είναι παραγγελία του Φεστιβάλ ειδικά για την ημέρα αυτή.

Πληροφορίες, αιτήσεις: Υπόψη του Θωμά Μπακαλάκου, Προέδρου του Φεστιβάλ. Τηλ. και Fax: 2106666326, κιν. 6977693161. Διεύθυνση: Δενδάκη 4, 15349 Ανθούσα Αττικής